.V.Citulus
ageret: ⁊ ꝯtritionem hr̄et qd̓ delerꝫ oēm culpā ⁊penā ſicut accidit in latrōe cū xp̄o crucifixo. Sꝫcōiter alijs appropinqͣt. Intrans .n. purgatoriuꝫappropinqͣt regnū celoꝝ: vel etiā qꝛ ⁊ ſi ꝑ pnīamrecuꝑet gr̄am q̄ diſponit ad gl̓am: ſed tn̄ nōdū ꝑcipit: ſꝫ appropiqͥt: pōt enī recidiuare ⁊ ſic n̄ intrare: ex ſuo tn̄ defectu. Nō .n. vera pn̄ia facit hoīeꝫimpeccabilē: nec affert facultate peccādi. Nec ēꝯͣ qd̓ ait Greg. de pe. di. iij. Pnīa eſt p̄terita malaplangere ⁊ plangēda iteꝝ n̄ cōmittere. Intelligitenim quo ad ꝓpoſitū .i. ꝙ hēatꝭ ꝓpoſitū nō cōmutendi. Qd̓ pꝫ manifeſte ꝑ exemplū. Nā Dauidvere penituit de adulterio ꝑpetrato: poſtea iterūpeccauit in numeratione ppl̓i. ij. Regū. vl. Et ꝙvere penituerit pꝫ ex his que dicit Amb. in apologia dd̓. Ait .n. ille rex potens ac tantus: nec exiguo quidē momēto manere penes ſe delicti paſſus eſt ꝯſcīam: ſed p̄matura ꝯfeſſione atqꝫ īmenſo dolore reddidit peccatū ſuuꝫ. Deniqꝫ dn̄m dolor interni affectus mouit: vt Nathan diceret.Qm̄ penituit te: dn̄s trāſtulit pctm̄ tuū. Maturitas itaqꝫ vēie ꝓfūdād̓ clarauit fuiſſe regꝭ pnīaꝫ: d̓pe. di. iij. Ille. Ꝙ grauiter aūt peccauerit et mortaliter in nūeratione ppl̓i: on̄dit ex flagello peſtꝭillius: qd̓ etiam ſentit Pe. de pal̓.C. §. VExcellentia uirtutis penitentie: pꝫ non ſolū ex multiplici fructu eius vtdictū eſt: ſed etiā ex alijs fructibus. Prīo qꝛ ē inpͥncipali potētia. Secūdo qꝛ ē in nobis vl̓r. Tertio qꝛ eſt oīm virtutū pͥma. ¶ Quantū ad primūcum pnīa ſit vna v̓tus ſpālis: oꝫ ꝙ ſit in vna potentia aīe n̄ in eſſentia aīe. Eſt aūt in volūtate: q̄ē pͥncipalior inter potentias aīe. Huiꝰ rō eſt ẜmPe de pal̓. in. iiij. di. xiiij. qꝛ pnīa eſt ꝑs iuſticie: vtdictū eſt. Iuſticia aūt eſt in volūtate. Item qꝛ elīgere ē actus volūtatis: ⁊ pari rōne fugere: reſpuere: ⁊ deteſtari: qd̓ eſt pnīe ꝓprius actus: ꝑtinꝫ advoluntatē. Et ad hoc facit qd̓ ait Augu. Arbitrijdeus in hoīe: vt doleat cōmiſſa: de pe. diſ. vij. Nemo. vt .ſ. velit d̓teſtari pctā ⁊ vitare. ¶ Quātū adſecundū ẜm Pe. de pal̓. vbi ſupra: pnīa ē virtusin oībus bonis hoībus. Et pͥmo in innocētibus⁊ in beata v̓gine: qꝛ ⁊ ſi nunqͣꝫ peccauit: tn̄ an̄ cōceptioneꝫ filij peccare potuit. Et ꝗ ꝑuuli mortuiſūt in gr̄a: ex natura peccare potuerūt: ſi viuerevſqꝫ ad tp̄s peccādi cōtigiſſꝫ. Hūerunt gͦ pnīamn in actu ſed in habitu ⁊ ẜm aptitudinē. Secundo pnīa virtus ē in beatis hoībus puris: nō quidem quo ad actū dolēdi de p̄crō: ſꝫ quo ad actūgaudendi de dolore p̄terito: nō pn̄ti. Sicut quisgaudet: nō dolet recolēs euaſiſſe ꝑiculum. Un̄ ⁊ꝯſecutus ē lucꝝ. Sicut etiā aliū actum hꝫ grarcū eſt ſurſū tendere .ſ. deorſū ⁊ aliū cum ē deoſū .ſ. quieſcere. Sic virtutes morales hn̄t actumtendētem in via: ⁊ quietē in fine in patria. ¶ Tertio in oībus pctōribus cōuerſis ad deū. In nonconuerſis aūt hoībus eſt pnīa: n̄ virtus: ſꝫ pena
ſ. remorſus conſciētie. Un̄ ph̓s ait in li. ethicorūꝙ omnis malus implet̉ penitudine. ¶ Quartoin dānatis eſt pnīa: nō virtus: ſed vicioſū penitere: qꝛ dolent de pctō: non in qͣꝫtum ē cōtra deuꝫ:ſed in qͣꝫtum eſt cōtra ſeip̄os ⁊ ſui volūtatem: reſpectu .ſ. pene quā ſentiunt. Un̄ dicitur Sapīe. vIntra ſe gemētes ⁊ pnīam agentes ⁊c̄. In angelis bonis nō eſt pnīa: ⁊ hoc qꝛ non potuerūt peccare expiabiliter. Sic aūt ⁊ nō aliter peccatū eſtobiectum pnīe: ꝓut eſt virtus. Et multo minus īxp̄o: qꝛ nunqͣꝫ peccare potuit cū ſemꝑ humāitasfuerit vnita deitati: que peccare nō pōt. ¶ Quatum ad tertiū. Penitētia eſt prior coīter charitaritate ⁊ alijs: ſed tn̄ poſterior fide. Pro cuius declaratione dicit idem Pe. vbi ſupra: ꝙ licet oēs.virtutes infūdantur ſimul qͣꝫtuꝫ ad habitū: vnatn̄ prior eſt alia qͣꝫtum ad ordinē ẜm actum: ⁊ id̓oin actibus eaꝝ eſt attēdenda ip̄a prioritas. Sciendū igitur ꝙ motū volūtatis cuiuſmodi ē motus virtutū moraliū: p̄cedit motū cognitiōis: qꝛappetibile imaginatū: vel intellectū mouet appetitū: vt dr̄ in. iij. de aīa. Et iteꝝ eſtimatio poſſibilitatis: motū voluntatis: quia electio que eſt pͥncipalis motus v̓tutis: non pōt eſſe de impoſſibilieſtimato. Motus aūt appetitus in duobus cōſiſtit .ſ. in fuga mali ⁊ in proſecutione boni. Et hecduo diuerſimode ordinantur. Qn̄qꝫ enim ꝗs fugit malū ꝓpter deſideriū boni: ⁊ qn̄qꝫ ecōuerſo.Et h̓ motꝰ .ſ. ꝓſequi bonū virtutis: vt fugiat maluꝫ pene eſt: vt freq̄ntius in reuerſiōe pctōris addeū per pnīaꝫ: ⁊ iō motꝰ pnīe p̄cedit motū fidei:qꝛ accedēteꝫ ad deū oportꝫ credere: ad Heb. xi.Et iteꝝ motus ſpei cōuctus motui timoris: propter quē ſit extiatio de poſſibilitate venie conſequēdē. Et iō dicit Greg. ꝙ penites mouetur inter ſpe ⁊ timorē. Deinde vt in pluribus ſequiturmotus pnīe: deinde motus charitatis: ⁊ aliarumvirtutuꝫ per ordinē. Quādoqꝫ etiā motus amoris p̄cedit motū pnīe: ſꝫ ille amor nō ē amor charitatis: qꝛ charitas amiſſa nō recuꝑatur: niſi percōtritiōeꝫ de pctīs precedētibus: que eſt motus¶ §. VI.penitētie v̓tutis: hec ille.Quomo auteꝫ peniteset quilibet electus hēat moueri inter timorem ⁊ſpem: vt nec p̄ſumat: nec deſperet ex dictis ſcripure ſacre on̄dit Greg. in morali. xix. tractans illud Iob. Cumqꝫ ſederem qͣi rex circūſtate exercitu. Erā tn̄ merētiū cōſolator. Dicit eniꝫ ſacraeccleſia fidelibus ſuis de pietate: ⁊ iuſticiā redēptoris: in p̄dicatiōibus ſeris ſpē miſcet et metū:quatenus nec incaute de miſericordia cōfidant:nec deſꝑate iuſticiā timeāt. Nā verbo ſui capitꝭformidates refouet: dicēs Lu. xij Nolite timere: puſillus grex: qꝛ complacuit pr̄i vr̄o dare vobis regnuꝫ. Atqꝫ iteꝝ p̄ſumētes terret: duꝫ dicitMathei. xxvi. Uigilate ⁊ orate: ne intretis in tētatōeꝫ. Rurſꝰ formidātes refouet: dicēs Mat.