CapitulūXVI.

ciuitatem ſuā diſponere poſſet de factis ſuis. Etcū tyrānus peteret fideiuſſorē ꝓ eo de reuerſione: ille reꝗſitū amicū ſuū illū ph̓m dedit: declarato ſibi a tyrāno ꝙ ſi tꝑe ⁊ hora determīata illen̄ rediret: ip̄e occideretur ꝓ eo. Qui ꝓ eo ſe obligauit. Et ille expeditis negocijs ſuis hora ſtatuta reuerſus ē. Qua fidelitate ꝯſiderata ꝑmaxīatyrānus illi peꝑcit ⁊ ſe fieri tertiū amicū eoꝝ poſtulauit. Narrat Ualerius hͦ. ¶ Quantū ad 2dr̄ ꝓuer. xiij. Legatꝰ fidelis ſanitas. Et iteꝝ. Sic̄frigus niuis ī die meſſis: ita legatus fidelis eī ꝙmiſit illū. Frigus niuis cū accidit in meſſe refrigerat metētē a calore: ita legatus refrigerat mittentē ab eſtu ſolicitudinū vel meliꝰ. Sic̄ frigusniuis in hyeme pīgueſacit terrā: ⁊ ſic in meſſe hī̄copioſius fructꝰ: ita fidelis legatꝰ fructuoſe oꝑat̉⁊ vtiliter ip̄m ꝓmittēte. Ecōtra deꝰ infideli legatoſeu nūcio dr̄. Dens putridus ⁊ pes lapſus: ꝗ ſperat ſuꝑ infideli ī die anguſtie. Dēs putridus magnū dolorē ingerit. Un̄ vulgarit̓ dr̄ ꝙ n̄ ē dolorſicut dolor dētis. Sic infidelis nūcius vel legatus: ei ꝗ ſperat in eo: vt dēs putridus ingerit afflictionē. Eſt ⁊ pes lapſus ſicut .n. ille ꝗ deſideratad aliquē locū ꝑuenire ⁊ p̄ laſſitudīe n̄ pōt multū affligit̉: ſic ꝗ expectat nunciū infidelē. Legatos aūt male tractare ē magna iniuſticia: ⁊ ꝯͣ iuſgentiū frangere ſecuritatē eoꝝ: di. i. iuſgentiū: egrauiter punit̉ talis iniuria q̄ eſt ꝯtra cōem fidelitatē. Nā vt dicit Au. Fides .i. ſidelitas etiā hoſti: cū ꝓmittitur ſeruāda eſt. xxiij. q. i. noli. Undeuid: qꝛ rex āmonitaꝝ: ad quē miſerat ſuos letos ad ꝯdolendū: ⁊ ad ꝯſolandū de morte patris: dehoneſtauit eos: ſuggerētibus ſibi cōſiliarijs ſuis: ꝙ ꝓditioſe hoc egerat dauid: nō ad cōſolandū: ſꝫ ad explorandū. Un̄ raſis eis barbisꝓ medietate: ⁊ veſtibus eoꝝ abſciſis: vſqꝫ ad nates: remiſit ad dauid. Sꝫ ob talē iniuria factammiſit Iob cū exercito ſuo ꝯtra Rabath ciuitatēpͥncipalem amonitaꝝ: ⁊ ea capta fecit magnā ſtrabaroꝝ: qm̄ apd̓ ipſos quoqꝫ ꝗ neſciunt hūanitatem inuiolabiles legati hn̄tur: dū vindicta celeſtis formidatur: ⁊ tanti ſceleris vltor deus timet̉hoc gͦ admiſerūt aduerſarij nr̄i .ſ. iudei ꝙ nec humane nec diuine leges multū relinquūt: hec illeEt forte loquitur de apl̓is: quos iudei perſecutiſunt multipliciter ꝗ erant legati dei. Un̄ apoſtoPaulus. Legatione fungimur deo exhortāte ꝑnos. ¶ Quātū aūt ad tertiū dicitur. Ecc̄i. xxxiij.Si eſt tibi ſeruus fidelis: ſit tibi quaſi aīa tua: etquaſi fratrem ſic tracta illū. Fidelitas aūt ſeruiſeu diſpēſatoris oſtēditur circa bona ſibi cōmiſſa in tribus: vt .ſ. non diſſipet: non defraudet: ⁊ vtmultiplicet. Primo cauere dꝫ cui cōmiſſa ē aliqͣdiſpenſatio: vt nō diſſiꝑet bona dn̄i ſui. Unde ineua. Uillicus qui diffamutus fuit ꝙ diſſipaſſetbona dn̄i ſui: āmotus fuit a diſpēſatiōe. Lu. xvi.

Et apl̓s. i. ad Corin. iiij. ait. Hic iā queritur īterdiſpenſatores vt fidelis ꝗs inueniat̉. q. d. Rariſunt ꝗ non diſſipent. Qn̄ in tꝑalibus diſpēſatornō expēdit vtiliter bona dn̄i ſui: diſſipator ē. Etſimiliter ꝗlibꝫ p̄latus ꝗ dat bn̄ficia. officia: diſpēſationes ꝯtra iura cōia ⁊ ſacr̄a indebite: non eſtdiſpēſator: ſed vt dicit Bern̄. diſſipator. Et ſimiliter in bonis tꝑalibus vel naturalibus vel ſpūalibus: que dn̄s ꝯceſſit: fecit nos ſuos diſpenſatores. Sed cū male eis vtimur: diſſipamus bonadn̄i noſtri: ſicut filius ꝓdigus ꝗ diſſipauit ſubſtātiam ſuā. Luce. xv. Secūdo ſeruus diſpenſatordꝫ cauere ne defraudet ſibi accipiēdo bona dn̄iſui: ſicut fecit iudas ꝗ portabat loculos .i. burſaꝫſeu ſarſellam pecunie q̄ elemoſynaliter dn̄o ⁊ diſcipulis tradebatur: de quo dicit euangeliſta: ꝙfur erat: ⁊ ea q̄ mittebantur in loculis portabat.Io. xv. Id eſt aſportabat donū ꝓ ſe ⁊ familia ſuaSic etiā quilibet de bonis oꝑbusᶻ ſuis totū debet deo tribuere ab eo recognoſcēdo: non ꝑtemfurādo: videlicet attribuere v̓tuti: vel inꝗrendogl̓am humanā. Un̄ Bern. Fidelis reuera famulus es: ſi de multa gloria dn̄i tui: ⁊ ſi nō exeuntea te: tn̄ trāſeunte ꝑ te: nil manibus adherere contingat. Tertio bonꝰ ⁊ fidelis diſpēſator n̄ ſolū dꝫꝯſeruare bona dn̄i ſui: ſꝫ etiā augmētare: in qͣꝫtūpōt licite: ſicut fecit Iacob erga labā ſoceꝝ ſuumEt Ioſeph erga phutiphar dn̄m ſuū: qui diſpenſationē totius domꝰ fibi cōmiſerat: ⁊ om̄ia multiplicabātur in manibꝰ ſuis. Nec cognouerat Ioſephniſi panē qͦ veſcebat̉. Gen̄. xli. ſic ⁊ quilibetgr̄as ſibi a deo collatas varias: ſiue multas: ſiuepaucas: dꝫ ſolicite ꝓcurare: vt eas multiplicet ingr̄a creſcēdo: vt talēta ſibi cōmiſſa: nā vt habet̉in ꝑabola euāgelica. Mat. xxv. Qui ꝗnqꝫ talētaacceꝑat: qꝛ lucratus ē cū eis alia ꝗnqꝫ gr̄oſe inredditione rōnis ſibi dictū fuit. Euge ſerue bōe⁊ fidelis: qꝛ ī pauca fuiſti fidelis ſupra multa teꝯſtituā: intra in gaudiū dn̄i tui. Et ſil̓r dictū fuitſeruo ꝗ cū duobus ſibi cōmodatis fuerat duoalia lucratus. Qui vero vnū ſolū receptū n̄ multiplicauit cū illo negociando: ſꝫ illud abſconditīuectiue ſibi dictū fuit. Serue nequā ⁊ piger: qͣre n̄ dediſti pecuniā meā ⁊cͣ. Et ablato ſibi talētofuit miſſus in tenebras. vn̄ ⁊ Pe. in canōica ſuaSi quis accepit gr̄am ī alterutꝝ illā adminiſtrātes vt boni diſpeſatores multiformis gr̄e dei: etApoca. ij. dicitur. Eſto fidelisⁱ vſqꝫ ad mortem:⁊ dabo tibi coronā vite. Fidelis .ſ. bene diſpenſādo tibi conceſſa.De liberalitate in qͣꝫtum differt amiſericordia. ¶ Capitulū. xvij.Iberalitas conumerat̉ inter virtutes ānexas iuſticieab andronico ꝑipathetico: vt refertb. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. lxxx. Et Ambro. dicit in li. d̓ offi: