Capitulū II.
amiſſionē eius quod ſit ꝑ mortale ¶ Quātū adtertiū ſciend̓ ꝙ ſꝑ ī via pōt magis ac magꝭ augeri charitas. Pro cuius declaratiōe dicit. b. Tho.vbi ſupra: ꝙ terminus augmēti alicuius formepōt prefigi tripliciter. Uno mō ex rōne ip̄ius forme que habet terminatā menſuram ad quā cuꝫpuentū fuerit: non pōt vltra. Et ſi vltra ꝓceſſumfuerit: ꝑuenitur ad aliā formā: ſicut patet in pallore cuius terminos ꝑ ꝯtinuam alteratione aliqͥs tranſit: vel ad albedinē: vel ad nigredinē perueniens. Secūdo modo ex ꝑte agētis: cuius virtus nō ſe extendit ad alterius augendū formaꝫin ſubiecto. Tertio mō ex ꝑte ſubiecti: qd̓ non eſtcapax maioris ꝑfectionis. Nullo aūt hoꝝ modorū imponit̉ terminus augmēto charitatis in viaIp̄a .n. charitas ẜm rōnem ꝓprie ſpēi terminumaugmēti non hꝫ. Eſt .n. ꝑticipatio quedā infinitecharitatis: que eſt ſpūs ſanctus. Sil̓r etiam cāagens charitatē eſt infinite virtutis .ſ. deus. Similiter ex ꝑte ſubiecti terminus huic augmētop̄figi non pōt: qꝛ ſemꝑ charitate excreſcēte: ſemꝑcreſcit habilitas ad alteriꝰ augmentū. Un̄ relinꝗtur ꝙ charitatis augmēto nullus terminꝰ p̄figipoſſit in via. Quāuis .n. augmentū charitatis ſitad aliquē finē: ille tn̄ finis n̄ eſt in hac vita: ſꝫ futura. Hic autē ſemꝑ capacitas creature ſpūalioaugetur per charitate: qꝛ per ipſam cor dilatat̉:⁊ ideo adhuc vlterius manet habilitas ad maiꝰaugmentum.¶ §. II.De gradibus charitatis qui tres aſſignātur .ſ. incipiensˡ: ꝓficiēs: ⁊ ꝑſiciens ſeu ꝑfectus. Hos ponit. b. Aug. ſuꝑ epl̓amcanonicā Io. dicens. Charitas cū fuerit nata: nutrit̉. Cū fuerit nutritā: roborat̉. Cū fuerit roborata: ꝑficitur: de pe. di. ij. ſi ꝗs habuerit. Primūenim ꝑtinet ad incipiētes. Secundū ad ꝓficientes. Tertiū ad ꝓfectos. Pro cuius declarationedicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxiij. Ꝙ ſpūale augmētumcharitatis ꝯſiderari pōt: qͣꝫtum ad aliꝗd ſil̓e: ẜmcorꝑale augmētū: qd̓ quidē qͣꝫuis ad plurimasꝑtes diſtingui poſſit: hꝫ tn̄ aliquas determīatasdiſtinctiōes: ẜm determīatas actiones vel ſtudiaad que hō ꝑducitur ꝑ augmentū: ſicut infantil̓etas dr̄ anteqͣꝫ hēat vſum rōnis: poſtea diſtinguitur alius ſtatus hoīs: qn̄ iā incipit loꝗ ⁊ rōne vtiTertius ſtatus ē pubertatis qn̄ iam incipit generare poſſe: ⁊ ſic inde quouſqꝫ ꝑueniat̉ ad ꝑfectū:Ita etiā diuerſi gradus charitatis diſtinguūturẜm diuerſa ſtudia ꝑ que hō ꝑducitur ad charitatis augmentū. Nā pͥmo quidem incūbit hōi ſtudiū pͥncipale ad recedendū a pctō ⁊ reſiſtenduꝫꝯcupiſcētijs eius: q̄ in ꝯͣriū charitatis mouēt. Ethͦ ꝑtinet ad incipiētes in ꝗbus charitas ē nutriēda vel fouēda ne corrūpat̉. Secūdū ſtudiū ſuccedat vt hō pͥncipaliter intēdat ad hoc ꝙ ī bonoꝓficiat. Et hoc ſtudiū ꝑtinet ad ꝓficientes: ꝗ adduc pͥncipal̓r intēdūt vt in eis charitas ꝑ augmē
tandū roboretur. Tertiū ſtudiū ē vt hō ad hocpͥncipaliter intēdat: vt deo inhereat ⁊ eo fruaturEt hoc ꝑtinet ad ꝑfectos: ꝗ cupiūt diſſolui ⁊ eſſecū xp̄o. Sicut etiā videmus in motu corꝑali: ꝙpͥmū eſt receſſus a termino a quo. Secūdum eſtappropinqͣtio ad aliū terminū. Tertiū ē quies intermino. De pͥmo aucͣtas. Regnū celoꝝ vim patit̉ ⁊ violēti rapiūt illud. Mat. xi. Hec violētia ēra. Exo. Qm̄ filijs īſrl̓ egreſſis de egypto ⁊ duraẜuitute pharaonis: poſt tranſitū maris rubri: occurrerūt Amalechite pugnātes ꝯͣ eos. Sic recedētibꝰ d̓ mūdo a ẜuitute diaboli: pꝰ mare ꝯtritōisoccurrūt tēptatiōes: q̄ vincūtur pugnādo ⁊ alioruꝫ or̄onibus adiuti. Exēplum de. b. Bn̄dictotemptato in vrticis ſe ponēdo. De ẜo auctoritascāticoꝝ. Fulcite me floribus .i. ſāctis deſiderijs:ſtipate me malis .i. virtutibus: qꝛ amore lāgueop̄s. Ibūt de virtute in virtutem. Figura in librꝭEſdre. Qn̄ reuerſi iſrahelite de babylonia: reedificabāt muros hieruſalē: tenētes vna manu gladiū ad defēdendū ſe cōtra aduerſarios: alia edificabāt. Exēplum de. b. Anthonio: qui diſcurrebat in viſitādo pr̄es ſicut apis: a ſingulis eligendo flores v̓tutū. De tertio auctoritas apl̓s. Rovij. Infelix ego homo quis me liberabit de corpore mortis hiꝰ. p̄s. xl. Quēadmodum deſideratceruus ad fōtes aquarum ⁊cͣ. Figura gen̄. xviij.Abrahe ſtāte in cōualli mābre in feruore dei inhoſtio tabernaculi: apparuerūt ei tres viri quibus fecit cōuiuiū. Sic in hūilitatis valle morāti: in magno feruore charitatis in hoſtio .i. deſiderio mētis apparēt diuina myſteria per cōtēplationē in qua mens cōuiuatur. Exēplum. b. dn̄iciqui pernoctabat in or̄onibus deſiderio celeſtispatrie accēſus. Abūdāter flebat habēs multasdei reuelatiōes. ⁊cͣ¶ §. III.De perfectiōe charitatis. Nota ꝙ triplex eſt ꝑfectio charitatis: ſꝫ. b.Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xxiiij. Prima eſt diuine eēntie. Secūda eſt ſuꝑne pr̄ie ſeu triūphātis eccl̓ie. Tertiaeſt vie ſeu militātis eccl̓ie. Prima ꝑfectio in hoccōſiſtit: vt diligatur aliꝗd qͣꝫtū diligibile ē. Deusaūt tātū eſt diligibilis qͣꝫtū ē bonus: bonū enī eſtobiectū amoris. Bonitas āt dei eſt infinita. Unde ſeꝗtur ꝙ deus infinite diligibilis eſt. Nullaaūt creatura pōt diligere deuꝫ infinite: cū q̄libetvirtus creata ſit finita. Qd̓ aūt eſt finite virtutisnō pōt infinite oꝑari. Et ẜm hoc nullius creature pōt eſſe charitas ꝑfecta: ſed ſoluꝫ charitas deiqua ſe ip̄m diligit. Math. v. Pater nr̄ celeſtis ꝑfectus eſt .ſ. in dilectiōe de qua ibi loq̄batur. Secūda ꝑfectio cōſiſtit in hoc ꝙ totum cor hoīs ſeuaffectus creature ſꝑ actualiter feratur in deum:vt nil actu cogitet ⁊ amet niſi deū vel relatum indeū: et nūqͣꝫ ceſſet ab hoc actu. Et iſta eſt ꝑfectio