Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.VIII.

vt ſi aliquo tꝑe decenti fuerimus ip̄m tēpus determinatuꝫ in ſcriptura: ſi non p̄ceptorie tn̄ admonitorie ad orandū īuitet: determinata .n. magis ducunt ad memoria excitant qͣꝫ gn̄alia: particularia enim magis mouet. Secūdo obgruētiaꝫ ex hominis diſpōne in illis temporibꝰdictis. Ipſa enim tꝑa magis cōgruunt ad orationem: media quidē nocte vt ẜm hiliariū. maxime corꝑis vicijs oportunitas dat̉: tūc precipitvt eadē vicia legis meditatione frangantur. Itēẜm. b. Amb. quia media nocte ſolet ſpōſus venire .ſ. ad vīſitandū aīam cōſolationibus ex eotunc ex ſolitudine tenebris noctis ſenſibꝰ clauſis mēs minus diſtrahit̉. Ueſpere aūt .i. ſero ẜmAmb. qꝛ peccata negligētias totius diei abſtergere debemus lachrymis cōpunctionis deuotionis. Mane v̓o ẜm eundem plenam digeſtionem: ſolutis ſenſibus a ligamine ſaporis quo vigor tꝑis laxatur reſoluitur ſpiritu mentis nr̄ereuocari debemus implere illud p̄s. Dixi nūcrecepi. Meridie vero ne actibus ſeculi quibusnos accōmodamꝰ: ꝓpter neceſſitatē vite nimisīmergamur. Et ꝓpter affectū in deum attēderecongruit in or̄one dicere cum p̄s. Eripe me deluto ne intingar. Tertio ob inſinuādam iudigentia ex morali ſignificatione. Illis .n. quatuortꝑibus ſignificatur initiū ꝑfectionis: finis ꝯfumatio boni oꝑis tolerantiā aduerſoꝝ. Maneetiā qd̓ eſt principiū diei artificialis ſignificat initium boni oꝑis. Meridies ꝓgreſſum. Ueſpereqd̓ eſt finis diei finē. Nox ſignificat aduerſitatēHec .n. oīa nobis ſunt ex gr̄a dei: quā p̄cibus obtinemus: qꝛ ea indigemus. De horis canonicisqūo quis teneatur ad eas: habes in. ij. ꝑte ti. ix. c.xij. Et ꝑte. iij. ti. xiij. c. iiij..§. VII.De conditionibus concurrētibus ad orationē quaꝝ alique ſunt de neceſſitate: alique de ꝯgruītate: aliq̄ de maiori vtilitate. Nota ergo ẜm Rai. Hoſt. debet fieri fiducia ſecuritate .ſ. obtinēdi qd̓ petit̉. Iacob. i. Poſtulat in fide nihil heſitas ⁊c̄. Et Marci. xi. Oīa quecūqꝫ orantes petitis: credite qd̓ accipietis: fiet vobis hūilitate Eccͣi. xxxv. Oratio hūiliantis ſe penetrat nubes. Gen̄. xviij. Loquar ad dn̄m meum ſimpuluis cinisᵗ: cumdiſtinctione petēs. Iaco. iiij. petitis accipitiseo male petatis. iij.. viij. Exemplū in Salomōe petens diuitias nec potētias hiꝰ: ſꝫnabilia fuit exauditus. deuotiōe ſeu attētione ſaltē v̓tuali vel in principio. i. ad Corin. xiiij.Orabo ſpiritu .i. voce orabo mēte .i. attentioneLypria. de ꝯſe. di. i. Qn̄ ſtatis fr̄es ad or̄onem: vigilare incūbere ad p̄ces toto corde d̓betis. Cogitatio tūc carnalis ſecularis homīs abſcēdat.Eccs. x. Muſce moriētes ꝑdiderūt ſuauitatemvnguēti .i. or̄onis. Exemplū anne. i. Re. pietate qd̓ tn̄ eſt ad bn̄ meritū .ſ. ſine mortali. p̄s

Si iniꝗtatem aſpexi in corde meo: exaudietdn̄s .ſ. ex iuſticia Iſa. ml̓tiplicaueritis or̄oesvr̄as exaudiā vos: manus .n. vr̄e plene ſūt ſanguine .i. oꝑa veſtra plena peccatis. Opus dei dr̄oratio affectu feruore. Hiere. xlviij. Maledictus facit opꝰ dn̄i fraudulēter. p̄s. Clamabitad me ego exaudiā. Greg. Multū clamatmultū amat. Exemplū in moīſe dicēte dn̄o. Autdimitte eis hāc noxam: aut deleme de libro viteExo. xxxij. lachrymoſitate ſeu cōpunctioneIſa. xxxviij. Audiui or̄onem tuā vidi lachrymas tuas. Exemplū in Sara vxore thobie queorās lachrymis fuit exaudita: in xp̄o in cruce qui ẜm apl̓m ad Hebre. v. orās lachrymis elamore valido exauditus ē glo. Or̄o deū linitlachryma cogit: hec vngit: illa pungit. Cuꝫ verecudia honeſtate. Lu. xviij. Publicanus nec oculos ad celū leuabat ⁊cͣ. Figura in Heſtermulto ornatū apparētia iuit ad loq̄ndū aſſuero: vidit eniꝫ turbatū corā eo cecidit aſſiduitate ꝑſeuerantia. Actꝭ. i. Hi om̄es erant ꝑſeuerantes in or̄one .ſ. apl̓i cum receperūt ſpm̄ ſāctum. Hiero. de pe. di. i. importūa ī euāgelio mulier meruit audiri .ſ. cananea parabola. Lu. xi.De amico poſtulāte tres panes ⁊cͣ. Cum opoſitate .i. ieiunio elemoſyna. Math. xvij. hoc genus demonioꝝ eijcitur: niſi ieiunio or̄one.Thob. xij. Bona ē oratio ieiunio elemoſynaIeiiniū enim facit mentem ſobriam: vn̄ magisaptam or̄onem. Faciebāt etenim ſancti ſolēnesor̄ones ieiunijs. Exemplū Danielis. Cummunitate citius exauditur or̄o cōis qͣꝫ particularis. Math. xviij. vbi fuerunt duo vel tres ꝯgregati in noīe meo .ſ. ad petendū: ego ſuꝫ in medioeoꝝ ad exaudiēdū ſine tedio anxietate. p̄s. Uoluntarie ſacrificabo tibi ⁊cͣ. Oratio eſt quoddaꝫſacrificiū laudis. Hiero. de conſe. di. v. mediocriter dicit. Melior eſt ſeptē pſalmoꝝ decantatio cum cordis puritate ac ſerenitate et ſpūalihilaritate qͣꝫ totius pſalterij modulatio cum anxietate atqꝫ triſtitia. preꝑatione. Ecc̄. an̄ or̄onem prepara mētem tuam.§. VIII.De multiplici effectuſeu vtilitate orationis ꝓpter qd̓ merito diciturIa. v. multum valet dep̄catio iuſti: ideo chriſtꝰnos inuitat ad orādum dicens petite accipiētꝭIo. xvi. Ualet enim ad quatuor. primo ad meriti acquiſitionē. Secūdo ad peccati ſatiſfactionēTertio ad animi conſolationem refectionem.Quarto ad petiti impetrationē. Tria ex his pōt:b. Tho. 2ᵉ. q. lxxxiij. eſt ſatiſfactoriā ponit īiiij. ſentem Quantum ad primuꝫ ſciendum eſt poſiti ſumus in hoc mūdo ad acꝗrendū merita quibus cōſequamur gl̓am: vn̄ xp̄us Io. xv.Poſui vos vt eatis .ſ. per bona opera: fructuꝫafferatis meritorium: fructus veſter maneat īvitam eternā. radix aūt merēdi eſt charitas ẜm