Citulus. V.

bonis monitis: accuſatus ab eis: lapidaret̉ a populo. Sciēduꝫ tn̄ ꝙ obedire non debēt in his q̄ſunt cōtra deū: nec etiā ad cōmittēdum venialepeccatū. Hiero. hoc de ſeruis apd̓ dn̄os: de filijsapud parētes: de vxoribus apud viros. Et in ill̓tatum obediāt que cōtra dei mādata non ſūt. xi.q. iij. ſi dn̄s. Nec etiā in his que impediūt profectuꝫ ſalutis vt ingrediēdo religione in ſeruādocaſtitatē ⁊ hiꝰ: ⁊ non cōtrahēdo mr̄imonium. Ethinc Hiero. ad eliodorū. ſūmum genus pietatiseſt in hac re eſſe crudelē .ſ. parētibus nō acquieſcendo eis in remanēdo in ſeculo. ¶Tertio honorādi ſunt: in neceſſitate ſubueniēdo Paulusad heb. Filij reddite vicem parētibus: hoc eniꝫacceptū ē corā deo. Uicē reddimus cum nutrimus eos ſicut ip̄i paruulos non nutriuerūt. Un̄Chriſtus reprehedit phariſeos qui inducebantfilios ad vouēdū oblatiōes in tēplo: non ſubueniētes ex his in neceſſitatibus parētū. Mathe.xv. dicēs. Irritū feciſtis mādatū dei propter traditiōes veſtras ẜm illud honora patreꝫ tuum etmatrem tuam.Ad hoc autē inducuntprimo nature incitamentū. Nam ⁊ bruta aīaliacura gerūt de parentibus ſenibus. Sicut dr̄ degruibus: qꝛ cū patres ⁊ mr̄es fiunt depilati: filicurā gerūt eoꝝ ⁊ neceſſaria ꝓuident donec recūperāt pēnas vel moriātur. ¶ Secūdo xp̄i documentū n̄ ſolum in verbo ſꝫ exēplo. Nā tꝑe paſſionis inter tot dolores n̄ eſt oblitus mr̄is: cōmēdans ea Ioanni. Prius .n. mortuo Ioſeph ſponſo ipſe cura hēbat. Ipſe ēt cum curia ſna celeſtide celo venit ad mr̄em honorandam in morte ⁊collocādā honorifice in throno. Et ip̄am voluitab oībus honorari: ſic ⁊ nos debemus de facto¶ Tertio multiplex inde emolumentū. Et pͥmūeſt ꝓlōgitas vite. Ecc̄i. iij. Qui honorat pr̄em ſuūvita viuet lōgiori. Honora pr̄em tuū ⁊ matremtuā: vt ſis longeuus ſuꝑ terrā. Exo. xx. Iuſtū eſtenim: vt ꝗ ē gratus bn̄ficio ſibi illato multiplicet̉⁊ ingrato auferat̉. Cum aūt vita ⁊ eſſe poſt deuꝫhabuerimus a parētibus: ꝗ ē gratus eos honorādo: meret̉ ꝓlongari in vita: ⁊ inhonorans eosabbreuiari: hoc tn̄ euenit in ordine ad ſalutē aīeb. Tho. ¶ Secundū emolumētū exauditio or̄onis ⁊ cōſolatio in filijs. Ecc̄i. iij. Qui honorat patrē iucūdabitur in filijs ⁊ in die or̄onis exaudietur. Econtra ꝗ male tractabit parētes: poſtea exdei iudicio ⁊ ip̄e male tractabit̉ a ſuis: ſicut pꝫ ꝑmulta exēpla. ¶Tertiū ē multiplicatio bonitatꝭid ē tꝑalium ⁊ ſpūaliū reꝝ. Ecc̄i. iij. Honora patrem tuū ⁊ mr̄em tua ⁊ ſuꝑueniet tibi bn̄dictio.Utrum aūt filius poſſit deſerere ꝑntes indigentes vt ingrediat̉ religionē. Et an ingreſſus teneatur exire ad ſubueniēdū neceſſitatibus parentuꝫ: habes diffuſe in. iij. ꝑte ti. xvi. de religioẜ: ibi

cōprehēditur om̄e ſubſidiū qd̓ tenemur ꝓximoexhibere occaſione pietatis ẜm opportunitatem¶ De virtute obſeruantie. c.x.Einde de obſeruantia vidēdum: ſic aūt diffinitur aTullio. Obſeruantia eſt ꝑ quā hoīesaliqua dignitate p̄cellentes: cultū ⁊ honore deſideſcenſū diſtinguatur v̓tutes: ſicut ⁊ excellentiaꝑſonaꝝ ꝗbus eſt aliꝗd reddendū. Sicut aūt pater carnalis ꝑticipat rōne principij q̄ vniuerſaliter inuenit̉ in deo. Ita etiā ꝑſona que aliquā ꝓuidentiā circa nos gerit: ꝑticipat ꝓprietate priqꝛ pater eſt pͥncipiū ⁊ gubernationis ⁊ educationis ⁊ diſcipline oīm que ꝑtinēt ad ꝑfectionē humane vite. Perſona aūt in dignitate ꝯſtituta eſtſicut pͥncipiū gubernationis aliquaꝝ reꝝ. Sicutpͥnceps: dignitates in rebus ciuilibus: dux exercitus in rebus bellicis: mgr̄ in diſciplinis: ſil̓r etin alijs. Et inde ē ꝙ tales oēs patres appellāturꝓpter ſimilitudine cure. Un̄ ⁊. iiij. Reg. v. dixerūt ſerui ad Naamā. Pater ⁊ ſi re grandē dixiſſet tibi ꝓpheta ⁊cͣ. Ideo ſicut ſub religiōe ꝑ quaꝫcultus tribuit̉ deo: quodam ordine inuenit pietas ꝑ quā colūtur parentes: ita ſub pietate inuenitur obſeruatia ꝑ quā cultus ⁊ honor exhibet̉ꝑſonis in dignitate ꝯſtitutis. ¶ Et noͣ ꝙ qͣꝫuis exhoc ꝙ aliꝗs hꝫ ꝑfectionē virtutis vel ſciētie habeat excellentiā in ſeip̄o: nō tn̄ hꝫ rōnem pͥncipijſicut ille ꝗ in dignitate ꝯſtituitur: qꝛ ex hoc ꝙ hꝫptātem gubernādi ſubditos habet rōnem pͥncipij: ꝓut eſt alioꝝ gubernator. Et iō ſpāliter quedam v̓tus determinat̉ ad exhibendū cultū ⁊ honorē in dignitate ꝯſtitutis. Ueꝝ quia ꝑ ſcientiaꝫ⁊ virtutē ⁊ omnia alia hiꝰ ꝗbus idoneus reddit̉ad dignitatis ſtatū: ideo reuerētia q̄ exhibet̉ aliquibus ꝓpter quācunqꝫ excellentiam ꝑtinet adeandē virtutē .ſ. obſeruantie ẜm Tho. ¶ Itē nota ꝙ cum ſit duplex debitu .ſ. legale ⁊ morale. Exdebito legali ad qd̓ reddēdū a lege cōpellimurdebꝫ homo cultū ⁊ honorē in dignitate ꝯſtitutisꝗ habent p̄lationē ſuꝑ eum. Ex debito v̓o morali qd̓ ex quadā honeſtate debere dr̄ homo cultū⁊ honore alijs etiā p̄latis qui non hn̄t poteſtateꝫſuꝑ euꝫ. b. Tho. Item nota ꝙ in cultū ꝗ poniturin diffinitione intelligitur obſequium dū .ſ. quisobedit eoꝝ imꝑio ꝗ ſunt p̄lati ⁊ vicem rependitſuo mō eoꝝ bn̄ficijs. Tria ergo debent̉ p̄latis indignitate ꝯſtitutis. ¶ Primo honor ꝓ rōne ſublimioris gradus. Omne enim mouēs hꝫ quādāexcellentia ſuꝑ illud qd̓ mouetur. Prelatus autcū habeat gubernare ſubditos: ꝑ cōſequens hꝫeos mouere in debitū finē: qꝛ hoc eſt gubernareſicut gubernat nauim nauta. Dulia dupl̓r ſumit