.IIII.Titulus
cādum ex electiōe ꝓpͥa qꝛ ꝓcedit ex hītu per conſuetudiēm acquiſito. In eo aūt qui eſt incōtinēsvolūtas inclīatur ad peccādū ex aliqͣ paſſiōe. Etqꝛ paſſio cito trāſit: habitꝰ āt eſt qualitas de difficili mobil̓: inde eſt ꝙ incōtinēs ſtatim penitꝫ traſeūte paſſiōe. Intemperatus aūt nō ſic: ſꝫ gaudetſe peccaſſe. ẜꝫ illud ꝓuer. ij. Letātur cū malefecerint ⁊ exultāt ⁊cͣ. Et rō ē qꝛ oꝑatio ē ſibi facta cōnaturalis ẜm habitū. Un̄ ſequit̉ ꝙ grauiꝰ peccatintēꝑatus qͣꝫ incōtinēsⁿ. Et qͣꝫuis videatur eē maior ignorātia in intēꝑato qͣꝫ in īcōtinēte: n̄ tn̄ ex hͦdiminuit̉ pctm̄ intēꝑati. Rō eſt ẜm. b. tho. qꝛ illaignorātia que precedit inclīatiōem appetitꝰ ⁊ cātea: illa diminuit pctm̄. in qͣꝫtū cat volūtariuꝫ. Sꝫilla que ſequitur inclīatiōem appetitꝰ quāto maior eſt tāto magis aggrauat pctm̄: in intēꝑato at ⁊incōtinēte ignorātia ſequitur inclīatiōeꝫ appetitꝰꝓpter hītū vitij vel paſſiōis: ⁊ n̄ precedit. Eſt aūtmaior in intēꝑato dupl̓r. Uno mō qͣꝫtū ad duratiōem. Nam ignorātia durat in incōtinēte ſoluꝫdurāte paſſiōe: ſic̄ acceſſio ſebris tertiane durāte hūoris cōmotiōe. Sꝫ ignorātia intēꝑati ē aſſidua ꝓpter ꝑmanētiā hītus. Un̄ aſſimilat̉ tiſice ẜꝫph̓m in. vij. eth. Alio mō eſt maior ignorātia in intꝑato qͣꝫtum ad id qd̓ ignorat̉. Nā ignorantia incōtinentꝭᶻ intēditur qͣꝫtū ad aliqd̓ ꝑticulare eligibile: ꝓut .ſ. extimat hͦ nūc eſſe eligendū: ſed intꝑatus habet ignorantiā circa ipſum finem: inquātum iudicat hoc eſſe bonū: vt irrefrenate ſequa.§. III.tur concupiſcētias.Quantum ad ſecunduſ. ꝙ incontinentiā ꝯcupīe ſit peior ⁊ turpior qͣꝫ incōtinētiā ire. Ueꝝ ē ex ꝑte paſſiōis ex qͣ rō ſuꝑat̉Cuius rō ē: qꝛ motꝰ ꝯcupīe hꝫ maiorē īordīationē qͣꝫ motꝰ ire: ⁊ hoc ꝓpter qͣtuor q̄ tangit ph̓s invij. ethi. ¶ Primo quidē qꝛ motꝰ ire ꝑticipat aliqͣliter rōe: inqͣꝫtum .ſ. iratꝰ tēdit ad vēdicandū iniuriā ſibi facta: qd̓ aliqͣliter rō dictat̉: ſꝫ tn̄ n̄ ꝑfecte: qꝛ n̄ intēdit debitū modū vindicte. Sꝫ motꝰconcupīe totaliter ē ẜm ſenſū: ⁊ nullo mō ẜm rōnem Secundo qꝛ motꝰ ire magis ſeꝗtur corꝑiscōplexionē ꝓpter velocitatē motꝰ colere: que tēdit adirā. Un̄ magis ē in promptū qͣꝫ ille ꝗ eſt diſpoſitus ẜm corꝑis cōplexionē ad iraſcendū iraſcat̉. qͣꝫ ꝙ ille ꝗ ē diſpoſitus ad ꝯcupiſcendū: ꝯcupiſcat. Qd̓ aūt ꝓuenit ex naturali corꝑis diſpoſitione ē magis veniā dignū. ¶ Tertio qꝛ ira q̄ritmanifeſte oꝑari: ſꝫ ꝯcupīa latebras: ⁊ doloſe ſulintrat. ¶ Quarto qꝛ ꝯcupiſces delectabilit̓ oꝑarſed iratus qͣſi quadā p̄cedēti triſtitia coactꝰ. Sꝫꝯſiderādo pctm̄ incontinētie qͣꝫtum ad malū qd̓quis incidit a rōne diſcedēs: ſic incōtinētia irevt plurimū ē grauior: qꝛ ducit in ea q̄ ſūt ad ꝓximi nocumētū: vt homicidiū ⁊ hiꝰ. Et nota ꝙ difficilius eſt aſſidue pugnare contra delectationēqͣꝫ contra irā: qꝛ concupīa magis ē continua: ſedad horam difficilius ēᶠ pugnare ſeu reſiſtere ire
.§. IIII.ꝓpter eius impetum.Ad continētiam ſūmēdo ꝓ refrenatione aīmi a voluptatibꝰ inducuntxij. ⁊ diſſuadēt inordinatū affectū voluptatumẜm Guil. in ſū. virtu. ¶ Primū ē locus ī qͦ ſumꝰqꝛ .ſ. in valle lachrymaꝝ ẜm p̄s. Aug. Neſcimꝰ q̄fine claudamur in hoc exilio. Nō eiecit deꝰ hominē de ꝑadiſo vt h̓ faciat aliū ꝑadiſum. ¶ Secundū ē tp̄s in qͦ ſumꝰ. Apl̓s redimētes tp̄s qm̄dies mali ſūt. Bern̄. Uniuerſuꝫ tp̄s pnīe: vigiliaquedā ē ſolennitatis magne ⁊ eterni ſabbati qd̓p̄ſtolamur. Uigilia aūt n̄ eſt tp̄s d̓litiaꝝ ſed feſtū¶ Tertiū ē exemplū xp̄i ⁊ ſctōꝝ. Exo. xxv. Oīafacito ẜm exēplar qd̓ tibi in monte moſtratū ē .i.in xp̄o. bern. xp̄s ꝗ n̄ fallit elegit qd̓ carni moleſtuꝫ ē. Id ergo vtiliꝰ id magis eligendū. Quartū eoꝝ ꝗbus amor voluptatū nocuit exempluꝫeue. Gen̄. iij. Uidit mulier lignū ꝙ eſſet bonumad veſcendū ⁊c̄. ¶ Quintū ē ꝑiculū in voluptatibus ꝯſequēdis multotiēs acꝗrunt̉ vel ꝑ morteꝫ ꝓpriā vel ꝑ mortē alteriꝰ: noluit dauid aquābibere quā attulerāt d̓ ciſterna bethleē tres viri cū ꝑiculo vite eoꝝ ſꝫ libauit dn̄o. ij. Re. exemplū ſal̓onis: ꝗ infatuatꝰ ē amore mulierū. iij. Rexi. ¶ Sextū ē labor in preꝑando. Epichurrꝰ voluptatū aſſertor oēs libros ſuos īpleuit oleribꝰ⁊ pomis ⁊ cibis vilibus: dicēs eē vtēdū: qꝛ carnes ⁊ exꝗſite epule ingenti cura ⁊ miſeria preparant̉: maiorēqꝫ penā hn̄t in querēdo: qͣꝫ voluptatē in vtendo. ¶ Septimū ē voluptatu breuitasSene. Uoluptas ē breuis faſtidio obiecta: qͦ auidus hauſta ē citius in ꝯtrariū recidēs. Octauū eſt eaꝝ indignitas. Seneca. In voluptate nihil ē magnificū: qd̓ natura ꝓximā deo faciat: nōeſt aīmi vilis: ſed puerilis: ad Ro. vi. Quē enimfructū hūiſtis in his in ꝗbus nunc erubeſcitis.¶ Nonū eſt penuria fr̄m nr̄oꝝ ⁊ filioꝝ dei. Nōenī decet xp̄ianuꝫ delitias q̄rere: cū ſciat xp̄m intot mēbris ſuis neceſſitatem hr̄e. Ad Hebre. xi.Fide moyſes grādis factꝰ negauit ſe eē filiū filiepharaōis: magis eligēs cū ppl̓o dei qͣꝫ cū tꝑalispctī hr̄e iocūditatem. Bern̄. Inueniūt curioſi q̄delectētur: n̄ inueniūt miſeri quo ſuſtententur.¶ Decimū ē voluptatū īpuritas: hn̄t .n. multamamaritudinē ānexā. Un̄ in figura recte dn̄s congregatiōes aqͣꝝ appellauit maria. Gen̄. i. Multitudini .n. delectatōnū ānexa ē multa amaritudoEcc̄s. vij. Inueni mulierē amariorē morte .i. v̓oluptatem ¶ Undecimū eſt voluptatum vanitasEcc̄s vl. Adoleſcētia ⁊ voluptas vana ſūt. Hiero. Uoluptas hīta famē n̄ ſatiētatē parit. Io. iiij.Qui beberit ex hac aqͣ .ſ. voluptatis: ſitiet iteruꝫEcc̄s. ij. Dixi vadā ⁊ affluā delitijs ⁊cͣ. ¶ Duodecimū ē eaꝝ noxietas. Noce̓t .n. multiplicit̓. Primo qꝛ ſūt ml̓totiēs hoī occaſio infirmitatis velēt mortꝭ. Un̄ Ecc̄i. xxxvij. Propter crapulā multi ꝑierūt. Seneca. voluptatibꝰ maior ꝑs corpoꝝ