Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. III.

vtilitatis. Apparet etiā hoc in politicis v̓tutibusẜm qͣs ciues bono cōi: diſpēdia ꝓpriaꝝ rerū: ꝑſonaꝝ interdū ſuſtinēt: vn̄ magis hoc verificatur in amicitia charitatis fundat̉ ſuꝑ cōicatiōebonoꝝ gr̄e: ex charitate magꝭ dꝫ diligeredeū eſt bonū cōe oīm qͣꝫ ſeip̄m: qꝛ btītudo ē indeo: ſicut in cōi fōtali oīm pͥncipio btītudinēꝑticipare pn̄t. Et nota qͣꝫtū ꝗs diligit frui deotantū magis diligit ſeip̄m: qꝛ hoc ē ei ſūmū bo: tn̄ hoc aliꝗs velit frui deo: ꝑtinet ad amo: deus amat̉ amore ꝯcupīe. Magis aūt amamus deū amore amicitie: qͣꝫ amore ꝯcupīe: quiamaius ē in ſe bonū dei: qͣꝫ bonum qd̓ ꝑticiparepoſſumus: ip̄o fruēdo: ſimpl̓r magis diligit deū ex charitate qͣꝫ ſeip̄m. Et dꝫ potius ꝗsoīa mala ſuſtinere qͣꝫ pctō aſſentire: ẜm. b. Aug.vt dicitur. xxxij. q. v. ita ne. Et eſt: qꝛ mala pene ſunt contra ſeip̄m: etiā pene inferni: ſed peccaC. §. V. eſt contra deumAd diligendum deumſuꝑ oīa: qͣi cogit triplex: mouere pōt ad amādu aliꝗd notari pn̄t in eo qd̓ dr̄. Diliges. d. d. t.li. vi. Et Mat. xxij. pͥma ē ꝓuidētie laritis: ibi: dn̄m. ē varie bonitatis: ibi: deū ē attinētie ꝓpinꝗtatis: ibi tuū. Iſta mouetad amādū quicūqꝫ aliꝗd amat. Et ꝙͣtū ad pͥmuꝫlaꝝ ē ẜuus amat dn̄m ſuū: diligit: eiuidet tuet̉: bn̄ficia largit̉. Ex diliges dn̄merui .n. ſumus oēs. Quātū aūt diligat on̄dit: qꝛprio filio peꝑcit: ſꝫ nobis tradidit illū: quo illo nobis oīa donauit. Ro. viij. Bern̄. Dn̄eꝗd eſt mēor es eius: aut filius hoīs qm̄ viitas tot .ſ. tantis bn̄ficijs. Mittis filiū vninitū. Mittis ſpm̄ ſāctū tuū ꝑaclitū. Teip̄m reerues adoptatis in p̄miū. Si dici fas ē: nimisigus es tuis. i. Petri. v. Omnē ſolicitudinē vetraꝓijciētes in: qm̄ ip̄i ē cura nobis. Mat.v. Solē ſuū ortri facit ſuꝑ bonos malos: pluſuꝑ iuſtos: iniuſtos: materialiter ſpūalit̓.Inſuꝑ angelis ſuis deꝰ mādauit de te: vt cuſtodiāt ⁊c. in pͣs. īmo ẜm apl̓m ad Hebre .i. Omnesadmīſtratores ſpūs ſūt miſſi in miniſteriū eorūq hereditate capiūt ſalutis. Ecce quāta ꝓuidenia dn̄i erga nos: ad corpus: quo ad aīam. Ergo diligamus ip̄m ſuꝑ oīa. Quantū ad tertium:poſtea magis īmorādo in ſecūdo diligit̉ aliquis ē attinēs ꝯſāguineꝰ. Et ẜm maxime diligiur pr̄: a quo ꝗs hꝫ eſſe: fr̄ qui deſcendit ab eo ſtipite: qd̓ natura docet inſtigat. Sꝫ nunꝗdait Moiſes. Nōne ip̄e eſt pr̄ tuus poſſedit fecit: qͣꝫtū ad corpus creauit te: qͣꝫtum ſ. ad aīam.Deū. xxxij. Unus ē pr̄ veſter: in celis ē. Math̓.xxiij. Sed qͣlis pr̄. ij. ad Corin. i. Pater dn̄i noſtrileſu xp̄i: pr̄ miſericordiaꝝ: deꝰ totius ꝯſoſolationis. Et ſic tuus ē pr̄. Sed vt magis eēt tuus: effectus ē incarnatōnē fr̄. Uade: ait ip̄e ad magdalenā: ad fr̄es meos ⁊cͣ. Io. xx. Et qꝛ caro noſtra:

frater noſter ē: vt dr̄ in figura. Gene. xxxvij. Decuit oīa fr̄ibus aſſimilari: vt ait apl̓s ad Heb.In penalitatibus .ſ. corꝑis: vicijs mentis. Diliges tuū fr̄em: pr̄em tuū. Et qꝛ diligit filiuꝫaſſiduat ei flagella: vt dr̄ in ꝓuer. ex dilectione ml̓tipl̓r flagellat nos. b. Amb ſemꝑ oſculatur pr̄ filiū: ſed aliqn̄ flagellat: ergo caſtigat̉ diligit̉: tūc erga pietas exercet. Habet .n.amor plagas ſuas: dulciores ſūt amare inferunt. v. q. v. vt enim dr̄. Sap̄. xiij. nobis diſciplinā das: inimicos nr̄os multipl̓r flagellas.Et ne ita videant̉ nobis graues labores nr̄i: ip̄enobis cōportat. Ergo diligamus dn̄m deū nr̄m totus ē noſter: nil ſui reſeruās ſibi. corpꝰ īcibū: ſanguinē in p̄ciū poculū: vitā in redēptio dedit ſuis. Quantū ad 2ᵐ notandū: bonitas ē trahit ad ſe amorē nr̄m. Bonū .n. ē qd̓oīa appetūt dicit ph̓s. Bonitas aūt eēntialiter ēin deo. Et ẜm hoc dr̄. Nēo bonus niſi ſolus deꝰ.ſ. eēntialiter ex ſe: creature ſūt bone ex deo ex ſe: accidētaliter. Bōitas .n. vniuerſaliterē in deo: qꝛ ē fōs bonitatis: cāliter: qꝛ ab eocta bona ꝓcedūt. Et bonitas ſua vt dicit mgr̄ inij. ſen. di. i. fuit creationis reꝝ. Un̄ Moui dixit: aſcēderet in montē ad: oſtendam tibiait om̄e bonū .i. meip̄m. aūt om̄e bonū ſit honeſtū: vel d̓lectabile: vel vtile. Oīa hec generabonoꝝ reꝑiunt̉ in deo. Un̄ dr̄ Sap̄. vij. Uenerūtmihi oīa bona ꝑiter cum ea .ſ. ſapīa: que ē deus.Deus aūt ẜm. b. Anẜ. ē quo meliꝰ cogitari pōt.Et de bono honeſto dr̄ ibi. Innumerabilis hōeſtas manꝰ illius. Bonū honeſtū ē ſcīa virtusſed oīs ſapīa a dn̄o deo ē. Ecc̄i. i. Et ſp̄u oris eiꝰoīs v̓tus eoꝝ. In p̄s. Uirtꝰ iuſticie: prudētie: fortitudinis: tꝑantie. Et al̓ Amb. Oīs ſuꝑne ſcīe terrene creature ī eo ē: ē caput eoꝝ: auctorvt hūc inuenerit: nil vltra querat: ꝗcꝗd alicubi q̄rit̉: ꝑfecte inuenit̉: qꝛ hec ē ꝑfecta dei v̓tus ſapīa. De bono delectabili ibi dr̄. Letatus ſumin oībus: qm̄ an̄cedebat me iſta ſapīa. Leticia ēdelectatio in hoīe. Ea delectāt trahūt hominēad ſui amorē. delectāt aūt pulchra viſū. Fragrātia odoratū: ſuauia guſtū: ꝯſonantia: melos ſonoꝝ auditū: hiꝰ. Sed oīa iſta ſint a deo cauſa oīm: oīs v̓tutis effectus p̄exiſtat in ſua: inde ſeꝗtur oīa hec bona ꝑfectius ſūt in deo: ꝗaſine mixtura defectus. Un̄ Bern̄. Illud ē veruꝫgaudiū: qd̓ de creatura: ſꝫ de creatore ꝯcipit̉qd̓ acceꝑis nemo tolletate. Cuius comꝑatōe fedū pulchꝝ: dulce amarū: qd̓ delectare pōt: moleſtū gaudiū vt dictū eſt in hoīe idemeſt qd̓ delectatō. De bono vtili dr̄. Prepoſui illāregnis ſedibus: et diuitias nihil eſſe. dixi inparatiōe illius ⁊cͣ. Bonū vtile dr̄ diuitie: auꝝ: argētū: lapides p̄cioſi: dnīa terrarū: hiꝰ. Que etiābona a deo ꝓcedūt: et oīs vera vtilitas. Ergo diliges dn̄m deū tuū Ubi etiā eſt notāda multiplex vtilitas ip̄ius dilectionis nr̄e ad deum: etk 4