Titulus.IIII.
ſerua aīam tuā: ſicut vaſa vitrea in ſeno: vel aliare molli inuoluūtur: ⁊ ſic ẜuantur a fractura: ſicaīam in māſuetudine a fractura ire. Septīo delectationē multā īducit p̄s. xxxvi. Māſueti aūthereditabūt terrā ⁊ delectabunt̉. Et ꝓpterea ponit̉ fructus ſpūs. ad Gal̓. v. Eſt .n. vt culcitra delicatiſſima. Octauo correctionē fructuoſā facitp̄s. lxxxix. Suꝑuenit māſuetudo ⁊ corripiemurLeo leuiter caſtigatꝰ reuerentiā exhibet caſtigāti. Aſꝑitatis aūt nimie increpatio nec correctionē recipit nec ſalutē: di. xlv. lꝫ. Nono gr̄oſum etamabilē oībus facit. Ecc̄i. iij. Fili in māſuetudine ꝑfice oꝑa tua ⁊ ſuꝑ gl̓am hoīs diligeris. Decmo or̄onem facit deo acceptā Iudith. ix. Humiliū ⁊ mā ſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit dep̄catio. Und̓cimo in iudicio ſaluat. p̄s. lxxv. Cū exurgeret iniudicio deꝰ vt ſaluos faceret māſuetos. Duodecimo dn̄ium magnū ⁊ multiplex acꝗrit Math.v. Beati mites qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā: qd̓ intelligi pōt de terra vite pn̄tis ⁊ de terra viuentiū: ⁊de terra corꝑis ẜm Bern̄. qꝛ facit ei dn̄ari.¶ De ꝑtibus ſubiectiuis temperantie. c. iiij.partibus ſubied ctiuis tꝑantie q̄ ſunt abſtinētia: ſobrietas: ⁊ caſtitas. Et inde de ꝓprietatibus abſtinētie videamꝰ. Et qꝛ cōtraria iuxta ſepoſita magis manifeſta fiūt: iō cū ꝓprietatibusabſtinētie oppoſitas ad has ꝓprietates vel ad vciū gule ꝑtinētes ſimul interſeremꝰ. Sciendū ēpͥmo ꝙ prima ⁊ originalis cōditio abſtinētie: exqͣ fere oēs alie cānt ē: qꝛ carnē ⁊ ſpm̄ in ſua natura cuſtodit. Natura .n. carnis ẜm ordinē rōisē ꝙ ſpūi ſit ſubiecta: ⁊ natura ſpūs ē ꝙ ſibi dn̄etur: ea dirigēdo ⁊ vtēdo qͦ ad v̓tutꝭ exercitiū. Ethͦ exp̄ſſit deꝰ ꝗ eſt nature auctor loq̄ns ad chayrGen̄. iiij. Subt̓ te inꝗt erit appetitꝰ tuꝰ: vt tū dn̄aberis illius: qd̓ ē intelligendū de dn̄ioº rōnis etſubiectiōe appetitꝰ ſenſitiui. Nā ẜm qd̓ dic̄ Tul.in li. de off. Duplex ē vis aīe: vna eſt ro: altera appetitꝰ. Rōnis eſt dn̄ari ⁊ dirigere: appetitus autobtꝑare ⁊ dirigi. Ad cōmendatione abſtinentiecibū: cognitio īfirmitatis in cibo: firmitatis v̓tꝰin ieiunio. Serpēs ſuadet gule: dn̄s ieiunare d̓cernit. Itaqꝫ gula a ꝑadiſo expulit regnantē: abſtinētia ad ꝑadiſū reuocauit errantē. In decret.di. xxxv. ſexto die. Ibi multa pulchra de abſtinētia ⁊ ſobrietate exemplū ad cōmendationē abſtinētie: de honorato puero poſtmodū abbate: ꝗ apuericia cepit abſtinere ab eſu carniū ⁊ in cōuiuio alioꝝ alijs comedētibus carnes: piſcis ꝗ inillis ꝑtibus n̄ inueniebat̉ diuinitus procuratuseſt: intrās ſitulā cū hauriret̉ aqua de qͦ comeditſufficiēter: vt hr̄ in li. dyalogoꝝ.
xdicta autem proprietate multe alie ſequūt̉: quedā videlicet, ꝑtinentes ad mētē ⁊ quedā ad corpꝰ. Proprietates admentē ꝑtinētes vident̉ eē tres. ¶ Nā pͥmo aīmſincerū reddit vt ad orandū ſit feruētiori ¶ Secūdo memoriā nutrit: vt ad remīſcendū ſit ꝓꝑmptus. ¶ Tertio intellectū acuit: vt ad ſpeculaduꝫſit ſubtilior. ¶ Quantū ad primū ſciendū ē ꝙ nimietas cibi calorē naturalē ſuffocat: ꝑꝑ qd̓ cibūdecoquere n̄ pōt: ex quo ꝯtīgit ꝙ natura corꝑiscibi ponde̓ p̄grauata: ⁊ quaſi ſuis v̓ibus ſepultamēte ip̄am ſecū ſubmergit ⁊ eā ꝓpria oꝑationedeſtituit. Un̄ ſcriptū ē Oſee. viiij. Mēphis ſepeliet eos. Mēphis interptatur ex ore: vbi dat intelligere ꝙ ſuꝑfluitas cibi q̄ ex vicio oris occaſion habet: hoīem gule deditū ſepultū tenet. Nāſicut dicit Greg. Quāto corpus implet̉: tāto aīaminorat̉: ſupple in actibꝰ viriū ſuarū. Et hoc eſtqd̓ dicit dn̄s Lu. xxi. Attēdite ne grauētur corda vr̄a in crapula ⁊ ebrietate. dan̄. vir deſideriorū vt aptior eſſet ad diuina ſuſcipiēdū ⁊ orādūtriū ebdomadaꝝ diebꝰ panē d̓ſiderabilē n̄ comedit: ⁊ caro ⁊ vinū n̄ introierūt in os fuū. Dan̄. x.poſtea hūit maxīas viſiones ⁊ reuelatiōes. Secundo v̓tus abſtinētie memoria nutrit. cū .n. ſtomachꝰ nimio cibo replet̉ multi fumi ab ip̄o aſcēdunt ad cerebꝝ: ip̄mqꝫ obnubilāt ⁊ deordinant:⁊ ex hoc hn̄t virtutē memoratiuā q̄ eſt in ꝑte poſteriori cerebri obfuſcare: ⁊ intētiones acceptaꝝſpērum d̓ſtruere. Un̄ dr̄ O ſee. xiij. Saturati ſūt⁊ leuauerūt cor ſuū: ⁊ obliti ſunt mei. Parcitasaūt cibi modicas ꝑmittit fieri exalatiōes: ⁊ īccirco vis memoratiua in ſuo vigore ꝑſiſtens fortiseſt ad memorandū. Cuius ſignū apparet in euigilantibus poſt ſōnum: ꝗ digeſto cibo ꝓmptōresinueniūtur ad remīſcendū ea: quoꝝ repleto ſtomacho mēoriam pͥus n̄ hēbant. Et iō cōgrue hora matutinalis inuēta ē ad traditionē doctrine:tūc .n. hō ē potētior ad retinendū ⁊ remēorādūq̄ auditoribus ſūt tradēda. Un̄ vnꝰ de tribꝰ cubicularijs regꝭ Parij ꝗ fecerāt queſtionē inter ſe:ꝗd inter oīa eſſꝫ fortiꝰ: dixit vinū: qꝛ ſeducit mētem ⁊ regis ⁊ ẜui facit mentē vnā: ⁊ n̄ memīt oēꝫtriſtitiā ⁊ debitū. Qd̓ intelligitur cū vinū et aliacibaria inordinate ſumunt̉. ij. Eſdre. iij. Tertioabſtinētia intellectū acuit ad ſubtilit. ſpeculādūcū .n. oꝑatio intellectꝰ ortū habeat a ſenſu ⁊ fantaſia ẜm doctrinam philoſophi neceſſe ē ꝙ ex mala diſpoſitione partis ſenſitiue ⁊ virtutis imaginatiue: virtus intelligentie inhabilis reddaturad ſpeculatōnē veritatis. Nihil aūt eſt qd̓ ſic ſēſum obſtruat ⁊ fantaſiā deordinat. ſicut cibi ſuꝑfluitas: ex quo vlterius impedimētū cōtingit inrecta oꝑatione intellectꝰ ẜm qd̓ dicit Zul. Mēteinꝗt recta vti n̄ pn̄t multo cibo ⁊ potu repleti. vn̄dicit Hiero. Uēter pīguis pinguē ſenſum gignitEt Sen̄. dicit copia ciboꝝ ſubtilitas impeditur.