Titulus.

b. Tho. in. iiij. Quando ergo quis facit bonumopus ex charitate: tunc meretur. Et qͣꝫtum facitcū maiori charitate: tanto plus meretur. Cū ergo oratio de ſe ſit bonū opus: qui facit eā in critate: ex charitate vtiqꝫ meretur regnū dei. Eemplū de latrone in cruce: ⁊ ꝓpterea xp̄s multūorabat: dicitur enim Lu. vi. Erat pernoctans inoratione: vt .ſ. exemplo ſuo doceret nos frequenter orare: vt merita acꝗramus. Iſte fructus tolli nō pōt. Nam ⁊ ſi quis orat ꝓ alio viuo vel defuncto meritū quidem orationis eſt ſuū nō alterius ꝓ quo facit orationem p̄s. Oratio mea in ſinū ⁊c̄. Qui aūt non eſt in charitate: nō debet propterea dimittere orationem: qꝛ nō acquirit ſibimeritū vite eterne. Nā valet ſibi ad multa aliap̄cipue ad mollificādum cor ⁊ ad inducendū adgratiam ꝑ quam quis meretur: de pe. di. v. fr̄es.Quātum ad ſecūdum valet oratio ad ſatiſfaciendū. Si quidē in multis offendimus omnesvt dr̄ Iac. iij. Et ſi etiā poſt contritionē non ſatiſfacimus in vita pn̄ti: poſtea oportebit ſatiſfacereꝑ penam intenſiſſima purgatorij. Satiſfactio ſitꝑ opera bona facta in charitate: in qͣꝫtum ſūt penalia ſeni laborioſa: oratio eſt opus bonū ſeu laborioſum ſi deuote fiat. Nam mēs laborat meditādo ſpūalia: vt dicit Salomon. Frequēs meditatio carnis ē afflictio. Laborat etiam corpusloquēdo ſi vocalis fit oratio vt ꝯmuniter fit orevel genuflexione: proſtratione: inclinatione ethiꝰ. īmo in vitis patrum dixit quidaꝫ: ꝙ oratio ēopus laborioſum ſuper omnia alia. Et hoc quiaoportet eſſe vigilantem ad reprimendum coradiſtractionibus: ad quas eſt multū inclinandū.Eſt ergo oratio ſatiſfactoria: ⁊ nō ſolum ꝓ peccatis ſuis ſed alijs viuoꝝ ⁊ defunctoꝝ: ſi fiat ꝓ eis:ab his qui ſunt in charitate. Un̄ dicit̉. ij. macha.xij. Sancta ergo ⁊ ſalubris eſt cogitatio: orare ꝓmortuis vt ſoluātur: quo .ſ. ad penā per viam ſatiſfactionis. Et ideo cōmuniter penitentibus iniungūtur orationes in ſatiſfactionē. Et ſicut ſuꝑbia deum offendit: que reꝑitur aliquo modo inomni peccato: ita humilitas placat vt ſatiſfaciatdeo: ꝑ orationē aūt humiliat ſe creatura cognoſcens ſe dei auxilio indige̓ ⁊ ei ſe ſubijcit. Quātum ad tertium valet oratio ad ꝯſolationē mentalem. Querit quilibet ꝯſolari: ſed nulla maiorconſolatio qͣꝫ in oratōne deuota reꝑitur: p̄s. Memor fui dei ⁊ conſolatus ſum .ſ. in oratione: ⁊ tāto abundat .ſ. conſolatio mentis: ꝙ aliqn̄ redundat ad corpus. Tantam cōſolationem ſentiebatmoīſes loquēs cum dn̄o in monte ſynai ꝙ n̄ cōmedit neqꝫ bibit aliquid. xl. diebus et. xl. noctibus. Non eſt aliud orare qͣꝫ loqui cū deo. Beatus Tho. de aquino orans ante crucifixum: fuiviſum eleuatū corpus a terra multuꝫ ex magnadulcedine orationis. Et cōiter omnis guſtus diuinoꝝ hauritur in oratione: ſed iſtū fructum nōconſequitur qui nō adhibet intētionem: vitādo

euagationem: ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur Eccͣs. x. Muſce morientes ꝑdiderunt ſuauitatē vnguēti. Unguentū ē oratio qua ſanātur peſtes ⁊ vlcera anime que in ſe ſuauis eſt. Muſce ſunt importunecogitationes volatiles que mēti occurrūt quetunc moriūtur cum ꝑmanent ⁊ odorē perdūt .i.deſtruūt ſuauitatem ⁊ conſolationem orationis¶ Quantum ad quartum dicitur Lu. xi. Om̄isqui petit accipit. Et valet quidē oratio multumEſt eniꝫ fortis ⁊ efficax vt omnia vincat ⁊ omnibus dn̄etur etiam deo. Et qͣꝫtum ad elemēta clarum eſt: qꝛ ad orationem moiſi vt dicitur in p̄s.Aperta eſt terra ⁊ deglutiuit dathan et oꝑuit ⁊cͣ.Aqua que ſemꝑ fluit ad mare orante moiſi firma ſtetit vt murus in mari rubro donec tranſret populus iſrael. Exo. xiiij. Aer vbi generatipluuia ⁊ hiꝰ ad oratione helye retinuit pluuiamvt voluit helyas. Iaco. 7. 2. iij. Regū. xvij. Ignisqui omnia cōſumit: ananie cū ſocijs in fornaceorātibus nihil nocuit. Dan. iij. Etiaꝫ valet cōtraomnes infirmitates corporis. Nam leprā incurabilē tollit: patet in leproſis oratibus vt mūdarentur. Lu. xvij. ⁊ Math̓. viij. Item viſum reſtituit exemplū de ceco clamante illuminato Lu.xviij. Febres expellit vt in ſocero petri. Luc. iiij.Paralyſim curat: vt patet in ſeruo centurionis.Math. viij. ⁊ alia innumerabilia vt patet in legēdis ſanctoꝝ. Ipſi morti que eſt terribiliſſimumomniū terribiliū dominatur ⁊ vt veniens n̄ interimat: vt ezechie cui dictū fuit. Morieris tu ⁊non viues Iſa. xxxviij. ⁊ in mortuis iam reſuſcitatis ꝑ oratōne. Exemplū in beato Dominico d̓tribus reſuſcitatis ꝑ eū rome ⁊ alibi. Hec .ſ. oratio valet ⁊ imperat celo: terre: mari: ⁊ inferno etobediunt ei. Nā orante Ioſue ſol firmauit ſe ꝗerat in occaſu per plures horas obedienti vocihominis vt dicitur Ioſue. x. Terra bellis ⁊ peſtibus deſtruitur: ⁊ mundus: ⁊ hec tollūtur ꝑ orationem vt in Iuda machabeo cum fr̄ibus machabe. ij. ℟. Tempeſtas maris orātibus apoſtolisxp̄m ſedata eſt. Math̓. viij. Infernus quoqꝫ adorationē Gregorij traianum reddidit. Infirmitates mentis per eaꝫ remouētur .i. peccata: vt inpublicano: ⁊ tentatōnes vincūtur: figura in moiſe tenente brachia eleuata ⁊ vincebat ppl̓us iſrl̓amalechitas: al̓s vincebat̉. Exo. ⁊ ſignificat bellum tentationis: oratio valet ad reprimendū demones. Un̄ Math. xvij. hoc genus demoniorū⁊c̄. ⁊ clamabat diabolus per obſeſſum bartholomee incendūt me oratiōes tue. valet ad vocandum angelos bonos. Exemplū in heliſeo quando oratione fecit videre diſcipulū ſuum montēplenuꝫ hominibus: cū equis igneis qui erāt angeli. iiij. ℟. Ualet ad ꝑficiēdum homines in gratia. Actꝭ. viij. Orauerunt ꝓ ipſis vt acciperēt ſpiritum ſanctū: ⁊ ſic acceperunt: ⁊ apoſtolis orantibus aſcēdit ſuꝑ eos ſpiritus ſanctus Actꝭ. j. Demum valet vt ita dicam ꝯtra deuꝫ. Hiero. Ipſe