Titulus.VI.
Sciēdū etiā ꝙ oīa p̄cepta decalogi ordinant̉ addilectionē dei ⁊ ꝓximi: iō p̄cepta charitatis nonfuerūt annumerāda int̓ p̄cepta decalogi: ſꝫ ī omnibus includūtur. Et qͣꝫuis modus dilectionisnon cadat ſub illis p̄ceptis q̄ dantur de alijs actibus virtutū: puta ſub hoc p̄cepto: honora patrētuū ⁊ matrem: n̄ cadit hoc ꝙ ex charitate fiat: cadit tn̄ actꝰ dilectiōis ſub ſp̄ali p̄cepto. 4. §. II.De dilectiōe ſufficienter ſunt data tm̄ illa duo p̄cepta. Unde xp̄s dixitMath̓. xxij. In his duobus mādatis vniuerſalex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Rō huius ē ẜm. b. Tho. vbi ſupra ar. iij. Charitas ē amicitia quedā: amicitia āteſt ad alteꝝ. Un̄ Gre. dicit ꝙ charitas ad minusqͣꝫ īter duos hr̄i n̄ pōt. Cū aūt dilectio ⁊ amor ſitboni: bonū aūt ſit vel finis: vel id qd̓ eſt ad finē:ꝯueniēter d̓ charitate duo p̄cepta ſufficiūt. Unūq̄ inducimur ad diligendū deū ſicut finē. Aliudquo inducimur ad diligendū ꝓximū ꝓpter deūſicut ꝓpter finē. De dilectione ſui ⁊ corꝑis ſui: q̄etiā ſunt diligēda dicit. b. Aug. ꝙ nulla fueruntdāda p̄cepta. Et ideo ē quia qͣꝫtūlibet quis excidat a veritate: remāet ſemper in eo dilectio ſui ⁊corꝑis ſui. Sed modus diligēdi p̄cipiēdus erathomini: vt .ſ. ſe ordinate diligeret ⁊ corpus ſuuꝫqd̓ fit ꝑ hoc: ꝙ hō diligit deū ⁊ ꝓximū. Itē qͣꝫuisp̄cepta dentur de actibus virtutū: ⁊ charitas habeat plures actus: videlicet dilectio gaudiū: paxbn̄ficia: tn̄ quia pͥmus ⁊ pͥncipalis actus charitatis ē dilectio ⁊ ex eo cōſequūtur alij ſicut affectꝰex cauſa: ideo in p̄ceptis dilectionis includūturp̄cepta. De alijs actibus ex ea ꝓcedētibus: ⁊ tn̄ ꝓpter tardiores inueniūtur de ſingulis explicitap̄cepta. De gaudio quidēˡ ad Phil̓. iiij. Gaudetein dn̄o ſemꝑ ⁊c̄. De pace ad Hebre. Pacē ſequimini cum oībus. De bn̄ficientia ad Gal̓. vlt. Duꝫtempus hēmus oꝑemur bonū ad om̄es. De ſingulis etiā ꝑtibus beneficientie inueniūtur p̄cepta in ſacra ſcriptura vt patet intuenti. Item qꝛplus eſt oꝑari bonū qͣꝫ vitare malum: ideo in p̄ceptis affirmatiuis ꝑ que p̄cipitur facere bonum:vt diligere: gaudere: benefacere: pacē habere: includūtur p̄cepta negatiua: ꝗbus ꝓhibetur malūfacere: vt n̄ odire nec occidere: nō inuidere: n̄ diſcordare: nō ſcādalizare. Et tn̄ inueniūtur explicita p̄cepta data cōtra huiuſmodi vicia oppoſitacharitati. Nam ꝯtra odiū dicitur Leui. xix. Nōoderis fr̄em tuum in corde tuo. Contra accidiādicitur Ecc̄i. vi. Nō occideris in vinculis eius.Contra inuidiā dicitur ad Gal̓. vi. Non efficiamur inanis glorie cupidi inuicē ꝓuocantes inuicem inuidentes. Contra diſcordiā. i. Corin. i. Idip̄m dicatis omnes ⁊ non ſint in vobis ſciſmatacontra ſcandalū. Ro. xiiij. nō ponatis ſcandalūvel ofſendiculū. Et de dictis peccatis habes ſupra in. ij. parte. De actibus vero charitatis in. ſequentibus capitulis.¶.§. II.
Declaratio preceptide dilectione dei ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxiiij. ar. iiij.Hoc p̄ceptū inuenitur diuerſimode tradituꝫ indiuerſis locis. Nam Deutro. vi. ponūtur tria .ſ.Diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota anima tua: ⁊ ex tota fortitudine tua. Mat. xxijPonūtur duo hoꝝ .ſ. ex toto corde: ⁊ ex tota aīa:⁊ omittitur ex tota fortitudine: ſꝫ additur ex tota mēte. Sed Mar. xij. ponuntur quatuor .ſ. extoto corde ⁊ ex tota mēte: ex tota anima: ⁊ ex tota virtute: que ē idem cū fortitudine. Hec etiamquatuor tangūtur. Lu. x. Naꝫ loco fortitudinisſeu virtutis ponit̉ ex oībus viribus tuis. Et id̓ohoꝝ quatuor ē ratio aſſignāda. ¶ Prima expoſitio eſt igit̉ ꝯſideranda ꝙ dilectio ē actus voluntatis que ſignificat̉ ꝑ cor. Nā ſicut cor corꝑale ēprincipiū omniū corꝑalium motuū: ita etiā volūtas: ⁊ maxime qͣꝫtum ad intentōnē finis vltimiquod eſt obiectū charitatis: eſt principiū omniūſpūalium motuū. Tria aūt ſunt pͥncipia actuuꝫque mouētur a volūtate .ſ. intellectus qui ſignificātur ꝑ mentem. Uis appetitiua inferior: queſignificatur ꝑ aīam. Et vis executiua exterior q̄ſignificatur ꝑ fortitudinē ſeu virtutē ſeu vires.Precipitur ergo nobis: vt tota intētio noſtra feratur in deū: quod ē ex toto corde: ⁊ ꝙ intellectꝰnoſter ſubdatur deo: quod eſt ex tota mēte: ⁊ ꝙappetitus noſter reguletur ẜm deum: quod ē extota anima: ⁊ ꝙ exterior actus noſter obediat d̓oquod eſt ex tota fortitudine: vel virtute vel viribus. Alia expoſitio quidam dicunt. Ex toto corde .i. intellectu: anima .i. volūtate: mente .i. memoria. Tertia expoſitio ſcd̓m. b. Grego. nicenum.Per cor ſignificat̉ anima vegetabilis. Per animam: ſenſitiua anima. Per mentē memoria: ꝗahoc qd̓ nutrimur: ſentimus: ⁊ ītelligimus: debemus in deū referre. ¶ De hoc qd̓ dicitur ex tota volūtate. Pro huius declaratione nota ẜm. b.Tho. vbi ſupra: ꝙ p̄cepta dantur de actibus virtutū. Requiritur aūt ad actum virtutis nō ſolūꝙ cadat ſuꝑ debitam materiā: ſed etiā ꝙ veſtiat̉debitis circūſtantiis quibus ſit ꝓportonatus tali materie. Deus aūt eſt diligēdus ſicut finis vltimus: ad quē omnia ſunt referēda: ⁊ ideo totalitas quedā fuit deſignāda: circa hoc preceptumde dilectione dei ad hoc innuēdum. Dupliciteraūt cōtingit diligere deū ex toto corde. Uno mōin actu: vt .ſ. totū cor hoīs ſemꝑ actualiter ferat̉in deū: ⁊ iſta ē ꝑfectio pr̄ie. Alio mō vt hītualitertotū cor hoīs in deū feratur: ita .ſ. ꝙ nihil contradeū dilectionē cor hoīs recipiat: ⁊ hec eſt ꝑfectiovie: cui n̄ ꝯtrariat̉ peccatū veniale: qꝛ n̄ tollit habitū charitatis cum n̄ tēdit in oppoſitū obiectū:ſꝫ ſolū īpedit charitatis vſū. Scd̓m pͥmū moduꝫīplet̉ illud p̄ceptū: ꝑ ẜm modū īplet̉ imꝑfecte. Dr̄.n. tūc ꝑfecte īpleri p̄ceptū: qn̄ ꝑuēit̉ ad finē quēintēdit p̄cipiēs. Imꝑfecte aūt qn̄ ⁊ ſi n̄ ꝑuenitur