Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū III.

perijt. Secūdo ī ẜuitutē redegit. Lu. xiiij. Iugabouꝫ emi ꝗnqꝫ ⁊cͣ. Uoluptas amātibꝰ ſe ꝗnqꝫ iuga ſupponit .i. ꝯſuetudīes delectationū ẜm ꝗnqꝫſēſus. Tertio qꝛ reddit corpꝰ cōtūax ſpūi. ꝓuerxxix. Qui delicate pauerit ẜuū in fine ſentietꝯtūacē. Quarto obliuionē inducit. Ecc̄s. v.enī ſatis recordabit̉ dieꝝ vite ſue: eo dn̄s delitijs occupet cor eiꝰ. Quīto a ſapīa īpedit Iob. xx.viij. inuenit̉ in terra ſuauit̉ viuētiū .ſ. ſapīa.Sexto diſſolutionē ſterilitatē bonoꝝ oꝑm īducit Hiere. xxxi. Uſqꝫ diſſolueris delitijs filiavaga. Septīo facit hoīem loquacē. vn̄ figurat̉fluuiū egypti ranas ebuliēte. Exo. viij. Octauoreddit hoīem incōpatientē. Amos. v. Bibentesvinū phial̓ optīo vnguento delibuti: nihilꝯpatiebat ſuꝑ ꝯtritiōe Ioſeph. Exēplū de diuite epulone. Nono melioribꝰ delitijs pͥuat. Bern̄.Delicata ē diuīa ꝯſolatio dat̉ admittētibꝰ aliena. in figurā Rolūba aquam diluuij refugit.gen̄. viij .ſ. carnal̓ voluptatꝭ. Decīo ī penā eternācōmutat̉. Apoc. xviij. Quātū ſe glorificauit: indelitijs fuit tm̄ date tormētū luctū. Grego.Momētaneū eſt qd̓ delectat: eteruū qd̓ crutiatFigura Ioſue. iij. Aque mortue in mare mortuū deſcendūt .i. voluptates. De māſuetudīe ꝗd ſit: in dr̄t a clem̄tia. c. iij.QEcūda virtus annexa tꝑantie ē māſuetudo. ManſueACtudo aūt ẜm ph̓m in. iiij. ethi. ē moderatīa iraꝝ. Cōcurrit aūt in eundē effectū clementia quā diffinit Sen̄. eſt leuitas ſuꝑiorisaduerſus īferiorē. Or̄t aūt ab ea nec eſt eadē virtus. Pro cꝰ declaratiōe dic̄. b. Tho.. 2ᵉ. q. clvij: v̓tꝰ moralis ẜm phm̄ in. ij. ethi. ꝯſiſtit circa actiones paſſiones. Paſſiōes aut interiores ſuntactionū. exterioꝝ pͥncipia: aut ēt impedimēta. Et v̓tutes moderant̉ paſſiones: ꝯcurrūt qͣſi ineūdē effectū v̓tutibꝰ moderant̉ actiones lꝫſpe differāt. ſicut ad iuſticiā ꝓprie ꝑtinet cohibe̓hoīem a furto: ad qd̓ ꝗs inclinat̉ inordinatumamorē vel ꝯcupīaꝫ pecule moderat̉ liberalitatē: liberalitas ꝯcurrit iuſticia in effectu ē abſtinere a furto. Et hoc ēt ꝯſiderandū ē inꝓpoſito. ex paſſione ire ꝓuocat̉ aliꝗs grauiorē inferat penā. Ad clemetiā aūt ꝑtinet directe ſit diminutīa penaꝝ qd̓ ꝗdē īpediri poſſꝫexceſſū ire. Et māſuetudo inqͣꝫtū refrenat impetum ire ꝯcurrit in eūdeꝫ effectū clementiaOr̄nt aūt ab inuicē inqͣꝫtū clemētia ē moderatīaexterioris pūitioōis. Māſuetudo āt ꝓprie diminuit paſſionē ire. Un̄ ip̄a ꝓprie reſpicit appetitūvindicte. Elem̄tia v̓o ip̄as pēas exteriꝰ exhibētur ad vindictā. Eſt aūt māſuetudo v̓tꝰ alionoīe dr̄ mititas: qꝛ bonū facit hn̄tē qd̓ ꝑtinet addiffinitionē v̓tutis: vt dr̄ in. ij. ethi. Sꝫ māſuetu-

die inꝗt Sen̄. oēs bōi viri p̄ſtabūt. Opponit̉ ātire ꝓut ira īportat viciū. ira in ſe ē paſſio: etexceſſus eiꝰ dr̄ ira defectꝰ eiꝰ: .ſ. ꝗs debeat eavti vtit̉ dr̄ remiſſio. hītus v̓o tenet mediū ītra ē innoīatꝰ: ſignat̉ tn̄ noīe māſuetudīs: v̓tus ſit denomīata diminutiōe ire ꝓpinꝗor ē diminutiōe qͣꝫ ſuꝑabūdātie. ꝑꝑ naturaliꝰ ē hoī appete̓ vindictā iniuriaꝝ illataꝝ: qͣꝫ ab hiꝰ deficere:qꝛ vix alicui minꝰ ꝑue vidēt̉ iuiurie ſibi illate vtdic̄ Saluſtiꝰ. Eſt tn̄ māſuetudo moderatiua ireẜm recta rōne: ita ip̄a ira ēt vtit̉ oꝫ. Itēſuetudo ſiue mititas qd̓ idē ē: dr̄ v̓tꝰ ẜm phm̄btītudo: vt pꝫ Mat. v. Ibi btī mites ⁊cͣ. Et fructꝰſpūs: vt pꝫ ad Gala. v. Sꝫ inqͣꝫtū v̓tus dic̄ hītuꝫactꝰ eiꝰ: dr̄ btītudo. Sūt .n. btītudines ꝗdā actusv̓tutū: inqͣꝫtū delectationē ſpūaleꝫ inducit talisactꝰ: dr̄ fructus ſpūs. Ponit aūt ꝓpterea māſuetudo ꝑs tꝑantie potētialis ſeu v̓tꝰ ei ānexā: eticlemētia: qꝛ vtrāqꝫ ꝯſiſtit ī qͣdā refrenatiōe. Sqꝛ tꝑantia refrenat vehemētiſſimas ꝯcupīas .ſ.delectatiōes tactꝰ. Māſuetudo v̓o refrenat irasclem̄tia pēas. tꝑantia pͥncipal̓ ē v̓tꝰ. Māſueˡv̓o clem̄tia minꝰ pͥncipales ſcd̓arie. .§. I.Fructus ſeu ꝑtilitatesmāſuetudinis ẜm Guil. in ſū. v̓tu. ſūt. xij. Prīoqꝛ inducitˡ ad cognitione dei: fac̄ hoīem dignūallocutione dei. pͣsͣ. xxiiij. Diriget māſuetos in iudicio: docebit mites vias fuas. Eccͣi. xv. Eſtoſuetꝰ ad audiēdū v̓bū dei. Iaco. i. In maſuetudine ſuſcipite inſitu verbū. Et dionyſiꝰ dic̄ moyſes ꝓpter multā māſuetudinē dei apꝑitione fuit dignꝰ hītus: d̓eo dr̄ Nūeri. xij. fuit moyſesmitiſſimꝰ hoīm. Et ẜm Lho. 2ᵉ. vbi ſupra. Maſuetudo inducit ad cognitionē dei remouendoimpedimētū. Et hoc dupliciter. Prīo faciendohoīeꝫ ꝯpotē ſui diminutionē ire. Secūdoqꝛ ad māſuetudinē ꝑtinet ꝯtradicat verbis veritatꝭ: qd̓ plerūqꝫ fit ex ꝯmotione ire. Un̄Aug. dicit miteſcē eſt ꝯtradicere diuine ſcripture ſiue intellecte: v̓icia nr̄a ꝑcutit: ſiueintellecte: qͣſi nos meliꝰ verius ſape poſſemus.Secūdo qꝛ placentē deo facit. Eccͣi. i. Bn̄placitu ē ei fides māſuetudo: hoc eſt ẜm ꝯcurrit in eundē effectū charitate maxīa virtutūſ. in ſubtrahēdo mala ꝓximorū. Tertio qꝛ ſcd̓mGreg. in moral̓. inducit diuinā ſimilitudinē: dedeo nanqꝫ dr̄ Sap̄. xij. Au dn̄ator dn̄e om̄ia cuꝫtranquillitate iudicas. Dan̄. ix. Fac nobiſcuꝫ ẜmmagnā māſuetudinē tuā. Quarto facit nos xp̄idiſcipulos. Ipſe magiſteriū huius virtutis ſpāliliter ſibi aſcribit dicēs. Mat. xi. Diſcite a me ꝗamitis ſum. Ex quo on̄ditur hec eſſe via ꝑfectionis. Quinto eſt ornamētū decēs ſeruis dei. i. adThimo. vi. u homo dei ſectare pacificam manſuetudineꝫ. ad Ephe. iiij. Obſecro vos vt digneambuletis deo ⁊c̄. in omni māſuetudine. Sextoanima conſeruat. Eccͣi. ix. Fili in māſuetudīe