Capitulum. VII.

eneo in ligno aſpicientes in eū vulnerati a ẜpentibus liberabātur Numeri. xxi. ¶ Secundo extendit ad lōganimitatē patīe. depulſo .n. lāguoreaccidie ꝑ memoriā paſſionis: mēs in deū erectalōganimis efficitur ad tolerandū diutius aduerſa. Un̄. i. pe. iiij. xp̄o paſſo in carne: ⁊ vos eadē cogitatione armamini. In hiꝰ figurā mādauit Antiochus rex: vt elephantibus ꝗ erant in bello on̄deretur ſanguis vue ⁊ mori vt acrius accēderētur ad p̄lium .i. macha. vi. Similiter ad aſpectuꝫꝑ ꝯſideratione ſanguinis xp̄i qui ad modū vuedr̄ calcatus in torculari crucis: bellantes cōtraaduerſitates mundi: rētationes carnis: ⁊ diaboliaccēduntur ad reſiſtendū ⁊ bellandū. Tertio dulcorat amorē letitie: qn̄ enim mēs diu aduerſa ſuſtinet: ⁊ ſepe ad memoriā paſſionē xp̄i reuocet: vtad patīam aīetur: n̄ amplius amara ſentit: ſꝫ dulcedinē mentis: que aliqn̄ redūdat etiā ad ſenſitiuā vt deſideret amplius pati. i. ad Corin. x. Fidelis deus ꝗ nō patietur vos tētari ſuꝑ id qd̓ poteſtis: ſed faciet cū tētatione etiaꝫ ꝓuentum. In hiꝰfiguraꝫ legit̉ Exo. xv. ꝙ ſilijs iſrael in deſerto inueniētibus aquas amaras vt n̄ poſſent bibere:miſſo ligno de mandato dei in aquis dulcorateſunt vt biberēt delectabiliter. Aque ſūt tribulationes que frequēter occurrūt in deſerto hꝰ mūdi: ⁊ in ſe amare ſūt: ſed ligno crucis miſſo in eisid ē meditatione hīta de paſſione efficiūtur dulces: vt ꝗs patiēter ⁊ delectabiliter ſuſtineat. Fac̄ad p̄dicta qd̓ dr̄. vij. q. i. ſuggeſtū. vbi ſic. Nō voschariſſimi a pio mentis ꝓpoſito afflictōnis amaritudo coartat recedere ꝯſiderātes quāta deus⁊ dn̄s nr̄ ieſus xp̄s pro nobis ꝑtulerit: quibuſuecontumelijs afficiendū tradiderit: vt nos a iugodiabolice ſeruitutis eriperet. hec ibi. Fidelis miles libent̓ patit̉ cū rege ſuo ⁊ filiꝰ cū pr̄e. §. V.Secundum remediuꝫeſt ſacra ſcriptura: recitās magnifica facta ſctōꝝpatꝝ: eoꝝ maxime que aduerſa paſſi ſūt. Ad hocenim ſpūs ſanctus pͥncipaliter voluit antiquoꝝfacta ſub ſcriptura redigi: vt poſteri illa ꝯſiderates aīarentur ad ſimilia ſuſtinēda ⁊ oꝑanda. vtdicit apl̓s ad ro. xv. Quecūqꝫ ſcripta ſūt ad nr̄aꝫdoctrinā ſcripta ſunt: vt per patīam ⁊ ꝯſolationēſcripturaꝝ ſpem habeamꝰ. Et hoc eſt qd̓ dr̄ Zhobie. ij. Hanc tētationem .ſ. cecitati ꝑmiſit ꝑuenireilli: vt poſteris daretur exemplū patīe eius: ſicut⁊ ſancti Iob. Eſt aūt ſciendū ꝙ malorū ſocietasſanctis viris valet ad duo ꝓpter qd̓ aduerſa leuius ferre pn̄t. Primo ad augmētum meriti. dūenim iuſti ꝑ malos affligūtur: in virtutibus creſcunt ⁊ in patiendi arte eruditiores fiunt. Undedicit Grego. in regiſtro: vbi erit patientia ſi deeſtqd̓ tolleretur: ego illuꝫ abel eſſe n̄ puto: ꝗ chaynnon habuerit. Boni .n. ſi ſine malis fuerint: perfecte boni eſſe nō poſſunt. Miſericorditer ergodeus ſuis eiectis ꝓuidet: dum in hoc mundo ad

eorum exercitium malos eſſe permittit. Secundo ad purgationem peccati. Aliquādo enim ſanctos viros cōtingit ī dei obſequio ꝑ inertiam tēpore alioruꝫ laudibus inaniter extolli: ampliusqͣꝫ debent de ſua ſāctitate preſumere: ad que omnia reprimēda vtiles ſūt aduerſantiū calumnie:vt ſi quid in vita iuſtoꝝ purgādum extiterit prauorū ſocietate tollatur. Ionathas ſūmus ſacerdos ⁊ ſeniores iudeoꝝ: cum eſſent vexati vndiqꝫbellis: nihilominus ſolatiū ſacrarū ſcripturaruꝫhabere volebant. Unde ſcribentes ſparciatis dicunt. Nos habētes ſolatio ſacros libros ꝗ ſuntin manibus noſtris Macha. xij. c. Exemplū etiāqd̓ ponit Greg. in. iiij. dial̓. de ẜuulo qui fuit pauper ⁊ diu infirmus qui emebat ſacros libros etlegere ſibi faciebat ab his quos recipiebat in ſuidomo peregrinis qui mirabiliter vitā finiuit inbonum..§. VI.Tertiū remediū eſt coſideratio maloꝝ impunitoꝝ que al̓s commiſiſti.Nullus enim adeo iuſtus eſt qui non multa cōmiſerit ꝯtra deum: de quibus ipſo deo miſerātevel diſſimulante: aut etiā differente nondum eſtpunitus: ⁊ dato ꝙ aliqua penam habuerit nontn̄ illam quam meruūt. Uita etiā que in preſentiducitur quantūcunqꝫ ſancta videatur: plena eſtpeccatis: ſi apud iudicē plenius indagetur. Und̓dicit Aug. Ue etiā vite laudabili iuſtoꝝ: ſi ipſamdeus ſine miſericordiā diſcutiat. Nulla ergo pena eſt iniuſta que etiā iuſtis infertur. Et iō in p̄s.dr̄. Si iniquitates obſeruaueris dn̄e: dn̄e quisſuſtinebit. Cryẜ. Bonus non pōt eſſe in om̄ibusbonus: ſed habet aliqua mala: d̓ pe. di. iij. §. quidergo. Exemplū de fratribus Ioſeph: qui deſcēdentes in egyptum: tunc nil mali fecerunt: tamēpaſſi ſunt magnam anguſtiam ex facto Ioſeph: ⁊hoc ꝓpter peccatum prius multo ante cōmiſſuꝫin venditione Ioſeph. Unde dicebant. Meritohec patimur..§. VII.Quartuꝫ remedium ēꝯſideratio abutentiū hūana felicitate. Cōiter .n.homines in ꝓſperitatibus ꝯſtituti in ſuꝑbiam ⁊cordis vanitatē eleuātur: ad ſequēdas etiā carnis delitias īdebite efferūtur. Natura enim humana ꝓpter corruptionē peccati orginalis infirma ē. Unde ad bonū eſt difficilis: ⁊ ad mala ꝓnaEt hoc ē quod dicit apoſtolus ad Ro. vij. Nonenim quod volo bonum hoc facio: ſed quod nolo malum hoc ago. Cuius cauſam ibi ſubdit. Uideo inquit aliam legem in membris meis repugnantem legi mētis mee. Lex quidem membrorum eſt lex fomitis peccati originalis: quod naturam corrumpit: per hāc quidem legem homoinclinatur ad malū contra rationem que eſt lexmentis. Quādo ergo cum hoc interiori motiuoinclināte ad peccatū: habet etiam extra motiuū