Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. IIII.

facti: cum quis poſſit a vera virtute decidere: etmutari vere virtuoſo in vere vicioſū. Et ideoſi virginitas diceret ſtatū habitū: poſſet videri reꝗͥretur votū: ſed ſi dicat habituꝫ virtutisſpalis: requiritur votū qd̓cunqꝫ. Ad firmitatēetiā in religione reꝗritur votū ſolenne: in virginitate ſufficit ſaltim ſimplex. Un̄ qd̓ Augu. diciin diffinitione .ſ. de voto ponit ſit de neceſſitate v̓ginitatis: ſꝫ eſt de ꝑfectione qꝛ deſpōſataxp̄o per votum eſt ꝑfectior.Quantum ad ſecūduꝫſ. qūo poſſideatur v̓ginitatis v̓tus. Sciendūmultis mōis. vn̄ dicit p̄s. Adducent̉ ⁊cͣ. Et pͥmopꝫ adducat̉ ad hoc a deo īſpirāte principaliagente. Sap̄. viij. poſſum eſſe ꝯtinēs niſi tudederis: tu .ſ. deus. Secūdo oportet adducat̉ad hoc a rōne: iſtud ꝓpoſitū firmiter eligētepetuo. Qd̓ pꝫ ex diffinitione dr̄: virginitasē in carne corruptibili ꝑpetue incorruptiōis meditatio .i. ꝓpoſitū ꝑpetuo abſtinēdi a delectatione venerea: nec exꝑta. Un̄ virgines corꝑe intēdunt tꝑe ſuo nubere hn̄t habitū v̓ginitatis:nec aureolā nec ꝑuuli: licet cogitet de nubēdo: non tn̄ pn̄t hr̄e ꝓpoſituꝫ ꝯtinendi. Eunuchietiā vel frigidi: ſi intēderent experiri delectatio venerea mr̄imoniū vl̓ aliū moduꝫ ſi poſſēt hn̄t habitu hiꝰ virtutis nec aureolā. Sꝫ ſi intendūt ab hiꝰ abſtinere: ſi etiā poſſēt vtiqꝫ hn̄t: ſicut credi pōt de Eunuchis quos fecit nabuchodonoſor .ſ. Daniele ſocijs eiꝰ. Dan̄. i. Et de nercne achileo eunuchis perſuaſerūt domicillevirginitatē. Tertio oportꝫ adducātur ad hoca recta rōne .ſ. ꝓpter deū non ꝓpter mūdi laudeaūt ꝓpter honorē idoloꝝ: ſicut virgines dee veſte. Un̄ virgines quinqꝫ non ſūpſerūt oleū inlampadibus deſignās charitatē d̓i in cordibusexcluſe ſunt a ſponſo clauſa ē eis ianua. Mat.xxv. Quarto oportet adducat̉ vias aliqua virtutū vt hūilitatꝭ. Amb. decet vt virgo qͣꝫtocaſtior tanto humilior. Un quodā ſancto virolegit̉: vſqꝫ ad ſexageſimū ſue etatis annū ſeruans virginitatē: elatus in ſuꝑbiam eam ꝑdiditQuinto oportet vt adducātur viam ſobrietatis qꝛ ẜm Bern̄. In delicijs ꝑiclitat̉ caſtitas: ꝓpt̓qd̓ apl̓s vt virgo ꝑſeueraret. Caſtigo: ait corpusmeū in ſeruitute redigo. i. Corin. ix. Per viammodeſtie .ſ. cauēdo ſe a viſu auditu diſcurſuvanis: curſitare alienas domos: aliquosin publico miſcere ẜmōes. Qūo aūt ꝑdatur virginitas dicetur in vltimo.Quantum ad tertiumſ. qūo virginitas ꝯmēdatur qͣꝫtum: on̄diturdr̄ regꝭ. Adducunt̉ vere veri v̓gines regi .ſ. domino ieſu xp̄o eſt rex regū: vt ſint ſponſe eius.Magna dignitas iſta. Un̄ beata Agnes dicebatIpſi ſū deſponſata .ſ. xp̄o. Et nobilitatem ſponſi

huius on̄dit dicens vt refert Amb. in li. de virginitate. Cui angeli ſeruiūt. Cuius pulchritudineꝫſol luna miratur .i. mirabilē on̄dunt. Cuiꝰ mater virgo ē. Cuius pater feminā neſcit. Cuiꝰ poteſtas celſior: aſpectus pulchrior: amor ſuauior: gr̄a elegantior. Cuiꝰ opes nunqͣꝫ marceſcūtnunqͣꝫ decreſcūt. Et de ornam̄tis ab eo collatisſubdit. Induit me dn̄s ciclade clamide aurotexta .ſ. ſapiētie vel dilectiōis. Et immēſis monilibus decorauit me .ſ. virtutū. Anulo ſuo .ſ. fideiſubarrauit me: corōauit me .ſ. corona ſpei eternoꝝ. Tradidit auribꝰ meis ineſtimabiles margaritas .ſ. verboꝝ ſacre doctrine. Mel lac ab oreeiꝰ ſuſcepi .ſ. dulcedīs ſpūalis puritatis inſpirationē. Sanguis eiꝰ ornauit genas meas .i. paſſio eiꝰ induxit ad oꝑa patīe: maxime on̄dūt ruborē ſanctitatis. Poſuit ſignū in faciē meā nul p̄ter amatorē admitta: in qͣꝫtum .ſ. dedit faciē recta ad celū: vt ip̄m ꝯtempler: affectum ad dirigam: ad terrena reſpiciā: verba ſuntAmbroſij. Speculū dedit vniuerſitate creaturaꝝ quo pōt intueri pulchritudinē: ſolū ſpōſi:ſed ſua: oīa ꝓpter ip̄am fecerit oīa in ipſoreꝑiant̉. Cingulū tꝑantie: amictū ſeu veſtitū prudentie. Huic ergo regi nobili adducētur verev̓gines vt ſpōſe eiꝰ. Et licet v̓gīnitas ſit ſimpliciter excelletior oībus alijs v̓tutibꝰ: qꝛ maiortheologicis nec prudētia: iuſticia vel fortitudīe:vel hūilitate. Et tn̄ p̄cipua in gn̄e tꝑantie: mul ꝯmedabilis in peminētia ex ſex ponit Pe.de pal̓. in. iiij. di. xxxiij. Et pͥmo quo ad p̄miū accidētale qd̓ dr̄ aureola: qꝛ nulli ꝑti tꝑantie debet̉fructꝰ nec aureola niſi caſtitati: nec aureola fructus ceteſimꝰ niſi v̓ginitati ſoli. Un̄ dr̄ Apoc̄. xiiijQd̓ nēo poterat cantare canticū illud nouū: niſiilla centū quadragintaqͣtuor milia virginesmanſerūt. Canticū illud aureola .i. quoddā canticū ſpūale qd̓ hn̄t virgines: qd̓ pn̄t hr̄e alij ſancti virgines: ſi maius p̄miū eſſentiale hēantSecūdo quo ad ſcīam: qꝛ maxime diſponit adacquiſitionē ſcīe ſapīe. Un̄ Io. euan. v̓go magna de diuinis ceteris habuit cognitionē vtverbo dei. Tertio quo ad pulchritudinē ſpālem ex eo tm̄ paſſiones cōcupiſcibiles ſūtmunes nobis brutꝭ qꝛ ſimiliter paſſiōes iraſcibiles ſūt cōes nobis brutis; ſicut furibūdum in cane vindicatiuūⁱ in leone: ſꝫ qꝛ magisabſorbēt iudiciū rōnis eſt pulchritudo hoīs īquā ē imago dei. Quarto quoⁱ ad ſimilitudineꝫin pluribus: qꝛ .ſ. hi ſequūtur agnū .ſ. xp̄m quocūqꝫ ierit: integri .ſ. corꝑe mente ſicut xp̄us. Etincorruptio facit ꝓximū deo: vt dr̄ in li. ſapiētieſ. mente corꝑe deus incorruptibilis ē. Quinto quo ad ſimultatē: qꝛ iſta v̓tus eſt ſine alijs:ſed bn̄ econuerſo. Poteſt enim ꝗs habere virtutes alias ſine iſta: ſicut habuit petrus apl̓s cōiugatus: dicitur virtutes oēs eſſe ꝯnexas ẜmmagiſtruꝫ. iij. iij. ſen. intelligit̉ vel de virtutibus