Titulus.III.

hūane ꝓſperitatis: que etiā de ſe diſponit ad hocex duplici ꝑte ad ruinā inclinat̉ pctī. Et ꝑꝑ hͦ vixaliꝗs inuenitur in ꝓſperitate cōſtitutus ꝗ bn̄ eavtatur. Nā ſicut dicit phūs. Non eſt niſi v̓tuoſiviri bn̄ ferre bonas fortūas. Maxīe aūt ꝗ alijsp̄ferunt̉: bonas ſortunas bn̄ ferre neſciunt: quiapter ea q̄ dicta ſunt inclinātia ad pctm̄: hn̄t tertiūqd̓ etiā ad hoc īpellit .ſ. eminentia ſuꝑ ceteros: q̄ſe n̄ hoīes ſed ſuꝑ hoīes putant̉: ꝑꝑ qd̓ ad multaſcelera ⁊ tyrānides erūpunt. Exempla in ſalomone: d̓d̓. ezechia ꝗ in ꝓſperitate grauiter deliquerunt in aduerſitate v̓o reuerſi ſunt ad deū. vnde⁊ Salomon poſtea fecit libꝝ eccleſiaſtes: quē hebrei intitulant de peni. ſal̓on. Et hoc etiam dicit.§. VIII.Ambro. ⁊ Hiero.Quintuꝫ remediuꝫ eſtꝯſideratio mutabilis ⁊ miẜabilis ſtatus vite pn̄tis. Factus eſt .n. mūdus iſte ad modū cuiuſdācirculi: ſicut dicit quidā ph̓s. Et hoc quidē veꝝē n̄ qͣꝫtum ad motu celi ad queꝫ ſequit ſucceſſiotꝑis: ſꝫ qͣꝫtum ad ꝯtinuos motꝰ ⁊ diuerſos euentꝗ eueniūt circa hoīem: vt veꝝ ſit ẜm ph̓m ꝙ cōtinuū motū ſuꝑioꝝ ſeꝗtur ꝯtinua trāſmutatio inferioꝝ ꝑꝑ qd̓ hūana vita ꝯtinue labit̉ ⁊ ī quadāagitatione ꝯfiſtit: vn̄ dixerūt ꝙ ex motu celi ⁊ tēporis adiacētia relinquebat̉ in re tꝑali quedamtabefactio ⁊ diſpoſitio ad corruptionē quā appellauerūt: qn̄ eſt aūt mūdus iſte ſub hoc ordine taliter ꝯſtitutꝰ: vt n̄ hꝰmentis affectū fingamus credētes hanc vitā hoī eſſe ꝯceſſā ꝓ requie ⁊ hītation pr̄ie: ſꝫ potius ex his aduertamꝰ eā eſſe datāꝓ quodā nauigio tranſeūtiū: ⁊ ad tp̄s ꝑegrinantiū: ⁊ ſic cōpellamur aliā meliorem vita credere⁊ illā deſiderare: ⁊ in hoc mūdus ē optime ꝯſtitutus. Nam ſi ſtabilior foret ⁊ ꝓſpera ſemꝑ daret:hoīeꝫ minus traheret ad ſui dilectionē ſeu ad ſediligendū: ⁊ tūc nihil aliud q̄reret qͣꝫ qd̓ oculuscernerec: ac ꝑ hoc celū ꝑderet: ad qd̓ hītandū factus ē. Sed dū vita pn̄s n̄ in eode ſtatu ꝑmanet⁊ freq̄nter aduerſa ꝓpinat: hoīem quē ſic frequēter ꝯterēdo agitat: ad aliū diligendū compellit.vn̄ dicit Gre. Ipſe mūdꝰ dū tot amaritudinibꝰcruciat dū tot calamitatibus ingeminat qd̓ alid̓niſi vt nō ametur clamat.§. IX.Sextu remediuꝫ ē conſideratio diuine miſerationis qͣ vt dicit Gregoquoſdā hic deus ꝑcendo ferit: ⁊ ꝗbuſdā p̄cit vt īꝑpetuuꝫ feriat. Sicut .n. ꝑ Io. dr̄ apoc̄. iij. Ego qͦsamo: corrigo ⁊ caſtigo: ⁊ apl̓s ad Hebre. ij. dicit.Flagellat oēm filium quē recipit. Quare aūt neceſſe ſit dei filios in hac vita flagellari cauſa eſt:qꝛ nemo eſt in hac vita tam iuſtus ꝗ nō ꝯmittataliqua peccata leuia q̄ ⁊ ſi non mereant̉ penameternā: neceſſe ē tn̄ ea aliqua pena puniri: qꝛ nullū peccatū tranſit impunitū. Miſericorditer ergo agitur cū homine qn̄ peccata ſine ꝗbus ī hac

vita nō viuitur ꝑ aliqua aduerſa purgātur vt inalia vita a penis libere exiſtat. vn̄ dicit Grego. ꝙſignū miſerētis dei eſt quādo ꝗs culpa ꝑpetratamox diuina vltione punitur. Eſt .n. magnū argumentū ꝙ ad maiora bona illos ꝯſeruat quos p̄ſentibus bonis priuat: qꝛ niſi corruptꝭ deus hereditatē dare diſponeret: erudire eos ꝑ moleſtias non curaret. Un̄ dicit Sene. in. li. de ꝓuidēꝙ deus ad bonos viros non hꝫ animū maternūſed paternū. Matres .n. in ſinu filios vouent: eteos demulcēdo ꝑ inertiā lagueſcere faciūt. Patres vero filios laboribus ⁊ exercitijs agitantesꝓbant: vt eruditiores fiāt: vere ergo deus patereſt his: quos ꝑ flagella emendando caſtigat. Un̄dicitur ꝓuer. xiij. Qui ꝑcit virge odit filiū ſuumQui aūt diligit inſtanter erudit: vt ergo deꝰ hosquos in filios recipit erudiat: virga flagellationis vtitur: ꝑ quā ſtulticiā colligata in corde pueri .i. hoīs pueriliter viuētis fugat. Sicut diciturin eo. li. ꝓuer. Facit ad qd̓ habetur de pe. diſ. i. ſipeccatu. vbi dicitur. Ab electoꝝ ſuorū ſordibusdeus curat peccatoꝝ ſuoꝝ maculas tꝑali affliction abſtergere quas in eis in eternū nō vult videre .i. punire. Exemplū in maria vxore aaron ꝑcuſſa lepra ꝓpter murmurationē. Ad hoc figuradum legitur Exo. xij. ꝙ egyptij laboribus ⁊ moleſtijs tadiū iudeos afflixerūt qui eos compulerūt egyptum relinquere: ⁊ ad ſacrificanduꝫ deodeſertū intrare: dicente ſcriptura Exo. xij. Urgebant egyptij populū iſraheliti cū de terra ſua exire. Per egyptū que interp̄tatur tenebra ſignificatur mundus tenebroſus ꝗ per multa aduerſaque aduerſū hominē mittit: eum a ſe exire facit:⁊ ꝙ ad deum fugiat quaſi inuitū cogit: ẜm illudGre. Mala que nos hic premūt ad deum ire cōpellunt. Ad hoc etiam facit illud Oſee. Ecce ſepiam vias tuas ſpinis et cetera. ibi vide. et illudLuce. xiiij. Exi in vias ⁊ ſepes. ⁊ compelle intra§. X.Ieptimuꝫ remediumqd̓ eſt coniūctum p̄cedenti eſt conſideratio diuine ꝓbationis: quia deus in hac vita aliquos felices facit: qͣ eos nulla aduerſitate p̄mit vt eos miſeros in illa vita ꝯſtituat. Nullus ē .n. tam a deoauerſus ꝗ non aliqͣ de genere bonoꝝ faciat: ⁊ cūnullū bonū ſit qd̓ ſua retributiōe careat: rn̄detdeus ꝓ p̄mio n̄ magna bona alterius vite: qꝛ premiū nimis excede̓t meritū: ſꝫ ꝯcedit aliq̄ ꝓſperavite pn̄tis: q̄ ſūt ꝑua bona. Et hͦ ē ſignū eterne dānatioſs ſicut dicit gre. Cōtinuꝰ inꝗt ſucceſſus tꝑaliū ē certū future calamītatis indiciū. De hͦ deiiudicio occulto ⁊ tn̄ iuſto. Hiere. cū d̓o diſputāsq̄rit. Quare inꝗt via īpioꝝ ꝓſꝑat̉. bn̄ ē oībus ꝗ p̄uaricāt̉ ⁊ male agūt: plātaſti eos ⁊ radicē miſer̄tꝓducūt ⁊ faciūt fructū: ꝓpe es tu ori eoꝝ ⁊ lōgea corde eoꝝ. q. d. Impij ꝓſperari vident̉: quia tudeus firmas eos in temporalibus bōis: ⁊ in eis