Capitulum .VI.

ad finem p̄cipientis: nō tamen receditur ab ordine ad finē. Sic̄ ſi dux precipiat militibus vt pugnent. Ille ꝑfecte imꝑlet id p̄ceptum ꝗ pugnādohoſte vincit: qd̓ dux intēdit. Imꝑfecta at cuiuspugna ad victoria non attingit: non tn̄ contra diſciplinā militarē agitꝭ. Intendit āt deus per hocpreceptū: vt ꝑfecte homo deo vniatur qd̓ erit inpatria. Et ideo tunc ꝑfecte implebitur: hic auteꝫimꝑfecte. Tanto aūt ꝑfectius quāto magis acceditur per ſimilitudinē ad ꝑfectōeꝫ patrie. UndeHiero. Charitas in ꝗbuſdā eſt ꝑfecta: in ꝗbuſdāimꝑfecta: ꝑfectiſſima aūt in hac vita haberi nonpōt de pe. di. ij. charitas. Quomodo deus diligitur ex toto corde ⁊ ex tota anima: et ex tota mētevel virtute. Bernardus. Diſce o chriſtiane a xp̄oquēadmodū diligas xp̄m. Diſce amare fortiter:dulciter ⁊ prudēter. Dulciter ne illecti. Prudenter ne decepti. Fortiter ne depreſſi ab amore dn̄iauertamur. Hoc eſt amare ex toto corde: ⁊ ex tota anima: ⁊ ex tota fortitudine vel virtute. Dulciter amat ait idē: cū xp̄o paſſo cōpatitur: compungitur: ⁊ cōmouetur. Sapiēter ſeu prudēter: quiab ecc̄i ſenſus puritate: nulla deuiat veriſil̓itudine: ⁊ qui diſcretiōis mētā: nulla ſuꝑſtitiōe vel leuitate: vel ſpūs feruētioris vehementia deſerit.Amor fortis eſt: cū nulla vi laborū: vel tormētorum: vel etiā metu mortis: iuſticia deſeritur. Itēex ſūma virtutū Guilhel. poſſūt illa tria ad tresvires anime referri. Cor ad iraſcibilē: qꝛ in corde magnanimitas. Anima ad ꝯcupiſcibilē: quiaeius eſt velle. Mens ad rōnalē: qꝛ eius eſt meditari. Totis ergo his tribus viribus deum amat:cū vis rationalis a deo ſolo deſiderat illuminari: ⁊ ab eo ſolo poſſe ſe ſapiētē fieri credit: cū viscōcupiſcibilis reputat deū gaudiū ſuuꝫ: ⁊ in illoſolo gaudere querit. Et cū vis iraſcibilis in illoſolo gloriari deſiderat: aliam gloriaꝫ cōtemnēs.¶ Ite Guilhel. vbi ſupra. Ex toto corde diligitdeū: id ē intellectu: qui intellectū ſuū in obſeꝗūxp̄i captiuat: et qui ſtudiū ſuū xp̄o dat: et qui advitione dei toto deſiderio anelat. Primū .i. captiuare intellectū ſuū: de quo ait apl̓s. ij. ad Corin.x ¶ In captiuitate redigētes oēm intellectum inobſequiū xp̄i. Fit tripl̓r iſta captiuatio. ¶ Prīovt in his que ſunt fidei deo obediamus. Hilarius. Soli deo de ſe credēdū ē: qui ſe ſolū nouit.Scd̓o vt male de nobis ⁊ bene de proximis ſentiamus: ⁊ circa nos met ip̄os intendētes: ab alijsoculos auertamus. Seneca ꝙ hoīes libēter faciūt de alijs de te apd̓ te male exiſtima. Tertō vtſenſuꝫ ſuꝑioris nr̄i ſenſui p̄feramus: ⁊ ꝑmaximein religione. Unde Bernardus Lignū ſcientieboni ⁊ mali cēſura diſcretiōis eſt in religione penes pr̄eꝫ ſpūalē. Secūdū .i. ſtudiū ſuū dare d̓oſit etiā hoc tripl̓r. Primo dū ea quibus adiuuamur in deū ab eis quibus impedimur ſagaciterdiſcernūtur: qd̓ ꝑtinet ad prudētiā ẜm Auguſti.Secūdo cū doctrinā xp̄m neſciētē faſtidit. Ber

nardus. Si diſputas aut conferas: nō ſapiat niſi ſonuerit ibi xp̄s. Tertō qui in creaturis deumintelligit Ad Ro. i. Inuiſibilia dei per ea que facta ſunt ⁊cͣ. Zertiuꝫ .i. anelare ad dei viſioneꝫ Fitſeu ad hoc iuuat: mūdi cōtētus meditatio dei: etpeccati deteſtatto. Ex tota anima ſeu voluntateamat tripl̓r. Qui ꝑfecte obedit. Quem nec timormali trāſitorij exterret. Et quē nec gaudiū ſecūli: nec amor bōi trāſitorij: ab obediētia retrahit.Ex tota mēte ſeu memoria amat d̓ūquis tripl̓r.Qui ſcilicet ea que deo diſplicēt et ab amore eiꝰretrahūt: obliuioni tradit: vt iniurie nobis illateque dū irrogātur ſūt quaſi ferrū in vulnere: qd̓vulneribus ſanatōem impedit. Secundo qꝛ eaque ad dei timorē ꝑtinēt ⁊ ſalutē animarum memorie cōmēdat. Tertio queꝫ magnꝰ dei amor dealio qͣꝫ de deo: diu cogitare nō ſinit: ſicut ſolet accidere fatue amātibus: qui nō poſſunt obliuiſciqd̓ amant Bernardus O amor impetuoſiſſimequi preter te aliud cogitare nō ſinis: ꝓuer. xxiij.Fili p̄be mihi cor tuū: ait deus.¶ §. IIII.Declaratio preceptide dilectione ꝓximi cum .ſ. dicitur. Diliges proximū tuum ſicut teip̄m. Math̓. xxij. hoc ſiquidemp̄ceptum ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxiiij. ꝯuenienter traditur. Tangitur .n. in eo diligēdi rō ⁊ modus dilectionis. Ratio diligendi tradit̉ in eo ꝙ proximus noīatur: ꝓpter hoc .n. d̓bemus alios ex charitate diligere: quia ſunt nabis ꝓximi: ⁊ ẜm naturalem der imaginē ⁊ ẜm capacitatem glorie: necrefert. Utrū dicatur ꝓximus vel frater: vt habet̉i. Ioā. iiij. vel amicus vt Leuit̓. xix. Per omniahec eadem affinitas deſignatur. Modus aūt dilectiōis tangit̉ cum dicitur. Sicut teip̄m. Quodnō eſt intelligendū ꝙ aliꝗs carnaliter diligat ſibi ꝓximū p̄pter deum: ſicut debet diligere ſeip̄tEt hoc tripliciter. Primo quidē ex ꝑte finis:ſ. diligat ꝓximum ꝓpter deū: ſicut debet diligereſeip̄m: vt ſic ſit dilectio ꝓximi ſancta. Secūdo exꝑte regule dilectionis: vt .ſ. non ꝯdeſcendat ꝓximo in aliquo malo: ſed ſolū in bonis ſicut ⁊ volūtati ſue ſatifacere debet homo ſolū in bonis: vtſic ſit dilectio ꝓximi iuſta. Tertio ex ꝑte rationisdilectionis: vt .ſ. nō diligat aliꝗs ꝓximū ꝓpter ꝓpriā vtilitatē vel delectationē: ſed ea rōe ꝙ velitꝓximo bonū: ſicut vult bonū ſibi ipſi: vt ſic ꝓximi dilectō ſit v̓a. Nā cū ꝗs diligit ꝓximū ꝓpterſuā vtilitatē vel delectationē: n̄ diligit ꝓximū ſꝫſeip̄m. b. Aug. quoqꝫ. xxiij. q. iiij. Debet hō diligere ꝓximū ſicut ſeip̄m: vt oēm hoīem quē poteſtvel beneficientie ꝯſolatione: vel coertione diſcipline: vel in formatōne doctrine inducat ad colēdū deū. Proſper in li. iij. de vita ꝯtēplatiua. c. xvdicit. Proinde ꝓximos ſicut noſmetip̄os diligimus qn̄ ad bonos mores ⁊ ad vitā eternā conſequendā: ſicut nobis ſaluti eoꝝ ꝯſulimus quādonos in eoꝝ peccatis ⁊ ꝑiculis cogitamꝰ. Et ſicut