Citulus. .VI.

Quod ſit magis meritorium diligere deū vel ꝓximum. Ad quod reſpōdetur ẜm. b. Tho. ꝙ ſi vtraqꝫ dilectio cōſideretur ſeorſū: dilectio dei ē magis meritoria. Debetur .n. ei merces ꝓpter ſeip̄m: qꝛ vltima merces ē frui deo in qd̓ tēdit dilectionis motus. Siaūt intēdatur iſta comꝑatio vt dilectio dei accipiatur ẜm qd̓ ſolus diligitur: dilectio ꝓximi: ẜmꝙ pximus diligitur ꝓpter deū ſic dilectio ꝓximiincludit dilectionē dei. Dilectio aūt dei nō includit dilectionem ꝓximi. Sic in iſto ſenſu p̄eminetdilectio ꝓximi dilectioni dei. Eſt .n. comꝑatio dilectionis dei ꝑfecte: que ſcilicet ſe extēdit vſqꝫ aproximū ad dilectionemʳ dei imperfectam ⁊ unſufficientem.C§. IIII.Quid ſit magis meritoriū diligere amicum vel inimicū. Reſpōdet. b.Tho. vbi ſupra: ꝙ iſte dilectiōes pn̄t conſideraridupliciter. Uno mō ex ꝑte ꝓximi qui diligiturAlio mō ex ꝑte rōnis per qua diligitur. Primomō: dilectio amici p̄eminet dilectioni inimici: qꝛamicus melior ē ⁊ magis ꝯiunctus. Un̄ ⁊ materia eſt magis conuenies dilectioni. Et ꝓpter hocactus dilectionis tranſiēs ſuꝑ hanc materiā melior eſt. Alio mō dilectio inimici p̄eminet dilectioni amici ꝓpter duo. Primo qꝛ dilectionis amici pōt eſſe alia ratio qͣꝫ deus: ſed dilectionis inimici: ſolus deus eſt rō dilectionis. Secundo ꝗap̄ſuppoſito ꝙ vterqꝫ diligat̉ ꝓpter deū: dilectioinimici fortior eē on̄ditur que ad remotiora extēdit animū hominis .ſ. vſqꝫ ad inimicos: Sicutignis tanto fortior eſt qͣꝫto calorē ſuū ad remotiora diffūdit: tanto etiā on̄dit̉ dei dilectio fortiorqͣꝫto ꝓpter ip̄m difficiliora implemus: ſicut v̓tusignis: tanto ē fortior qͣꝫto magis pōt cōburreremateriā minus cōbuſtibilem: ſed ſicut idē ignisin ꝓpīquiora fortius agit qͣꝫ in remotiora: ita ētcharitas ſeruētius diligit ꝯiunctos qͣꝫ remotosEt qͣꝫtum ad hoc dilectio amicoꝝ ⁊ ſeruentior: ⁊melior eſt qͣꝫ inimicoꝝ. Ꝙ autē dicit xp̄s Math̓.v. Si diligitis eos ꝗ vos diligūt quam mercedihabebitis. Intelligendū eſt ꝑ ſe .i. ꝙ cū diligūturamici ſolū ex hoc: qꝛ amici qd̓ videt̉ qn̄ ſic amātur amici: ꝙ ipſi ſoli ⁊ nō inimici diligūtur: tuncnō habet mercedē dilectio amicoꝝ: ſed ſi diligātur amici non ſolū qꝛ amici: ſed etiā ꝓpter deuꝫtunc eſt meritoria.S. V.De dilectione inimicorum qūo ſit intelligendū illud p̄ceptum. Diligite inimicos veſtros: habes ſupra in ca. de dilection ꝓximi. Sed hic notanda ſūt ſeptem q̄ valētad oſtendendū ꝙ nō eſt ita difficile diligere inimicos ſicut quidā credunt nec ē dedecus ſꝫ honor. Et primū ē ſtatus inimici eius ꝗ iniuriatuseſt ⁊ nō vult ſatiſfacere: eſt eniꝫ ſpūaliter mortuᶻ

Ipſe enim in ſe quaſi manus iniecit cū iniuriaꝫfecit. Sap̄. xvi. Per malicia occidit homo aīamſuā. Crudeliores fuiſſe vidētur qui xp̄o mortuonon peꝑcerunt: qͣꝫ qui viuū vulnerauerūt: queſt aūt adeo cecus: ꝗ non intelligat dedecus noeſſe: ſi ꝗs de inimico mortuo n̄ vult ſe vindicare2ᵐ ē vtilitas iniurie illate. Perſecutores enī noſtri tribulationibus nos pungūt: ſꝫ in futurumfauū nobis eterne beatitudinis preꝑant: iuxta illud p̄s. Circūdederūt me ſicut apes. Et Ecc̄i. vſqꝫ in tp̄s ſuſtinebit patiēs: ⁊ poſtea redditio iucūditatis. Tertiū eſt ꝙ dilectio inimicoꝝ eſt vtiliornobis qͣꝫ amicoꝝ: quia valet ad ſanandū peccatab. Aug. Ego ad dilectionē inimicoꝝ vos moneoqꝛ ad ſanandū vulnera peccatoꝝ nullū medicamentū efficacius eſſe cognoſco. Multū enim facit ad ꝑfectionē bonitatis: vt patet Math̓. v. Pºillud diligite inimicos. Eſtote ꝑfecti ſicut pr̄ veſter ⁊c̄. Quartū quia ē gratior. Lu. vi. Poſt illidiligite inimicos ſubdit̉. Et eritis filij altiſſimi.b. Aug. Quanta gr̄a per nos ſerui digni non ſumꝰ ⁊ inimicoꝝ dilectiōe filij dei efficimur Chryẜ.Nihil ſic deo placabilē facit: ſicut malignis ⁊ ledentibus eſſe placabilē. Et ꝑ ꝯn̄s diabolo ē moleſtior: qꝛ magis ſe ꝑ hoc homo elongat ab eiusſimilitudine: ꝗ obſtinato odio hominē ꝑſequit̉.Quintū eſt qꝛ huiuſmodi dilectio id qd̓ deſtruēdum ē in inimico: magis deſtruit qͣꝫ aliꝗd aliuIpſa .n. eſt ignis inimicitiā in inimico adnihilaad Ro. xij. Si eſurierit inimicus tuus ciba ill⁊cͣ. Chryẜ. Omnis inimicitia bn̄ficioꝝ aſſiduitacōpeſcitur. Sextū eſt: qꝛ nō potes nocere inimco ꝗn tibi noceas. b. Aug. Ꝙ malicia tua alterinon noceat fieri pōt: ſed qd̓ tibi non noceat: fierinon pōt. Solū ex hoc ꝙ odiū portat ſibi ip̄itum nocet: qꝛ ⁊ peccat ⁊ remiſſionē peccatoteritā euacuat quo ad fructū. Un̄ dr̄ de pe. diſt.iiij. dicit tibi deus. Dimitte ⁊ dimittetur tibi: dimiſi prius: dimitte vel poſtea: qꝛ ſi nō dimiſerisreuocabo te: ⁊ quicꝗd dimiſeram replicabo tibiTalis ē ſimilis illi ꝗ ex hoc ꝙ aliquis ſcidit ſibitunicam ip̄e gladio ſeip̄m interficit .ſ. odij. Septimū eſt dei imitatio. Ecc̄i. xxiij. Magna ē gloriaſequi dn̄m: qui iniuriatus ē tibi: magis deuꝫ qͣꝫte offendit: ⁊ tn̄ ipſe patiens ē. Sed exemplū xp̄iin cruce pendētis conſiderandū. i. Pe. ij. Chriſtꝰpaſſus eſt ꝓ nobis ⁊cͣ. vt ſequamini veſtigia eiusqui cū pateretur ⁊cͣ. Sed orabat in cruce ꝑ crucifixoribus dicens. Pater ignoſce ⁊cͣ. Et tn̄ om̄egenus iniuriaꝝ tunc ſuſtinuit. In ſubſtātia vi ſipi ablata ⁊ luſa in matre deriſa: in fama ⁊ honore ablatis ꝑ ꝯtumelias: in ꝑſona: ī vita: ergo chriſtum ſequere inimicos diligens. De amore ꝙpaſſio multa habes ſupra in pͥma ꝑte: ⁊ de ꝓprtatibus eius que pn̄t ꝯuenire dilectioni.¶ De gaudio in qͣꝫtum eſt actus interior charitatis. ¶ Capitulum ſeptimum.