Capitulum. VI.
et ſignificat ſapīam: ebur ꝓpter ſui candorē ⁊ incorruptionē ſignificat caſtitatem: qꝛ .ſ. ſapientieamica ē caſtitas. Greg. nazācenus de ſeipſo ait.Cū ſignaculū caſtitatis integre cuſtodiens: ph̓ieſtudijs ad huc iunior apd̓ athenas florereꝫ vidiper ſoporeꝫ ſedenti mihi ⁊ legenti duas decorasoextra leuaqꝫ cōſediſſe feīas: qͣs ego caſtitatꝭ inſtīctu toruiori ocl̓o ꝯſpiciēs: q̄ naͣ eēt: ⁊ ꝗd ſibivellēt īꝗſiui. At ille me fāiliariꝰ cōplectētes aiūtNe moleſte accipias iuuēis: note tibi ⁊ fāiliaresſumꝰ. Altera ex nobis ſapīa. Altera dr̄ caſtitas:et miſſe ſumꝰ tecuꝫ hītare: qꝛ nobis in corde tuoiocūdū hītaculuꝫ preꝑaſti. De Io. ēt euāge. dr̄ ꝙꝓpter v̓ginitatē datū eſt ei altius de diuīs myſterijs ⁊ cognoſce̓ et ſcribere. Et. b. tho. de aꝗno ētſapīa mirabili claruit v̓ginitate fultus ¶Quītalaus hiꝰ virtutꝭ ē: ꝙ p̄ cet̓is virtutibꝰ ip̄a ſingulariter hoīem dei failiarē ⁊ aīcū cōſtituit. Un̄ ſciendū ꝙ natura diuina ē puriſſima ⁊ mūdiſſimaꝑꝑ ſui excellētiā ⁊ nobilitatē. Delectat̉ aūt vnūquodqꝫ in ſuo ſil̓i. Puritas ergo in creatura rōnali ē deo gratiſſima: in qͣ tanqͣꝫ in ſuo ꝯſil̓i congaudet ⁊ ꝗeſcit. Un̄ de celeſti ſpōſo dr̄. iij. cāti. ꝙpaſcit̉ inter lilia .i. puritate delectat̉: ⁊ hinc eſt qd̓illi ꝗ virtute v̓ginitatis p̄diti ſunt: magis fuerūtcū deo ꝯiuncti: ſicut pꝫ de Io. euā. quem xp̄s vijginē de nuptijs vocans: ſupra pectus eiꝰ recūbe̓voluit: vbi incarnati verbi ſecreta intellectu acuſimo penetrauit: Hunc dn̄s in cruce pendenstinis mr̄is cuſtodē: ⁊ tanqͣꝫ filiū loco ſui dereliuit. Qd̓ totū merito puritatis eius aſcribendūē. Un̄ de ip̄o ſingulariter dr̄. Hic ē diſcipulꝰ illequē diligebat ieſus. Soli ergo v̓gines familiares ⁊ xp̄i ſodales dicuntur. Et iō ſignāter de eisdr̄ Apoc. xiiij. ſequūt̉ agnū quocūqꝫ ierit. Precipue aūt ſeꝗtur mr̄ eius virgo maria. In hꝰ figūram dn̄t ẜm dd̓. Queramus dn̄o nr̄o regi adoleſcentulam virginem: ⁊ ſtet coram rege et foueateum ⁊cͣ. iij. Regum .i. Quod de ip̄a matre xp̄i intelligi poteſt.Conſequēter reſtat videre de cāis ꝯferētibus ad caſtitatē. Ut aūt manifeſtior fiat nr̄a doctrina: p̄mittemus deſtructiuas cās: quibus ſingl̓is oppoſitas ꝯſtructiuasadiūgemus? YPoſſunt aūt hiꝰ cauſe in ſummaqͣtuor aſſignari. ¶ Prima quidē cā deſtructiuacaſtitatis eſt otiū. Ubi ſciēdū eſt ꝙ aīmus hoīsſemꝑ in aliquo delectari appetit. Cū aūt ad oꝑavirtutis n̄ aſſueſcit: in eis minime delectari pōt:qꝛ vbi n̄ eſt oꝑatio nō pōt eſſe delectatio: cū delectatio oꝑātionē ꝯſequat̉: ſicut patet ꝑ ph̓m. iii.ethi. Quapropter neceſſe ē vt dicit Grego. ꝙ adterrena flectat̉ ⁊ in eis delectet̉. Senſibilia eniꝫcū ſenſibilibus offerūtur: ſenſuales hoīes faciliter ad ſui appetitū alliciūt: maxime qn̄ oꝑbusvirtutum n̄ vacant. Inter oīa autē ſenſibilia bona ad que cito aīmus inclinat̉: ſunt oblectamēta
carnalia que vehemēter appetitū inclināt ad eaꝯcupiſcēda. Cā vero oppoſita caſtitatis ꝯſtructiua ē occupatio circa aliqd̓ opus virtutis. Interalias aūt occupationes efficaciſſima ē: qui circaſtudiū ſacre ſcripture verſat̉. Ip̄a .n. menteꝫ contra errores illuminat. Un̄ dn̄s ꝯtra errantes iudeos dicit. Scrutamī ſcripturas: Ip̄e eniꝫ teſtīonium peribēt de me. Item cōtra tētatiōes diaboli hoīeꝫ armat. Un̄ ſaluator nr̄ ab eo tētatꝰ tripl̓rſacre ſcripture teſtīonio ſe defēdit: vt pꝫ Math.iiij. Itē accidioſā mēteꝫ reſouet: ⁊ ī qͦda ſpūali ſolatio ea enutrit. Un̄ ſeniores iudeorū ſpartiatisſcribētes dixerūt. Nos hn̄tes ſolatio libros ſāctos qui ſunt in maībus nr̄is. Sacra igitur ſcriptura mētem ſtudētis caſtam reddit ⁊ pudicā. vn̄dr̄ Iacob. iij. Sapīa que deſurſū eſt pͥmū quidēpudica ē. Nā eius exercitiū: carnis ꝯcupiſcētiārepͥmit ⁊ ꝓ tāto ꝯgrue ſpōſa vocat̉ ẜm illd̓ Ecc̄i.v. q̄ſiui mihi ſpōſa aſſumere .ſ. diuinā ſapīam YScd̓a cā deſtructīa caſtitatis ē maloꝝ ſocietas.Ad ſingl̓a quippe vicia hoīes inclinatur exēplomaloꝝ ſocioꝝ ꝑꝑ qd̓ admōet ſapiens ꝓuer. xxij.Noli eē aīcus hoī iracūdo: neqꝫ ābules cū hoīefurioſoneʸ diſcas ſēitas eius: precipue cū carnales hoīes eos qͦs ſocios hn̄t exemplo ſuo ad carnis illicita faciliter trahāt. Qd̓ quidē ex duplicicā cōtingere pōt. Prīo qꝛ ſocietas hoīnū maxīeiuuenū vt pl̓imū motiuū hn̄t ip̄m delcābile: qd̓maxīe eos mouere hꝫ ad ſimul ꝯuiuēdū. Delectabile āt qd̓ ē ī actibus venereis multuꝫ moueriuuenilē etatem: ⁊ iō eoꝝ verba et facta freq̄ntercirca carnis delectabilia verſātur ꝓpter qd̓ quitalibus ſe adiūgūt: ad carnalia oꝑa facilit ruūt.Un̄ ſcriptū ē Ecc̄i. xix. qui ſe adiugit fornicarijserit nequā. Et apl̓s. i. ad Corin. v. loquēs de fornicario dicit. Neſcitis quoniā modicū fermētūtotā maſſā corrūpit. Cauſa v̓o huic oppoſita caſtitatis ꝯſtructīa. ē elongatio ab hiꝰ ſocietatibuset cōuerſari cū honeſtis ⁊ morigeratis. Ubi ſciēdum eſt ꝙ bonoꝝ ſocietas ad tria valet: que tātocaſtitatē ſecuriorē reddūt quāto homineꝫ circavtilia occupatuꝫ ab illicitꝭ ſortius retrahūt. Primo ergo valet ad ſolatiū ꝯtra tediū nature. Pōnaturaliter ē aīal ſociale ꝓpter qd̓ neceſſario adamicitiam inclīatur. Un̄ on̄dit phūs. viij. ethi. ꝙoēs hoīes amicitiā querūt. Senes quidē ꝑꝑ vtile. Iuuenes āt ꝓpter delectabile Uirtuoſi verotam illi qͣꝫ iſti ꝓpter honeſtū. Quelꝫ tn̄ hꝰ mōi aīcitia delectatiōeꝫ includit. Naꝫ ſenes delectāturde cōferēti vtile. Et virtuoſi de honeſtate v̓tutis.Omnis ergo aīcitia delectatiōeꝫ includit: ⁊ ē adſolatiū nature. Un̄ Amb. dicit in. ij de offi. Pulchra eſt ſocietas ſeniorū ⁊ adoleſcētiū. Alij teſtīonio: alij ſolatio ſūt alij magiſterio alij delectatōevt de moyſe ⁊ Ioſue de abrahaꝫ ⁊ loth: de heliaet eliſeo pꝫ. Hi ſiquidē ſācti pr̄es ꝯtuberniū ⁊ ſolaciū amicabilis ſocietatis n̄ recuſaret. Magnafuit amicitia inter dauid ⁊ Ionathā. Unde eo in