Capitulū. XIIII.
timor a quo inchoata eſt pnīa: cum fuerit ẜuilistandē ꝯuertitur in amore filialē. vn̄ Aug. de pe.diſ. ij. Sicut ſetā linū vel filū: ita timor ītroducitcharitatem. Et aliqn̄ tales ꝯuerſi: quāto fuerūtmaiores peccatores: tanto fiunt in dei amore ardentiores. Et ẜm illud dicit ſaiuator. Lu. xv. Ꝙgaudiū eſt ī celis ſuꝑ vno pctōre pnīam agen. qͣꝫſuꝑ. xcix. iuſtis ꝗ nō indigent pnīa: quia .ſ. talis etſi prius magnus pctōr: ꝯuerſus ardētior efficit̉in dei amore qͣꝫ multi innocētes. Exempla patētin Paulo. Maria mag. Maria egyptiaca: Pelagia: Cypryano: Au. ⁊ multis alijs. Et ſic ſagittas ſuas ardētius effecit. Et ardentiores facit exmultis fructibus eius ꝗ ſubdūtur. ¶§. IIII.Magni vtiqꝫ ſunt frictꝰ ⁊ vtilitates v̓tutis pnīe. Et lꝫ ſine ſacr̄is eccleſie actualiter ſuſceptis poſſit hō ſaluari: qn̄ .ſ. ip̄aexcludit articulos neceſſitatis: non ꝯtemptū religionis. Et in veteri teſtamēto: n̄ ꝯfeſſio vocalis:nec alia ſacr̄a noue legis tūc eſſent neceſſaria tn̄ſine v̓tute pnīe nunqͣꝫ aliquis pōt vel potuit ſaluus exiſtere. Et a quibuſdā ſic diffinit̓: ꝙ pnīa ēres optima q̄ defectus oēs reuocat ad ꝑfectumEt optima quidem res intelligit̉ n̄ ſimpl̓r: ſed ingn̄e reuocationis a malo cōmiſſo. Dr̄ aūt oēs defectus reuocare ad ꝑfectuꝫ: qꝛ .ſ. v̓tutes amiſſasꝑ pctm̄ reſtituere facit. Appellat̉ .n. hic perfectusſtatꝰ v̓tutis ⁊ gr̄e in gn̄e. Egreſſus .n. malicie ꝟtutis oꝑatur ingreſſū ait Ambro. xxvij. q. ij. cū inijciat̉. Egreſſus aūt malicie ab aīa fit ꝑ pnīam. Eſtgͦ pͥmus fructus pnīe v̓tutū reſtitutio. Secundꝰfructus ē meritoꝝ reſtauratio. Merita .n. ac ꝗſita ꝑ oꝑa bona facta in ſtatu gr̄e: ⁊ ꝑdita ꝑ ſequentem culpā mortalē: ꝑ pnīam reuiuiſcūt. vn̄ Augde pe. di. iij. §. Piū eſt credere. ⁊ fides noſtra hocexpoſtulat: vt cū gr̄a xp̄i deſtruxerit: vel pctā: velmala priora in hoīe ꝑ pnīam etiā remuneret bona .ſ. que ꝗs fecit in ſtatu gr̄e. De hoc tn̄ diffuſiusin. iij. ꝑte ti. xiiij. c. vi. de ſacr̄o pnīe. Tertius fructus pnīe: qui tn̄ debet poni ꝓ pͥmo: ē pctōꝝ emēdatio. vn̄ xp̄s. Lu. vl. Oportuit xp̄m pati: ⁊ reſurgere a mortuis tertia die: et p̄dicari in noīe eiuspnīam ⁊ remiſſionē pctōꝝ in oēs gētes. Priusdicit pnīam ⁊ poſtea addidit remiſſionē pctōruꝫPropterea Petrus apl̓s iudeis ꝗbus p̄dicabatq̄rētibus de ſalute ſua rn̄dit. Penitemī ⁊ ꝯuertimini: vt deleātur pct̄ā vr̄a. Actꝭ. iij. In cuiꝰ etiamfigurā hr̄. iiij. Regū. v. ꝙ Naam lotus in aqͣ iordanis deſignāte pnīam: mūdatꝰ ē a lepra: q̄ pctm̄deſignat. Quartus fructꝰ ē interior aīe renouatōSicut antiꝗtas īducit in corꝑe ⁊ debilitatē ⁊ inutilitatē ⁊ deformitatē. Nō .n. ſenes ſūt pulchri:nec fortes ad oꝑandū. Ita pctm̄ qd̓ facit aīam inueterare ſpūaliter: ꝑꝑ qd̓ dicit p̄s. Inueteraui inter oēs inimicos meos. Pctā .ſ. vel demōes reddūt aīam debilē ad bn̄ oꝑandū. Un̄ dicit Greg.in. xix. moral̓. ꝙ ſeculi dilectores ſūt ī celeſtibus
debiles: in terrenis fortes: ⁊ in or̄one coraꝫ dn̄ovel vnius hore momēto laxātur: di. xlvij. O m̄eshuius ſeculi. Facit etiā pctm̄ aīam deformē: maculoſā ⁊ inutilē in bonis. Un̄ dr̄ de pctōribus inp̄s. xiij. Inutiles facti ſūt. Et Tren̄. iiij. c. Denigrata ē ſuꝑ carbones facies eorū. Sꝫ pnīa renouataīam iuueneſcere facit: vt ſit fortis ad oīa bonaoꝑa ⁊ pulchra in ſpe: vtilis in bono oꝑe. Au. Nemo pōt nouā inchoare v̓itā: niſi peniteat eū veteris .i. vite pctōꝝ cōmiſſoꝝ: de pe. di. i. tres ſūt. p̄s.c. ij. Renouabit̉ vt aꝗle iuuētus tua. Dicūt naturales: ꝙ cū aꝗla ē antiqͣta ex hoc facit vt iuueneſcat. Ponit ſe directo ad ſolis radiū: ⁊ exuſta pēnis ex calore: demergit ſe in fōtē viuū. Et ſic depoſitis pēnis veteribꝰ iuueneſcit: Sic ⁊ pctōr antiqͣtus in malis: ponēs ſe ꝑ ꝯſiderationē ad calorē ſolis diuine iuſticie ꝯburētis in inferno pctōres. Et exīde deijciēs ſe in aqͣs pnīe ⁊ lachrymarū: iuueneſcit: ⁊ pulcher efficit̉. ¶ Quintus fructꝰ ē tribulationū euitatio. Un̄ Hier .i. in amos.Promittit ꝓſpera deus ſi pn̄iaꝫ egerimus. Ꝙ ſinegligētia diſſoluamur: ⁊ illū peītebit ſpōſionisꝓmiſſaqꝫ mutabit. Cuius rei exēplū Samariaꝫ⁊ hierl̓m hr̄e poſſumus: quoꝝ alij de īminētibꝰſupplicijs liberati ſūt: alij q̄ pribꝰ ꝓmiſſa fuerāt:ꝑdiderūt: de pe. di. i. ſi agamus. Dn̄s ēt ꝑ Hiere.xviij. c. ait. Repēte loquar aduerſus gentē: ⁊ aduerſus regnū: vt eradicē: ⁊ deſtruā ⁊ diſperdamillud: ſi pnīaꝫ egerit gēs illa: a malo ſuo: qd̓ locutus ſū aduerſus eā agā ⁊ ego pnīaꝫ ſuꝑ malo ⁊cͣ.Exēpla īnumera ſūt in ſcripturis: vt de Ezechiaqui ꝑꝑ pctā infirmatus ad mortē cōuerſus ad ꝑietē fleuit fletu magno in ſignū pnīe: ⁊ inde veniam cōſecutus eſt ⁊ ſanitatē ſpaciū. xv. ānoꝝ viteeiꝰ additū eſt. Iſa. xxxviij. Niniue que pctīs ſubuertēda erat: fletibus pnīe ſnīaꝫ euaſit. Ione. iij.Nabuchodonoſor ꝑ aliqͣꝫ pnīaꝫ dilata eſt ſnīa: ſꝫpoſtea recidiuas ꝑ ſuꝑbia pena īcurrit. Dan̄. iiij.c. Et ſic de alijs: vt pꝫ p̄cipue in li. iudicū ꝑ totuꝫ.ſie: ſic̄ ex quolibꝫ cibo aſſūpto ab hoīe: oē mēbꝝcorꝑis illiꝰ ꝑticipat nutrimetuꝫ de illo cibo. Sicde quolibꝫ bono oꝑe facto in corꝑe eccl̓ie: penitēs ꝑticipat ⁊ ꝑcipit ſuffragiū: ẜm illd̓ p̄s. Participē me fac deus oīm timētiū te Un̄ hier. in malach̓. ait. Ne forſitan pctī īmemores tardiꝰ reuertamur .ſ. ad pnīaꝫ: ad huc inꝗt: ſedere vosᶠ faciaꝫin tabernacl̓is: ſic̄ in die feſtiuitatis: vt qd̓ fac̄ baptiſma: faciat ⁊ pnīa: ⁊ hītēt in tabernacl̓is ſaluatoris hoc eſt in eccl̓ia: de pe. diſ. i. Et hinc ꝑticipātde or̄onibus: indulgētijs: ⁊ aijs hiꝰ. Septimus ēp̄mioꝝ preꝑaratō: pͥmū v̓bū qd̓ xp̄s p̄dicauit populis fuit hoc. Pnīam agite appropinqͣbit .n. regnū celoꝝ Mat. iij. Hoc idē p̄dicauerat pͥus glorioſus Io. bap. Non ait. Intrabit penites in regnū celoꝝ .ſ. appropinqͣbit. Nā ⁊ ſi pctōr v̓e peniteat: n̄ tn̄ tūc moriēs intrat niſi tā feruētē pnīam