Citulus.VI.

vnuſquiſqꝫ dꝫ alter alteri id ſine quo ſocietaſ humana ꝯſeruari n̄ pōt. Nō poſſent aūt hoīes ꝯuiuere: niſi ſibi innicē crederēt tanqͣꝫ veritate manifeſtatibus. Et ꝓpter hoc fallax exoſus ⁊ infamis hr̄ qͣſi deſtructiuꝰ hūane ſocietatis. Et verax diligit̉ vt ꝯſeruatiuꝰ eiuſdē ſocietatis. Et dic̄Tho. 2ª. 2ᵉ. q. cix. ar. iiij. ꝙ v̓tus veritatis potiꝰ declinat in minꝰ qͣꝫ in maiꝰ: hͦ tn̄ pōt intelligi duxcū dr̄ declinare in minꝰ. Uno mō affirmado:ta qꝛ n̄ manifeſtat totū bonū qd̓ in ſe ē: ſcīam:ſanctitatē vel hiꝰ. Et hͦ ſit ſine piudicio veritatisqꝛ in maiori includit̉ minꝰ. Et ſic v̓tus veritatisdeclinat in minꝰ. Hoc .n. vt ph̓s dicit in li. ehicoꝝvr̄ eē prudētius ꝓpter oneroſas ſuꝑabūdātias.Hoīes .n. ꝗ maiora de ſe dicūt qͣꝫ ſint: ſunt alijsoneroſi: qͣſi alios excellere voletes. Qui aūt minora de ſe dicūt qͣꝫ in eis ſint: ſunt alijs gr̄oſi: qͣſialijs ꝯdeſcēdētes ꝑ qͣndā moderatōnē. vn̄ apl̓siij ad Corin. xij. Si voluero gl̓ari n̄ ero inſipiēsveritatē .n. dicā. Parco autē ne ꝗs exiſtimat ſuꝑid qd̓ videt in me: aut audit aliꝗd ex me. Alionegādo declinat in minꝰ Cū .ſ. negat qd̓ in eo ēEt hec n̄ ꝑtinet ad veritate: qꝛ falſū īcurrit. Sꝫꝑtinet ad ironie vicium: tn̄ minꝰ peccat ꝯtra veritate qͣꝫ ꝑ iactantiā ex qͣ plus dicit de ſe qͣꝫ ſit. Tertio liberat veritas a miſeria prauitatis: vbi ē veritas vite: cū excludat om̄e viciū: ibi prauitas locū non hꝫ: hic verax ē ⁊ iniuſticia in illo nō ē: dr̄Io. vij. Sꝫ ⁊ oīs prauitas cōmiſſa peccati tollit̉ꝑ veritate ꝯfeſſionis ⁊ pnīe. Un̄ p̄s. Ueritas deterra orta ē. i. vera ꝯfeſſio de pctōre: ⁊ iuſticia decelo ꝓſpexit .i. iuſtificatio a deo. Ita expōit Aug.de pe. di. i. Et idē Aug. dicit: vera pnīa ad baptiſmi puritatē conat̉ addiſcere penitentē ¶ Quarto liberat a miſeria dānationis. Si māſeritis inſermone meo .ſ. ꝑſeuerādo in obſeruatione eiusUere diſcipuli mei eritis: ⁊ cognoſcetis veritatē⁊ veritas liberabit vos. Ioa. viij. Liberabit .ſ. adanatione p̄ſeruādo ne īcurratis. Si ꝗs ait ipſein eodē. ca. ſermone meū ẜuabit: morte nō videbit in eternū. Si gͦ veritatē dico vobis: quare n̄creditis mihi: cū ꝑ hoc euadatis miſeria omneꝫ:quia veritas mea in qͣ ē ibi ⁊ miſericordia meaad tollendas miſerias.¶ §. IIII.Quantum ad tertiumpͥncipale qd̓ eſt remuneratio veritatis: hoc oſtēditur dū dr̄. Exaltabit̉ cornu eiꝰ: dicit Aug. ſuꝑp̄s. Cornua iuſti ſūt munera xp̄i: qꝛ eminēt. Precipuū munꝰ xp̄i ē gr̄a ſua: vn̄ ⁊ virtutes ꝓcedunt⁊ merita. Exaltat̉ aūt iſtud cornu gr̄e: cū ꝑ eaꝫ ꝑuenitur ad gl̓am. Io. iij. Qui facit veritate .i. oprando ẜm ea. h̓ venit ad lucē .ſ. glorie. Un̄ facientibus tribꝰ cubicularijs regis Darij queſtioneꝫinter ſe: ⁊ corā eo ⁊ ſapiētibus ſuis diſceptātibꝰꝗd ē fortius oībus? vnus dixit vinū: alius regetertius .ſ. corobabel muliere: Et magis veritatēꝯcludendo: ꝙ veritas vincit: ⁊ viuit: ⁊ obtinet in

ſecula ſeculoꝝ. Uide hiſtoriā que pulchra eſt: etmulta ꝯtinet ad cōmēdationē veritatis. Uinū ſignificat ſapīam humana que inebriat. Rex potentiā ⁊ reꝝ abundantiaꝫ. Mulier voluptatem.Hec oīa potentia ſunt. Sꝫ veritas oībus preualet: que ꝯducit ad regna celoꝝ: vbi ſemꝑ viuiturHabetur. ij. Eſdre. iij. c.¶ De virtute Fidelitatis. c. xvi.Idelitas in promiſſis vel cōmiſſis videt̉ ꝑtinere advirtuteꝫ veritatis. Et iō aliꝗd hic deea breniter dicendū: dicit Iſido. in li. etymo. ꝙfidelis quis dr̄: ꝓ eo ꝙ ſit ab eo qd̓ dicit: vel promittit bonū. Signāter aūt dicit bonū: qꝛ ſi malū ꝓmitteret: ſeruare n̄ debet. Iuxta illud Iſido.In malis ꝓmuſis reſcinde fidē̓ .i. fidelitatē: nonſeruādo illud. Et ẜm hoc dicit p̄s. de dn̄o. Fidel̓deus in oībus verbis ſuis: quia verax eſt: ⁊ obſeruat que ꝓmittit nobis q̄ non ſūt niſi bona. Ethec fidelitas in ſcriptura multū ꝯmēdat̉: ꝓuer.xviij. c. Uir fidelis multū cōmēdat̉: Numeri. xijMoīſes in omni domo mea fideliſſimus ē: ⁊ .i.Regū. xxij. Quis in oībus ſeruis tuis fidelis: ſicut Dauid dixit ad Abimelech ad Saul. Fidelitas aūt iſta maxime ē cōmendabilis in tribꝰ generibus hoīm. Primo ī amico ſuo. Secūdo innuncio vel legato. Tertio in ſeruo: vel diſpeſatore inſtituto. ¶ Quantū ad primū dicit̉ Eccͣi. vi.Amico fideli nulla ē comꝑatio. Idem amicus fidelis medicamentū vite. Sic ꝑ medicamentumhō recuꝑat vitam: ita ꝑ auxiliū ⁊ ꝯſiliū amici fidelis quis aliqn̄ recuꝑat vitam aīe ⁊ corporis.Iſta aūt fidelitas in amico on̄ditur. Prīo in ꝯſilijs vt det amico bonū ꝯſilium ⁊ ſanū. Non ſic̄ille qui dedit ꝯſiliū amon vt fingeret ſe infirmūad hoc: vt thamar ſoror eius ex cuiꝰ ꝯcupīa eratinflāmatus veniret ad viſitandū eū ⁊ ſic conſtupraret eā. ij. Reg. xiij. Aut ꝯſiliū qd̓ dedit Balaan Balach regi moabitaꝝ: vt induceret iſralitasad fornicandū. Sꝫ ſicut daniel ꝗ nabuchodonoſor vt euaderet ſnīam ſibi ꝯminatā dixit. Placꝫtibi rex ꝯſiliū meū: peccata tua elemoſynis redime. Dan̄. iiij. Secūdo on̄ditur fidelitas ī amicoin ſecretis: vt .ſ. nō denudet̉: ꝓuer. xi. ꝗ ambulafraudulēter: reuelat archana. Qui aūt fidelis celat amicum vel amici cōmiſſū. Et Ecc̄i. in. xxvij.Qui d̓nudz archana ꝑdet fidē amici. Et hͦ ē veꝝqn̄ ex celatione ſecreti n̄ ſeꝗtur malum. Tertioon̄dit̉ fidelitas in amico ſuo in aduerſis cū nondeſerit. Ecc̄i. xxij. Fidē poſſide cū amico in paupertate illius: vt ī bonis illius litteris. In tꝑe tribulationis illius ꝑmane illi fidelis. Exemplumde illis duobus ph̓is amicis: quoꝝ alterū cū captū dionyſius tyrānus Sicilie vellet ꝯdēnare