Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.V.

eris: tantū quantū meruerunt affligendo. Inmūdo quoqꝫ .i. in terra habitabili deus oībꝰ miſeret̉: ẜm illud p̄s. Miſericordia dn̄i plena ē terra. Quia .n. in terra replet̉ multis miſerijs inaīa corꝑe: terra plena ē miſericordia eius: erga bonos erga reprobos. Tren̄. iij. Miſericordie eiꝰ ſumus ꝯſūpti ſibi attribuendū e.Tertio expōit̉ ſic. Miſeratiōes eius ſūt ſuꝑ oīaoꝑa eius. Oꝑa dei ſunt oꝑa virtuoſa fecimus: totū qd̓ agimus boni penitēdo bonū inchoādo ex miſericordia dei ꝓcedit. Un̄ p̄s. Et miſericordia eius p̄ueniet me .ſ. inducendo ad bonū:diſponēdo ad preꝑandū bn̄ volendū. Et inbono ꝑmanemus ꝯtinuemꝰ ex miſericordia eiꝰē ẜm illud p̄s. Et miſericordia eiꝰ ſubſequet̉ meoībus diebus vite mee. Iucūdus qui miſeret̉ imitādo in hoc deū. Et hoc vel corrigēdo etpuniēdo qui hꝫ ptātem: vt tollat̉ miſcria malefaciēdi. Un̄ Aug. in Encheridion. Et qui emēdatverbere in que ptās datur: cohercet aliqͣ diſciplina: miſericordiā p̄ſtat: diſ. xlv. Et. vl̓ remittēdo iniurias ꝑcendo penitētibus: ſalteꝫ partediminiuēdo. Un̄ caliſtus papa. Snīa miſericordiā vetet fr̄es chariſſimi: ſolū tenere ſed audire fugite: qꝛ miſericordia potior ē oībus holocauſtis: di. l. ponderet. Uel cōpatiendo miſerijsalioꝝ: ſubleuādo ſi pōt ſicut xp̄s qui vidēs turbam magnā fameſcentē: ait. Miſereor ſuꝑ tur: qꝛ ecce triduo ſuſtinēt me hn̄t qd̓ maducent. Mar. viij. Chriſtus in qͣꝫtū cōpaſſuseſt triſtitia interiori: ſicut etiā habebat alias paſſiones naturales vt nos: ꝓpter qd̓ ait apl̓us adHebre. Decuit oīa fr̄ibus aſſimilari vt miſericors fieret .ſ. experiēdo triſtitiā alias paſſiōesIn qͣꝫtum aūt deus miſertꝰ ē ſine aliqͣ paſſione:ſubleuādo miſeriā illoꝝ in multiplicādo panes etiā inde paſcēdo famelicos: ſic. b. Iob ait deſeip̄o. c. xxxi. ab infātia mecū creuit miſeratio: etde vtero matris mee egreſſa ē mecū. Ubi on̄dit a tenella etate ſe in hac exercuit. Un̄ an̄ dixitSi comedi buccellā meam panis ſolus comedit pupillus ex ea: dicit creuit. Non nulliad etatē creſcunt ab innocētia decreſcunt aitGreg. in. xxi. moral̓. Sed electis cum foris etascorꝑis: intus ſi dici liceat creſcit etas v̓tutis. Un̄ Iob ſubdit. Si deſpexi p̄tereuntē: eo hūcrit indumētū abſqꝫ oꝑimēto pauꝑem: plus enīē dare veſtimentū qͣꝫ buccellā pāis. Et ſic creſcebat ī elemoſynis ī hiꝰ nihil v̓tuti ſue tribuit: qꝛteſtat̉ ex munere ꝯditoris accepit. Miſeratio .n. ſi eius fuit arbitrij vt ip̄o ꝓficeret: tn̄fuit eius arbitrij ſecū ex vtero exiret. §. X.Quantum ad ſecundūactꝰ exterior miſericordie īnuit̉ dr̄. Cōmodatſ. ſubueniēdo miſerijs. Signāter āt dicit cōmodat: dat. que dātur ẜm mūdum accomodātur: qꝛ amittūtur: illa reddūtur: ſꝫ como

datū reddit̉: ſic qui ex miſericordia charitateſubuenit indigētibus: reddit̉ vtiqꝫ illud multiplicatū ſpūaliter ſemꝑ: aliqn̄ etiā tꝑaliter. Und̓dr̄ Iob. xix. Fenerat̉ dn̄o miſeret̉ ꝓximo ſuo. Ad miſericordiā elemoſynā actu eius inuitat ſancta ſcriptura: incitat natura: animat irrōalis creatura: dicit .n. dn̄s Zacha. vij. Miſericordias miſeratiōes facite: vnuſquiſqꝫ ꝓximoſuo. Miſeratō ē actꝰ exterior miſericordie vt elemoſyna: i. pe. iij. Eſtote cōpatiētes fr̄nitatꝭ amatores miſericordes. facta ſūt duo hoſtiolalignis oliuaꝝ in tēplo Sal̓onis: hoc figurauitin tēplo eccleſie militātis vel triūphātis intratur: niſi duo miſericordie gn̄a .ſ. corꝑalis ipianua. Math̓. xxv. Oleū in vaſe ē miſericordia īcorde: qua ꝗn̄ hꝫ: ſi caſtus v̓go ſit ad regnūadmittit̉. Creatura quoqꝫ irrōnalis ad ſubueniendū indigentie alioꝝ inducit. arbores etherbe ſuis fructibꝰ floribus ſe puāt vt nr̄is indigētijs ſubueniāt. Mortua equa pullū eiꝰ aliaſuſcipit ad nutriendū. Cerui incedūt ſimul inmagna multitudine grauati onere cornuū: alteralterius ſupportat capita. Elephas cadit ꝗa ſe pōt ſurgere: ad mugitū eiꝰ alij ꝯcurrentesſubleuāt. Leo terribilis aīaliū ꝑuulis miſeratꝰ ꝑcit: niſi fames cogat aliqn̄ iter docꝫ deuijsEt leo cogime ad faciēdū fouea Marie egyptiace adiutoriū p̄buit. Lupa derelictos ꝑuulos recēter natos aliqn̄ aluit ab alijs feris defendit.Sic̄ dr̄ de Romulo remulo. Piſcis delphinꝰquendā hiſtrione optīe cythara ſonantē: ꝓijciente ſe in mare ſuſcepit: ad littꝰ incolumē ꝑduxit.Coruus deferebat cibū Helye īdigēti tꝑe famisin torrēte carith̓. iij. Reg. xvij. Natural̓ ēt inſtīctus hoc dictat: vt .ſ. ſicut in miſerijs qͣs freq̄nter patit̉ ꝗlibet vult ſubleuari: ita ſubleuet aliū.Cu .n. ſimꝰ oēs fr̄es: ex vno pr̄e celeſti deo: mr̄eeccl̓a: pr̄e terreno adā eua mr̄e ꝓgeniti: debemus alter alteri ſubuenire. Sicut etiā videmꝰin corꝑe hūano: ſi vnū membꝝ patit̉: cōpatiunt̉oīa mēbra adiuuāt: ꝓpterea mr̄ eccl̓a īungitoleo cathecuminoꝝ baptizandū in pectore ſcapulis: ad innuēdū miſericordiā dꝫ hr̄e in corde cōpaſſionē: in humeris oꝑationē elemoſynaꝝ. Cōmodat aūt qui miſeret̉ debitodādo aliter miſeret̉. Et hoc tripl̓r. Primo aīorecto. Secūdo de licite acꝗſito. Tertio indigētieſubiecto. Quantū ad pͥmū ait apl̓s ad Ro. xijQui miſeret̉ in hilaritate: tribuit in ſimplicitate. Et ip̄e apl̓s. ij. ad Co. ix. ex triſtitia aurexneceſſitate hilarē eniꝫ datorē diligit deꝰ. In ſimplicitate quoqꝫ dꝫ dari elemoſyna: vt .ſ. intētione laudis hūane: ſed intuitu dei det̉. Un̄ xp̄usMath̓. vi. Te autem faciente elemoſynam: neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextera tua .i. ſiniſtraintentio .ſ. fauoris popularis non ſe īmiſceat cu