Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. X.

ẜm. b. Iho. Uno ſtrīcte: et ſic importat honorem ſolū a ſeruis debitū dn̄is. Et tūc eſt ſpēs obſeruātie. Alio large prout importat honorem reuerētiaꝫ qui exhibetur alicui ratiōeiuſcūqꝫ excellētie: ſic cōtinet ſub ſe pietatē obſeruātiam. Item nota ẜm. b. Tho. qꝛ obſeruātiaexhibet honorē dn̄is a ſeruis ducēdo ad portū.Et ſic exhibetur honor. Scd̓o ratione potētiequā habet ad cohercēdū: d̓bitū timor. Tertio ratiōe gubernatōis eoꝝ debetur obedientiaper quā mouentur ad imperiū preſidētiū: tributa que ſūt ſtipendia laborū eoꝝ. Un̄ apl̓us adHeb. xiij. O bedite prepoſitis vr̄is ⁊cͣ. .§. I.De honorē qui exhibet̉ p̄latis obſeruātiaꝫ. Nota obſeruātia hꝫſub ſe duas v̓tutes vt partes ſuas. Una que dicitur dulia. Dulis eniꝫ grece latine dr̄ ſeruitusquā exhibetur honor reuerētia ſuperioribusprecipue a ſeruis erga dn̄os. Alia que dr̄ obedientia: per qua obeditur eoꝝ imperio de qua poſtea dicetur. Ad declarāduꝫ ergo quid ſit honorẜm. b. tho. 2ᵉ. q. ciij. Sciēd̓ honor teſtificatō quadam importat de excellētia alicuius. Un̄hoīes qui volūt honorari: teſtimoniū ſue excellenue querūt. Teſtimoniū aūt redditur coramdeo vel corā hoībus. Corā deo quidē: qui eſt inſpector cordis teſtimoniū cōſciētie ſufficit. Ethonor quo ad deū pōt cōſiſtere in ſolo interiorimotu cordis dum .ſ. aliquis recogitat: vel dei excellētiā vel alicuius hoīs corā deo. Sed quo adhoīes aliquis non pōt ferre teſtimoniuꝫ niſi peraliqua ſigna exteriora vel verboꝝ: puta cum alquis pronūtiat ore excellētiā alicuius vel fcōꝫſicut inclinationibus: obuīationibus alijs hiꝰ:tiā rerū exterioꝝ: puta in exhibitiōe enxenmunerū oblatiōe: aut imaginū inſtitutiōe.Et ẜm hoc honor in ſignis exterioribus cōſiſtitEt nota reuerentiā non eſt idē qd̓ honor: ſꝫex vna parte eſt prīcipiū motiuū ad honorādūin quātum .ſ. aliquis ex reuerētia qua habet adaliquē eum honorat. Ex alia vero parte eſt finishonoris in quatum .ſ. quis ad hoc honoratur vtin reuerētiā ab alijs habeatur: honor ergo eſt exhibitio reuerētie in teſtimoniū virtutis ẜm ph̓min. ij. ethi. Reuereri ē actus timoris. Itē notalaus diſtinguit̉ ab honore dupliciter. Primo qꝛlaus ꝯſiſtit in ſolis ſignis verboꝝ. Honor aūt inquibuſcūqꝫ ſignis. Et ẜm hoc laus īcluditur inhonore. Secūdo modo qꝛ exhibitionē honoris reddimus teſtimoniū bonitatis de excellētiaalicuius abſolute: ſed laudem teſtificamur debonitate alicuius in ordine ad ſinē: ſicut laudamus bene oꝑantem ꝓpter finem. Honor aūt eſtctiam optimoꝝ que ordinātur ad finem: ſꝫſunt in fine. b. Tho. Gloria aūt eſt effectus honoris laudis: qꝛ ex hoc teſtificamur de bonitate alicuuis: clareſcit bonitas eius in notitia plu-

rimorum: hoc importat nomen glorie: diciturenim gloria quaſi clara. vn̄. b. Amb. Gloria ē clara laude noticia. b. Tho.ui exhibendus ſit honor. Nota ẜm. b. Tho. vbi ſupra cuꝫ honorſit aliquid aliud niſi quedā ꝓteſtatio de excellentia alicuius. Pōt excellentia alicuius ꝯſiderarinon ſolum comꝑationē ad honorantē vt .ſ. ſitexcellētior eo honoratur: ſed etiā ẜm ſe vel percomꝑationē ad aliquos alios. Et ẜm hoc honorſemꝑ debetur alicui ꝓpter aliqua excellentiamvel ſuꝑioritatem: non tn̄ oportet ille honoratur ſit excellētior honorante qͣꝫtum ad aliꝗdſimpliciter p̄lati male honorante. Sed fere quibuſdā alijs vel ab ip̄o honoratur: non ꝑꝑ excellentiā virtutis: ſꝫ ꝓpter excellētiā dignitatis ẜm ſunt miniſtri dei. Nota ẜm magiſtrū Umbertu in expoſitione regule. Aug. c. li. diuerſa genera ꝑſonaꝝ in ſcriptura ſacra mādatur honorari. Et primo rectoris. Ecc̄i. x. In medio fratrū rector eoꝝ in honore. Et multo magis p̄lati eccl̓ieqͣꝫ ſeculares ꝑſone. .i. ad Thimo. v. Qui bene preſunt p̄ſbyteri duplici honore ſunt digni: ar. addi. xcvi. Duo ſunt. Secūdo ſunt honorādi deuote viri ſancti hoc fit ꝓpter inhabitantē ſpiritumſanctum ſicut capſella ꝓpter reliquias. Et ꝓpterhoc Lobias fuit honoratus a rege SalmanaſarTertio honorandi ſunt ſacerdotes. Ecc̄i. vi. honorifica ſacerdotes. vi. q. i. Sacerdotes. Exēplobeati martini p̄ferentis ſacerdotem imꝑatori inporrigendo. Reliqui etiā miniſtri ẜm gradū ordinis ſunt honorandi: vt hr̄ di. xciij. Quarto honorandi ſūt ꝯfeſſores. Ecc̄i. xxxviij. honora medicum ⁊cͣ. ſi corpoꝝ multo magis aīaꝝ. Confeſſores dicunt̉ medici aīaꝝ: extra de pe. re. infirmitas. Quinto honorādi ſunt dono ſapīe p̄diti. Sapīe. viij. ꝓpter hanc .ſ. ſapīam habeo honorem apud ſeniores: ꝑꝑ hoc Ioſeph a pharaone Daniel a nabuchodonoſor honorati ſunt. Exto miſſi a ſuꝑioribus ad aliqua officia exerceda: vt viſitatores: oratores hiꝰ. Ad phil̓. ij. Cuꝫom̄i honore habetote loquitur de epafroditomiſſo ab eo ad eos. Und̓ qꝛ miſſi a nabuchodonoſor reuerſi ſunt ſine honore: turbatus ē ꝯtraillos. Septimo honorādi ſunt religioſi. Aug. inregula. Honorate deū vobis inuice cuius templa facti eſtis. Templū materiale honorat̉ quaſideo dedicatū: quāto magis rōnale dicatum deo votū religiōis. Octauo ſeniores honorādi ſūtEcc̄i. xiiij. Honora ꝑſonā ſenis. Similiter priores in ordine ſicut antiquitus pͥmogeniti ſicutIacob a pharaonē. Nono vniuerſalit̓ oēs inui. Ro. xij. Honore inuicē p̄uenientes. Creden eſt .n. ꝙͣ quilibet hēat aliꝗd quod lateat quonos p̄cellit ſed p̄cipit ꝑꝑ imagine dei quod eſt inquocūqꝫ. Nota de diuerſis modis honorādiẜm Umbertū in expoſitione regule. Primus ē