Capitulū. III.
vtilitatis. Apparet etiā hoc in politicis v̓tutibusẜm qͣs ciues ꝓ bono cōi: ⁊ diſpēdia ꝓpriaꝝ rerū:⁊ ꝑſonaꝝ interdū ſuſtinēt: vn̄ magis hoc verificatur in amicitia charitatis q̄ fundat̉ ſuꝑ cōicatiōebonoꝝ gr̄e: ⁊ iō ex charitate magꝭ dꝫ hō diligeredeū ꝗ eſt bonū cōe oīm qͣꝫ ſeip̄m: qꝛ btītudo ē indeo: ſicut in cōi ⁊ fōtali oīm pͥncipio q̄ btītudinēꝑticipare pn̄t. Et nota ꝙ qͣꝫtū ꝗs diligit frui deotantū magis diligit ſeip̄m: qꝛ hoc ē ei ſūmū bonū: tn̄ hoc ꝙ aliꝗs velit frui deo: ꝑtinet ad amorē: qͦ deus amat̉ amore ꝯcupīe. Magis aūt amamus deū amore amicitie: qͣꝫ amore ꝯcupīe: quiamaius ē in ſe bonū dei: qͣꝫ bonum qd̓ ꝑticiparepoſſumus: ip̄o fruēdo: ⁊ iō ſimpl̓r hō magis diligit deū ex charitate qͣꝫ ſeip̄m. Et iō dꝫ potius ꝗsoīa mala ſuſtinere qͣꝫ pctō aſſentire: ẜm. b. Aug.vt dicitur. xxxij. q. v. ita ne. Et rō eſt: qꝛ mala pene ſunt contra ſeip̄m: etiā pene inferni: ſed peccaC. §. V.tū eſt contra deumAd diligendum deumſuꝑ oīa: qͣi cogit triplex rō: qͣ mouere pōt ad amādu aliꝗd q̄ notari pn̄t in eo qd̓ dr̄. Diliges. d. d. t.li. vi. Et Mat. xxij. ⁊ pͥma ē rō ꝓuidētie ⁊ laritis: ibi: dn̄m. 2ª ē rō varie bonitatis: ibi: deū3ª ē rō attinētie ⁊ ꝓpinꝗtatis: ibi tuū. Iſta mouetad amādū quicūqꝫ aliꝗd amat. Et ꝙͣtū ad pͥmuꝫlaꝝ ē ꝙ ẜuus amat dn̄m ſuū: cū eū diligit: ⁊ ei ꝓuidet ⁊ tuet̉: ⁊ bn̄ficia largit̉. Ex hͦ gͦ diliges dn̄merui .n. ſumus oēs. Quātū aūt diligat on̄dit: qꝛprio filio n̄ peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illū: quoꝑ illo n̄ nobis oīa donauit. Ro. viij. Bern̄. Dn̄eꝗd eſt hō ꝙ mēor es eius: aut filius hoīs qm̄ viitas eū tot .ſ. ⁊ tantis bn̄ficijs. Mittis filiū vninitū. Mittis ſpm̄ ſāctū tuū ꝑaclitū. Teip̄m reerues adoptatis in p̄miū. Si dici fas ē: nimis ꝓigus es tuis. i. Petri. v. Omnē ſolicitudinē vetraꝓijciētes in eū: qm̄ ip̄i ē cura d̓ nobis. Mat.v. Solē ſuū ortri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluſuꝑ iuſtos: ⁊ iniuſtos: ⁊ materialiter ⁊ ſpūalit̓.Inſuꝑ ⁊ angelis ſuis deꝰ mādauit de te: vt cuſtodiāt ⁊c. in pͣs. īmo ẜm apl̓m ad Hebre .i. Omnesadmīſtratores ſpūs ſūt miſſi in miniſteriū eorūq hereditate capiūt ſalutis. Ecce quāta ꝓuidenia dn̄i erga nos: qͦ ad corpus: ⁊ quo ad aīam. Ergo diligamus ip̄m ſuꝑ oīa. Quantū ad tertium:poſtea magis īmorādo in ſecūdo diligit̉ aliquisꝛ ē attinēs ⁊ ꝯſāguineꝰ. Et ẜm hͦ maxime diligiur pr̄: a quo ꝗs hꝫ eſſe: ⁊ fr̄ qui deſcendit ab eodē ſtipite: qd̓ natura docet ⁊ inſtigat. Sꝫ nunꝗdait Moiſes. Nōne ip̄e eſt pr̄ tuus ꝗ poſſedit ⁊ fecit: qͣꝫtū ad corpus ⁊ creauit te: qͣꝫtum ſ. ad aīam.Deū. xxxij. Unus ē pr̄ veſter: ꝗ in celis ē. Math̓.xxiij. Sed qͣlis pr̄. ij. ad Corin. i. Pater dn̄i noſtrileſu xp̄i: pr̄ miſericordiaꝝ: ⁊ deꝰ totius ꝯſoſolationis. Et ſic tuus ē pr̄. Sed vt magis eēt tuus: effectus ē ꝑ incarnatōnē fr̄. Uade: ait ip̄e ad magdalenā: ad fr̄es meos ⁊cͣ. Io. xx. Et qꝛ caro noſtra: ⁊
frater noſter ē: vt dr̄ in figura. Gene. xxxvij. Decuit ꝑ oīa fr̄ibus aſſimilari: vt ait apl̓s ad Heb.In penalitatibus .ſ. corꝑis: n̄ vicijs mentis. Diliges gͦ tuū fr̄em: ⁊ pr̄em tuū. Et qꝛ ꝗ diligit filiuꝫaſſiduat ei flagella: vt dr̄ in ꝓuer. Iō ex dilectione ml̓tipl̓r flagellat nos. b. Amb Nō ſemꝑ oſculatur pr̄ filiū: ſed aliqn̄ flagellat: ergo cū caſtigat̉ꝗ diligit̉: tūc erga eū pietas exercet. ¶ Habet .n.amor plagas ſuas: q̄ dulciores ſūt cū amare inferunt. v. q. v. vt enim dr̄. Sap̄. xiij. Cū nobis diſciplinā das: inimicos nr̄os multipl̓r flagellas.Et ne ita videant̉ nobis graues labores nr̄i: ip̄enobis cōportat. Ergo diligamus dn̄m deū nr̄mꝗ totus ē noſter: nil ſui reſeruās ſibi. Nā corpꝰ īcibū: ſanguinē in p̄ciū ⁊ poculū: vitā in redēptionē dedit ſuis. ¶ Quantū ad 2ᵐ notandū: ꝙ bonitas ē q̄ trahit ad ſe amorē nr̄m. Bonū .n. ē qd̓oīa appetūt dicit ph̓s. Bonitas aūt eēntialiter ēin deo. Et ẜm hoc dr̄. Nēo bonus niſi ſolus deꝰ.ſ. eēntialiter ⁊ ex ſe: nā creature ſūt bone ex deonō ex ſe: ⁊ accidētaliter. Bōitas .n. vniuerſaliterē in deo: qꝛ ē fōs bonitatis: ⁊ cāliter: qꝛ ab eo cūcta bona ꝓcedūt. Et bonitas ſua vt dicit mgr̄ inij. ſen. di. i. fuit cā creationis reꝝ. Un̄ ⁊ Moui dixit: ꝙ aſcēderet in montē ad eū: ⁊ oſtendam tibiait om̄e bonū .i. meip̄m. Cū aūt om̄e bonū ſit honeſtū: vel d̓lectabile: vel vtile. ¶ Oīa hec generabonoꝝ reꝑiunt̉ in deo. Un̄ dr̄ Sap̄. vij. Uenerūtmihi oīa bona ꝑiter cum ea .ſ. ſapīa: que ē deus.Deus aūt ẜm. b. Anẜ. ē quo meliꝰ cogitari n̄ pōt.Et de bono honeſto dr̄ ibi. Innumerabilis hōeſtas ꝑ manꝰ illius. Bonū honeſtū ē ſcīa ⁊ virtusſed oīs ſapīa a dn̄o deo ē. Ecc̄i. i. Et ſp̄u oris eiꝰoīs v̓tus eoꝝ. In p̄s. Uirtꝰ iuſticie: prudētie: fortitudinis: tꝑantie. Et al̓ Amb. Oīs rō ſuꝑne ſcīe⁊ terrene creature ī eo ē: ꝗ ē caput eoꝝ: ⁊ auctorvt ꝗ hūc inuenerit: nil vltra querat: ꝗcꝗd alicubi q̄rit̉: hͦ ꝑfecte inuenit̉: qꝛ hec ē ꝑfecta dei v̓tus⁊ ſapīa. De bono delectabili ibi dr̄. Letatus ſumin oībus: qm̄ an̄cedebat me iſta ſapīa. Leticia ēdelectatio in hoīe. Ea q̄ delectāt trahūt hominēad ſui amorē. delectāt aūt pulchra viſū. Fragrātia odoratū: ſuauia guſtū: ꝯſonantia: ⁊ melos ſonoꝝ auditū: ⁊ hiꝰ. Sed cū oīa iſta ſint a deo cauſa oīm: ⁊ oīs v̓tutis effectus p̄exiſtat in cā ſua: inde ſeꝗtur ꝙ oīa hec bona ꝑfectius ſūt in deo: ꝗaſine mixtura defectus. Un̄ Bern̄. Illud ē veruꝫgaudiū: qd̓ n̄ de creatura: ſꝫ de creatore ꝯcipit̉qd̓ cū acceꝑis nemo tolletate. Cuius comꝑatōeoē fedū pulchꝝ: oē dulce amarū: oē qd̓ delectare pōt: moleſtū gaudiū vt dictū eſt in hoīe idemeſt qd̓ delectatō. De bono vtili dr̄. Prepoſui illāregnis ⁊ ſedibus: et diuitias nihil eſſe. dixi in cōparatiōe illius ⁊cͣ. Bonū vtile dr̄ diuitie: auꝝ: argētū: lapides p̄cioſi: dnīa terrarū: ⁊ hiꝰ. Que etiābona a deo ꝓcedūt: et oīs vera vtilitas. Ergo diliges dn̄m deū tuū ¶ Ubi etiā eſt notāda multiplex vtilitas ip̄ius dilectionis nr̄e ad deum: etk 4