Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. vI.

titudinis: in cꝰ actu vult ſemꝑ excedere: ſicut inactibꝰ aliaꝝ v̓tutū. Un̄ magnanītas ē ornatꝰ oīmaliaꝝ v̓tutū in qͣꝫtū intēdit in actu oīm ad grāde.Uult dicere ē ꝓmptior: ſibi ē delectabiliusad bn̄ſaciendū qͣꝫ ad accipiēdū: qd̓ videt̉ actꝰliberalitatis charitatꝭ. Hāc magnanimi ꝯditio hūit abrahā qn̄ filijs ethei gratꝭ offerētibusſepulturā defūcta ſara vxorē ſua acꝗeuit: ſꝫſtatī qͣdrīgētos ſiclos argēti ꝓbate monete publice iure ſepulture hn̄de tradidit. Gen̄. xxiij.Erat .n. abrahā liberi ac nobilis. Un̄ bn̄ficōgratꝭ accepto nolebat ſe alicui ſubde̓. Et qͦꝫtū ad rēnuit bn̄ficij mēor. Scd̓o ponit̉ ē ocioſꝰ tardꝰ: qd̓ ē intelligendū qͣſi deficiēs ab oꝑando ea ſibi cōueniūt. Sꝫ qꝛ īgerit ſe ꝗbuſcūqꝫoꝑbꝰ ſibi cōueniētibꝰ: ſꝫ ſolū his magna ſūtqͣlia decēt. Hāc cōditionē hūit ſaul de nouo factꝰ rex a pluribꝰ cōtēneret̉ diſſimulauit .i.. x. Sꝫ veniētibus nūcijs Iabes: galaad adiutorio ad on̄dit aucͣtem magnitudine infruſtra diſcerpēs boues: qͦs ſeq̄bat̉: p̄cipiēsſic fieret ſic̄ bobꝰ eiꝰ venirēt ad p̄liū oīs iſraelis. i.. xi. Tertio ponit̉ magnanimꝰ vtit̉ ironia ad multos qd̓ ēᶻⁱ intelligēduꝫ de ironia ẜm veritati opponit̉: dicēdo ſe aliqͣ vilia ſūtvel negādo aliqͣ ſūt. Sꝫ qꝛ totā ſuā magnitudinē on̄dit: maxīe qͣꝫtū ad inferiorē multitudinēNa ſicut dic̄ phūs loquēs de hac ꝓprietate. Admagnanītate ꝑtinet magnū ad eos in dignitate in bonis fortūe ſūt: ad mediocres aūt moderate. Hāc ꝯditōnē hūit Pauid lꝫ eſſet ī regē ſamuelē ꝓph̓am vnctus: de mādato tn̄ pr̄is victualia ſuis fr̄ibꝰ ꝗbus diuinitꝰ erat p̄latꝰ māſuet̉deferebat. i.. xvij. Alexāder ēt tanta cordisaltitudīe fuerat vſus ī debellatiōe Darij mortuū in vlnis ꝓprijs deferebat: pietatꝭ officio incorꝑis funeratiōe fūctus ē. Quarto pōit pōtꝯuiue̓ alijs: qd̓ ē intelligēdū ſit fāiliaris adamicos: ſꝫ qꝛ oīo d̓uitat adulationē ſimulatio quā q̄rit cōiter hoīm multitudo. .n. ſpectatad prauitaīē. Cōuiuit tn̄ oībꝰ magnis ꝑuis: ſicut oꝫ: qn̄ oꝫ: ſic̄.. dictū eſt in tertia ꝓprietate.Admonet Ariſ. Alexandꝝ qͣꝫtū ad iſta ꝓprietatēdicēs ſic. Honorificū ē inꝗt regē abſtīere a mutiloꝗo: freq̄ntare cōſortiā viliū ꝑſonaꝝ: qꝛ nimia fāiliaritas parit cōtēptū. Et ſubdit Indi ſtatuerūt rex tm̄ ſemel ī ano apꝑeret cum regaliapparatū nobiles circa ſtaret vulgꝰ a rēotis. In illa die cōſueuerūt dona elargiri: reoscarceribꝰ emācipare alia piā oꝑa exerce̓. Quinto vl. ponit ph̓s magis poſſidet infructuoſavbi vult dicere ꝓponit honeſta vocat infructuoſa: vtpote ad alia ordīata vtilibꝰ que vocatfructuoſa: qꝛ vꝫ ꝑꝑ aliud q̄runt̉: vt ea ſubuēiatalicui defectui: magnanimitati r̄pugnat. Zemiſtides ſua ꝓbitate ꝑſas fugauerat: magis dilexit honeſta qͣꝫ vtilia. Un̄ interrogatꝰ de filia ſua:vtꝝ eam pauꝑi: ſꝫ ornato aut locupleti paꝝ ꝓbato maritandā collocaret. Rn̄dit. Malo virū pe-

De v̓tute magnificētie ꝗd ſit ꝗbꝰ ꝯuēiat. c. vi.virtute magnificētie: de ꝯn̄ter ē agendū duo breuiter vide̓ ſufficiat .ſ. circa ꝗd exiſtat ꝗbus ꝓprie ꝯueniat. Oīctū ē aūt ſupra duasv̓tutes circa pecuniā vel vſū eiꝰ .ſ. liberalitatē etmagnificētiā. .n. circa genꝰ pecūie ſit v̓tus ponēda: patere pōt ex his dicit Aug. in li. de li. arvbi ait. bn̄ vti his ꝗbꝰ male vti poſſumꝰ: ꝑtinꝫad v̓tutē. Poſſumꝰ .n. bn̄ male vti pecūia: his extra nos ſūt in vſuꝫ nr̄m veniētibus. Igit̉ vtbn̄ vti poſſumꝰ pecunia: his mēſurant̉ ēv̓tus nccͣia. Sꝫ ē ſciendū v̓tutes ille ſūt circa res exteriores: hn̄t aliā difficultatē ex ip̄o gn̄erei: qꝛ res exteriꝰ exn̄tes ēt ꝑue ſūt multū appetibiles: vtpote nccͣie ad hūana vitā aliā difficulfatē ex magnitudine ip̄ius rei. Et oꝫ circa pecunia vſu eiꝰ duas virtutes .ſ. liberalitatem: reſpicit cōiter vſū pecunie: magnificentiaꝫ:reſpicit magnū eius ſūptum. Et ſic pꝫ circa ꝗd hꝫmagnificētia ꝯſiſtere: qꝛ videlicet circa magnosſūptus. Ulterius ē ſciēdū: lꝫ reſpiciat extremūcōſiderata q̄ntitate eius qd̓ facit: ꝯſiſtit tn̄ in medio ꝯſiderata regula rōnis: a deficit neqꝫexcedit. Un̄ ponit mediū int̓ duas extrēas malicias: qͦꝝ vna dr̄ ꝑuificētia ꝯſiſtit ī defectu. Magnificus .n. intēdit ad magnitudinē oꝑis: putapla ꝯſtruere ad honorē dei: hoſpitalia pauꝑibꝰ hiꝰ ꝑegrinatibus face̓. Et ex hoc intēdit magnitudinē ſūptꝰ: qua vitat vt faciat magnū opus.Exemplū. Paruificꝰ fuit rex Antigonꝰ: de quodicit Sene. quidā noīe cynicus talentū abeo peteret: rn̄dit plus eſſe qͣꝫ cynicū deceret tuncille repulſus petijt denariū: cui ille rn̄dit minus qͣꝫ regē dare d̓ceat. Turpiſſima hec cauillatioinꝗt Sene. quā inuenit vt neutrū daret: dare potuiſſet denariū tanqͣꝫ cynico: talentū tāqͣꝫrex. ponit de alexādro cuidam militi aliꝗdpetēti dedit vrbē qͣndā: dicēte illo hoc ꝯuenire ſue fortudini. q̄ro inꝗt qd̓ te acciꝑe liceat: ſꝫ qd̓ me dare: aīoſa vox regia. Cōtra magnificētia ēt ē expēdere multa īutilit̓: vt Balthaſar fecit cōuiuiū magnū optīabꝰ: ꝯcubinis ſuis.vn̄ punitus fuit: vt hr̄ Pan̄. v.Deinde vidēdum eſtꝗbus hec v̓tus hēat ꝯuenire. Circa qd̓ ē ſciēdū: ſicut dicit phn̄s. iiij. ethi. Magnificꝰ ē ſūptuoſus in ſeip̄m. vt diciū ē ad magnificentiamꝑtinet aliꝗd facere magnū: qd̓ aūt ꝑtinet ad ꝑſonāͣ ſingularis hoīs: ē ꝗd magnū hīto reſpectuad res diuinas vel cōes: ꝗbus dꝫ magnificꝰ intēdere: qꝛ talia ſunt ꝓportionata magnitudini ſūptuū cadūt in vſū virtutis: magnificusintēdit pͥncipl̓r ſacere ſūptus in his ꝑtinēt adeius ꝑſonā: niſi talia eſſent de ſe habent aliquāmagnitudinē: reqrūtur ſolēniter agi: ſicut ſūt