Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. XI.

cōtēnūtur alia bōa creata: vt tēporalia: voluptates hiꝰ Et. qͣꝫuis dicat Gre. viij. q. i. Sciēdūobediētia aliqn̄ ſi de ſuo aliꝗͥd hꝫ nulla ē: aliqn̄ſi de ſuo aliꝗd hēat mīma ē. Et exēplificat inmo de ꝓſꝑis que appetūt̉. In ẜo de aduerẜ quehorrent. Ueꝝ ē ẜm. b. Tho qͣꝫtū ad id qd̓ apꝑeatexteriꝰ: qꝛ ſi in ꝓſꝑis per ſe appetant̉: vr̄ in hiꝰquis agere ꝑꝑ p̄ceptū: ſꝫ ſoluꝫ ꝑꝑ adimplēduꝫvelle ſuū: ſi ſic eēt eēt v̓a obediētia: ſꝫ ẜꝫ iudiciū dei qui cordarimat̉: ſꝑ ē ſicut apꝑet. Nampōt ꝯtingere illd̓ qd̓ erat deſideratū: fiat bōadiſpoſitōe rōe p̄cepti. Et ecōtra qd̓ erat ẜꝫ ſe moleſtū aſſūatur ratiōe obediētie volūtarie. Et ſicnon minuitur meritū eius. conditionibus ſeugradibꝰ obediētie ẜm guil. in ſūma v̓tutū bern.tagit. vij. gradꝰ obediētie. Primꝰ ē libēter obedire ſn̄ ꝯͣdictōe. Io. iiij. ait chriſtꝰ. Meꝰ cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ qui miſit me. Et ait ſaulꝰ. Act̉. ix.Dn̄e ꝗd me vis face̓ Ber. Qui occulte ſatagit vtqd̓ vult ipſe: p̄latus velit: ip̄e ſe ſeducit: ſi forteſibi qͣi obediētia blādiat̉. Scd̓s ē ſn̄ diſcuſſion obedire. p̄s. In auditu auris obediuit mihi.Deū. xiii. Qd̓ precipio tibi hoc tm̄ facito nec addas ꝗcqͣꝫ nec minuas Ber. Poſt p̄cipiētis īꝑiuꝫvidemꝰ face̓ multas q̄ōēs qͣs ſepiꝰ ingemīant. vn̄hoc vēit quis hoc īueīt cōſiliū: murmuratio excuſatō: ſimulatō: īpoſſibilitas: aduocatō amicoꝝIdē ꝑfecta obediētiā maxīe in incipiēte eſt indiſcreta .i. diſcernit quid vl̓ qͣre p̄cipiatur. Sanes multū exercitabāt diſcipulos in hac ſimtate vt pꝫ in vitis pr̄m. Tertius gradꝰ obedire hilariter ſn̄ cōtriſtatiōe. Ecc̄i. .xxxv. In om̄idato hilarē fac vultuꝫ tuuꝫ Bern̄. Serenitas invultū: dulcedo in ſermōibus ml̓tuꝫ colorāt obediētiam obſequētis. O bediētes triſticia: ſimiles ſūt ſimoni cyreno portāti crucē inuite Ecc̄ixxxiij. Precordia fatui quaſi rotaⁱ currus. Talisrota ſolū murmurat defectū vnctionis: ſedetiā vna an̄ aliā vult moueri. Sic tales nolūtobedire: niſi alij faciāt. ¶Quartus ē velociterſine tardatione. Can̄. v. dr̄. Manꝰ tornatiles velociter mouent̉. Exēplo Iac. Io. vocati a xp̄oſtatī relictis retibꝰ pr̄e ſecuti ſūt euꝫ. Math. iiij.Et Zacheus feſtinans deſcendit. Lu. xix. Exemplum de eo dimiſit lr̄am imperfecta: vt iret vocatus ab abbate. puer. xxij. Uidiſti hominē velocem in oꝑe ſuo corā regibus ſtabit. Quintusē viriliter ſine defectōne. Exēplo xp̄i qui factuse obediens vſqꝫ ad mortē crucis: Bern̄. Miſiſti manū tuā ad fortia: agendū ē inſtāter conſtāter obediendū ē integraliter ſine diminutione.Lhob. iiij. Oīa que p̄cipiſti mihi pr̄ faciā Iaco. ij.Qui offēdit in vno factus ē oīm reus. Sextꝰ ēhuiliter ſine elatione. Luc. xvij. feceritis oīa p̄cepta ſunt vobis: dicite ẜui inutiles ſumus. Uel ſextus eſt rōnabiliter obedire ſine offē-

ſione. Actꝭ. v. O bedire oꝫ deo magis qͣꝫ hoībus.Aug. Sicut in ptātibus hūane ſocietatis: maiorptas minori ad obediendū p̄ponit̉: ita deꝰ oībusdi. viij. ꝯtra mores. Et. xi. q. iij. ſi dn̄s.. c. Iulianus. Septimus ē obedire ꝑſeuerāter ſine ceſſatione .i. ad Corin. ix. Sic currite vt cōprehēdatis. Greg. In caſſū bonū agit̉ ſi an̄ vite terminūdeſerat: de pe. di. iij. Hi ſeptē gradus ſūt illiꝰ ſcale quā vidit Iacob. Gen̄. xxviij. Scala obedientia ē. Cuius latera abrenuciatio ꝓprij ſenſusprie volūtatis. Tria de eo dicūtur. Primū eſterat erecta a terra vſqꝫ ad celū. Et ſecūdū ſignificat̉ rectitudo intētōnis: angeli aſcendebātdeſcendebāt eam: angelicus ſtatus ꝯuerſationis. Tertiū dn̄s erat innixus ſcale. Et ſignāt ꝑleam tanqͣꝫ viā ꝑfectam ſubito aſcēditur adgloriam viſionis ſuperne..§. III.De incitamētis ſeu inductiuis ad obedientiā ſunt naturalis creatura vniuerſalis. Scriptura diuinalis. Et vtilitas plurimalis. Quantuꝫ ad primū notaſicut actiones naturales reꝝ naturaliū ꝓcedūtex potētijs nat̉alibꝰ. Ita ēt oꝑatiōes hūane ꝓcedut ex volūtate hūana. Oportuit aūt ī rebꝰ naturalibus: vt ſuꝑiora mouerent inferiora ad ſuasactiones excellētiā virtutis naturalis collatediuinitus. Sic etiā oꝫ in rebus hūanis ſuꝑiores moueāt inferiores ſuā v̓olūtatē ex mādatis diuinitꝰ ordīatis. Mouere aūt imperiumvolūtatē ē preciꝑe. Et ſic ex ip̄o ordīe naturali diuinitꝰ inſtituto inferiora neceſſe hn̄t ī rebusnaturalibꝰ ſubijci motioni ſuꝑioꝝ. ita etiā in rebꝰhūanis ex p̄cepto naturali diuīo tenent̉ inferiores ſuis ſuꝑioribꝰ ſubijci ẜm. b. Zho. Quantūad ſecūduꝫ oīs creatura obedit legi ſibi .ſ. date adeo: iuxta illud p̄s. Preceptū poſuit p̄teribitPrecepit .n. ſoli vt ꝑagat curſū ſuū dietī de oriēte in occidētē nunqͣꝫ hoc omiſit niſi qn̄ tꝑe Ioſue ſtetit firmꝰ in celo: hoc ſibi p̄cipiēte d̓o. Precepit mari vt egrediat̉ termīos ſuos. Terre vtꝓducat fructus faciat. Mat. viij. Uēti mareobediūt ei: dixerūt quidā de xp̄o qn̄ imꝑans fec̄tranquillitatē. b. Amb. mediocris pudor eſtimꝑio dei inſenſibilia elemēta parere: hoīesobedire. Quantū ad tertiū ad Heb. vlt. O bedite p̄poſitis vr̄is ſubijcite eis: ip̄i .n. ꝑuigilēt qͣirōne aīabus vr̄is reddituri ⁊cͣ. Ecc̄s. iiij. Melior ē obedientia qͣꝫ victime. ad Ro. xiij. Oīs aīapoteſtatibꝰ ſublimioribꝰ ſubdita ſit ⁊c̄. Exemploabrahe obediuit exeūdo de terra ſua circūcidēdo ſeip̄m īmolādo filiū: ex ſūme laudat̉.Exēplo xp̄i de Lu. ij. erat ſubditus illis. Gre.Quid ergo mīꝝ ſi pctor obediētie ſe in hiꝰ breuitate vite ſubijciat: qn̄ hāc obediētes renuerat reliꝗt. xi. q. iij. ꝗd ergo. exēpla multa hēs īvitis patꝝ. Quātū ad qͣrtū multiplex ē fructꝰeiꝰ. Multi ſūt fructꝰ obediētie ẜm Guil. ī ſū. v̓tu.