Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum .I.

penitētia. Fit dignus venia qui erubeſcit xp̄oſ. confitendo verecundie peccatū ſuū. vn̄ de pe.§. III.di. v. conſideret.Uerecundantur autēhomines maxīe ẜm phūm in. ij. rheto. corā virtuoſis ſapientibus ꝯiūctis familiaribus ꝓpalātibus vicia de defectibus magis qͣꝫ cora alijs hꝰ eſt ẜm. b. Cho. vbi ſupra: qꝛ vituperiūopponat̉ honori: ſicut honor īportat teſtimoniūquoddā de excellētia alicuiꝰ: p̄cipue que ē ẜmvirtutē: ita obprobriū cuius timor ē verecūdia:importat teſtimoniū quoddā ex defectu alicuiꝰ:p̄cipue eſt ẜm culpa. Et qͣꝫto teſtimoniū alicꝰreputat maioris pōderis: tanto magis ab eo verecūdamur. Pōt aūt teſtimoniū alicuiꝰ pōderismaioris reputari tripl̓r. Uno ꝓpter certitudinē veritatis ꝓcedenteꝫ ex rectitudine iudicij.Sicut pꝫ de ſapientibus virtuoſis a ꝗbusmagis defiderat honorari: magis ab eis verecūdatur. Un̄ a pueris beſtijs nullus verecundat̉ ꝓpter defectū ꝓuenienteꝫ ex cognitione qͣſiꝑticulari eoꝝ de quibus eſt teſtimoniū: qꝛ vnuſquiſqꝫ bn̄ iudicat cognoſcit. Et ſic magis verecūdamur a ꝑſonis ꝯiuctis que magis facta nr̄aꝯſiderāt. A ꝑegrinis aūt oīno ignotꝭ ad qͦs fctānr̄a ꝑueniunt: nullo verecūdamur. Tertio e teſtimoniū alicuius magni pōderis exeffectu .ſ. ꝓpter iuuamentū vel nocumētū ab eoꝓueniēs: deſiderant hoīes magis honorariab his pn̄t iuuare: magis verecūdāt̉ ab his pn̄t nocere. Et inde ē qͣꝫtuꝫ ad aliꝗd magis verecūdamur a ꝑſonis magis ꝯiūctis quibusſumus ſemꝑ ꝯuerſatī: qͣſi ex hoc nobis ꝓueniatꝑpetuū detrimentū obprobrij. Qd̓ aūt ꝓuenit aꝑegrinis trāſeūtibus: cito tranſit. Sic etiā magis verecūdamur a ꝓpalatoribus viciorū irriſoribus: ſabulaꝝ fictoribus: ꝑꝑ nocumentū inde ꝓueniēs qd̓ ē diffamatio apud ml̓tos. Apudillos etiā inter quos nihil mali fecimꝰ: verecundamur ꝓpter nocumētū ſequēs: qꝛ hoc amittimus bonā opinionē quā de nobis hēbāt. Abillis a ꝗbus aliꝗd de nouo poſtulamꝰ: vel quoꝝvolumꝰ pͥmo eſſe amici magis verecūdamurnocumentū inde ꝓueniēs .ſ. impedimentū īplede petitiōis amicitie aſſumende. A ſimilibusnobis in malis verecūdamur eos cognoſcēdo: qꝛ non eſtimamus defectū noſtrū apprehendant vt turpe..§. IIII.Erubeſcentia inuenitur in ꝑfecte virtuoſis: vt in. iiij. ethi. Nec ī obſtinatis profundatis in pctō. ẜm illud Hiere. iij.Frōs meretricis facta ē tibi erubeſcere neſciſti.Hꝰ eſt ẜm. b. Tho. vbi ſupra: qꝛ verecundia: vt dictuꝫ ē: ſit timor turpitudīs: aliqd̓ maij timeat̉ pōt ꝑtingere. Uel qꝛ illud extimat̉vt malū: aūt qꝛ extimat̉ vt poſſibile vel diffici

le euitari. Et ẜm hoc verecūdia deficit in aliquodupl̓r. Uno qꝛ ea ſunt erubeſcibilia: apprehēdunt̉ vt turpia. Et hoc rōne carēt verecūdia in pctīs ꝓfundati: ꝗbus ſua pct̄a diſplicent: ſꝫ magis de eis gl̓iant̉. Alio qꝛprehendūt turpitudinē vt poſſibilē ſibi vel qͣſinon facile euitabilē. Et hoc ſenes ſtudioſiverecūdia carēt. Sūt tn̄ ſic diſpoſiti: vt ſi in eiseſſꝫ aliꝗd turpe: de hoc verecūdarent̉: ſic defectus verecūdie reꝑit̉ in peſſimis optimis: ſꝫ excāis diuerẜ. Inuenit̉ etiā in his mediocrit̓ ſehn̄t ẜm eſt in eis aliꝗd de amore boni: tn̄ſūt totaliter īmunes a malo. Et qꝛ vt dr̄ in. iiij.ethi. vitanda ſūt a virtuoſo ſolū ſūt mala ẜmveritatē: ſꝫ etiā ẜm opinioneꝫ: ẜm illud apl̓i .i. adtheſſ. v. Ab om̄i ſp̄e mala abſtinete vos. Ideo .n.caueāt ab his ſunt ſigna vicioꝝ: de quibus ēthoīes erubeſcūt ſolū de ip̄is vicijs ē in eisverecūdia in hiꝰ. Eſt tn̄ in ꝑfectis aliꝗs motꝰ verecūdie p̄ueniēs rōneꝫ: ſicut ceteraꝝ paſſionū.Nec dr̄ pars tꝑantie: qͣſi intrans eſſentiā eius ſꝫqͣſi diſpoſitiue ſe hn̄s ad. Un̄ Amb. dicit verecūdia facit pͥma fundamēta tꝑantie inqͣꝫtuꝫ .ſ.incurrit horrorē turpitudinis..§. V. verecundia de quibuſdā eſt vi LOc. i tanda: de quibuſda eſt poſtergenda: de quibuſdā eſt moderāda: de quibuſdā ēꝓcuranda. Et pͥmo qͣꝫtum ad bona faciēda. Naꝫdimittere facere bonū ꝓpter verecundiā ne irrideātur ab hoībus pctm̄ eſt. Un̄ xp̄s Lu. ix. Siꝗs me erubuerit meos ẜmones .ſ. ſeruare: velannūciare: vel diſcere hūc filius hoīs erubeſcꝫ venerit in maieſtate ſua: ſil̓r erubeſcere rep̄hendere crimīa qn̄ rep̄hēdi dn̄t. Un̄ Nathanerubuit rep̄hēdere regē dauid de adulterio: necIohānes bap. herode de inceſtū. Un̄ Iſaiasdimiſit ꝑꝑ verecundiā ad ſeruandū mandatū ſibi a deo factū ꝗn iret nudꝰ triēniū ciuitatē tn̄ eſſet de ſeīe regio. hic tn̄ latet āguis in herba vn̄ caute ambulādū. quidā ſub ſpe mortificatiōis: vocātes ſe ſpūales: nudos ſe offerūtaſpectui alioꝝ ſine vrgente: addētes alia turpiā: ſi cōmixtionē vt ſic mortificēt ſe: ſꝫ vtiqꝫaīas mortificat: qꝛ hiꝰ mortale ē: niſi eēt certireuelatiōe dei eis ſuꝑ hec facta: qd̓ legit̉ in nouo teſtō. Et pͥmi ꝑntes pꝰ pctm̄ fecerūt erubeſcētes ꝑicomata: deꝰ addidit tunicas pelliceas adhoneſtatē. Secūda verecūdia ē poſtergēda .i. curāda .ſ. ē de his ſunt pct̄a: vt de pauitate: de illegitīatione: ſterilitate hiꝰ. Un̄ ChryſNunqͣꝫ de vicijs ꝑntū erubeſcamꝰ ſꝫ illud vnuꝫq̄ramꝰ: ſemꝑ amplectamur v̓tutē: diſ. lvi. nunqͣꝫ.Et Amb. Pudor ē feīs nuptiaꝝ p̄mia hr̄e .i. filios: quibus hec ē ſola cānubēdi. xxxij. q. ij. vbigl. ſola. i. p̄cipua. Si tn̄ eas ſtat ꝗn habeāt cur debeāt erubeſce̓. Sicut nec zachariaseliſabeth. Tertia ē moderāda videlicꝫ pctīscōmiſſis. dꝫ ꝗs erubeſce̓: pͥncipl̓r reſpectu