Titulus. VI.

Sic̄ ſi aliꝗs multū dilgeret aliquē: amor ipſiuseius filios amaret: etia ſibi inimicos. Et ẜm hocintelligendū eſt verbū. b. Aug. in Encheridiō dicentis: ꝙ hoc tā magnū bonum .ſ. diligere inimicos: n̄ ē tante multitudinis: quātum credimꝰ exaudiri in or̄one cū dr̄. Dimitte nobis debita noſtra. Intelligitur enim de dilectione quantū adA. §. II:ꝑfectionem nō neceſſitatem.De ſignis autem et effectibus dilectionis ſciendū ẜm. b. Tho. ꝙ cū figura ⁊ effectus charitatis ex interiori dilectioneꝓcedāt: ⁊ ei ꝓportionētur. Sicut dilectio ad inimicū in cōi quidē eſt d̓ neceſſitate p̄cepti abſolute: in ſpāli aūt n̄ abſōlute ſꝫ ẜm ꝓportionē animiSic dicendū de effectu ⁊ ſigno dilectionis exteriori exhibēdo. Nā bn̄ficia vel ſigna dilectionisq̄ exhibētur ꝓximis in cōi: puta cū ꝗs orat ꝑ omnibus fidelibꝰ: vel cū hꝫ impēdere aliqd̓ bn̄ficium toti cōitati: tenet̉ ꝗs ⁊ inimicis hoc exhibereſeu ipſos n̄ ab illis excludere ex neceſſitateⁱ p̄cepti: ⁊ ꝯtrariū faciendo ꝑtineret ad liuorē vindicte. Sꝫ bn̄ficiū vel ſigna dilectionis: q̄ ꝗs exhibꝫꝑticularibus ꝑſonis: exhibere inimicis n̄ eſt deneceſſitate ſalutis: niſi ẜm preꝑationeꝫ animi: vtſ. ꝗs p̄ueniat in articulo neceſſitatis. Extra taleꝫarticulum hoc facere pertinet ad perfectionem/charitatis.¶ §. III.Ad dilectionem proximoꝝ multa inducūt. Primū eſt ſcriptura diuīalis: que hoc frequēter mandat. vn̄ Leui. xix. dr̄.Diliges amicū tuū ſicut teip̄m. Et ideo rememorat Lu. x. ⁊ Mat. xxij. Sed loco amici ponit̉ nomē ꝓximi. i. Io. iiij. Diligamus nos inuicem. Etfabileꝫ pietatē det: premiū nobis pollicet̉: ſi nosmutuo diligamus. Et ſi nobis ea p̄ſtamus inuicem quibus inuicē indigemus. Et nos ſuperboinſuꝑ ⁊ ingrato animo ei remittimur: cuius imperiū beneficiū eſt. Secundum eſt ratio conditional̓. Naturaliter enim om̄e animal̓ diligit ſibiſimile: vt dicitur Ccc̄i. xiij. ⁊ ſi hoc ſeruant irrationabilia etiam ſilueſtria: qꝛ leo nō nocet leoni:nec vrſus vrſo: ⁊ hoc multo magis debet homoẜuare homini. Tertiū eſt fraternitas naturalis.Mal̓. ij. Nūquid non pater eſt vnus omniū noſtrum .ſ. adā: quare ergo deſpicit vnuſquiſqꝫ fratrem ſuū. Aug. in. x. de ciui. dei dicit. Nihil tamdiſcordioſū vicio: nihil tam ſociale natura: ſicutgenus humanū ꝓpterea voluit deus creare parentem vnum .ſ. adam de quo multitudo ꝓpagaretur: at hac āmonitione in multis concors vnitas ſeruaret̉. Quartū eſt germanitas ſpiritualisMath. Patrem nolite vobis vocare ſuꝑterraꝫUnus ē enim pater veſter qui in celis ē. Om̄esautem vos fr̄es eſtis. b. Aug. Omnes quideꝫ ſu

mus fratres: ẜm ꝙ homines ſumus: quato magis ẜm ꝙ xp̄iani ſumus: pater deus: mater eccleſia: hereditas paradiſtis. Quintum ē chriſti ⁊ angelorum exemplū. Ita enim chriſtus charuꝫ haouit ꝓximū: ꝙ pro eius redēptione mori voluitApoc̄. i. Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtrisin ſanguine ſuo. Angeli etiam cū magna diligentia cuſtodiunt hoīes. p̄s. Angelis ſuis ⁊cͣ. Math.xviij. Uidete ne condēnatis vnū de puſillis hisqui in me credūt: angeli enim eorū ⁊c̄. Sexto ꝗamultum eſt deo grata ⁊ beneplacita. Ecc̄i .xxv.In tribus beneplacitū eſt ſpiritui meo que ſuntꝓbata coram ⁊ hominibus: concordia fratrumꝓximorum: ⁊ vir ⁊ mulier bene ſibi ꝯſenti⁊ merito. Si enim placet homini: qui diligit ⁊ reueretur ſimilitudinē ⁊ imaginē ſuaꝫ ſculptam quāto magis debet diligi qui hominē: vbiē viua dei imago: amat ⁊ honorat. Inſuper ⁊ ꝓximus eſt mēbrum corꝑis chriſti myſtici: vtiqꝫ placere debꝫ deo qui diligit mēbra filij. Paulus adRo. multi ſumus vnū corpus in xp̄o ⁊cͣ. Septimū eſt multiplex emolumētum quod ſeꝗtur exhuiuſmodi dilectione. Et primū eſt victoria contra inimicū: ꝓuer. xviij. Frater qui iuuat̉ a fratre: quaſi ciuitas firma Goliath inuitat ad ſingulare certamē. i. Reg. xvij. econtra Moyſes dicitSi quis eſt dn̄i iūgatur mihi. Exo. xxxij. Secūdū eſt honoꝝ abundātia. Quod .n. deeſt hoī in ſehabet in amico ſuo. Tertiū eſt impetratio or̄onūMat. xviij. Ubi fuerint duo vel tres congregatīin noīe meo ibi ſū ⁊cͣ. ad exaudiendū. Quartummutua exhortatio. Eccͣs. iiij. Si fuerint duo mutuo fouebant̉ vnus qūo calefiet. Quintū ꝯſolatio. ꝓuer. xxvij. Bonis ꝯſilijs amici dulcoraturaīa. Sextū eſt damnū quod facit eius ꝯtrariū .ſ.odiū diſcordia. b. Augu. de pe. di. iiij. Qui diuinibeneficij oblitus: ſuas vult vīdicare iniurias: n̄ſolum de peccatis futuris veniā non merebiturſed que dimiſſa fuiſſe ſibi gaudebat imputabun§. IIII.ur ad penam.De ordine dilectionisꝓximorum. Utrum .ſ. ſit magis diligēdus vnusqꝫ alter. Ad quod reſpondet. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxvi. ꝙ opinio fuit quorūdam ꝙ omnes proximiſunt equaliter ex charitate diligendi quantumad affectum: ſed nō quantum ad effectum exteriorem: ponentes ordinē dilectionis eſſe ſeruandū quātuꝫ ad exteriora beneficia: vt .ſ. magis eadebeamus impēdere proximis qͣꝫ alienis: nō fecundum interiorem effectū quem debemus habere equalem etiam omnibus inimicis. Sꝫ hācopinionem dicit eſſe irrationabilē. Et ratio ē: qꝛnon minus ē ordinatus affectus charitatis quieſt inclinatio gratie qͣꝫ effectus naturalis qui eſtinclinatio nature: vtraqꝫ enim inclinatio ex diuina ſapiētia ꝓeedit. Uidemus enim in naturalibꝰꝙ inclinatio naturalis proportionatur actui vel