Titulus.VI.

rius ꝓpter pleniorem participatōnem beatitudinis. Iſtud tamen gaudium beatorū non eſt gaudium paſſionis: quod eſt cum tranſmutationecorporali: vt in alijs paſſionibus: nec pertinet adſenſitiuam partem: ſed intellectiuam id eſt volūM§. I.tatem.Gaudium veſtrum nemo tollet a vobis dixit xp̄s loquēs de gaudio ſuperne fruitionis: quo beati vndiqꝫ circūdanturvnde Mat. xxv. Euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. intra in gaudiū domini tui. Iſtud verum gaudiuꝫꝓuenit a ſex partibus ẜm Guil. in ſūma. Primoa ſuperna maieſtate. Iob. xvi. Iterū videbo vos⁊ gaudebit cor veſtrum: hoc autem gaudiuꝫ erittripliciter. Primo ex viſa diuītate. Bern̄. Iſtudeſt verum gaudium quod non de creatura ſedde creatore concipitur. Secundo ex aſpecta humanitate. Ecc̄s. xi. Delectabile eſt oculis tuis videre ſolem .i. chriſtum. Tertio ex intellectu nature diuīe vnite cuꝫ humana: vnde natura noſtraexaltatur: ſicut gaudent homines de exaltatōneſuoꝝ fratrum. ¶ Secundo ꝓcedit illud gaudiuꝫa loci amenitate. Et hoc tripliciter. videlicꝫ ex eiꝰclaritate: ex eius puritate: ex eius latitudine ⁊ vaſtitate. Apoc. vltimo. Ciuitas illa nō egēt ſole ⁊cͣ.Baruch. iij. O iſrael qͣꝫ magna ē domus dei ⁊cͣ.Apoc. xiiij. Sine macula ſunt ante thronuꝫ dei.¶ Tertio ꝓcedit illud gaudiū ex ſocietate: ⁊ hoctripliciter. Ex eius multitudinē. Apoc. vij. Uiditurbam magnā quam nemo dinumerare poterat. Ex eius nobilitate qꝛ oēs erunt reges ⁊ regine. Apoc. Feciſti nos deo noſtro regnū ⁊cͣ. Etde qualibet anima ſancta. p̄s. Aſtitit regina a dextris tuis. Ex eius charitate intima. Iſa. xxxi. dicit dn̄s. Cuius ignis eſt in ſyon ⁊ caminus eiusin hieruſalē. ¶ Quarto ꝓcedet tandem a corꝑisꝑfectionalitate: ⁊ hoc quadrupliciter. Ex ſpecioſitate: vel claritate: ſubtilitate: agilitate ⁊ impaſſibilitate: que om̄ia notat apl̓s .i. ad Corin. xv. ibi.Seminatur aīale ſurget ſpūale ⁊cͣ. ¶ Quinto ꝓcedet ab inferni vaſtitate: ⁊ hoc tripliciter. Tumex euaſione eius cū meruiſſent. Tum ex diuineiuſticie in illis executione. p̄s. lviij. Letabitur iuſtus cum viderit vindictam ⁊c̄. Tū de demonuꝫilligatione ne tibi noceāt. ¶ Sexto ꝓcedet a mūdi qualitate: ⁊ hoc tripliciter. Primo ex remotōne Apo. Uidi celum nouuꝫ ⁊ terram nouam ⁊c̄.Secundo qꝛ omnia erunt eis ſubiecta ad nutūTertio qꝛ ex om̄ibus ſpeculabūtur gloriam deiin illis ⁊c̄. Et quia gaudium eſt vna ex paſſionibus: de pluribus alijs ꝑtinentibus ad gaudiumin qͣꝫtum gaudium ē paſſio: vide ſupra in tractatu de paſſionibus.¶ De pace in qͣꝫtum eſt actus interior charitatis⁊ quomodo differt a concordia. c. viij.

Ax ē alius actusinterior ꝓcedens a charitate ⁊ includit concordia: ⁊ vltra hoc addit vnionem appetitiua vnius appetentis. Pro cuius d̓claratione dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxix. arti. i. ꝙ vbieſt pax ibi eſt concordia: non tn̄ vbicunqꝫ eſt cecordia ē pax: ſi nomē pacis ꝓprie ſumatur. Corcordia enim ꝓprie eſt ad alterum in qͣꝫtum .ſ. diuerſoꝝ cordium volūtates ſimul in vnū ꝯſenſiꝯueniunt. Cōtingit etiā vnius hominis cor terdere in diuerſa dupliciter. Uno quidem modoẜm diuerſas potentias appetitiuas. Sicut appetitus ſenſitiuus plerūqꝫ tendit in ꝯtrarium appetitus rōnalis: ẜm illud Gal̓. v. Caro ꝯcupiſcit acuerſus ſpiritū. Alio modo in qͣꝫtum eadē vis appetitiua in diuerſa appetibilia tendit que ſimuaſſequi non pōt vnde neceſſe eſt eſſe repugnatismotuū apperitus. Unio aūt hoꝝ motuū ē de ratione pacis. Nō enim hō habet cor pacatū qͣꝫdiuvult: ⁊ ſi habeat aliquid qd̓ vult: adhuc tamē reſtat ei aliquid volendum quod ſimul habere nōpōt. Hec aūt vnio nō eſt de ratione ꝯcordie. Un̄concordia importat vnionē appetituū diuerſoappetentiū. Pax aūt ſupra hanc vnionē imptat etiam vnionem appetituū vnius appetent⁊ ſic paci opponitur duplex diſſenſio .ſ. diſſenſiohominis ad ſeip̄m ⁊ diſſenſio hominis ad alteꝫConcordie aūt opponitur hec ſola ſecūda diſſeſio. Unde ꝯcordia pōt eſſe peccatoꝝ in malo. Epax ꝓprie non niſi bonoꝝ Iſa. lvij. vel. xlviii. vleſt eadē auctoritas: non eſt pax impijs. ¶ Eſt aūttriplex genus pacis .ſ. tꝑalis: ſpūalis ⁊ eternalisHec poſſunt notari ibi. Io. xiiij. Pacē relinquovobis .ſ. eternalem. Paceꝫ mea do vobis .ſ. ſpūalem. Non qūo mūdus dat ego do vobis .ſ. temporalem. Nam mundus dat tꝑalem pacem: perguerras oppreſſā ⁊ multa mala: nō ſicut xp̄s: ſꝫꝑ orationes ⁊ bona oꝑa. Un̄ apl̓us .i. ad thimo. ij.Uult in eccleſia or̄ones fieri ꝓ pace. Pn̄t etiamp̄dicte paces notari in p̄s. Loquetur dn̄s paceꝫin plebem ſua: quo ad tꝑalem: quam dat qn̄ populus eſt ſuus. ꝑ mandatoꝝ obſeruationē. Et ſuer ſanctos ſuosˡ quo ad pacē eternalē: quā habent ſoli ſancti in pr̄ia. Et in eos qui ꝯuertūtiad cor: quo ad ſpūalem. Pax tꝑalis de qua dicitur. ij. Machab. i. Aperiat deus cor nr̄m in legeſua ⁊ in p̄ceptis ſuis ⁊ faciat pacem: ꝑturbatur ꝑrixam que ē inter vnum ⁊ alteꝝ: ⁊ ꝑſeditioneꝫ.eſt inter vnam ꝑtem ciuitatis ⁊ aliam: ⁊ bellū qd̓eſt inter ciuitatem ⁊ ciuitatē. Pax ſpūalis debeteſſe cum deo. Iob. Habeto pacem cū eo ſubijciendo voluntatē tuam ei ⁊ penitendo de peccatiscum ꝓximo. apl̓s. Si fieri pōt qd̓ ex vobis ē: cūoībus hoībꝰ pacē habentes cum ſeip̄o: ad Phil̓.iiij. Pax dei que exuperat omnem ſenſū: cuſtodiat corda veſtra. De eterna dicitur in p̄s. Poſuitfines tuos pacem ⁊c̄. Hec excludit triplex bellu