Capitulum .I.
penitētia. Fit dignus venia qui erubeſcit ꝓ xp̄oſ. confitendo verecundie peccatū ſuū. vn̄ de pe.§. III.di. v. conſideret.Uerecundantur autēhomines maxīe ẜm phūm in. ij. rheto. corā virtuoſis ſapientibus ꝯiūctis familiaribus ⁊ ꝓpalātibus vicia de defectibus magis qͣꝫ cora alijsRō hꝰ eſt ẜm. b. Cho. vbi ſupra: qꝛ cū vituperiūopponat̉ honori: ſicut honor īportat teſtimoniūquoddā de excellētia alicuiꝰ: ⁊ p̄cipue que ē ẜmvirtutē: ita obprobriū cuius timor ē verecūdia:importat teſtimoniū quoddā ex defectu alicuiꝰ:p̄cipue ꝗ eſt ẜm culpa. Et iō qͣꝫto teſtimoniū alicꝰreputat maioris pōderis: tanto magis ab eo verecūdamur. Pōt aūt teſtimoniū alicuiꝰ pōderismaioris reputari tripl̓r. Uno mō ꝓpter certitudinē veritatis ꝓcedenteꝫ ex rectitudine iudicij.Sicut pꝫ de ſapientibus ⁊ virtuoſis a ꝗbus hōmagis defiderat honorari: ⁊ magis ab eis verecūdatur. Un̄ a pueris ⁊ beſtijs nullus verecundat̉ ꝓpter defectū ꝓuenienteꝫ ex cognitione qͣſiꝑticulari eoꝝ de quibus eſt teſtimoniū: qꝛ vnuſquiſqꝫ bn̄ iudicat q̄ cognoſcit. Et ſic magis verecūdamur a ꝑſonis ꝯiuctis que magis facta nr̄aꝯſiderāt. A ꝑegrinis aūt ⁊ oīno ignotꝭ ad qͦs fctānr̄a nō ꝑueniunt: nullo mō verecūdamur. Tertio mō e teſtimoniū alicuius magni pōderis exeffectu .ſ. ꝓpter iuuamentū vel nocumētū ab eoꝓueniēs: ⁊ iō deſiderant hoīes magis honorariab his ꝗ pn̄t iuuare: ⁊ magis verecūdāt̉ ab hisꝗ pn̄t nocere. Et inde ē qͣꝫtuꝫ ad aliꝗd magis verecūdamur a ꝑſonis magis ꝯiūctis cū quibusſumus ſemꝑ ꝯuerſatī: qͣſi ex hoc nobis ꝓueniatꝑpetuū detrimentū obprobrij. Qd̓ aūt ꝓuenit aꝑegrinis ⁊ trāſeūtibus: cito tranſit. Sic etiā magis verecūdamur a ꝓpalatoribus viciorū ⁊ irriſoribus: ⁊ ſabulaꝝ fictoribus: ꝑꝑ nocumentū inde ꝓueniēs qd̓ ē diffamatio apud ml̓tos. Apudillos etiā inter quos nihil mali fecimꝰ: verecundamur ꝓpter nocumētū ſequēs: qꝛ ꝑ hoc amittimus bonā opinionē quā de nobis hēbāt. Abillis a ꝗbus aliꝗd de nouo poſtulamꝰ: vel quoꝝvolumꝰ pͥmo eſſe amici magis verecūdamur ꝑnocumentū inde ꝓueniēs .ſ. impedimentū īplede petitiōis ⁊ amicitie aſſumende. A ſimilibusnobis in malis nō verecūdamur eos cognoſcēdo: qꝛ non eſtimamus ꝙ defectū noſtrū apprehendant vt turpe..§. IIII.Erubeſcentia nō inuenitur in ꝑfecte virtuoſis: vt in. iiij. ethi. Nec ī obſtinatis profundatis in pctō. ẜm illud Hiere. iij.Frōs meretricis facta ē tibi erubeſcere neſciſti.Hꝰ rō eſt ẜm. b. Tho. vbi ſupra: qꝛ cū verecundia: vt dictuꝫ ē: ſit timor turpitudīs: ꝙ aliqd̓ maij n̄ timeat̉ pōt ꝑtingere. Uel qꝛ illud n̄ extimat̉vt malū: aūt qꝛ n̄ extimat̉ vt poſſibile vel diffici
le euitari. Et ẜm hoc verecūdia deficit in aliquodupl̓r. Uno mō qꝛ ea q̄ ſunt erubeſcibilia: n̄ apprehēdunt̉ vt turpia. Et hoc mō ⁊ rōne carēt verecūdia in pctīs ꝓfundati: ꝗbus ſua pct̄a nō diſplicent: ſꝫ magis de eis gl̓iant̉. Alio mō qꝛ n̄ cōprehendūt turpitudinē vt poſſibilē ſibi vel qͣſinon facile euitabilē. Et hoc mō ſenes ⁊ ſtudioſiverecūdia carēt. Sūt tn̄ ſic diſpoſiti: vt ſi in eiseſſꝫ aliꝗd turpe: de hoc verecūdarent̉: ⁊ ſic defectus verecūdie reꝑit̉ in peſſimis ⁊ optimis: ſꝫ excāis diuerẜ. Inuenit̉ etiā in his ꝗ mediocrit̓ ſehn̄t ẜm ꝙ eſt in eis aliꝗd de amore boni: ⁊ tn̄ nōſūt totaliter īmunes a malo. Et qꝛ vt dr̄ in. iiij.ethi. vitanda ſūt a virtuoſo n̄ ſolū q̄ ſūt mala ẜmveritatē: ſꝫ etiā ẜm opinioneꝫ: ẜm illud apl̓i .i. adtheſſ. v. Ab om̄i ſp̄e mala abſtinete vos. Ideo .n.caueāt ab his q̄ ſunt ſigna vicioꝝ: de quibus ēthoīes erubeſcūt ⁊ n̄ ſolū de ip̄is vicijs n̄ ē in eisverecūdia in hiꝰ. Eſt tn̄ in ꝑfectis aliꝗs motꝰ verecūdie p̄ueniēs rōneꝫ: ſicut ⁊ ceteraꝝ paſſionū.Nec dr̄ pars tꝑantie: qͣſi intrans eſſentiā eius ſꝫqͣſi diſpoſitiue ſe hn̄s ad eā. Un̄ Amb. dicit ꝙ verecūdia facit pͥma fundamēta tꝑantie inqͣꝫtuꝫ .ſ.incurrit horrorē turpitudinis..§. V.ꝙ verecundia de quibuſdā eſt vi¶ LOc. i tanda: de quibuſda eſt poſtergenda: de quibuſdā eſt moderāda: ⁊ de quibuſdā ēꝓcuranda. Et pͥmo qͣꝫtum ad bona faciēda. Naꝫdimittere facere bonū ꝓpter verecundiā ne irrideātur ab hoībus pctm̄ eſt. Un̄ xp̄s Lu. ix. Siꝗs me erubuerit ⁊ meos ẜmones .ſ. ſeruare: velannūciare: vel diſcere hūc filius hoīs erubeſcꝫcū venerit in maieſtate ſua: ⁊ ſil̓r erubeſcere rep̄hendere crimīa qn̄ rep̄hēdi dn̄t. Un̄ Nathan n̄erubuit rep̄hēdere regē dauid de adulterio: necIohānes bap. herode de inceſtū. Un̄ ⁊ Iſaias n̄dimiſit ꝑꝑ verecundiā ad ſeruandū mandatū ſibi a deo factū ꝗn iret nudꝰ ꝑ triēniū ꝑ ciuitatēcū tn̄ eſſet de ſeīe regio. hic tn̄ latet āguis in herba vn̄ caute ambulādū. Nā quidā ſub ſpe mortificatiōis: vocātes ſe ſpūales: nudos ſe offerūtaſpectui alioꝝ ſine cā vrgente: addētes ⁊ alia turpiā: ⁊ ſi n̄ cōmixtionē vt ſic mortificēt ſe: ſꝫ vtiqꝫaīas mortificat: qꝛ hiꝰ mortale ē: niſi eēt certi d̓reuelatiōe dei eis ſuꝑ hec facta: qd̓ n̄ legit̉ in nouo teſtō. Et pͥmi ꝑntes pꝰ pctm̄ fecerūt erubeſcētes ꝑicomata: ⁊ deꝰ addidit tunicas pelliceas adhoneſtatē. Secūda verecūdia ē poſtergēda .i.n̄ curāda cū .ſ. ē de his q̄ n̄ ſunt pct̄a: vt de pauitate: de illegitīatione: ſterilitate ⁊ hiꝰ. Un̄ ChryſNunqͣꝫ de vicijs ꝑntū erubeſcamꝰ ſꝫ illud vnuꝫq̄ramꝰ: ſemꝑ amplectamur v̓tutē: diſ. lvi. nunqͣꝫ.Et Amb. Pudor ē feīs nuptiaꝝ p̄mia n̄ hr̄e .i. filios: quibus hec ē ſola cānubēdi. xxxij. q. ij. vbigl. ſola. i. p̄cipua cā. Si tn̄ ꝑ eas n̄ ſtat ꝗn habeātnē cur debeāt erubeſce̓. Sicut nec zacharias ⁊eliſabeth. Tertia ē moderāda videlicꝫ d̓ pctīscōmiſſis. Nā dꝫ ꝗs erubeſce̓: ⁊ pͥncipl̓r reſpectu