Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. V.

Primus qꝛ facit hominē dei amicū. Io. xv.Uos amici mei eſtis ſi feceritis p̄cipio vobis. Secūdus qꝛ facit xp̄i amicū ꝯſanguineumMath. xij. fecerit volūtatē pr̄es mei eſt in celis: ip̄e meus fr̄ ſoror mater ē. Tertius qꝛ facit mentē deo hoſpitiū. Maria .n. obdediēte voci angeli dei filiꝰ vteꝝ eius intrauit. Aug. O hūilis obediētia: fidē dedit celi opifice incorꝑauit. Un̄ xp̄s hoſpitabat̉ ſepe ī bethania: interp̄tatur domus obediētie: ī domo ſimonis quiinterp̄tatur obediēs. Quartus qꝛ hominē exaltat ad excellentiſſimū ſtatū in pn̄ti in futuro.Deū. xxviij. Si audieris voceꝫ dn̄i dei tui faciette excelſiore cūctis gētibus. In pn̄ti ſamā miracula. Simō interp̄tat̉ obediens xp̄o iubentiobediēs ābulabat ſuꝑ aquas. Mat. xiiij. maurus ad capiendū placidū vt narrat Greg. comp̄hendit ſimō obediēdo xp̄o piſciū multitudinēcopioſā. Lu. v. In futuro exaltat ad Phil̓. ij. dexp̄o dr̄ factus obediēs ⁊c̄. ꝑꝑ qd̓ deꝰ exaltauitillum ⁊c̄. Et in vitis patꝝ vidit quidā qͣtuor ordines in celo .ſ. infirmoꝝ patiētia: ſeruiētiū in charitate: ſolitarioꝝ in deuotione: obedientiuꝫ pr̄iſpūali: iſtū vltimū ſuꝑiorē vidit. Quintus facit or̄ones exaudiri. Greg. Si obedierimus prepoſitis nr̄is: obediet deus or̄onibus nr̄is. Sextus facit a ꝑiculis liberari. Sap̄. xiiij. Exiguoligno .ſ. naui obediētie credūt hoīes aīas ſuastraſeūtes mare ratem ſūt liberati. Septimꝰfacit hoſtibꝰ triūphare. ꝓuer. xxi. Uir obediēsloquet̉ victorias. Poſtqͣꝫ ada dimiſit obediētiaꝫſua inferius .i. ſubita rebellionis ſigna on̄dit ſuperiori ſuo: vt pꝫ Gen̄. iij. Octauus facit homi ornare. In hꝰ figura legit̉. amici Iob obtulerūt ei in aurē vnā ex mādato dei. Iob vl. ſignificat obedientiā ẜm Greg. ornat aīam ſicutin auris corpus. Nonus ponit ſe in alijs cuꝫꝗbus viuit in pace Iſa. xlviij. Utinā attendiſſesad mādata mea: fuiſſet vtiqꝫ qͣſi flumē pax tua.In hꝰ figurā legit̉. ij. Macha. xiiij. ſi fuerit terra oībus diebus ſimonis interp̄tat̉ obediens.Decimus dat dn̄ium oīm. obediēti obediunt creature. De creatura legit̉ Ioſue. x. Nonfuit poſtea lōga dies obediēte deo voti hoīs .i.loſue hoc poſtulauerat. De creaturis in vitispatꝝ ſāctoꝝ habes multa exēpla. Undecimꝰbn̄dictionē dei inducit Deū. ij. ꝓpono tibi bn̄dictiones ſi obedieris mādatis dei: ita bn̄dictuseris in agro ⁊c̄. Duodecimꝰ facit hoīem dignūp̄latōne. Un̄ dn̄s ſimonē ceteris p̄fecit .i. mach.ij. Simon ſcio vir ꝯlilij ē: ip̄m audite ſemꝑ: etip̄e erit vobis pr̄. Quiſqꝫ p̄eſſe audeat ſubeē didicit. Decimuſtertius ad gl̓am perducitMath. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata dei. Un̄ primis parētibus datū eſt p̄ceptumvt exercitiū obediētie magis qͣꝫ alterius virtutis acquirerēt regnū. Gre. Neqꝫ .n. mala arborin paradiſo extitit ⁊c̄. xi. q. iij. ꝗd ergo. In qui-

bus ergo debeat ꝗs obedire ſuis ſuꝑioribus: etin ꝗbus teneat: de vicio inobediētie ſibitrario: hēs in. ij. ꝑte. ti. uiij. c. ij. Et in. iij. ꝑte ti. xvi.c. i. §. ix. Et nota in oībus ſimpl̓r ſemꝑ obediē eſt deo: in his ſūt ꝯtra p̄cepta: qꝛ ī ip̄is pōtdiſpēſare ip̄e ſolus: ſꝫ homo. Exo. xxiiij. Om̄iaque locutus ē dn̄s faciemus erimuſqꝫ obedientes deo regnatori vniuerſe terre ſue. Ad om̄iaiuſſerit ſine dubio obtꝑandū ē: di. viij. que ꝯtramores. Nec tūc .i. ꝯtra virtutē. qꝛ ẜm. b. Tho.2ᵉ. vbi ſupra. Sicut deus nihil oꝑatur ꝯtra naturā ẜm hoc ē naturā vniuſcuiuſqꝫ rei: qd̓ in eadn̄s oꝑat̉. Tn̄ aliqn̄ ꝯtra ſolitū curſū nature vtin oꝑibus miraculoſis: ita deus nihil pōt p̄ciꝑeꝯtra virtutē: qꝛ in hoc pͥncipaliter ꝯſiſtit v̓tus etrectitudo volūtatis hūane: dei volūtate ꝯformaret̉: eius ſeqͣtur imꝑium: qͣꝫuis ſit ꝯtra ꝯſue virtutis modū. Et ſic fuit ꝯtra iuſticiam p̄ceptum abrahe factū: filiū innocentē occideret:qꝛ deus ē actor vite mortis. Nec ꝯtra caſtitatēp̄ceptū factum Aſee: vt adulterā acciperet: quiadeus ē ordinator gubernationis hūane: ille eſtdebitus modꝰ vtēdi mulieribus quē deus inſtituit. Ei in hiꝰ obediendo peccauerūt: ſꝫ homohoī ꝯtra mādata dei obedire non debet. xi. q. iij.ſi dn̄s. Huic virtuti opponitur inobediētia: deſupra in ſecunda parte. De gratia put eſt iuſticie pars. cxij.Ratia multiplicig ter accipit̉. xt notat. Archi. 1.q. . gr̄a.Nūc ergo accipit̉ ꝓut eſt virtus ſpecialis ꝑs iuſticie .ſ. potētialis quā Tullius ſic diffinit. Gr̄a eſt in amicitiaꝝ officioꝝ alteriꝰ memoria remunerādi volūtas ꝯtinet. Ad hāc inuitat apl̓s dicēs grati eſtote. aūt ſit v̓tus ſpālis diſtincta a ceteris. Sic declarat. b. Cho. 2ᵉ.q. cvi. ar. i. ẜm diuerſas cās ex ꝗbus aliꝗd debetur: neceſſe ē diuerſificari rōnem debiti reddendi: ita tn̄ ſemꝑ in maiori id qd̓ ē minus ꝯtineatur. In deo aūt pͥmo pͥncipaliter inuenit̉ debiti: eo ip̄e primū pͥncipiū ē omniū bonoꝝ noſtroꝝ. Secūdario aūt in pr̄e vt eſt ꝓximuꝫ nr̄egenerationis diſcipline pͥncipiū. Certio aūt inꝑſona dignitate precellit: ex cōia bn̄ficia ꝓcedūt. Quarto aūt in aliquo bn̄factore a quo aliqͣꝑticularia pͥuata bn̄ficia ꝑcepimus ꝗbus ꝑticulariter ei obligamur: qꝛ ꝗcꝗd debemusdeo vel pr̄i vel ꝑſone in dignitate p̄cellēti debemus bn̄factori a quo aliqd̓ ꝑticulare bn̄ficiū recepimꝰ Inde eſt pꝰ religione debitū cultumdeo impēdimꝰ pietate colimꝰ parētes: obſeruantiā colimus ꝑſonas in dignitate excellētes includit obediētia: ē alia v̓tus ſpālis dr̄ gr̄aſeu gratitudo: bn̄factoribꝰ gr̄am recōpenſat. Et hoc diſtinguit̉ a p̄miſſis v̓tutibus: ſicut q̄libet