Capitu.XVIII.
tas n̄ eſt maxima virtutū. Un̄ ⁊. b. Amb. in li. deoffi. dicit ꝙ iuſticia excelſior videt̉ liberalitate: ſꝫliberalitas gratior. Et ph̓s in lib. rheto. ait ꝙ fortes ⁊ iuſti maxime honorātur: ⁊ poſt eos liberales. Amātur aūt liberales multū cōiter: n̄ amicitia honeſti qͣſi ſint meliores: ſꝫ amicitia vtilis: ꝗaſūt vtiliores in exterioribꝰ bonis: que cupiūt homines maxīe. Et ꝓter eandē cām clari reddunt̉Ꝙ etiā deus det bona ſua abūdanter: magis ꝓcedit ex charitate: q̄ ē vtiqꝫ maxīa v̓tutū: qͣꝫ ꝑtineat ad liberalitatē. Quelibet etiā virtus ꝑticipatrōne boni qͣꝫtū ad emiſſionē actus ꝓprij. Actusaūt quarundā aliaꝝ virtutū ſūt meliores pecunia: qua emittit liberalis.¶ De miſericordia ml̓tiplici: ⁊ eiꝰ vtilitate. c. xviijE miſericordiatur: qꝛ qͣꝫuis n̄ ſit ꝑs iuſticie nec ei annexa: ſed effectus charitatis interiorẜm. b. Tho. tn̄ in actu eius exteriori hꝫ ſimilitudine cū liberalitate: ⁊ ꝯuenit cū ip̄a. Sciendū igit̉ꝙ motiuū ad miſericordiā ē malū. Un̄ Ioa. damaſ. ij. li. dic̄ ꝙ miſericordia ē ſpes triſtitie. Motiuū aūt ad triſtitia ē malū. Quid aūt ſit miſericordia. Aug. in. ix. li. d̓ ciui. dei ſic eā diffinu. Miſericordia ē aliene miſerie nr̄o in corde cōpaſſioqua vtiqꝫ ſi poſſumꝰ ſubueīre cōpellimur. Circaqua diffinitionē tria ſūt vidēda. Primo obiectūqd̓ reſpicit: ⁊ hoc ē ꝓximi defectio: duꝫ dr̄ alienemiſerie. Secūdo actū quē in nobis facit. Et hoceſt noſtri ꝯtriſtatio: dū ſubdit̉ in corde nr̄o cōꝑaſſio. LTertio effectū quē extra ꝓducit: ⁊ hoc ē mali iuxta poſſe ablatio dū dr̄. Quā vtiqꝫ ſi poſſumꝰſubuenire cōpellimur. ¶ Quantū ad primū: miſericordia dr̄ miſeriaꝫ corde aſpiciēs. Per ſcd̓mdr̄. Miſericordia miſeꝝ hn̄s cor. i. triſte: ẜm tertiū punctu diffinitionis dr̄ miſericordia miſeriāadimēs .i. tollēs ꝑ dationē elemoſyne. Et qͣꝫtumad fructū: ꝗ ſeꝗtur ex miſericordia ē alia interp̄tatio .i. mira ſuauitas rigas corda .ſ. facientiū miſericordiā. Quia vt dr̄ Mat. v. Beati miſericordes qm̄ ipſi miſericordiā ꝯſequetur .ſ. in patriaſuꝑna. p̄s. Dn̄e in celo miſericordia tua: nō .ſ. aliaqͣꝫ mira ſuauitas rigans corda beatoꝝ. ¶ §. I.o declaratione primi .ſ. ꝙ obiectū ad qd̓ reſpicit miſericordia: ⁊ qd̓mouet hoīem ad miſerendū ē defectꝰ ſeu miẜiaalicꝰ. Dicit. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. xxx. ar. i. ꝙ miẜia opponit̉ felicitati. Eſt aūt de rōne btītudīs: ſeu felicitatꝭ: ꝙ aliꝗs potiat̉ eo qd̓ vult. Nā ſic̄. b. Au. dicin li. de trini. Btūs ē ꝗ habꝫ qd̓ vult: ⁊ nihil malivult: ⁊ iō eꝯͣrio ad miſeriā ꝑtinet ꝙ hō patiat̉ qd̓n̄ vult. Tripl̓r aūt vult hō aliꝗd. Uno mō appetitu naturali: ſic̄ oēs hoīes volūt eē ⁊ viuere. Secūdoº. vult aliꝗd ꝑſelectionē ex aliqͣ p̄meditati-
on. Tertio mō vult aliꝗd n̄ ẜm ſe: ſed in cā ſua:puta: ꝗ vult comedere nociua: dicimus eū velleinfirmari. Sicut igit̉ motiuū ad miſericordiamtanqͣꝫ ad miſeria ꝑtinēs. Primo quidē ē id qd̓ ꝯͣriat̉ appetitui naturali volētis .ſ. mala corruptiua ⁊ ꝯtriſtātia: qꝛ ꝯͣria nat̉aliter hoīes appetūt:vt infirmitates ⁊ hiꝰ. Un̄ ⁊ ph̓s dicit in. ij. rheto.ꝙ miſericordia ē triſtitia quedā ſuꝑ apꝑenti malo: corruptiuo vel ꝯtriſtatīo. Secūdo adhuc magis efficiūt ad miſericordiam ꝓuocantia: vtpotemagis ꝯtriſtatiua ſi ſint ꝯtra volūtatē electōnisUn̄ ph̓s dicit ibidē .ſ. ij. rheto. ꝙ illa magis miſerabilia ſūt: quoꝝ fortuna ē ca: puta cū aliqd̓ malū euenit: vn̄ ꝗs ſꝑabat bonū. Tertio ad hͦ ſūt n agis miẜabilia: ſi ſūt ꝯtra totā volūtatē: puta ſi aliꝗs ſꝑ ſectatꝰ ē bona: ⁊ ei euenerūt mala. Un̄ ph̓sdicit̉ ibidē ꝙ maxīa miſericordia ē ſuꝑ malis eiꝰꝗ indigne patit̉. Uel pōt dici ꝙ triplex ē miſeriaad qua reſpicit miſericordia: ſeu q̄ mouet ad miſericordiā. Prima ē miſeria culpe. Secūda miſeria nature. Tertia miſeria fortue. Peccatū ſeuculpa vtiqꝫ inducit magnā aīe miſeria: adeo ꝙ ſiip̄am n̄ purgat hō ꝑ pnīam īcurrit ſūmā miſeriāgehēne. Un̄ ⁊ Sapiēs dic̄. Miſeros facit ppl̓ospctm̄. Et p̄s. Miſer factꝰ ſū ⁊ curuatꝰ ſū vſqꝫ in fīnē. Et lꝫ ꝓprie ẜm diffinitionē miſericordia ſit etmoueat ſuꝑ aliēa miſeria: tn̄ large et erga ꝓpriaꝫmiſeriā culpe dr̄ moueri: dū ad remouēdū ip̄aꝫculpā pnīam agit. Un̄. b. Aug. Qui vult ordīatedare elemoſynas: pͥus dꝫ a ſeip̄o inciꝑe: ⁊ eā ſibipͥmitus dare. Eſt .n. elemoſyna opus miſericordie veriſil̓e: de qͣ dictū ē. Fili miſere̓ aīe tue places deo: de pe. di. iij. Ad alios aūt ꝓprie ē miſericordia qͦ ad culpas eoꝝ: vel reſpectu cecitatꝭ eoꝝvel reſpectu pene ad quā diſponunt̉. vn̄ ⁊ d̓ xp̄odr̄. Mar. vi. ꝙ vidēs ieſus turbas miſertꝰ eſt eisꝗ erant vexati: ⁊ iacētes ſicut oues n̄ hn̄tes paſtorē. Et Gre. in omel̓. dicit: ꝙ vera iuſticia hꝫ compaſſionē ad pctōres: n̄ dedignationē. Sꝫ falſa iuſticia ecōtra n̄ hꝫ cōpaſſionē ſꝫ dedignationē: di.xlv. vera. Miſeria nature: qͣ .ſ. ꝗs īfirmat̉ vl̓ morit̉: ēt mouet ⁊ mouere dꝫ ad cōpaſſionem. Un̄ ⁊xp̄s videns mulierē viduā ſeq̄ntē ad ſepulturaꝫvnicū filiū delatū mortuū: miſericordia motꝰ eſtſuꝑ ea: ⁊ reſuſcitauit illū. Lu. vij. Sic multis diuerſis lāguoribꝰ preſſis petētibꝰ eiꝰ miſericordiā:miſertus ē eis: ⁊ a miſerijs aīe ⁊ corꝑis liberauitMiſeriā fortune .i. in defectu bonoꝝ fortune ētreſpicit miſericordia: vt cōpatiat̉ pauꝑibꝰ: ⁊ ſubueniat ſi pōt. Thob. iiij. dr̄. Qūo potueris ita eſtomiſericors: nec auertas faciē tuā ab vllo paupere .ſ. ſubleuando miſeriā inopie. Et p̄cipue his ꝙfuerūt felices. Quia vt ait Boe. Maximū infortunij genus meminiſſe fuiſſe felicē. Et hac miſericordia ſingulariter vſus ē. b. Nicolaus qui audiēs vicinū eius nobilē: ſꝫ pauperē effectu tresfilias v̓gines p̄ pauꝑtate velle exponere turpitudini vt de eaꝝ lucro ſuſtētarent̉: tribus vicibus