Titulus. V.
¶ Primus qꝛ facit hominē dei amicū. Io. xv.Uos amici mei eſtis ſi feceritis q̄ p̄cipio vobis.¶ Secūdus qꝛ facit xp̄i amicū ⁊ ꝯſanguineumMath. xij. ꝗ fecerit volūtatē pr̄es mei ꝗ eſt in celis: ip̄e meus fr̄ ſoror ⁊ mater ē. ¶ Tertius qꝛ facit mentē deo hoſpitiū. Maria .n. obdediēte voci angeli dei filiꝰ vteꝝ eius intrauit. Aug. O hūilis obediētia: q̄ dū fidē dedit celi opifice incorꝑauit. Un̄ ⁊ xp̄s hoſpitabat̉ ſepe ī bethania: q̄ interp̄tatur domus obediētie: ⁊ ī domo ſimonis quiinterp̄tatur obediēs. ¶ Quartus qꝛ hominē exaltat ad excellentiſſimū ſtatū in pn̄ti ⁊ in futuro.Deū. xxviij. Si audieris voceꝫ dn̄i dei tui faciette excelſiore cūctis gētibus. In pn̄ti ꝑ ſamā ⁊ miracula. Simō ꝗ interp̄tat̉ obediens xp̄o iubentiobediēs ābulabat ſuꝑ aquas. Mat. xiiij. ⁊ maurus ad capiendū placidū vt narrat Greg. ⁊ comp̄hendit ſimō obediēdo xp̄o piſciū multitudinēcopioſā. Lu. v. In futuro exaltat ad Phil̓. ij. dexp̄o dr̄ factus obediēs ⁊c̄. ꝑꝑ qd̓ ⁊ deꝰ exaltauitillum ⁊c̄. Et in vitis patꝝ vidit quidā qͣtuor ordines in celo .ſ. infirmoꝝ patiētia: ſeruiētiū in charitate: ſolitarioꝝ in deuotione: ⁊ obedientiuꝫ pr̄iſpūali: ⁊ iſtū vltimū ſuꝑiorē vidit. ¶ Quintus facit or̄ones exaudiri. Greg. Si obedierimus prepoſitis nr̄is: obediet deus or̄onibus nr̄is. ¶ Sextus facit a ꝑiculis liberari. Sap̄. xiiij. Exiguoligno .ſ. naui obediētie credūt hoīes aīas ſuas ⁊traſeūtes mare ꝑ ratem ſūt liberati. ¶ Septimꝰfacit d̓ hoſtibꝰ triūphare. ꝓuer. xxi. Uir obediēsloquet̉ victorias. Poſtqͣꝫ ada dimiſit obediētiaꝫſua inferius .i. ſubita rebellionis ſigna on̄dit ſuperiori ſuo: vt pꝫ Gen̄. iij. Octauus facit hominē ornare. In hꝰ figura legit̉. Ꝙ amici Iob obtulerūt ei in aurē vnā ex mādato dei. Iob vl. ⁊ ſignificat obedientiā ẜm Greg. qͥ ornat aīam ſicutin auris corpus. ¶ Nonus ponit ſe in alijs cuꝫꝗbus viuit in pace Iſa. xlviij. Utinā attendiſſesad mādata mea: fuiſſet vtiqꝫ qͣſi flumē pax tua.In hꝰ figurā legit̉. ij. Macha. xiiij. ꝙ ſi fuerit terra oībus diebus ſimonis ꝗ interp̄tat̉ obediens.Decimus dat dn̄ium oīm. Nā obediēti obediunt creature. De creatura legit̉ Ioſue. x. Nonfuit poſtea tā lōga dies obediēte deo voti hoīs .i.loſue ꝗ hoc poſtulauerat. De creaturis in vitispatꝝ ⁊ ſāctoꝝ habes multa exēpla. ¶ Undecimꝰbn̄dictionē dei inducit Deū. ij. ꝓpono tibi bn̄dictiones ſi obedieris mādatis dei: ⁊ ita bn̄dictuseris in agro ⁊c̄. ¶ Duodecimꝰ facit hoīem dignūp̄latōne. Un̄ ⁊ dn̄s ſimonē ceteris p̄fecit .i. mach.ij. Simon ſcio ꝙ vir ꝯlilij ē: ip̄m audite ſemꝑ: etip̄e erit vobis pr̄. Quiſqꝫ p̄eſſe n̄ audeat ꝗ ſubeēnō didicit. ¶ Decimuſtertius ad gl̓am perducitMath. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata dei. Un̄ ⁊ primis parētibus datū eſt p̄ceptumvt ꝑ exercitiū obediētie magis qͣꝫ alterius virtutis acquirerēt regnū. Gre. Neqꝫ .n. mala arborin paradiſo extitit ⁊c̄. xi. q. iij. ꝗd ergo. ¶ In qui-
bus ergo debeat ꝗs obedire ſuis ſuꝑioribus: etin ꝗbus nō teneat: ⁊ de vicio inobediētie ſibi cōtrario: hēs in. ij. ꝑte. ti. uiij. c. ij. Et in. iij. ꝑte ti. xvi.c. i. §. ix. Et nota ꝙ in oībus ſimpl̓r ſemꝑ obediēdū eſt deo: ⁊ in his q̄ ſūt ꝯtra p̄cepta: qꝛ ī ip̄is pōtdiſpēſare ip̄e ſolus: ſꝫ n̄ homo. Exo. xxiiij. Om̄iaque locutus ē dn̄s faciemus erimuſqꝫ obedientes deo regnatori vniuerſe terre ſue. Ad om̄ia q̄iuſſerit ſine dubio obtꝑandū ē: di. viij. que ꝯtramores. Nec tūc .i. ꝯtra virtutē. qꝛ ẜm. b. Tho. 2ª2ᵉ. vbi ſupra. Sicut deus nihil oꝑatur ꝯtra naturā ẜm hoc ē naturā vniuſcuiuſqꝫ rei: qd̓ in eadn̄s oꝑat̉. Tn̄ aliqn̄ ꝯtra ſolitū curſū nature vtin oꝑibus miraculoſis: ita deus nihil pōt p̄ciꝑeꝯtra virtutē: qꝛ in hoc pͥncipaliter ꝯſiſtit v̓tus etrectitudo volūtatis hūane: ꝙ dei volūtate ꝯformaret̉: ⁊ eius ſeqͣtur imꝑium: qͣꝫuis ſit ꝯtra ꝯſuetū virtutis modū. Et ſic n̄ fuit ꝯtra iuſticiam p̄ceptum abrahe factū: ꝙ filiū innocentē occideret:qꝛ deus ē actor vite ⁊ mortis. Nec ꝯtra caſtitatēp̄ceptū factum Aſee: vt adulterā acciperet: quiadeus ē ordinator gubernationis hūane: ⁊ ille eſtdebitus modꝰ vtēdi mulieribus quē deus inſtituit. Ei in hiꝰ obediendo nō peccauerūt: ſꝫ homohoī ꝯtra mādata dei obedire non debet. xi. q. iij.ſi dn̄s. Huic virtuti opponitur inobediētia: de qͣſupra in ſecunda parte.¶ De gratia put eſt iuſticie pars. cxij.Ratia multiplicig ter accipit̉. xt notat. Archi. 1.q. . gr̄a.Nūc ergo accipit̉ ꝓut eſt virtus ſpecialis ꝑs iuſticie .ſ. potētialis quā Tullius ſic diffinit. Gr̄a eſt in qͣ amicitiaꝝ ⁊ officioꝝ alteriꝰ memoria ⁊ remunerādi volūtas ꝯtinet. Ad hāc inuitat apl̓s dicēs grati eſtote. Ꝙ aūt ſit v̓tus ſpālis diſtincta a ceteris. Sic declarat. b. Cho. 2ª 2ᵉ.q. cvi. ar. i. ẜm diuerſas cās ex ꝗbus aliꝗd debetur: neceſſe ē diuerſificari rōnem debiti reddendi: ita tn̄ ꝙ ſemꝑ in maiori id qd̓ ē minus ꝯtineatur. In deo aūt pͥmo ⁊ pͥncipaliter inuenit̉ cā debiti: eo ꝙ ip̄e primū pͥncipiū ē omniū bonoꝝ noſtroꝝ. ¶ Secūdario aūt in pr̄e vt eſt ꝓximuꝫ nr̄egenerationis ⁊ diſcipline pͥncipiū. ¶ Certio aūt inꝑſona q̄ dignitate precellit: ex qͣ cōia bn̄ficia ꝓcedūt. Quarto aūt in aliquo bn̄factore a quo aliqͣꝑticularia ⁊ pͥuata bn̄ficia ꝑcepimus ꝓ ꝗbus ꝑticulariter ei obligamur: qꝛ gͦ nō ꝗcꝗd debemusdeo vel pr̄i vel ꝑſone in dignitate p̄cellēti debemus bn̄factori a quo aliqd̓ ꝑticulare bn̄ficiū recepimꝰ Inde eſt ꝙ pꝰ religione qͣ debitū cultumdeo impēdimꝰ ⁊ pietate q̄ colimꝰ parētes: ⁊ obſeruantiā qͣ colimus ꝑſonas in dignitate excellētesq̄ includit obediētia: ē alia v̓tus ſpālis q̄ dr̄ gr̄aſeu gratitudo: q̄ bn̄factoribꝰ gr̄am recōpenſat. Etꝑ hoc diſtinguit̉ a p̄miſſis v̓tutibus: ſicut q̄libet