TitulusI.
De comparatione dilectionis diuerſoꝝ ꝯſanguineoꝝ ad inuicē. Etſi dꝫ magis diligi ex charitate pr̄ vel filius ꝓprad qd̓ rn̄det. b. Tho. vbi ſupra: ꝙ gradꝰ dilectionis ex duobꝰ pēſari pōt. Uno mō ex ꝑte obiectiEt ẜm hoc id qd̓ hꝫ maiorē rōnem bōi magis ēdiligēdū: ⁊ qd̓ ē deo ſil̓ius. Et ſic pr̄ magis diligēdus ē qͣꝫ filius: qꝛ .ſ. pr̄em diligimus ſub rōnepͥncipij qd̓ hꝫ rōnem eminētioris boni: ⁊ iō deoſimilioris. Alio mō. cōputat̉ gradꝰ dilectionis exꝑte diligētis: ⁊ ẜm hoc magis diligit̉ quod ē ꝯiūctiꝰ: vn̄ ex hoc filius magis diligēdus ē qͣꝫ paterqd̓ ꝓbat ph̓us in .viij. ethi. qͣtuor rōnibꝰ. Primoquidē qꝛ ꝑntes diligūt filios vt aliꝗd ſui exiſtētes. Pater ꝟo n̄ eſt aliꝗd filij. Et iō dilectio qͣ pr̄diligit filiū ē ſimilior dilectioni qua ꝗs diligit ſeip̄m. Secūdo qꝛ parētes magis ſciunt aliquoseē ſuos filios qͣꝫ ecōuerſo. Zertio qꝛ filius ē magis ꝓpinquus ꝑnti: vtputa ꝑs exn̄s qͣꝫ pater filioad quē hꝫ habitudinē pͥncipij. Quarto qꝛ parētes diutius amauerūt: nā ſtatim pr̄ incipit diligere filium. Filius aūt pr̄em ꝓcedente tꝑe. Dilectioaūt quanto eſt diuturnior tāto fortior: ẜm illudEcc̄i. ix. Nō dimittas amicū antiquū: nouus .n.nō erit ſimilis illi. Et qꝛ pͥncipio debet̉ ſubiectioreuerentie ⁊ honor. Effectui aūt ꝓportionalitercōpetit reciꝑe influētiā pͥncipij ⁊ ꝓuiſioni ip̄ius⁊ ꝓpter hoc ꝑntibus a filijs magis debet̉ honor:filijs aūt magis debet̉ cura ꝓuiſionis. Et ſcd̓mrōnem eminētioris boni naturaliter filius plusdiligit pr̄em qͣꝫ filiū: ⁊ ẜm hͦ intelligendū ē v̓bumb. Amb. dicētis ꝙ poſt deū plus diligēdi ſūt ꝑntes deinde filij. Filijs aūt a ꝑntibꝰ magis debet̉cura ꝓuiſionis: ⁊ ẜm ꝙ dicit apl̓s. ij. ad Corin. xij.Nō debēt filij theſaurizare ꝑntibꝰ: ſꝫ ꝑntes filijs⁊ ẜm rōnem maioris ꝯiunctionis ad ſeip̄m: plusꝗs diligit filiū qͣꝫ pr̄em. In articulo tn̄ neceſſitatꝭfilius obligāt̉ magis pr̄i ex bn̄ficijs ſuſceptis: vtꝑntibus maxime ꝓuideat.¶ §. VIII.Utrum autem debeatmagis diligi pr̄ vel mr̄. Rn̄det. b. Tho. ꝙ in iſtiscōꝑationibus illud qd̓ dr̄: intelligēdū eſt ꝑ ſe vtvꝫ intelligat̉ eē q̄ſitū de pr̄e: in qͣꝫtum pr̄ ē: an ſitplus diligendꝰ qͣꝫ mr̄: in qͣꝫtū ē mr̄. Pōt .n. in om̄ibus hiꝰ tata eſſe diſtātia v̓tutis ⁊ malitie: vt amicitia ſoluat̉ vel minuat̉ vt dicit ph̓s in. viij. ethi.Et iō vt Amb. dic̄ boni domeſtici ſūt malis filijsp̄ponēdi. Per ſe gͦ loq̄ndo dꝫ magis diligi pr̄ ꝙͣmr̄: qd̓ etiā dic̄ Hiero. ſuꝑ ezech. ꝙ pꝰ deū diligēdus eſt pr̄: deinde mr̄. Rō huius ē: qꝛ vterqꝫ diligit vt pͥncipiū nat̉alis originis: ſꝫ pr̄ hꝫ excellentiorē rōnem pͥncipij qͣꝫ mr̄: qꝛ pr̄ ē pͥncipiū ꝑ modū agētis: mr̄ aūt per modū patiētis ⁊ materie.Nec obſtat qd̓ ph̓s dicit in li. de gn̄atione: ꝙ femina dat corpus: ſꝫ aīam certū ē ꝙ dat deus: qꝛin gn̄atione homīs mr̄ materiā mīſtrat corꝑis in
formē tn̄. Format̉ aūt ꝑ v̓tutē formatiuā q̄ eſt inſemine pr̄is. Et qͣꝫuis hec v̓tus formatīa n̄ poſſitcāre aīam rōnalē: diſponit tn̄ materiā corꝑalemad hiꝰ forme ſuſceptionem.. §. IX.trum autem debeatꝗs plus diligere vxorē qͣꝫ ꝑntes. Rn̄dit. b. Tho.ꝙ gradus dilectōnis: vt dictū ē pōt attendi: ⁊ ẜmrōnem boni: ⁊ ẜm rōnem ꝯiunctionis ad diligētes. Scd̓m rōnem gͦ boni qd̓ ē obiectū dilectionis magis ſūt diligendi ꝑntes qͣꝫ vxores: qꝛ diligūtur ſub rōne pͥncipij ⁊ eminētioris cuiuſdamboni. Scd̓m aūt rōnem ꝯiūctiōis magis diligūtur vxores: qꝛ vxor ꝯiūgit̉ viro vt vna caro: ẜmillud. Mat. xix. itaqꝫ n̄ ſūt duo ſꝫ vna caro. Et iōintēſiꝰ diligit̉ vxor: ſꝫ maior reuerētia ē exhibenda ꝑntibus ſuis. Et cū dr̄ Gen̄. ij. Propt̓ hͦ relinquet hō pr̄em ⁊ mr̄em ⁊cͣ. Nō ē intelligendū: ꝙd̓ſerant̉ ꝑntes qͦ ad oīa: ſꝫ qͣꝫtū ad cohabitationē⁊ copula: ſꝫ in alijs dꝫ ꝗs magis aſſiſtere ꝑntibusqͣꝫ vxori: ⁊ ꝙ ait apl̓s ad ephe. v. ꝙ viri debēt diligere vxores ſicut ſeip̄os: n̄ ē intelligendū eqͣlit̓ſicut ſe: ſed qꝛ rō dilectōnis vxoris ſumit̉ ex ſuiectione hoc ē ꝑ ſimilitudinē.¶ §. X.Utrū debeat quis magis diligere bn̄factorē qͣꝫ bn̄ficiatum. Ad hoc reſpondet. b. Tho. vbi ſupra ꝙ aliꝗd diligit̉ dupl̓r.Uno mō qꝛ hꝫ rōnem excellētioris boni. Et ẜmhoc debꝫ magis diligi bn̄factor: qꝛ cū ſit pͥncipiūin bn̄ficiato hꝫ rōnem maioris boni ſicut ⁊ d̓ patre vt dictū ē ſupra. Alio mō diligit̉ aliꝗd rōnemaioris ꝯiūctionis. Et ẜm hͦ magis diligimꝰ bn̄ficiatos: qd̓ ꝓbat ph̓us in. ix. ethi. ꝑ qͣtuor rōnes.Et pͥma ē qꝛ bn̄ficiatus ē qͣſi quoddā opus bn̄factoris. Un̄ ꝯſueuit dici de aliquo: ille ē factura illius. Naturale aūt ē cuilibet vt diligat opꝰ ſuumſicut poete diligūt poemata ſua. Et hoc iō eſt qꝛvnūquodqꝫ diligit ſuū eſſe ⁊ ſuū viuere qd̓ manifeſtat̉ maxime in ſuo agere. Scd̓m ē qꝛ vnumqd̓qꝫ natural̓r diligit id in qͦ aſpicit bonū ſuum:hꝫ quidē ⁊ bn̄factor ī bn̄facto aliqd̓ bonū ⁊ ecōuerſo. Sꝫ bn̄factor inſpicit bn̄ficiato ſuū bonuꝫhoneſtū. Bn̄ficiatus aūt inſpicit ī bn̄factore ſuūbonū vtile. Bonū aūt hōeſtū delectabiliꝰ ꝯſiderat̉ qͣꝫ bonū vtile: tū qꝛ eſt diuturniꝰ. Utilitas .n.cito trāſit: ⁊ delectatio mēorie n̄ ē ſicut delectatōrei pn̄tis: tū etiā qꝛ bona honeſta magis cū delectatione recolimꝰ qͣꝫ vtilitates q̄ nobis ab alijs ꝓuenerūt. Tertia ē qꝛ ad amante ꝑtinet age̓. Uultenī ⁊ oꝑat̉ bonū amato: ad amatū aūt ꝑtinet pati⁊ iō excellētiorꝭ ē amare ⁊ ꝓpter hoc ad bn̄factorē ꝑtinet vt plus amet. Quarta rō ē qꝛ difficiliꝰē impende̓ bn̄ficia qͣꝫ reciꝑe. Ea v̓o in ꝗbus laboramꝰ magis magꝭ diligimꝰ: q̄ v̓o nobis de faciliꝓueniūt magis contēnimꝰ. Non tn̄ dr̄ ꝙ quoſtibet bn̄ficiatos plꝰ d̓beamꝰ dilige̓ ꝗbuſtibꝫ bn̄ſactoribꝰ. Nā bn̄factōes a ꝗbꝰ maxīa bn̄fiª recipimꝰ