Capitulū. X.
¶ Modeſtia quid ſit: ⁊ quibus cōmendat̉. c. x.MOſt continentiaꝫ⁊ clemētiam ponit Tul. modeſtiā ꝑtem tꝑantie: ſicut aūt tꝑantia eſt mo-
imberſerotinus. Et Chryẜ. dicit ꝙ melius ē domino reddere rōnem de nimia miſericordia: qͣꝫde nimia ſeueritate. xxvi. q. vij. Alligant.deratiua eoꝝ que difficillimū ē refrenare .ſ. delectationes ciboꝝ ⁊ venereoꝝ: ita modeſtia ē moderatiua eoꝝ que in hiꝰ mediocriter ſe habent .i.n̄ habent tanta difficultatē. Un̄ poſt tꝑantiam etmoderationē penaꝝ quā facit clem̄tia: quatuorrelinquūtur modeſtie moderāda. Primū ē motus animi ad aliquā excellentiā: ⁊ hūc moderat̉hūilitas. Secundū eſt deſideriū eoꝝ que ꝑtinētad cognitionē: ⁊ hoc moderat ſtudioſitas. Tertiū eſt qd̓ ꝑtinet ad corꝑales motus ⁊ actiones:vt decēter fiant ⁊ modeſte: tā in his que ſerio: qͣꝫin his que ludo agātur. Et qͣꝫtum ad ea que ꝑtitinent ad ludū .i. ſolatiū ponit phūs eutropelia.Quartū eſt qd̓ ꝑtinet ad exteriore apparatū: vt īveſtibus ⁊ hiꝰ. ad Phil̓. iiij. dicit apl̓s modeſtiaveſtra nota ſit oībus hoībus: hec. b. Tho. ¶ Ccirca ꝯpoſitione exterioꝝ motuū ſit v̓tus: ſupb. Tho. ſic ꝓbat. 2ª 2ᵉ. q. clxviij. ar. i. Uirtus moralis ꝯſiſtit in hͦ ꝙ ea que ſunt hoīs ꝑ rōnem ordinātur. Manifeſtū ē aūt ꝙ motus exteriores hominis ſunt ꝑ rōnem ordinabiles: qꝛ ad imperiūrōnis exteriora mēbra mouētur. Un̄ pꝫ ꝙ circahoꝝ motuū ordinationē cōſiſtit virtus moralis.Ordinatio aūt hoꝝ motuū attenditur qͣꝫtum adduo. Uno mō ẜm ꝯueniētiam ꝑſone. Alio modoẜm ꝯueniētiā ad exteriores ꝑſonas negocia ſeuloca. vn̄. b. Amb. dicit. i. de offi. Hoc ē pulchritudinē viuēdi tenere: ꝯuenientia ciiqꝫ ſexui ⁊ ꝑſone reddere: ⁊ h̓ ordo geſtoꝝ optimus: h̓ ornatusad oēm actionē cōmodius. Item qꝛ exterioresmotus ſūt ſigna interioris diſpoſitionis: que attēditur circa animi paſſiones: ideo ꝑ motus exteriores alij hoīes de nobis iudiciū capiunt: ẜmillud Ecc̄i. xix. Ex viſu cognoſcit̉ vir ⁊ ab occurſu faciei ſenſatus. Et iō moderatio exterioꝝ motuū quodāmō ad aliud ordinat̉ ẜm illd̓ Aug. inregl̓a. In oībus motibus vr̄is nihil fiat qd̓ cuiꝰqͣꝫ offendat aſpectū: ſed qd̓ vr̄am deceat ſanctitatē. Et iō moderatio hoꝝ motuum pōt reduci adduas ꝟtutes: quas ph̓s tāgit in. iiij. ethi. Inqͣꝫtūenim ꝑ exteriores motus ordinamur ad alios ꝑtinet hiꝰ motuū exterioꝝ ordinatio ad v̓tutē amicitie ſeu ad affabilitatē: q̄ attēditur circa delectationes ⁊ triſtitias q̄ ſunt in v̓bis ⁊ in factis in ordine ad alios cū ꝗbus viuit. In qͣꝫtum v̓o exteriores motus ſūt ſigna interioris diſpoſitionis: ꝑtinet talis ꝯpoſitio motuū exterioꝝ ad v̓tutē veritatis ꝑ qua quis talē ſe exhibet exteriꝰ: qͣlis eſt
interius. Et qͣꝫuis ex naturali diſpoſitiōe ꝗs habeat inclinationē ad hac vel illā ꝯpoſitione motuū exteriorū: tn̄ qd̓ deeſt nature: pōt ſuppleri ꝑinduſtria rōnis. b. Amb. in li. de ofſ. Motū natura informat. Si ꝗd ſane ī natura vicij ē: īduſtriaemēdet̉. Modeſtiā ſic diffinit tul. ī. i. rheto. Modeſtia ē ꝑ qua pudor honeſtatis pura ⁊ ſtabilemcomꝑat aucͣtem. Pudor ē tīor turpitudīs vel fuga rei indecētis: declinādo indecētiā in exterioribꝰ. Aucͣtas dr̄ h̓ grauitas. Purā dr̄ .i. n̄ hn̄s admixtionē ſui ꝯͣrij .ſ. vilitatis. Stabilis qꝛ n̄ ē momētanea talis grauitas ſed ꝑmanes.De modeſtia igitur qiad tertiū modū ex qͣtuor ſupradictꝭ .ſ. circa motus ⁊ actus corꝑales notandū: ꝙ ordinatio interior q̄ ē cū rō p̄eſt ⁊ appetitū temꝑat: ē cā exterioris ordīatiōis: ⁊ exterior geſtꝰ ē ſignū interioridiſpoſitōis Ecͣci. xix. Amictus corꝑis ⁊ riſus dētiū ⁊ greſſus horis enūciat de eo. Et Aug. dicit:ꝙ incōpoſitio corꝑis qͣlitatē iudicat metis: diſt.xli. §. vl. clericus. Sciendū ꝙ modꝰ vn̄ modeſtiadr̄ ē tenere decore in exterioribꝰ actibꝰ: ⁊ decoriſte attēdit̉ reſpectu aſpectꝰ hoīm. Decoꝝ in hoīedr̄ qd̓ eſt ꝯſentaneū nature .i. rōi naturali. Prīoigit attēdēda eſt qͣlitas ꝑſone q̄ aliꝗd agit ⁊ cū q̄agit̉: ⁊ tp̄s ⁊ locus. Aliꝗd .n. ꝯgruit vni ꝑſone qd̓n̄ ꝯgruit alteri. Iob ꝑmittebat filijs ꝯuiuia face̓ad fouendū inuicē beniuolētia: ⁊ ip̄e tn̄ n̄ ītereatAliꝗd lꝫ exͣ eccl̓am: qd̓ n̄ lꝫ intra eccl̓am: vt iudicia face̓ ⁊ negociatiōes ⁊ hiꝰ. Aliꝗd lꝫ vno tꝑe vtvenerari ⁊ hiꝰ. qd̓ n̄ licet alio: vt in qͣdrageſima.Aliꝗd lꝫ dicere in vna materia: qd̓ n̄ ē decēs inalia. Tul. vicioſū eſt in re ſeua delicatū īferre ſermonē. ¶ Itē modeſtia indecētiā cauet in v̓bo: īriſu: in motu corꝑis: in mēbroꝝ ſitu: in occupation vel actu: ī hītu. Et qͣꝫtū ad v̓ba ⁊ riſus ſic dic̄Sen̄. de qͣtuor virtuti. A v̓bis turpibꝰ abſtineto.Sermōes vtiles magis qͣꝫ facetos ⁊ affabiles ama: rectos potiꝰ qͣꝫ obſecūdātes. Miſcebis interdū ſenis iocos: ſꝫ tꝑatos. Sꝫ n̄ modicꝰ rep̄henſibilis ē riſus ſi pueriliter effuſus: ſi muliebrit̓ factꝰ: odibilē facit. Itē riſus ſine cachino. Uox ſine clamore: īceſſus ſine tumultū: ꝗes tibi n̄ deſidia erit. Idē nō ſis alioꝝ curioſus ſcrutator necaccerbꝰ rep̄henſor: ſiue exprobratiōe correptor:ita vt āmonitionē hilaritate p̄uenias: ⁊ errori facile veniā dato. Nec extollas quēqͣꝫ nec deijtiasReꝗrēti facile rn̄de. Cōtēdēti facile cede. Nec īiurgia execratiōeſqꝫ deſcēdas. Rari ẜmōis ſis:ſꝫ loq̄ntiū patiēs. Circa motū corꝑis cauēda ē⁊ nimia tarditas ⁊ nimia velocitas. Sen̄. Si ꝯttinēs es ⁊ aī tui ⁊ corꝑis motꝰ obẜua: ne īdecoriſint. De hiꝰ indecētia dr̄ Iſa. iij. Pro eo ꝙ eleuate ſūt filie ſyon extēto collo ⁊cͣ. In occupatiōe attēdēdū ē ad naturā. Ad ꝗd .ſ. aliꝗs a nat̄a ſit diſpoſitꝰ. Qui .n. debilis ē corꝑe ⁊ īgenioſus ⁊ viuacis mēorie: n̄ militiā ſed lr̄arum ſtudium ſectari