Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

.IIII.Titulus

potius ſe voluit exponere ꝑiculo mortis fameqͣꝫ ſenibus aſſētire: vt hētur. Dan̄. xiij. Nec infirmitatis .ſ. corꝑalis .ſ. alt̓ eoꝝ ē īfirmus necinfirmitatis ſpūalis: videlꝫ ſi cōſocius ſibi fideꝫfregerit adulterādo. non .n. hꝫ hic locuꝫ regula.§. Vfragēti fidē. fides frāgatur eidē.Quantuꝫ ad caſtitatevidualē dicit apl̓s .i. ad thi. v. Uiduas honoravere vidue ſūt. Notāduꝫ pͥmo ẜm albertū inſūma de quatuor coeqͣuis. Nomē vidue multipliciter dr̄. Eſt .n. vidua pͥmo que vidua ē corꝑeſꝫ mēte nupta .i. hn̄s ꝓpoſitū cōiugij. ꝯputaturinter vnitas in matrimōio: qꝛ caſtitas magisſiſtit in mēte qͣꝫ in corꝑe. nec huic debetur fructꝰlx .i. illud ſpēale gaudiū in regno dei qd̓ vere viduis reſeruatur. Scd̓o modo dr̄ vidua que eſtvidua corꝑe et mēte: et hec vocatur vere viduaab apl̓o. vbi dicit. Uiduas honora que vere vidue ſunt. Et talē viduā cui debetur fructus. lx.pōit in ſtatu viduitatis votum ꝓpoſitū ſic permanendi ꝓpter deū: ꝓpter onera mr̄imonijdeuitāda. Tertīa dr̄ vidua corꝑe mente aūt auxilio terreno: ſicut bone pauꝑes vidue. de hacdicit apl̓s .i. ad thi. v. Si quis fidelis hꝫ viduasmīſtret illis: et grauetur eccl̓ia: vt his que v̓evidue ſūt ſufficiat. Ille aūt tales alebātur ingregatiōibus ab eccl̓ia: erat in locis religioſiscōgregatiōibus ſctōꝝ et ſeruiebāt eccl̓ie. Et hisml̓to magis debetur fructus. lx. Ad ſtatū aūtvidualē tria ſūt inducēda. Primū eſt exēplumcreature irratōalis: vt .n. legitur in li. de naturaaīaliū: turtur vni mari aſſociatur in tota vita ſuaverecūdia aūt ē hoīem facere qd̓ facit brutūSecundū ē exꝑimentū afflictiōis ſtatꝰ ꝯiugalisi. ad Corin. vij. Tribulationes carnis hēbunt aitapl̓s loquēs de cōiugatis .ſ. rebus neceſſarijsſibi ꝓuidēdis: filijs ẜuitute ꝯiugij alijs pluribus: exꝑta ſit: hoc ſatis hꝫ inducere ad viduitatē ſeruandā: p̄cipue frequēter d̓terioret̉ conditio ſua in ſcd̓o. Tertiū ē p̄coniū ſcripture diuinalis laudat multū talē ſtatū: vt pꝫ exempla Iudith vidue: quē Ioachī ſūmꝰ pōtifex vniuerſis p̄ſbyteris bn̄dixerunt: ꝯcciſo ab eoholoferne dicētes. Tu gl̓a hirl̓m: tu leticia iſrl̓:tu honorificētia ppl̓i nr̄i: qꝛ feciſti viriliter confortatū ē cor tuū: eo caſtitatē amaueris: poſtviꝝ tuū alteꝝ neſcieris: manus dn̄i cōfortauitte eris bn̄dicta in eternū Iudith. xv. de annaꝓphetiſſa legit̉. Lu. ij. vixerat annis. vij. vi a virginitate ſua: hec vidua vſqꝫ ad annoslxxxiiij. Cui ob ſingulare meritū caſtitatis deuotionis māifeſtatus fuit ſibi ſaluator oblatusin tēplo. Tria aūt vidua dꝫ obſeruare ad ꝯſeruādū ſtatū ſuū. Primū ē vitatio euagationisſeu diſcurſionis. Un̄ apl̓s. i. ad Ahi. v. rep̄henditviduas dicēs otioſe diſcūt circuire domos:ſolū aūt otioſe: ſꝫ verboſe curioſe: loq̄ntes

oportet vn̄ āna vidua vt legit̉ diſcedebata templo iudith de domo. Secūdū eſt aſperitas vigiliaꝝ cibatiōis .i. ad Thi. v. Uidua inlitijs ē: mortua ē. Un̄ de vtraqꝫ vidua .ſ. annaIudith dr̄: ſeruiebāt deo in ieiunijs vigilijs Iudithciliciū deſerebat. Tertiū eſt veſtiumhuilitas. vn̄ Gen̄. xxxviij. legit̉ de thamar: depoſita veſte viduitatis aſſūpſit aliū habitum qn̄voluit carnali oꝑi intēdere. Nota tn̄ lꝫ d̓beatꝗs exhortari hoīes ad caſtitatē virginalē vel vtdualē: tn̄ ad hiꝰ cogēdi ſūt vel īportune vexandi. Un̄ dr̄. xxvij. q. i. de viduis. Nos aūt nullumtalibus laqueū debemꝰ inijcere: ſꝫ ſolū adhortationes p̄mij ſempiterni penaſqꝫ p̄ponere diuiniiudicij: vt nr̄a abſoluta ſit ꝯſcīa ne ſexus īſtabilis deterreri qͣꝫ admoneri videat̉: hec ibi.vtiqꝫ pōt ꝗs ꝯtrahere licite: quotiēs ſibi placuerit priori mortuo. vn̄ Hiero. dāno bygamosīmo nec trigamos ſi dici pōt octoganos. Ideꝫego nunc voce libera ꝓclamo: danari hiꝰ in eccleſia. xxxi. q. i. aperiat. Un̄ abrahā ſenex valdemortua ſara aliā duxit vxorē: ad on̄dendū licitū ē ẜm Augu. xxxij. q. iiij. iſta abrahe. Nec obſtat qd̓ dicit Chryẜ. xxxi. q. i. hac rōne. vbi videt̉.Secundā vxorē acciꝑe ẜm veritatis rōnem vere fornicatio ē. intelligit̉ iſtud ẜm gr̄anuꝫ. §.ſeq̄nti dictū quaſi exagerationē ad exhortatio vidualis ꝯtinētie: in ꝯdēnatione viduaꝝdeinceps nuptiaꝝ. Uel dic ẜm glo. ibi melius: intelligitur ſcd̓am ducit prima viuēte ip̄arepudiata: vt ꝑmittebat̉ in lege moyſi. §. VI.Quatum ad caſtitatevirginalē dicit apl̓s. i. ad Corin. vij de v̓ginibusp̄ceptū habeo: ꝯſiliū āt do apoc. xiiij. De his ſequūtur agnū quocūqꝫ īerit dr̄ virginesmanſerūt. Figurat aūt liliū ẜm doctores: dedr̄ Canti. ij. de ſpōſa: paſcit̉ inter lilia: ſicut liliū inter ſpinas: ſic amica mea .i. creatura habēsv̓ginitate īter filias .i. inter creaturas alias. Ubinota tria in lilio. Primo in ſtipite viredin ē. Secūdo in flore albedinē. Tertio in ſemine fuluedinē. Et in primo notat̉ ex duratione vel incorruptione eius p̄cioſitas. Secūdo deſignatur excolore folioꝝ ꝯiūctione eiꝰ puritas. Tertio inſinuat̉ ex figurata dilectione eiꝰ ſctītas: ꝯſiderateergo lilia agri. Quantū ad primū claꝝ ē ſtipesſiue trūcus lilij ē viridis. Dr̄ auteꝫ aliqd̓ viridenaturaliter qd̓ patitur aduſtionē caloris: vt pꝫin arboribus: ſic ſpāliter dr̄ viride: qd̓ eſt aduſtū calorē voluptatis carnalis ſeu corruptiōisUn̄ virginitas dr̄ a virore ꝑꝑ īcorruptionē quāhꝫ. Incorruptio aūt vt dr̄ in li. ſapīe facit ꝓximūdeo: hinc on̄dit̉ magna p̄cioſitas eius: qꝛ pōithoīem in ſtatu qͣſi celeſti magnus theſaurꝰ.De quo apl̓s. ij. ad Corin. iiij. Hemus theſauruꝫiſtū in vaſis fictilibus .i. corꝑibus. Iſtū theſauꝝ quedā mala mulier queſiſſꝫ auferre bernar-