Capitulum .II.
E partibus potēd tialibus tꝑantie. Et pͥmo de ꝯtinētiaquā ſic diffinit andronicus. Ꝙ cōtinētia eſt aīmus inuictus a delectationē. Pro cꝰdeclaratōe ſciēdū ē ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. clv. ꝙ nomē ꝯtinētie refrenationē quandaꝫ importat inqͣꝫtum tenet ſe aliꝗs ne paſſionē ſeqͣtur. Accipit̉tn̄ triplicit̓. ¶ Uno mō large ſeu cōiter: ⁊ ſic importat quādā refrenationē ab illicitis ꝯcupiſcētijs: n̄ ſolū circa materiā tactus: ſꝫ etiā in qͣcunqꝫmateria. Et ſic ſumit Amb. in. i. de offi. ⁊ dr̄ ꝯtinctia ẜm ꝗd. ¶ Secūdo mō accipit̉ ꝯtinētia ꝓprieab aliꝗbus: ꝑ abſtinētia ab oī delectatiōe venerea ēt ꝯiugali. Et ſic diuidit̉ ꝯtinētia ꝯtra caſtitatē: vt dicat caſtitas abſtinētia a delectatiōe illicita extra ꝯiugiū: ⁊ ꝯtinētia abſtinētia etiā a cōiugali delectatione. Et hec reꝑit̉ pͥmo in v̓ginitateSecūdo in viduitate. Un̄ apl̓s ad Gal̓. v. adiūgit cōtinentiā caſtitati ponēs eas ī fructibꝰ ſpūsTertio mō accipit̉ ꝯtinētia a quibuſdā alijs ꝑquā aliꝗs reſiſtit prauis ꝯcupiſcētijs: q̄ in eo vehemētes exiſtūt. Et ſic accipit ꝯtinentia ph̓us invij. ethi. ⁊ etiā in collationibꝰ pr̄m. Hoc mō cōtinentia hꝫ aliꝗd de rōne v̓tutis: inqͣꝫtū .ſ. rō firmata ē ꝯtra paſſiones ne ab eis deducant̉: n̄ tn̄ attīgit ad ꝑfectā rōneꝫ v̓tutis moralis ẜm quā etiāappetitus ſenſitiuꝰ ſubdit̉ rōni: ſic vt in eo n̄ inſurgāt vehemētes paſſiones rōni ꝯtrarie. Et iōph̓s dicit in. iiij. eth. ꝙ continētia n̄ ē virtus: ſedquedā mixta: inqͣꝫtum .ſ. hꝫ aliꝗd de virtute: ⁊ inaliquo deficit a v̓tute. Largius tn̄ accipiēdo vitutē ꝓ quolibet pͥncipio laudabili oꝑatione: ſicpoſſumus dicere cōtinētiā virtutē. Et ẜm hͦ dr̄tcontinēs a tꝑato: ſicut imꝑfectū a ꝑ̄fecto: qꝛ tꝑatus cū hēat ꝑfecta virtute .ſ. tꝑantia: nō patit̉ vehemētes paſſiones cōcupīe. Continēs aūt patit̉vehemētes: ſꝫ n̄ deducit̉ reſiſtēs rōne: ſed ſumēdo ꝯtinentiā ſcd̓o md̓ .ſ. ꝓ abſtinentia ab oī delectatiōe venerea: ſic ē potior tꝑantia: ſic v̓ginitascaſtitate ꝯiugali. Nec ex hoc ſeꝗtur ꝙ ꝯtinēs ſitmaioris meriti in reſiſtēdo qͣꝫ tꝑatus: cū magisaboret impugnando: qꝛ ẜm. b. Tho. magnitudoꝯcupīe vel debilitas eiꝰ: pōt ꝯtingere ex duplicicā. Qn̄qꝫ videlicet ex cā corꝑali. Quidā .n. ex naturali cōplexione ſūt magis ꝓni ad cōcupiſcendū qͣꝫ alij. Et iteꝝ ꝗdā hn̄t occaſiones ſeu opportunitates delectationū cōcupīam inflamantes:patas magis qͣꝫ alij. Et debilitas concupīe ꝓcedēs ex iſta cā: diminuit meritū ⁊ magnitudo auget. Qn̄qꝫ v̓o debilitas concupīe vel magnitudoꝓuenit ex cā ſpūali laudabili: puta ex vehementia charitatis vel fortitudinis rōnis: ſic accidit īhoīe tꝑato. Et hiꝰ debilitas cōcupīe auget meritu rōne ſue cauſe: ⁊ magnitudo cōcupīe: ſicut inꝯtinēte minuit meritū. Itē qꝛ delectationes venereoꝝ ſūt vehemētiores qͣꝫ delectatioōs ciborHō magis ꝯſueuimus dicere ꝯtinētiā ⁊ incōtine-
tiam circa venerea qͣꝫ circa cibos. Līcꝫ ẜm ph̓mẜm vtrūqꝫ dici poſſit. Item qꝛ continētia eſt circa bonū rōnis hūanū: iō attendit̉ circa paſſiōesque pn̄t hōi eſſe cōnaturales. Un̄ ph̓s dic̄ in. vijethi. ꝙ ſi ꝗs tenēs pueꝝ cōcupiſcat eū comederevel ad delectationē venereoꝝ: ſiue ſeqͣt̉ ꝯcupīaꝫſiue nō: n̄ dr̄ ſimpl̓r continēs: ſꝫ ẜm ꝗd. Eſt .n. inclinatio beſtialis nō naturalis.Continētia et eius contrariū incontinētia ꝑtinet ad aīam magis qͣꝫ adcorpus qͣꝫuis ſint circa ꝯcupīas ⁊ caro ꝯcupiſcere dicat̉ aduerſus ſpm̄: ẜm apl̓m ad Gal̓. v. Rōē ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. clvi. qꝛ vnūqd̓qꝫ magis attribuit̉ ei qd̓ eſt cā ꝑ ſe: qͣꝫ ei qd̓ ſolū occaſionemp̄ſtat. Iō aūt qd̓ ē ex ꝑte corꝑis ſolū occaſionē īcontinētie p̄ſtat. Ex diſpōne .n. corꝑis ꝓcede̓ pōtꝙ inſurgat paſſiones vehemētes in appetitu ſēſitiuo q̄ ē virtus organi corporei. Sꝫ hiꝰ paſſiones qͣntūcūqꝫ vehemētes n̄ ſūt ſufficiētes ca incōtinētie: ſꝫ occaſio ſola eo ꝙ durāte vſu rōnis:ſemꝑ hō pōt reſiſtere ꝯcupiſcētijs ⁊ paſſionibꝰ.Si v̓o paſſiōes adeo increſcāt ꝙ auferāt vſumrōnis total̓r: ſicut accidit in his ꝗ ꝑꝑ vehemētiāpaſſionū incurrunt amentiā: n̄ remanebit rōniꝯtinētie ⁊ incōtinētie: qꝛ n̄ ſaluat̉ in eis iudiciuꝫrōnis qd̓ continēs ẜuat: incontines nō ſeruat: ⁊ſic ſeq̄tur ꝙ cā incontinētie eſt ex ꝑte aīe: q̄ rōnepaſſionibꝰ n̄ reſiſtit: qd̓ fit duobꝰ modis ẜm ph̓mvij. ethi. Uno mō qn̄ aīa paſſionibꝰ cedit anteqͣꝫrō ꝯſilietur: q̄ v̓ocat̉ irrefrenata īcōtinētia. Aliomō qn̄ n̄ ꝑmanet hō in hīs q̄ ꝯſiliata ſūt: eo ꝙ debiliter ē firmatus in eo qd̓ rō iudicauit: ⁊ hiꝰ vocatur debilitas. ¶ Itē nota ꝙ ex īpetu paſſionisꝓuenit: ꝙ aliꝗs ſtatim ſeꝗtur paſſionē: an̄qͣꝫ cōſiliū rōnis. Impetꝰ aūt paſſionis pōt ꝓuenire: velex velocitate ſicut in colericis: vel ex vehemētiaſicut in melacolicis ꝗ ꝑꝑ terreſtrē cōplexionemvehemētiſſime īflāmant̉. Sicut ⁊ ecōtrario. cōtingit: ꝙ aliꝗs n̄ ꝑſiſtit in eo qd̓ cōſiliatū ē: ex eoqd̓ debiliter inheret ꝑꝑ mollitiē cōplexionis: vtin mulieribꝰ que ꝑꝑ debilē cōplexionē debiliterinherēt ꝗbuſcūqꝫ inherēt: d̓ facili ſequētes paſſiones qͣꝫuis raro in aliꝗbus aliter accidit: ẜm illud ꝓuer. vl. Mulierē fortem ꝗs inueniet. Hocidē videt̉ contingere in flegmaticis ꝑꝑ eandemcām ſicut ī mulierihꝰ. hoc totū accidit inqͣꝫtū excomplexione corꝑis dat̉ aliqua occaſio incontitie: n̄ aūt eſt cā ſufficiens..§. II.Sicut tēperatus perſectior ē ꝯtinēte ita eꝯͣ .ſ. intꝑatꝰ grauius peccatincōtinēte. Et incōtinens cōcupīe peior incontinēti ire. Rō primi .ſ. ꝙ intēperatus ē peior incōtinēte ẜm. b. Tho. vbi ſupra eſt: qꝛ pctm̄ p̄cipue īvolūtate conſiſtit ẜm aug. ⁊ iō vbi ē maior inclinatio volūtatis ad peccādū: ibi ē grauiꝰ peccatūIn eo aūt ꝗ eſt intꝑatus: volūtas ꝓcedit ad pec-