Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. VI.

aliqͣ v̓tus ſn̄ charitate: inquātū ordīatur ad aliqd̓ ꝑticulare bonū. Illd̓ aūt bonuꝫ ꝑticulare: ſiſit veꝝ bonuꝫ: puta ꝯſeruatio ciuitatis: vel aliꝗdhiꝰ: erit ꝗdē vera v̓tus: ſꝫ imꝑfecta: ſi non referatur ad finale: ꝑfectū bonū .ſ. deū ſic ſumitur: dr̄: v̓tutibus romāi meruerūt īꝑiū. xxviij.q. ij. §. ex his. tn̄ eēt infideles: ſn̄ charitateSi aūt illd̓ ꝑticulare bonū ſit veꝝ bonū: ſedapparēs virtus: ordinatur ad illd̓: eēt veravirtus: ſꝫ falſa: hn̄s ſimilitudinē v̓tutis: ſicuteſt vera v̓tusⁱ tꝑantia auarorū: ſe cohibent abeſu ſūptuoſaꝝ rerū: ne expendāt. Et falſa fortitudo: multi mortis ꝑicula ſubeūt ꝓpter lucꝝ. Itēẜꝫ. b. Tho. vbi ſupra. Actus alicuius carētis charitate pōt duplex: Uno ſcd̓m hoc charitate caret: id eſt ſcd̓m pctm̄ aliqd̓: in quo ē: vt infidelitate: hiꝰ. Sic ſꝑ ē actus malus: peccatū.Alio non ſcd̓m id qd̓ charitate caret: ſꝫ ſcd̓maliqd̓ donū dei: vt fidē: ſpem: vel etiā bonuꝫ nature: ſicut infidelis: vel etiā fidelis: ſꝫ malus: cuꝫdat elemoſynā ex cōpaſſiōe ad pauperē: vnde etſi meritorius qꝛ extra charitatē: tn̄ dignuepena: ſꝫ aliqͦ bono tꝑali. Sic ergo ſimpl̓r nulla ēvera v̓tus: nec aliꝗs actus vere v̓tuoſus ſn̄ charitate. Et ꝑꝑ dicit ꝓſper de pe. di. ij. charitasdr̄ via ab apl̓o: qꝛ ſicut ſine viā pn̄t hoīes ābulare: ſic ſine charitate pn̄t hoīes errare ad pr̄iaꝫire. Scd̓o charitatis eſt maior oppoſita. Oīaenim bona oꝑa a charitate ꝓcedūt. Un̄. b. Greg. pōtramꝰ ꝓferre fructu boni oꝑis: niſi maſerit in radice charitatis. Un̄ ip̄a comꝑat̉ igni: quimaxīe ē actꝰ. Lu. xij. ait xp̄s. Ignē veni mittere īterrā. Et volo: niſi vt ardeat. Et ſpūs ſctūs apparuit ſuꝑ apl̓os in linguis igneis. Actꝭ. ij. Hecē figurata ignē quē deus mādauit in altari ſꝑardere qꝛ in corde ſꝑ dꝫ charitatꝭ feruor. Sꝫ cor nr̄m ad modū flāme ignis formatū ē. Au.de pe. di. ij. Si ẜmo meꝰ inuenit in vobis aliquaꝫſcintillā gratuiti amorꝭ: ip̄am inflate: ad augēdaip̄aꝫ vos ꝓuocate: vt venerit digniſſima flāmāͣ fecerit: oīm cupiditatū ligna ꝯſumat. aūtab ip̄a ꝓcedāt oīa bona oꝑa caueant̉ mala: oſtēdit apl̓s exēpla in ꝗbuſdā dicēs: Charitas patiēs ē: benigna ē ⁊c̄. vbi ponūt̉ .xv. gradus opeꝝ.Et idē pōt dici de alijs oꝑbꝰ. Pro cꝰ declaratōedicit. b. Tho. vbi ſupra: v̓tus vel ars ad quētinet finis vltimꝰ imꝑat v̓tutibꝰ vel artibꝰ ad qsꝑtinēt alij fines ſcd̓arij. Sic̄ ars militaris imꝑateq̄ſtri: qꝛ eq̄ſtris ordinat̉ ad militarē. igit̉ charitas ordinet hoīem ad vltimū finē hūane vite .ſ.ad btītudinē ꝑfectā: extēdit ſe ad actꝰ totiꝰ hūane vite modū imꝑij: aūt qͣſi eliciēs actus oēsv̓tutū. Item ẜm. b. Amb. dr̄ charitas forma mr̄v̓tutū: qd̓ ẜm. b. tho. ē intelligēdū ſit formaexēplariter nec ēt eēntialiter: ſꝫ magis effectiue:in qͣꝫtū .ſ. inducit ad oꝑa ſeu imꝑat alijs actibusv̓tutū: ſicut forma ē pͥncipiū oꝑandi. Comꝑat̉ ētradici ex fūdamēto: in qͣꝫtū ꝟtutes oēs ex ea ſu-

ſtētant̉ nutriūtur: ẜm rōnem cauſe materialis. Apl̓s ad Eph̓. iij. In charitate radicati fundati: de pe. di. ij. Quia radix oīm bonoꝝ ē charitas: radix oīm maloruꝫ ē cupiditas: niſi fueritvna euulſa pōt alia platari. Et dr̄ qꝛ oīa credit: intelligit̉ credēda: ſperat ſperāda non al̓. Tertio charitas ē maior duratione. Qd̓ notatapl̓s. i. Coriū. xiij. dicēs. Charitas nunqͣꝫ excidit.Qd̓ pōt exponi tripl̓r. Primo qꝛ nunqͣꝫ cadit inpctm̄ mortale. Qd̓ ē veꝝ ꝯiunctim: .ſ. ꝗs ꝑmanet in charitate. Et pōt intelligi dictū Gre. pe.di. ij. Fortis ē vt mors dilectio: qꝛ mentē qua ſemel ceꝑit: a dilectione mundi fūditus extinguit.Secūdo de ꝑfecta charitate ꝯfirmataʳ: ſicuthabuerūt apl̓i aduentū ſpūs ſancti: ſāctificati in vtero q tn̄ pauciſſimis ꝯfert̉. Tertio ꝓprieqͣꝫtū ad actu ſuū: eſt poſt mortē deficit ſꝫ ꝑficitur: ſic de alijs donis dei v̓tutibus. vt ibiſcribit apl̓s donū linguaꝝ ibi ceſſabit: qꝛ aīeloquūtur vocaliter. Corꝑa aūt glorificata vtiqꝫloquētur laudes diuinas: ſꝫ ſicut nūc .ſ. ex aſpiratione reſpiratione: ſeu reꝑcuſſione aeris: qꝛaer ibi erit: ſed alio ex vno idiomate. Prophetie oīo ceſſabūt. Scīa acꝗſita deſtruet̉: qͣꝫtūad hītū: ſꝫ qͣꝫtuꝫ ad modū ſciēdi: qn̄ erit diſcurſū rōnis: vt nūc. Fides ſpes ex toto ceſſabunt.Uirtutes morales ibi remanebūt: qͣꝫtum ad habitū: ſꝫ qͣꝫtum ad eundē actū: qꝛ ſunt ibi ꝑicula mortis: delectabilia ciboꝝ venereoꝝ: ſūtmateria ip̄aꝝ v̓tutū. Charitas v̓o nūqua exciditqꝛ incipiat hic deficit in alia vita: vt fides: ſꝫꝑficitur in pr̄ia. Quarto charitas ē maior in nobilitate: ꝑfectione. Menſurat̉ .n. hūanum meritū ẜm charitatē. ẜm facit opus bonū maiori charitate: ſic magis meret̉: ꝯn̄ter exinde recipit maius p̄miū eēntiale. Un̄ figurat̉auꝝ qd̓ eſt p̄cioſius omni metallo: mēſura p̄cioſitatis alioꝝ. tanto vnūqd̓qꝫ ē p̄cioſius: qͣꝫtoplus auri valꝫ. Apoca. iij. Suadeo tibi emere au ignitū .i. feruentē charitatē: vt locuplex fias.In huius figurā nil erat in tēplo qd̓ auro tegeretur .i. in eccl̓a. iij. Reg. vi. autē charitas ſnobilior alijs v̓tutibꝰ ſic ꝓbat. b. Tho. vbi ſupraar. vi. bonū in hūanis actibꝰ attendat̉: ẜmregulatur debita regula neceſſe ē v̓tus humana eſt pͥncipiū bonoꝝ actuū ꝯſiſtat in attingendo regulā hūanoꝝ actuū. Duplex aūt eſt regulahūanoꝝ actuū .ſ. hūana: deus. Sed deus eſtpͥma regula: a qua etiā hūana ē regulāda. Et v̓tutes theologice ꝯſiſtunt in attingēdo illāpͥmā regula: eo eaꝝ obiectū ē deꝰ ſūt excellētiores v̓tutibus moralibꝰ intellectualibꝰ ꝯſiſtūtin attingēdo rōnem hūanā. Et ꝑꝑ hec ēt oꝫ: inter oēs theologicas illa ſit potior: magis deumattingit. Semꝑ aūt id qd̓ ē per ſe: ē magis qͣꝫ idqd̓ eſt aliud. Fides aūt ſpes attingūt deū: ẜm ex ipſo nobis ꝓuenit: vel ꝯiugio veri: vel adeptio boni. Sꝫ charitas attingit ip̄m deū: v̓t ī ip̄o