Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū II.

quaſi repleta tota potētialitate materie vnaꝫformā: forma vna pōt amitti acceptionemalteriꝰ: ſicut mortuo aīali: deſtructa forma aīalis.ſ. aīa ſenſitiua introducit̉ in illa materia formacadaueris: ſic de alijs: ſꝫ forma corꝑis celeſtis:qꝛ replet totā potētialitatē mat̓ie: ita remanet in ea potētia ad aliā formā inamiſſibilit̓ ineſtvt in ſole: luna: ſtellis: ſic charitas pr̄ie: qꝛ replet totā potētialitatē rōnalis mētis: in qͣꝫtum .ſ.oīs actual̓ motꝰ ſꝑ fert̉ ī deū īamiſſibilit̓ hr̄. Charitas aūt vie ſic replet potētialitatē ſubiecti ſuiqꝛ ſemꝑ actu fert̉ in deū: vn̄ qn̄ actu in deūfert̉: pōt aliꝗd mēti occurrere vn̄ charitas amittat̉: aliā comꝑationē .ſ. hītus ad potētiā ob breuitatem omitto. Ad aucͣtem Au. inductā .ſ. charitas eſt vera deſeri pōt: dicit ē de rationecharitatis: namittat̉ qͣꝫtū ē ex ipſa: ſꝫ tn̄ ex mutabilitate ſubiecti amittit̉ ꝯͣ ꝓpoſitū chari. Ad dictū Gre. amor dei nūqͣꝫ ē ocioſꝰ ⁊c̄. dic̄ oꝑat̉ſꝑ magna in ꝓpoſito: ſꝫ ſemꝑ actu. §. V.er unū actuꝫ peccati mortalis qd̓cūqꝫ ſit illud: chari. amittit̉: namquolibꝫ mortali fit dignꝰ morte eterna: iuxtailld̓ ad Ro. vi. Stipēdia peccati mors. di. xxv.§. al̓ ea demū. Sꝫ hn̄s charitatē: hꝫ meritū viteeterne. Dicit .n. xp̄s Io. xiiij. Si ꝗs diligit. m. diliget̉ a. p. m. ego diliga illuꝫ: manifeſtabo ei meip̄m: in manifeſta cōſiſtit vita eterna: vt hr̄ Io.xvij. Nullus aūt pōt dignꝰ ſimul vita eterna mor eter. vn̄ ſeꝗtur qͦcūqꝫ mortali amittat̉chari. vn̄ Hiero. in li. ꝯͣ Iouinianū: cōicatio lucis tenebre xp̄i belial: qm̄ ſicut dies uox miſceri nequeūt: ſic iuſticia iniꝗtas pctm̄: bonaoꝑatio: xp̄s ātixp̄s. Si ſuſcepimꝰ xp̄m in hoſpitio pectoris nr̄i: illico fugamꝰ diabolū. Si peccauimus: pctī ianuā ingreſſus fuerit diabolꝰ ꝓtinus recedit xp̄s: de pe. di. ij. ſi .n. inꝗt: xp̄s aūt hr̄in pectore mētis chari. diabolus mor. pec.Pro hꝰ declaratione dicit Tho. 2ᵉ. q. xxiiij.nūqd̓qꝫ aliud ſuꝑueniēs ꝯtrariū tollat̉: quilibet an̄t actus pctī mor. ꝯͣriatur chari. ẜm ꝓpriaꝫrōnem: ꝯſiſtit in hoc deus diligat̉ ſuꝑ oīa: ſe totaliter ſubijciat ei: oīa ſua referēdo inip̄m. Eſt igit̉ de rōe chari. vt ſic deū diligat: inoībus ſe velit ſubijcere: p̄ceptoꝝ eius ī oībusregulā ſeꝗ. Quicꝗd aūt ꝯtrariat̉ p̄ceptis eius:manifeſte ꝯͣriatur charitati. vn̄ illud tale de ſe hꝫ chari. excludere poſſit: ſiquidē charitas eſſꝫhitus acꝗſitꝰ ex v̓tute ſubiecti depēdens: oporteret ſtatim vnū actū ꝯtrariū tolleret̉: actusenim directe ꝯtrariat̉ hītui: ꝯſeruatio aūt habitus in ſubiecto reꝗͥrit ꝯtinuitate actus. vn̄ ſuꝑueniēte ꝯtrario actu: ſtatim hītus acꝗſitus excludit̉: ſꝫ actus ſit hītus infuſus depēdet exactione dei infūdētis: ſic ſe hꝫ in infuſiōeſeruatiōe chari. ſicut ſol in illumīatione aeris: et ſicut lumē ſtatim ceſſaret eſſe in aere aliqd̓

obſtaculū poneret̉ illūinationi ſolis: ita chari.ſtatim deficit in aīa: cuꝫ aliqd̓ obſtaculū ponitur influētie charitatis a deo in aīam. Manifeſtū eſt aūt qd̓libet mortale qꝛ ꝯtrariat̉ diuinis p̄ceptis: ponit̉ p̄dicte infuſioni obſtaculū ꝗaex hoc ip̄o eligēdo p̄fert pctm̄ diuine amicitie reꝗrit vt dei volūtatē ſeqͣmur: ꝯn̄s eſt vtſtatim vnū actū pctī mor. hītus charitatis ꝑdatur. vn̄ Au. ſuꝑ gen̄. ad lr̄am dicit d̓o .ſ. pn̄teillumīat̉: abn̄te aūt ꝯtinuo tenebrat̉: a locoꝝint̓uallis: ſꝫ volūtatis auerſione diſcedit̉. aūtOrigen̄. dicit ꝑfectus ſtatim euacuat̉ decīdit: ſꝫ paulatī ꝑtes intelligit̉ ꝑfectio charitatꝭ tollat̉ vnū mortale: ſꝫ ꝑfectus ſubito cōiter. cadit in mortale: ſꝫ pͥus in aliquā negligentiā aliqͣ venialia ſūt diſpō ad mortale: vl̓et intelligi pōt: ſubito decidit: ita ex malicia peccet: qd̓ ēt Bern̄. dic̄ in petro negāte chari.ſopitā extinctā: intelligit̉ amiſerit ꝯtēptū peccās: ſꝫ paſſionē timorē: vel qꝛ irrecuꝑabiliter finaliter amiſit: vt iudas: ſꝫ ſtatī recuꝑauit. Itē nota ſi fides ſpes tollunt̉ qd̓cūqꝫ mortale: ad hītum ſic̄ chari. Et hꝰ eſt qꝛcharitas īportat quandā vnionē ad deū: autēfides ſpēs. Om̄e aūt pctm̄ mor. ꝯſiſtit in auerſion a deo. om̄e mortale ꝯtrariat̉ charitati:aūt mortale ꝯtrariat̉ fidei ſpei: ſꝫ quedā determinata pctā que hītꝰ fidei ſpei tollit̉. Peralia pctā tollitur hītus ipſaꝝ: ſꝫ remanet informis. Charitas aūt informis remanere pōt: cuꝫſit vltima forma v̓tutū: ex hoc reſpicit deuꝫ inrōne vltimi finis. §. VI.De diminutiōe charitatis. Utꝝ poſſit diminui. Ad qd̓ dic̄. b. tho. 2ᵉ diminutō poſſit dici tripl̓r. Uno indirecte improprie vt dicat̉ diminutio diſpō ad corruptione ip̄ius: ſit vel pctā venialia: vel ceſſatitionē ab exercitio actuū charitatꝭ: pōt diminuiEt ſic pōt intelligi illud Au. augmētū cupiditatis ē diminutio charitatis: accipiēdo large cupiditatē qͦlibet affectu inordīato veniali. Alio dr̄ diminutio ꝓpria directa: ſic diminuipōt. Aſſil̓at̉ .n. chari. igni cāticoꝝ. viij. Lāpadeseius .i. charitatis lāpades ignis. Sꝫ ignis qͣꝫdiumanet: ſꝑ aſcēdit deſcēdit. Sic chari. creſce̓pōt: ſꝫ minui. Qd̓ ſic ꝓbat̉. Chari. cōꝑationeꝫquā hꝫ ad obiectū: ſicut augeri pōt: ſic nec minui. Augeri aūt comꝑationē quā hꝫ ad ſubiectū: vt dictū ē ſupra. Sꝫ ex hac ꝑte ꝯſideratione diminui pōt: ſi diminueret comꝑatio ad ſubiectu: eſſet vel ex ceſſatiōe ſola actuscharitatis: vel ex dei oꝑatione: vel ex praua actōne pctī. Ex pͥma .ſ. ex ceſſatione ab actu ꝓcedē pōt diminutio chari. huiꝰ eſt: qꝛ ceſſationēab actu diminuūtur ſolū ille v̓tutes: ex actibꝰacꝗrūtur: qn̄qꝫ etiā corrūpunt̉. Un̄ de amicitia ph̓us in .viij. ethi. dicit multas amicitias in