Capitulum. ℟.
deus qui nullis viribus ſuperari pōt: publicani p̄cibus ſuꝑatur: de pe. di. i. importuna. Bern̄.O humilis lachryma .i. oratio lachrymoſa: tua ēpotentia: tuū regnū: tu ſola tribunal iudicis aſcēdere n̄ vereris: vincis inuincibilē ⁊ ligas omnipotentem. Exemplū in moīſe cui oranti ꝓ populo dixit deus. Dimitte vt iraſcatur: quaſi teneretip̄m ligatum oratio Exo..§. IX.De vocali orationeſi fieri cōgruit cū voce? Et rn̄detur ꝙ ſic. F Primo ob hominis humiliorē exercitationem. Obdeuotionis interioris redūdationē. Ob pleniorē dei oblationē .ſ. cū mēte ex attētionē: ⁊ corꝑeex voce. De triplici attētōne que ibi pōt hr̄i .ſ. adverba: ad ſenſū verboꝝ ⁊ ad finē or̄onis habesin. iij. ꝑte ti. xiij. c. iiij. §. viij. de loco or̄onis queritur: ⁊ ſi vbiqꝫ: congruētius tn̄ in eccleſia: ⁊ d̓ or̄one dominicali ⁊ ſeptē petitionibꝰ eius hēs in. iij.ꝑte ti. xiij. c. v. §. iiij. ¶ Et nota ꝙ ſicut or̄o que ēactus religionis pͥmordialiter ē in mēte ſecūdario verbis exprimitur: ⁊ adoratio q̄ ē actus quoſit alijs reuerētiā: primo ⁊ principaliter ꝯſiſtit ininteriori reuerētia dei: ſecūdario in quibuſdamcorꝑalibus ſignis hūilitatis ſicut genuflexiōibꝰꝓſtrationibus: inclinatiōibus ⁊ hiꝰ. Et qͣꝫuis iſtafiant nō ſolū deo: ſed etiā ſanctis ⁊ angelis ⁊ viatoribus: tn̄ alia ⁊ alia rōne. Nā deo fiūt recognoſcēdo in hoc eſſe nr̄m pͥncipiū ⁊ oīm gubernatorem ⁊ ſimilia ⁊ ſic adoratio eſt actus religionisſeu latrie. Creaturis aūt ſit adoratio ꝓpter quādam ꝑticipationē diuine excellentie alicuius ineis ſanctis: qꝛ ꝑticipāt gl̓am: ⁊ angelis ⁊ prelatisqꝛ ꝑti cipant ptātem ⁊ gubernationē ⁊ hiꝰ. ⁊ ſic legitur angelos ⁊ hoīes aliquos adoratos: ſꝫ tunceſt actus alterius v̓tutis: que dr̄ dulia vel obſeruantia. Et nota ꝙ tria pͥma precepta decalogi ꝑtinent ad virtutē religionis: ⁊ ſūt de actibꝰ eiusHuic aūt v̓tuti religionis opponūtur ẜm. b. tho.2ª 2ᵉ. iſta vicia idolatria: diuinatio: que hꝫ ml̓tasſpēs .ſ. ꝑ aꝑtam inuocatōnem demonū ꝑ aſtra: ꝑſomnia: ꝑ auguria: ꝑ ſortes: ꝑ obſeruantiā in arte notoria. Uel ī incatatiōibus vel in breuibustētatio dei: ꝑiuriū: ſacrilegiū: ſimonia. De ꝗbusoībus hēs in. ij. ꝑte in diuerſis titu. ⁊ capitulis.¶ De virtute pietatis. c. ix.Equitur de virtute ptetatis: quā ſic diffinit Tull̓. inſua rhetorica: ꝙ pietas eſt ꝑ quā ſanguine iunctis: patrieqꝫ beniuolis: officiū et diliges tribuit̉ cultus. Sciendū ꝙ pietas ſumit̉ tripliciter. Uno mō ꝓprie ꝓ cultu ⁊ honore: ꝗ exhibet deo: ex eo .ſ. qꝛ eſt principalis parens oīm etprincipium eſſendi: ⁊ ſic pietas dr̄ dei cultus abAug. in. x. d̓ ci. dei. Et ſumit̉ ab apl̓o ſic ad thi. iij.
Sobrie ⁊ pie ⁊ iuſte viuamus in hoc ſeculo. Secūdo mō dr̄ pietas improprie ipſa miſericordia.Un̄ Aug. in. x. de ci. dei dicit. More vulgi nomēpietatis in oꝑibus miſericordie frequētat̉: qd̓ iōarbitror eueniſſe: qꝛ hoc p̄cipue mandauit fierideus: ea q̄ ſibi pro ſacrificijs placere teſtat̉. Ex qͣꝯſuetudine factū eſt: vt deus ip̄e pius dicatur: etGreg. dicit in primo moral̓. ꝙ pietas in die ſuoꝯuiuiū exhibet: qꝛ cordis viſcera miſericordieoꝑbus replet. Tertio mō pietas ſumit̉ ꝓprie ꝓcultū ⁊ honore ꝗ exhibet̉ parentibꝰ ⁊ patrie ⁊ ſichic diffinit̉ a Tullio: ꝓut eſt ſpālis v̓tus. ¶Procuius declaratione ẜm. b. Cho. 2ª 2ᵉ. q. ci. Notādū ꝙ hō efficitur debitor alijs diuerſimode ẜmdiuerſā excellentiā eoꝝ ⁊ diuerſa bn̄ficia ab eisſuſcepta: a quibus p̄cipue bn̄ficia ſunt: vt ipſumeſſe ⁊ gubernatio. In vtroqꝫ aūt deus ſūmū obtinet locū: ꝗ excellētiſſimus ē: vt cā nobis eēndi⁊ gubernationis primū principiū. ẜario nr̄i eſſe⁊ gubernationis principiū ſunt parētes ⁊ pr̄ia aꝗbus ⁊ in qͣ nati ⁊ nutriti ſumus. Et iō d̓ primomaxime ē hō debitor. Secundo ꝑntibus ⁊ pr̄ie.Tertio ē cā gubernationis ⁊ diſcipline nr̄e ꝑſone in dignitate ꝯſtitute que .ſ. hꝫ regere nos. Un̄⁊ eis rectoribus ⁊ mgr̄is debitores ſumus. Un̄ſicut primo gradu ad religionē ꝑtinet deo cultūexhibere: ita ſecūdo ꝑtinet ad pietateꝫ exhiberecultū parētibus ⁊ patrie: ⁊ in tertio gradu ꝑtinad virtutē obſeruātīe exhibere cultū ⁊ honorēin dignitate ⁊ regimine ꝯſtitutis. In cultū auteꝫparentū qd̓ ꝑtinet ad pietatē includit̉ cultꝰ oīumꝯſanguineoꝝ: qꝛ cōſanguinei ex hoc dicūtur ꝙex eiſdem parētibus ꝓceſſerūt ẜm ph̓m in. viij.ethi. In cultū aūt patrie intelligitur etiā cultusꝯciuiū ⁊ oīm patrie amicoꝝ: ⁊ ideo ad hoc ꝓprie⁊ principaliter pietas ſe extendit: ⁊ cultus quidēꝗ ponitur in dicta diffinitione ꝑtinet ad reuerentiam ⁊ honorē. Obſequium aūt ad curam ⁊ ſubuentionem cum indigentTe honorationē paretum qd̓ ꝑtinet ad pietatem ⁊ principaliter in qͣrto p̄cepto. Exo. xx. Honora patrē tuū ⁊ matremtua. Nota ꝙ iſte honor intelligit̉ tripliciter .ſ. primo eis reuerentiā exhibendo. Secūdo obediētiam faciendo. Tertio in neceſſitatibus ſubueniendo. ¶ Primo gͦ debemus parentes reuereri.Ecc̄i. vij. Honora patrem tuū ⁊ genitum matristue ne obliuiſcaris. Memēto ⁊c̄. Et hoc aſſurgēdo: humiliter loquēdo: defectus ſenectutis ſupportando: vicia n̄ detegendo: aut deridēdo ⁊ hiꝰEcc̄i. iij. Fili ſuſcipe ſenectā patris tui ⁊ nō contriſteris eū in om̄i ſua vita. Et ſi defecerit veniāda ⁊ non ſpernas eū. Chain enim ſpreuit patremdenudatū inde maledictus fuit in filijs. Gen̄. ix¶ Secūdo honorādi ſūt eis obediendo ad col̓.iij. Filij obedite parētibus vr̄is. Et in lege mandat: ꝙ qui ꝯtumaciter nō obediat parētibus in