Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.IIII.

ſerua aīam tuā: ſicut vaſa vitrea in ſeno: vel aliare molli inuoluūtur: ſic ẜuantur a fractura: ſicaīam in māſuetudine a fractura ire. Septīo delectationē multā īducit p̄s. xxxvi. Māſueti aūthereditabūt terrā delectabunt̉. Et ꝓpterea ponit̉ fructus ſpūs. ad Gal̓. v. Eſt .n. vt culcitra delicatiſſima. Octauo correctionē fructuoſā facitp̄s. lxxxix. Suꝑuenit māſuetudo corripiemurLeo leuiter caſtigatꝰ reuerentiā exhibet caſtigāti. Aſꝑitatis aūt nimie increpatio nec correctio recipit nec ſalutē: di. xlv. lꝫ. Nono gr̄oſum etamabilē oībus facit. Ecc̄i. iij. Fili in māſuetudine ꝑfice oꝑa tua ſuꝑ gl̓am hoīs diligeris. Decmo or̄onem facit deo acceptā Iudith. ix. Humiliū ſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit dep̄catio. Und̓cimo in iudicio ſaluat. p̄s. lxxv. exurgeret iniudicio deꝰ vt ſaluos faceret māſuetos. Duodecimo dn̄ium magnū multiplex acꝗrit Math.v. Beati mites qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā: qd̓ intelligi pōt de terra vite pn̄tis de terra viuentiū:de terra corꝑis ẜm Bern̄. qꝛ facit ei dn̄ari. De ꝑtibus ſubiectiuis temperantie. c. iiij.partibus ſubied ctiuis tꝑantie ſunt abſtinētia: ſobrietas: caſtitas. Et inde de ꝓprietatibus abſtinētie videamꝰ. Et qꝛ cōtraria iuxta ſepoſita magis manifeſta fiūt: ꝓprietatibusabſtinētie oppoſitas ad has ꝓprietates vel ad vciū gule ꝑtinētes ſimul interſeremꝰ. Sciendū ēpͥmo prima originalis cōditio abſtinētie: ex fere oēs alie cānt ē: qꝛ carnē ſpm̄ in ſua natura cuſtodit. Natura .n. carnis ẜm ordinē rōisē ſpūi ſit ſubiecta: natura ſpūs ē ſibi dn̄etur: ea dirigēdo vtēdo ad v̓tutꝭ exercitiū. Et exp̄ſſit deꝰ eſt nature auctor loq̄ns ad chayrGen̄. iiij. Subt̓ te inꝗt erit appetitꝰ tuꝰ: vt dn̄aberis illius: qd̓ ē intelligendū de dn̄ioº rōnis etſubiectiōe appetitꝰ ſenſitiui. ẜm qd̓ dic̄ Tul.in li. de off. Duplex ē vis aīe: vna eſt ro: altera appetitꝰ. Rōnis eſt dn̄ari dirigere: appetitus autobtꝑare dirigi. Ad cōmendatione abſtinentiecibū: cognitio īfirmitatis in cibo: firmitatis v̓tꝰin ieiunio. Serpēs ſuadet gule: dn̄s ieiunarecernit. Itaqꝫ gula a ꝑadiſo expulit regnantē: abſtinētia ad ꝑadiſū reuocauit errantē. In decret.di. xxxv. ſexto die. Ibi multa pulchra de abſtinētia ſobrietate exemplū ad cōmendationē abſtinētie: de honorato puero poſtmodū abbate: apuericia cepit abſtinere ab eſu carniū in cōuiuio alioꝝ alijs comedētibus carnes: piſcis inillis ꝑtibus inueniebat̉ diuinitus procuratuseſt: intrās ſitulā hauriret̉ aqua de comeditſufficiēter: vt hr̄ in li. dyalogoꝝ.

xdicta autem proprietate multe alie ſequūt̉: quedā videlicet, ꝑtinentes ad mētē quedā ad corpꝰ. Proprietates admentē ꝑtinētes vident̉ tres. pͥmo aīmſincerū reddit vt ad orandū ſit feruētiori Secūdo memoriā nutrit: vt ad remīſcendū ſit ꝓꝑmptus. Tertio intellectū acuit: vt ad ſpeculaduꝫſit ſubtilior. Quantū ad primū ſciendū ē nimietas cibi calorē naturalē ſuffocat: ꝑꝑ qd̓ cibūdecoquere pōt: ex quo ꝯtīgit natura corꝑiscibi ponde̓ p̄grauata: quaſi ſuis v̓ibus ſepultamēte ip̄am ſecū ſubmergit ꝓpria oꝑationedeſtituit. Un̄ ſcriptū ē Oſee. viiij. Mēphis ſepeliet eos. Mēphis interptatur ex ore: vbi dat intelligere ſuꝑfluitas cibi ex vicio oris occaſion habet: hoīem gule deditū ſepultū tenet.ſicut dicit Greg. Quāto corpus implet̉: tāto aīaminorat̉: ſupple in actibꝰ viriū ſuarū. Et hoc eſtqd̓ dicit dn̄s Lu. xxi. Attēdite ne grauētur corda vr̄a in crapula ebrietate. dan̄. vir deſiderio vt aptior eſſet ad diuina ſuſcipiēdū orādūtriū ebdomadaꝝ diebꝰ panē d̓ſiderabilē comedit: caro vinū introierūt in os fuū. Dan̄. x.poſtea hūit maxīas viſiones reuelatiōes. Secundo v̓tus abſtinētie memoria nutrit. .n. ſtomachꝰ nimio cibo replet̉ multi fumi ab ip̄o aſcēdunt ad cerebꝝ: ip̄mqꝫ obnubilāt deordinant: ex hoc hn̄t virtutē memoratiuā eſt in ꝑte poſteriori cerebri obfuſcare: intētiones acceptaꝝſpērum d̓ſtruere. Un̄ dr̄ O ſee. xiij. Saturati ſūt leuauerūt cor ſuū: obliti ſunt mei. Parcitasaūt cibi modicas ꝑmittit fieri exalatiōes: īccirco vis memoratiua in ſuo vigore ꝑſiſtens fortiseſt ad memorandū. Cuius ſignū apparet in euigilantibus poſt ſōnum: digeſto cibo ꝓmptōresinueniūtur ad remīſcendū ea: quoꝝ repleto ſtomacho mēoriam pͥus hēbant. Et cōgrue hora matutinalis inuēta ē ad traditionē doctrine:tūc .n. ē potētior ad retinendū remēorādū auditoribus ſūt tradēda. Un̄ vnꝰ de tribꝰ cubicularijs regꝭ Parij fecerāt queſtionē inter ſe:ꝗd inter oīa eſſꝫ fortiꝰ: dixit vinū: qꝛ ſeducittem regis ẜui facit mentē vnā: memīt oēꝫtriſtitiā debitū. Qd̓ intelligitur vinū et aliacibaria inordinate ſumunt̉. ij. Eſdre. iij. Tertioabſtinētia intellectū acuit ad ſubtilit. ſpeculādū .n. oꝑatio intellectꝰ ortū habeat a ſenſu fantaſia ẜm doctrinam philoſophi neceſſe ē ex mala diſpoſitione partis ſenſitiue virtutis imaginatiue: virtus intelligentie inhabilis reddaturad ſpeculatōnē veritatis. Nihil aūt eſt qd̓ ſic ſēſum obſtruat fantaſiā deordinat. ſicut cibi ſuꝑfluitas: ex quo vlterius impedimētū cōtingit inrecta oꝑatione intellectꝰ ẜm qd̓ dicit Zul. Mēteinꝗt recta vti pn̄t multo cibo potu repleti. vn̄dicit Hiero. Uēter pīguis pinguē ſenſum gignitEt Sen̄. dicit copia ciboꝝ ſubtilitas impeditur.