Capi.VI. Et. VII.
debiti. Et pōt hoc debitū attēdi vel ex ꝑte ip̄iusdebiti: ⁊ ſic ad hoc debitū ꝑtinet ꝙ homo talemſe exhibeat alteri in dictis ⁊ factis qualīs ē: ⁊ itaadiūgitur iuſticie veritas ẜm Tul̓. Pōt etiā attidi debuū ex ꝑte eius cui debet: ꝓut .ſ. aliꝗs recōpenſat alicui ẜm ea que fecit: qd̓ ſi fiat in bonis:⁊ ſic adiūgitur iuſticie. gr̄a ẜm Tull̓ .i. gratitudoqua ꝗs recognoſcit vel recōpēſat bn̄ficia. Si v̓oin malis ſic adiūgitur ẜm Tul̓. iuſticie: vindicatō.i. punitio. Nota tn̄ ꝙ vindicta q̄ ſit auctoritatepublice poteſtatis ẜm ſnīam iudicis: ꝑtinet ad iuſticiā cōmutatiuā. Sed vindictā quam ꝗs a iudice requirit vel ꝓprio motu facit: nō tn̄ ꝯtra legem: ꝑtinꝫ ad virtutē adiunctam iuſticie. Secūdus gradus debiti eſt: ꝙ non eſt ita neceſſariuꝫquin ſine eo poſſit ꝯſeruari moꝝ honeſtas: ſꝫ dicitur neceſſariū ſicut conferens ad maiorem honeſtatem: qd̓ quidem debitum attendit liberalitas: amicitia: affabilitas: ⁊ alia hiꝰ. que Tulliusp̄termittit in p̄dicta enumeratione: qꝛ paꝝ habētde rōne debiti: ⁊ ſic enumeratio ſeu aſſignatio facta a Tul̓. videt̉ alijs melior: ⁊ alie virtutes qͣsponūt alij pn̄t reduci ad ipſas quas ponit Tull̓.Macrobius aūt ſua in aſſignatione videt̉ attēdiſſe ad duas ꝑtes ītegrales iuſticie. Unā .ſ. queeſt declinare a malo. Et ꝓ hac poſuit innocentiāAlia que ē facere bonum: ad qd̓ ꝑtinent alie ſexduo vidētur ꝑtinere ad equales .ſ. amicitia in exteriori ꝯuīctu: ⁊ ꝯcordia interius. Duo alia vidētur ꝑtinere ad ſuꝑiores .ſ. pietas ad parētes ⁊ religio ad deū. Duo vltīma ad īferiores .ſ. affectusin qͣꝫtum placent bona eoꝝ: ⁊ hūauitas ꝑ quamſubuenit̉ eoꝝ defectibus. In alia aſſignatōne inqua quedā alie ponūtur: reducunt̉ ad p̄dictas.Naobediētia includit̉ in obſeruatia. Fides ātꝑ quā ſeruantur ꝓmiſſa includit̉ in veritaie. Diſciplina pōt ꝯtineri ſub hūanitate ſiue amicitia:que tn̄ p̄termittitur a Tul̓. quia minus habet derōne debiti. In aſſignatiōe v̓o Andronici n̄ ſolūponunt̉ v̓tutes ānexe iuſticie: ſꝫ etiā ip̄a ꝟtus pͥncipalis iuſticia: ⁊ ꝓut eſt v̓tus ꝑticularis: ⁊ ꝓut eſtvl̓is .ſ. legalis iuſticia q̄ qͣꝫtum ad ea q̄ cōiter ſuntobſeruāda dr̄ ab eo legis poſitiua: qͣꝫtū v̓o ad eaue qn̄qꝫ ꝑticulariter agēda occurrūt p̄ter cōesges ponit eugnomoſia qͣſi bona cōiecturatio.Euſebia dr̄ quaſi bonus cultus qd̓ ꝑtinet ad religionē. Et ad idē reducit̉ ſāctitas. Eu chariſtiaidem eſt qd̓ bona gr̄a: ⁊ ſic reducit̉ ad gr̄am: ⁊ adip̄am etiā reducit̉ benignitas vel liberalitas: bona v̓o cōmutatio ꝑtinet ad iuſticiā: ꝓut eſt v̓tusꝑticularis. Nūc de ſingulis videndū breuiter.¶ De innocentia virtute. c. vi.Uia ex dictis inp̄cedenti ca. Macrobius ponit innocentiā virtute ⁊ ꝑtem iuſticie quā. b.
Tho. dicit eſſe ꝑtem integralē: illam .ſ. que eſt declinare a malo: de ea breuiter aliꝗd dicetur. Na⁊ de ipſa ſcriptura pluries mētionem facit in p̄sxxiiij. Innocētes ⁊ recti adheſerūt mihi. Et iteꝝInnocens manibus ⁊ mūdo corde ⁊cͣ: Quatuoraūt ꝑtinent ad ip̄am. Primū eſt deteſtari crimina. Un̄ di. lxxxvi. culpa dr̄. Primus innocentiegradus odiſſe nephāda. Un̄ p̄s. vij. ꝗ dixerat Iudica me ẜm innocentia mea ⁊cͣ. Ipſe dicit iniquitatē odio habui ⁊ abhoīatus ſū. Secūdū eſt neminē ledere. b. Aug. Uera innocētia eſt: q̄ nec ſibi nec alteri nocet: ⁊ ſic abel iuſtus dr̄ a dn̄o ⁊ deinnocētia ꝑmaxime cōmendat̉. Tertiū ē puniremalos ſi hꝫ ptātem. Un̄. b. Aug. de ciui. dei. nō ēinnocētie ꝑcendo ſi n̄ eſt vt in malū grauius incidat̉. Pertinet ergo ad innocentis officiū: n̄ ſolū nemini malū inferre: ſed etiā cohibere a pctōvel punire peccatū. xxiij. q. v. nō eſt. Non fuū ergo pilatus innocēs: qͣꝫuis dixerit īnocēs ego ſūa ſāguīe iuſti hꝰ. Math. xxvij. qꝛ potuit iudeoscohibere a malicia eoꝝ ⁊ nō fecit. Quartū eſt nōiudicare de hoībus in dubijs in malā ꝑtem: ſedbonā. Un̄. b. amb. Innocēs credit oī v̓bo. Nō vituꝑanda facilitas ſꝫ cōmendāda bonitas: hoc ēeē innocente ignorare .ſ. ꝑ exꝑientiā ad ꝗd noceat. Et ſi circūſcribit̉ ab aliqͣ de oībus: tn̄ iudicatꝗ fidē de oībus eſſe arbitrat̉. xij. q. iiij. innocēs.glo. iudicat .i. bn̄ p̄ſumit de quolibet de his ꝗ inſe mala nō ſūt. Fidē .i. verboꝝ veritate. Habꝫ tn̄iſtud locū circa facta hominū. Nā qͣꝫtuꝫ ad ea q̄ſūt fidei: ⁊ bonoꝝ moꝝ que ſunt neceſſaria ad ſalutē: nō ſic. Nam ẜm Hiero. Nō multū diſtat invicio deciꝑe vel decipi poſſe xp̄ianum. xvi. q. i. ſicupis. Uel iſtud credere oī verbo: intelligit̉ quoad amicos. Exemplū hꝰ innocētie ponit ibidemAmb. de ioſue: ꝗ ſimpl̓r credidit gabaōitis. Iudith. ix. ꝙ innoces p̄ſumēdus ē quem paucitasaccuſat: vel multitudo excuſat: exͣ de p̄ſūp. cū iniuuētute: ⁊ vt dicit adamā. Ubi irrōnabilis īpetus ꝑuenerit ⁊ flāma celerrimi motus aīam depaſcitur exurit innocentia: prepoderat .n. futurꝭpn̄tia: de pe. di. iij. inter hec. A ſecunda ⁊ quartaꝯditōne dicunt̉ martyricati ab herode pueri innocētes. vn̄ Apoc. xiiij. Uidi ſuper monteꝫ ſyonagnū ſtantē .ſ. xp̄m ꝗ innocētiſſimus fuit ⁊ cū eocxliiij. milia ⁊cͣ. Ponit numeꝝ determinatū proindeterminato .i. illos innocetes. pͣsͣ. quis aſcendet in montē dn̄i: innocens manibus ⁊c̄.¶ De religione. c. vij.Eligio prout eſtvirtus ſic diffinitur a Tul̓. ꝙ eſt virtus ꝑ quam ſuperiori cuida naturequam diuiriam vocant curam ceremoniāqꝫ velcultū affert. Ubi nota pͦ ꝙ hoc nomē religio ẜmb. Thomā 2ª 2ᵉ. q. lxxxi. hꝫ triplicē deriuationē