Titulus.III.

ignominiā in ligno crucis: qui fuit pͥnceps ⁊ vexillifer populi xp̄iani in ſuſtinendis obprobrijs.vn̄ dicebat ille patiēs apl̓s ad Galla. Nemo mihi moleſtus ſit: ego .n. ſtigmata dn̄i ieſu xp̄i in corpore meo porto. Ubi dicit aug. ꝙ ſtigmata appellauit quaſi notas de ꝑſecutoribus penarū quaspatiebatur. Exemplū in Iob de quo Iaco. dicitv. c. Patīam Iob audiſtis. Hic .n. vt grego. ait inmoralibus tot iacula ꝯtra hoſtē antiquū intorſit: quot verba patīe ꝓtulit: de quibus pꝫ Iob. i.Tertia laus patīe eſt: qꝛ de hoſte notabiliter triūphat. Nobile genus victorie eſt hoſtē debellaretacendo ⁊ quieſcendo ſine ictu ⁊ reꝑcuſſione qd̓facit patiēs. Uidemus .n. ꝙ ipſi ꝗ iniuriā inferūtmiro mō affligūtur qn̄ eis n̄ rn̄detur putātes ſedeſpici. Et de talibus dici pōt: ꝙ eoꝝ tela ad eosꝯuertūtur: qꝛ dū tacet patiens iniuriātes de iniurijs a ꝓxīo deſpectis interius lacerātur: ⁊ tūcvere gladius eoꝝ intrat in corda ip̄oꝝ ſicut dicitp̄s. Sed adhuc nobilius genꝰ victorie eſt: qn̄ nōſolū patiēs triūphat ſine ictu ꝓprio: ſed etiaꝫ qn̄vincit īctibus iuiuriātiū ſe offerendo: ⁊ hoc facitvere patiēs ẜm documentū xp̄i dicentis. Qui teꝑcuſſerit in vna maxilla: prebe ei et alteram: qd̓intelligendū eſt ẜm preꝑationē animi: ⁊ interdūẜm actualē exhibitione qn̄ eſt opus. Legitur dequodā heremita ꝙ cū quidā ſpiritu demōiacoarreptꝰ eū ſortiter in maxillā ꝑcuſſiſſꝫ: ⁊ ſenex ateram p̄buiſſet: diabolus ſtatim receſſit clamās.Humilitas ⁊ patīa xp̄ianorum vincit me. Legit̉etiam in polycrato ꝙ dum quidā aduerſus qͥndam grauiter excādeſceret: ille dixiſſe fert̉. Loq̄re inquit qd̓ placet: qꝛ diligētiaꝫ auribus: līguetaciturnitatē: aīo quietem indixi. Quarto patīavincentem feliciter coronat. Corona non daturvictoribus niſi bello ꝑfecto ⁊ ꝯſumato. De patiētia aūt naſcitur ꝑfectō: vt dicit glo. ſuꝑ Iob. Nāin aduerſis tolerādis anima ꝑficitur ꝑ patīam:in qͣꝫtum remouet triſticiā que cauſatur in aīmoex aduerſis illatis. Ex triſtitia .n. naſcit̉ ira q̄ impugnat māſuetudinē. Ex ira odiū qd̓ tollit charitatē. Ex odio naſcitur iniuſtū nocumentū: qd̓eſt ꝯtra iuſticiā ⁊ equitatē. Fundamētū ergo qd̓hec omnia vicia remouet: ⁊ p̄dictas virtutes cōſeruat: eſt patīa. Et qͣꝫtum ad hoc dicit. b. Iaco. i.c. ꝙ patīa opus ꝑfectum habet. Un̄ patꝫ ꝙ patīaque ſic ē ꝯſumatiua oīs boni meretur coronamregni. Un̄ apl̓s ad hebre. iiij. Patiētia vobis neceſſaria ē: vt voluntatē dei facientes: reportetisꝓmiſſionē. Hec ant ꝓmiſſio declarat̉ ex verbisIaco i. dicentis. Beatus vir qui ſuffert tētationem: qm̄ cum ꝓbatus fuerit: accipiet coronā vite ⁊cͣ. Et ideo dicit Hiero. Non niſi ꝑ patīam impletur qd̓ dicitur. Regnū celoꝝ vim patit̉: ⁊ violenti rapiunt illud: ergo teſte veritate. Beati quiꝑſecutionē patiūtur ꝓpter iuſticiā qm̄ ipſorū eſtregnū celoꝝ Math̓. v. Exempluꝫ Eleazarus deprioribus ſcribaꝝ: vir etate ꝓuectus: vultū deco

rus: glorioſam mortē magis qͣꝫ odibilem vitamamplectēs in tantū dilexit bonum diuine legisꝙ volūtarie ibat ad ſupplicium: ⁊ patienter ſuſtinens deſtinauit nō admittere illicita ꝓpter viteamorē: vnde dixit. Fortiter vitam excedēdo ſenectute dignus apparebo. Adoleſcētibus auteꝫexemplū forte relinquā: ſi prompto animo fortiterpro gratiſſimis ac ſanctiſſimis legibus honeſta morte perfūgar: quibus dictis occiſus eſt. ij.Macha. vi..§. III.Poſt laudes patientieꝯſequēter accedamus ad ea q̄ pn̄t eſſe remediapatietis. ¶ Poſſunt aūt. xv. adduci inter que p̄cipuum ⁊ potiſſimū eſt. ¶ Exemplum xp̄i: qui vtdoceret bona pn̄tis vite eſſe ꝯtenenda: aduerſaſuſtinuit et bona mūdi contēpſit. Si enim bonamundi ſequi voluiſſet: homo nimis ardēter talia appeteret: quaſi ex hoc ſe putās felicē: ꝙ deūſuum talia petentē ſequeretur. ¶ Item ſi malapn̄tis vite ex toto vitaſſet: nimis abhorreret homo pauꝑtates: infirmitates ⁊ alias aduerſitates⁊ diceret ꝙ ille eſſꝫ infelix qui talia appeteret velhaberet chriſtū non ſequendo. Sed cōtrariumfecit chriſtus: vt has falſas opiniones ab hominibus remoueret. Un̄ dicit Augu Omnia bonaterrena ꝯtempſit homo xp̄s: vt contēnenda mōſtraret: ⁊ omnia terrena mala ſuſtinuit: que ſuſtinenda ꝑſuaſit: vt nec in illis quereret̉ felicitas:nec in iſtis timeretur infelicitas. Chriſtus ſubditus paſſioni: cū alapam accepiſſet ⁊ ei diceretur:ſic reſpondes pontifici. Ioa. xviij. Nihil ille contumelioſe locutus ē: ſed magis innocentiā ſuaꝫtutatus rn̄dit dicens. Si male locutus ſum ⁊cͣ. q̄omnia ab eo iō facta ſunt hūiliter ⁊ patienter vtnos hūilitatis atqꝫ patīe hr̄emus exemplum Cy.§. IIII.prianus di. xciij. On̄s noſter.ꝙ chriſtū dulAd hoc auteNcius ſeq̄mureaaduerſa patienter ſupportemus. Sciendū eſt ꝙeius paſſio ad memoriā reuocata facit triplicemeffectū in anima. ¶ Primo .n. eā ſanat a lāguore triſtitie. ¶ Secūdo eleuat a lōganimitate patientie. ¶ Tertio dulcorat amorē interioris letitie. Primo .n. paſſio xp̄i aīam ſanat a lāguore triſtitie. Mens .n. hūana aduerſitatibus ſepe concuſſa terretur: ac territa qͣſi a ſue v̓tutis vigoredeiecta ꝑ triſtitias lāgueſcit. Sicqꝫ lāguēti mētediuina n̄ ſapiunt: hūana ⁊ ſi ſibi noxia eſſe ꝯſpiciat: n̄ ex toto refugit. Sed ſāctus vir ꝗ ſic intra ſemetip̄mˣ fluctuat aduerſitate preſſus vt ad meliora ꝯſurgat: ⁊ boni oꝑis greſſuꝫ in veritate figatxp̄m paſſum ante mentis oculos ponat: qꝛ ſicutdicit Greg. Si xp̄i paſſio ad memoriā reuoceturnihil adeo duꝝ eſt qd̓ non equo aīo toleret̉. AcHebre. xij. Recogitate eū ꝗ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetip̄m ꝯͣdictionē .ſ. xp̄m vt nō fatigeminiaīs vr̄is deficientes. In hiꝰ figurā erecto ẜpente