Capitu.XVIII.

opere bono elemoſyne tue. In ſimplicitate etiaꝫcōmodandū eſt elemoſyna: vt .ſ. ſine rācore ꝯtraaliquē detur elemoſyna. Un̄ Gre. in. xxij. mora.tractās illud Lu. vi. Dimittite ⁊ dimittemini date ⁊ dabitur vobis ait. Qui dimittit .ſ. iniurias: etnon dat .ſ. elemoſynā corꝑalem: ⁊ ſi nō plene oꝑatus eſt: meliorem tn̄ partem miſericordie tenuit.Qui aūt dat ⁊ non dimittit oīno nullā miſericordiam facit: quia a deo om̄ipotēte munus ex manū n̄ accipitur: quod corde obligato in maliciaꝓfertur. Mūdari .n. prius animus debet: ꝗ elemoſynā prebet: qꝛ omne qd̓ datur deo: ex datismente penſat̉: ⁊ alibi Greg. plus reſpicit deꝰ affectū qͣꝫ cenſū. Un̄ ⁊ viduā que miſit in gacophilatiū duo era minuta cōmendās multū: dixit illaꝫplus miſiſſe qͣꝫ ꝗ multa dederat. Lu. xxi. Quantum ad ſecunduꝫ dꝫ elemoſyna de licite acꝗſitodari: ẜm illud ꝓuerb. iij. Honoraʸ deū de tua ſubſtantia. ⁊ Ecc̄i. xxxiiij. Imolatio ex iniquo oblatio maculata: ⁊ ꝓner. Qui offert ſacrificiū d̓ ſubſtantia pauꝑis: quaſi qui victimat filiuꝫ ante patrē. Un̄ ⁊ Gre. Non ē putāda elemoſyna ſi pauperibus diſpenſet̉ qd̓ ex illicitis rebus acꝗriturNā qui male accipit bn̄ diſpēſet: grauat̉ potiꝰ qͣꝫinde ſubleuet̉ .i. q. i. nō eſt putāda. Sꝫ notanduꝫẜm. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xxxij. Ꝙ illicite acꝗſitum pōtdici tripilciter. Uno mō ita ꝙ de illo competit repetitio: ſiue tranſferat̉ dn̄ium vt in vſura: ſiue n̄trāſferat̉ dn̄ium: vt in furto: rapina ⁊ hiꝰ. Et dehiꝰ non pōt fieri elemoſyna: qꝛ nō eſt res aliena:ſꝫ debet reſtitui ei a quo recepta ē: ⁊ ideꝫ de rebꝰinuētis. Et hoc niſi n inueniret̉ ille cuius res ēilla: nec eius heres. Nā tunc dꝫ pauꝑibꝰ erogarivn̄ dicit Aug. Nolite facere elemoſynas de vſuris. xiiij. q. v. Et ſimiliter ꝗ n̄ pōt alienare: nō pōtelemoſynas dare: vt filiuſfamilias: pupillꝰ: vxorreligioſus n̄ hn̄s adminiſtrationē: ſeruus: ⁊ hocſine licentia ſui ſuꝑioris: niſi aliqd̓ parum ex ſperatihabitionis vel in extrema neceſſitate ꝯſtituto. De vxore tn̄ ⁊ filioſamilias ſit diſtīctio: de quovide ſupra in. ij. ꝑte ti. i. c. penultimo. de obduratione contra miſericordia. Secūdo modo dicit̉illicite acquiſitū ex eo ꝙ turpitudo eſt in datione ⁊ receptione: qua ille turpiter accipit: ⁊ ſic retinere ſibi non pōt ⁊ alius turpiter dedit. Un̄ ⁊ ſibi reſtitui n̄ debet: vt in ſimonia vbi accipiens ꝯͣiuſticiā legis diuine agit: ⁊ iō ſibi reſtitui n̄ dꝫ: ſꝫdebet ī elemoſynas erogari. Et eadē rō ē in ſil̓ibus in ꝗbus acceptio ē ꝯtra legem: vt dare pecunia ad corrūpendū iudicē. Nec .n. talis pecuniadebet reſtitui ei ꝗ dedit: cū turpiter dederit: necſibi retinere pōt. Secus ſi dediſſet ꝗs ad obtinēdum iuſticia in cā: qꝛ n̄ videt aliter obtinere poſſe tunc .n. eī reddi dꝫ: qꝛ redemit vexationē ſuaꝫPōt ergo de hiꝰ: ⁊ tenetur de neceſſitate hiꝰ pecuniā elemoſynaliter dare. Item videt̉ de ludo alearū dicendū .ſ. ꝙ debet pauꝑibus erogari: qd̓ ꝑNū modū acꝗritur: qn̄ n̄ ī fraude acꝗrit̉ ⁊ ab eo

qui pōt alienare. Et hoc ē debitū de neceſſitateſalutis .ſ. talia pauꝑibus erogare: licet alij dicanthoc nō eſſe de neceſſitate ſalutis: ſꝫ de honeſtateconſilij quo ad ludū: ſꝫ tutior opinio eſt prima.Tertio mō dr̄ illicite acquiſitū: nō ꝙ acquiſitioipſa ſit illicita: ſed illud ex quo acꝗritur. Sic̄ pꝫde eo qd̓ acꝗritur ꝑ meretriciū: ⁊ hoc ꝓprie vocatur turpe lucꝝ. Ꝙ .n. ml̓ier turpiter meretriciūexerceat: turpiter agit ⁊ ꝯtra legē dei. Sed in eoꝙ accipit nō iniuſte agit nec ꝯͣ legē. Un̄ ſic illicite acꝗſitū retinere pōt ⁊ ēt de eo pōt fieri elemoſyna indigēti. ¶ Quantū ad tertiū dꝫ dari elemoſyna indigēti. Nā ſi dat̉ n̄ indigenti ex liberalitate donādo: n̄ dicitur illa elemoſyna: ad Eph̓. iiij.Laboret manibus ſuis vt hēat vnde tribuat neceſſitate patiēti: non dicit diuiti. Qd̓ aūt legaturvel donatur monaſterijs etiā opulētis ad elemoſyna pertinet qꝛ vt miniſtris Chriſti datur. Et ipſi ſuꝑflua debēt pauꝑibus erogare. b. Amb. Aurū habet eccleſia nō vt ſeruet: ſed vt eroget pauperibus. xij. q. ij. Debet aūt potius dare iuſtis indigētibus: qͣꝫ pctōribus ceteris paribus. b. Am.Et ſi oībus debetur miſericordia iuſto ampliusdi. lxxxvi. n̄ ſatis. Sacerdotibus et ꝓphetis oliꝫdabatur de publico: qꝛ multitudo ſapiētiū ſanitas orbis. Propter. x. iuſtos ſi inuēti: fuiſſent inſodomīs: dn̄s peperciſſet pētapoleos Gen̄. xviijIpſi ſunt vigiles qui cuſtodiūt ciuitatē: et leuitenutriebātur de bonis cōibus. Predicatoribusprecipue dari debēt elemoſyne ſibi ad neceſſitatem: non ad theſauricādum vel pōpicāduꝫ .i. adCor. ix. Non alligabis os bouis triturātis. Idēcōicꝫ atis ꝗ cathecicat̉ ei ꝗ ſe cathecizat oībꝰ bonꝰ. Et nō ſolū auditores vbi: ſed p̄lati debēt predicatores alere cuius filij lacte v̓bi paſcūtur. Etetiā non audiētes v̓bū p̄dicatiōis debēt ſuſtētare p̄dicatores. Un̄ et illi de ſochoth ⁊ phanuel cōtriti ſunt: qꝛ negauerūt victū militibus dn̄i: quieius hoſtes ſugauerūt cū tuba Gedeonis ⁊ populū dn̄i protexerūt. Debet etiaꝫ elemoſyna daripropinquis indigētibus et magis qͣꝫ alijs ceteris paribus.¶S. XI.uantum ad tertiū .ſ.de fructu miſericordie ſeu elemoſyne dicit p̄s.Iucūdus homo .ſ. erit miſerādo ⁊ cōmodando.Iocūdus iucūditate tēporali: ſpirituali et ſupernali. Nam vt ait Apl̓us. i. ad Timo. iiij. Pietasad oīa valet: promiſſiōem vite que nunc eſt hn̄set future. Math̓. xix. Cētum pro vno accipietis.Quātuꝫ quideꝫ ad tꝑalia recipit homo multa cōmoda: licet non debeat hoc intendere prīcipalit̓dādo elemoſynā: p̄s. Non vidi iuſtū derelictumnec ſemen eius .i. progeniem querēs panē .i. ind igentem. Tota die miſeretur ⁊ cōmodat dando .ſ.elemoſynas et ſemen illius .i. ipſa elemoſyna inbenedictiōe erit .i. in multiplicatione. Semen dicitur elemoſyna: quia ſic̄ ſemen iactatuꝫ in terra