.V.Titulus

deum puſilli ⁊ magni. SSecundū qd̓ inuitat adregratiandū deo ē vniuerſitas creaturaꝝ: ⁊ hoctripliciter. ¶ Primo quideꝫ qꝛ cum oīa feceritdeus ꝓpter hoīem: vt dicit Aug. q̄libet creaturaeſt quoddā bn̄ficiū homini collatū: vt inuitet eūad regratiandū ip̄i de tali bn̄ficio. ¶ Scd̓o pulchritudo ⁊ virtus ipſaꝝ creaturaꝝ ⁊ ordo eis datus a deo in oꝑibus ſuis: quē ẜuant ſine deſectuquaſi ꝑ hoc cognoſcentes bn̄ficiū ⁊ deū ſuo mōlaudātes: ẜm illud. Benedicite oīa oꝑa dn̄i dn̄olaudate ⁊ ſuꝑexaltate eū ī ſecula. Dan̄. iij. Et laudate dn̄m de celis ⁊cͣ. p̄s. clxviiij. Laudant aūt ⁊bn̄dicunt irrōnabilia deū eodē mō quo dr̄ in ꝓuer. vulgari. loꝑa loda el maiſtro: qꝛ pulchritudo alicuius picture: ſcripture: vel ſculpture: manifeſtat ſapīam artificis: vn̄ laudat̉. ¶ Tertio inuitant creature ad regratiandū deo: qꝛ oēs exceptis angelis ſūt inferiores nobis. Et cum deꝰ potuerit nos facere viliſſimas creaturas nobiliſſimas fecit. Et ad hoc facit qd̓ legit̉ in vitis patrūqꝛ cōgregatis quadā vice ml̓tis pr̄ibus ad colloquendū de deo. dixit vnus magne vite. Bn̄dictus deus ꝗ fecit tot īnumeras ⁊ mirabiles creaturas: ē ꝗbꝰ nll̓a ē q̄ me n̄ doceat deū laudare ⁊regratiari. Quo dicto ſurrexit quidā minꝰ exꝑtꝰinterrogās eum ⁊ dicēs. Qūo te docet laudaredeū bufo. Et rn̄dit ille. Multū quidē ⁊ multipliciter. Nā cū intueor illud aīal itaⁱ horribile īaſpectu veneno plenū corꝑe turgidū ſuꝑ pectusbilē creaturā me ⁊ ſui capacē̓: p̄ſtat mihi occaſionē multā deo regratiādi. ¶ Tertio qd̓ īuitat adgr̄aꝝ actōne: ē qualitas tꝑis: dr̄ .n. tp̄s noui teſtamēti tp̄s gr̄e: qꝛ ſuꝑabūdauit multiplex gr̄a humano generi collata poſt xp̄i aduētū. Et iō multiplicatis bn̄ficijs: multiplicādi ſūt ⁊ gr̄aꝝ actiones. Un̄ apl̓s. ij. ad Corin. vi. Hortamur vos nein vacuū gr̄am dei recipiatis. In vacuū recipit⁊ fruſtra gr̄am .i. ſua bn̄ficia: ꝗ ea n̄ recognoſcit n̄laudat: nō ea exercet in multiplicādo. Et ſic nonſolū n̄ meret̉ alia ſibi dari: ſꝫ ⁊ collata ſibi auferri: ẜm illud Greg. Priuilegiū meret̉ amittere: ꝗꝯceſſa abutitur ptāte. xi. q. iij. Ecōtra dr̄ Ecc̄s .i.Ad locū vn̄ exeūt flumina reuertunt̉ vt iterumfluant: flumina .ſ. gr̄aꝝ de mari oīa exeūt .ſ. diuine largitatis: ⁊ ſin reuertant̉ ad ip̄m mare vndeexeūt .ſ. ꝑ recognitionē bn̄ficioꝝ ⁊ gr̄aꝝ actione:exiccatur ⁊ aque gr̄e pͥuatur: ſꝫ ſi redeūt ad mare .i. ad deū regratiādo vel recognoſcēdo ab ip̄oab eo recipiūt influxū aliaꝝ gr̄aꝝ ſeu bn̄ficiorūEt cū opus iſtud .ſ. ad gr̄aꝝ actōnes ſit exercitiūſuꝑne pr̄ie: ẜm illud Iſa. li Gaudiū ⁊ letitiā īueniet̉ in ea gr̄aꝝ actio ⁊ vox laudis: qͣꝫto ꝗs copioſius ⁊ ꝑfectius ſe exercet in gr̄aꝝ actiōe tāto magis appropinquat ſtatui beatoꝝ. p̄s. xlix. Sacrificiū laudis honorificauit me. Un̄ ⁊ d̓ſuꝑna hieruſalē dr̄ Tho. xiij. ꝙ ꝑ vicos eius cantabit̉ all̓a

qd̓ interp̄tatur laudate dn̄m oēs homines in tribulatiōibus vel tētationibus poſiti euadūt illeſi aīa ⁊ corꝑe laudādo deū: ſicut in figurā hr̄ deanania: azaria: ⁊ miſahele miſſis ī fornacē ignisardentis laudātibus deum ⁊ bn̄dicētibus: illosoīno nō tetigit ignis nec ꝯtriſtatus ē nec quicqͣꝫmoleſtie ītulit. Sꝫ angelus dn̄i deſcēdēs in fornacē ꝯfortauit Dan̄. iij.De quibus beneficiisſit deo regratiandum: dicit decre. Cū creaturanō habeat ꝗd ꝓ meritis reſpōdeat creatori celebratiōi miſſaꝝ ꝯtinuet aūt ꝓcuret: iō inꝗt p̄s. cxvQuid retribuā dn̄o ꝓ oībus que retribuit mihiq. d. Lot ⁊ tāta ſūt q̄ recepi ꝙ retribuere vel recōpenſare nō valeo: ſꝫ nec ip̄e exigit equalens: ſꝫqd̓ ē nobis poſſibile. Signanter aūt dicit ꝓph̓a.Retribuit n̄ cōceſſit: qͣſi p̄ſupponēdo nos aliꝗdprius feciſſe dn̄o: vl̓ dediſſe vn̄ retribuit. Sꝫ ꝗddn̄o deo nos tribuimꝰ vel fecimus: vn̄ ſua bn̄ficia largiret̉? Certe nihil niſi mala ⁊ pecccata: cuꝫquibꝰ etiā naſcimur: q̄ ī hͦ apparet magna dei bonitas ⁊ benignitas erga nos: qꝛ cū eī tribuerimꝰ⁊ fecerimꝰ mala: ip̄e ꝓ malis retribuit bona .ſ. bn̄ficia ſua: ⁊ vt notat Guil. in ſū. v̓tu. YTria genera bn̄ficioꝝ retribuit nobis dn̄s. Primo gn̄alia.Secūdo ſpālia. Tertio ſingularia. De prign̄alibus dicit Bern̄. Agamus fr̄es gr̄as factorinr̄o: redēptori nr̄o ⁊ remuneratori nr̄o. Primuꝫqd̓ nobis p̄ſtitit: ꝙ nos ipſi ſumꝰ. Adiecit etiamvn̄ ſubſiſteremus ꝗ iā eramus. Faciamus inꝗthoīeꝫ ad imaginē ⁊c̄. ⁊ paulopoſt. Ut p̄ſit piſcibꝰmaris ⁊ volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs terre. Gen. i. Iaꝫtertiū opus tue redēptionis attende: idē fecit tedeus tuus: fecit tā multa ꝓpter te: factus eſt ipſetecū caro vna: te quoqꝫ faciet ſecū ſpūm vnum:Bn̄ficia v̓o ſpalia ſunt tria .ſ. expectatiōis: iuſtificationis: ⁊ ꝯſeruationis. Primū ē bn̄ficiumexpectationis qͥ deus patienter peccatores expectat ad pnīam. vnd̓ Iſa. xxx. c. Expectat vos dn̄svt miſereat̉ vr̄i: ⁊ iō exaltabitur parcens vobis.⁊ Hiero. Moderatio dei ac pietas: ſolū noſtruꝫreditu querit: ac nos cupit ſua lōga bonitate ſaluari: di. cxiij. diaconi. Et notandū ꝙ circa vnūquodqꝫ hoꝝ bn̄ficioꝝ aliqua ſūt attendenda vtcognoſcatur magnitudo dei. Circa primū debethomo cogitare quotiēs meruerit vt tp̄s pnīe ſibi auferat: quotiēs mortaliter peccauit hoc meruit: qꝛ peccator indignus ē vita cū ingratus ſitauctori vite. Iob. xxx. Qui vita ipſa putabāturindigni. Secūdo debet cogitare qͣꝫ ꝓximus fuerit qn̄qꝫ amiſſioni vite ſeu dānationi. Quāto .n.minima ē gratior: qͣꝫto pena ꝓximior ē ad quamparatur: ſi enim ſuſpēdēdus iā laqueū haberetin collo maius bn̄ficiū reputarꝫ ſi tūc liberaret̉Un̄ debet cogitare: ſi qn̄ fuit in periculo mortisduꝫ in ſtatu erat dānationis. Et quo iuiſſet ſi inillo ſtatu deceſſiſſet. Et quid ꝓmeruit apud deū