Capitulū. VIII.

quod eſt in mundo etiam in ſanctis. Primū eſtin corꝑe vbi bellant ad inuicē calidum ꝯtra frigidū: ⁊ ſiccuꝫ ꝯtra humidū: ⁊ econuerſo: ex quotandē corpus deſtruitur. Secundū ē quo caroꝯcupiſcit aduerſus ſpiritum. Tertiū eſt diuerſrum opinionū. b. Aug. Quot homines: tot opiniones in vna ⁊ eadē re diuerfoꝝ moꝝ. Poeta pectoribus mores tot ſūt quot in orbe figure: velleſuū cuiqꝫ eſt: nec voto viuit̉ vno Pernius. Sꝫ inparadiſo nulla infirmitas vel corruptio: nullatentatio: nulla diuerſitas opinionum vel voluntatum.¶ §. I.De pace quo eſt effectus ſeu actus charitatis: ⁊ nō virtus ſpālis. Prima patet ex illo p̄s. Pax multa diligētibus legētuā ⁊cͣ. Pro cuius declaratōne dicit. b. Tho. vbiſupra: ꝙ rōne pacis ē duplex vnio: qua vna eſtẜm ordinatione ꝓprioꝝ appetituū in vnum: aliaeſt ẜm vnionē appetitus ꝓprij cū appetitū alteriꝰEt vtranqꝫ vnionē efficit charitas. Primaꝫ quidē ẜm qd̓ deus diligitur ex toto corde: vt .ſ. oīareferamus in ip̄m. Et ſic om̄es appetitus noſtriin vnū feruntur. Aliam ꝓut diligimus ꝓximosnoſtros ſicut noſmetip̄os. Ex quo ꝯtingit ꝙ homo vult impleri volūtatem ꝓximi ſicut ſui ip̄iusEt ꝓpter hoc inter amicabilia vnū ponitur idēptitas electionis dilectionis: vt pꝫ in. ix. ethi. Ettullius de amicitia dicit: ꝙ amicoꝝ eſt ideꝫ velle⁊ nolle. ¶ Secundū .ſ. ꝙ nō ſit virtus ſic ꝓbat. b.Tho. cum oēs actus ſe inuicē ꝯſequūtur ẜm eādem rōnem ab agente ꝓcedens: om̄es hiꝰ actusab vna virtute ꝓcedunt: nec habēt ſinguli ſingulas virtutes a quibus ꝓcedant: vt patꝫ in rebuscorꝑalibus. ꝙ enim ignis caleſaciēdo liquefacit⁊ rarefacit: non eſt in igne alia v̓tus liquefactiua⁊ alia rarefactiua: ſꝫ oēs actus hos oꝑatur ignisꝑ vnam ſuā virtutē calefactiuā. Cū īgitur parscauſetur ex charitate ẜm ip̄am rōnem dilectiōisdei ⁊ ꝓximi: vt on̄ſum eſt ſupra: n̄ eſt alia virtuscuius pax ſit ꝓprius actus niſi charitas. Et qꝛ ēactus virtutis datur p̄ceptum de ea. Marci. ix.Habete pacem inter vos. Et quia etiā aſt actusmeritorius: ponitur inter beatitudines que ſūtactus virtutis ꝑfecte. Mat. v. Et inter fructꝰ numeratur ad Gala. v. in qͣꝫtum eſt quoddā finalebonū habens ſpūalem dilectionē. ¶ Item ſciendū ꝙ ſalua pace pōt eſſe diſſenſio in opinionibꝰinter habentes charitatē: ſicut inter paulū ⁊ barnabam. Act̉. xv. Et inter. b. Aug. ⁊. b. Hiero. Nāẜm ph̓m in. ix. ethi. Ad amicitia non ꝑtinet ꝯcordia in opinionibus: ſed ꝯcordia in bonis conferentibus ad vitam ⁊ p̄cipue in magnis: nā in paruis diſſētire n̄ videtur diſſenſus ⁊ ꝓpter hoc nihil ꝓhibet aliquos charitatē hn̄tes in opinionibus diſſentire: nec hoc repugnat paci. Opiniōesenim ꝑtinent ad intellectū qui p̄cedit appetitū: ꝙper pacem vnitur. Diſſenſio ergo in opiniōibus

⁊ minimis repugnat quidem paci ꝑfecte patrieeſt qua plena veritas cognoſcetur: ⁊ om̄is appetitus quietabitur: ſed nō paci imꝑfecte vie. Paxẜm catholicon dr̄ a pacto: qꝛ poſt pactum fit paxEt ẜm etymologiā dr̄ qͣi p̄lium arcens: qꝛ expellit p̄lium vt ſuū ꝯtrarium: qd̓ ſūme eſt odioſum⁊ merito. Nam innumera mala oriuntur ex eo:Unde dauid p̄elegit peſtē potius qͣꝫ preliū. ij. Regū vlti. Pax hꝫ tres lr̄as que repn̄tant: per p patrem: per a repn̄tatur amor ſpūs ſancti: ꝑ x xp̄usdei filius. Nā ſūma ⁊ prima pax. Un̄ omnis aliaoriginat̉ eſt trinitas. Un̄ canit eccleſia. Zu charitas: tu puritas: tu pax ⁊c̄.¶§. II.Pacem omnia appetunt ẜm. b. Aug. xix. de ciuii. dei. Et Diony. de di.no. Quā ꝯcluſionē ſic d̓clarat. b. Tho. vbi ſupra:arti. ij. Ex hoc ipſo ꝙ hō aliquid appetit: ꝯn̄s eſtip̄m appetere aſſecutionē eius: ⁊ ꝑ ꝯn̄s remotionem eoꝝ que ꝯſecutionē impedire pn̄t. Pōt aūtimpediri bonū ſeu boni deſiderati aſſecutō: perꝯtrarium appetitū ſui vel alterius: ⁊ vtrūqꝫ tolliꝑ pacem vt ſupradictū eſt. Et ideo neceſſe eſt: ꝙomne appetens appetat pace̓ in qͣꝫtum .ſ. om̄e appetens appetat tranquille ⁊ ſine impedimento ꝑuenire ad id qd̓ appetit: in quo ꝯſiſtit ratio pacisquā. b. Au. diffinit eē trāquillitate ordinis. Necobſtat qd̓ Dionyſius dicit ꝙ pax eſt vnitiua conſenſus. Nam pax importat non ſolū vnionē appetitus intellectualis aut rōnalis: aut ſenſualisad qd̓ poteſt ꝑtinere conſenſus ſed etiā connaturalitatis: vt in conſenſu importetur vnio appetituū ex cognitione p̄cedentium: ꝑ ꝯnaturalitateꝫvero vnio appetituū naturaliū. Nec eniꝫ obſtatꝙ aliqui bella faciunt: nā tales non deſiderantniſi pacem: quā ſe habere nō eſtimant. Unde. b.Aug. xxiij. q. i. noli. Non enim pax querit̉ vt bellum exerceatur: ſed bellū geritur vt paxⁱ conſeq̄tur: bellando ergo eſto pacificus ⁊cͣ. Item pax qͣeſt maloꝝ: eſt apparens ⁊ non vera. Un̄ dr̄ Sap̄.xiiij. In magno viuētes inſcitie bello: tot ⁊ tantamagna pace arbitrati ſunt. ¶ Et eſt triplex paxmala .ſ. inordinata: vt cū ſuꝑior obedit inferiorivt ratio ſenſualitati. Uel p̄latus ſubdito. Hāc pacem ſeruauit adam potius obediēs vxori qͣꝫ voci dn̄i. Gen̄. iij. Non decet ſeruum dn̄ari principibus: ꝓuer. xix. Secūda eſt pax ſimulata: qual̓fuit iude ꝓditoris in oſculādo xp̄m. Et Ioab adAmaſiam. ij. Reg. xx. p̄s. xxvij. Loquūtur pacēcum ꝓximo ſuo: mala aūt in cordibus eoꝝ. Tertia eſt pax inquinata .ſ. qui ſunt in malo concordes: vt herodes ⁊ pilatus facti amici in paſſionexp̄i. Mat. x. Nolite arbitrari ꝙ venerim mittere pacem in terrā. Item. b. Aug. xix. de ci. dei. ponit multas ſpēs pacis eas diffiniēs. Dicit enim ꝙpax corꝑis eſt ordinata tꝑatura ꝑtium. Pax aīeirrōnalis ordīata requiēs appetitionū. Pax aīerōnalis: ordinata cognitionis actioniſqꝫ ꝯſenſio