Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capi. IIII. et. V.

quaſi integrales potētiales. Integrales quidēẜm ea que oꝫ ꝯcurrere ad actu fortitudinis. Potentiales aūt ẜm ea fortitudo obẜuat circa difcillima .ſ. circa ꝑicula mortis. Alique alie virtutes obſeruāt circa quaſdā alias materias minꝰdifficiles: que quidē virtutes adiungūtur fortitudini: ſicut ſecūdarie principali. Eſt aūt ſicutſupra dictū ē duplex actus fortitudinis .ſ. aggredi ſuſtinere. Ad actum aūt aggrediendi duo requirūtur. Primū ꝑtinet ad animi preꝑationē: vtſ. aliquis ꝓmptū animū habeat ad aggrediēdū.Et qͣꝫtum ad hoc ponit Tullius in li. rheto. fiduciam. Un̄ dicit fiducia ē quaꝫ magnis honeſtis rebus multū ipſe animus in ſe fiducie cumſpe collocauit. Secundū aūt ꝑtinet ad oꝑis executionē: ne .ſ. aliquis deficiat ab executione illo que ſiducialiter inchoauit. Et qͣꝫtū ad hoc ponit Tullius magnificentiā. Un̄ dicit. Magnificētia eſt reꝝ magnaꝝ excelſaꝝ: animi ampladam ſplendida ꝓpoſitione cognitio atqꝫ adminiſtratio .i. executio. vt .ſ. amplo ꝓpoſito adminiſtratio deſit. Hec .n. duo ſi cohercētur ad ꝓpriam materiā fortitudīs .ſ. ad ꝑicula mortis: eruntquaſi partes integrales ip̄ius: ſine ꝗbus fortitudo eſſe pōt. Si aūt referātur ad aliquas aliasmaterias: in ꝗbus ē minus difficultatꝭ: erūt virtutes diſtincte a fortitudine ẜm ſpēm tn̄ adiūgētur ei: ſicut ſecūdarie pͥncipali: ſicut magnificētiaa ph̓o in. iiij. ethi. ponitur circa magnos ſūptus.Magnanimitas animi videt̉ idē eſſe fiducie circa magnos honores. Ad aliū aūt actū fortitudinis: eſt ſuſtinere duo reꝗrūtur: quoꝝ primū ēne difficultate īminentiū maloꝝ aīmus frangat̉ triſtitia: decidat a ſua magnitudine. Et qͣꝫtumad hoc ponit patientiā. Un̄ dicit Tullius patiētia ē honeſtatis animi vel vtilitatis reꝝ ardua aut difficiliū volūtaria ac diuturna ꝑpeſſio.Aliud aūt eſt: vt ex diuturna difficiliuꝫ paſſione frangat̉ vſqꝫ ad hoc deſiſtat: ẜm illud adHebre. xij. Non fatigemini animis vr̄is deficiētes. Et qͣꝫtum ad hoc ponit ꝑſeuerantiā. Un̄ dic̄ ꝑſeuerantia ē in rōne bn̄ ꝯſiderata: ſtabilis etꝑpetua ꝑmanſio. Hec etiā duo ſi cohercētur adꝓpriā materiā fortitudinis: erūt ꝑtes qͣſi ītegrales ip̄ius. Si āt ad quaſcūqꝫ materias difficilesreferatur: erūt virtutes a fortitudine diſtincte:tn̄ ei adiūgent̉ ſicut ſecūdarie pͥncipali. autēmacrobius ponit ſeptē partes fortitudinis .ſ. magnanimitate: fiducia: ſecuritatē: magnificentiamꝯſtantiā: tolerantia firmitatē: reducit̉ ad id qd̓ponit Tullius. fiduciā magnificentia pōītvterqꝫ. Tolerantiā v̓o quā ponit macro. loco eiꝰpatīam ponit Tullius. Et firmitatē a macro. dictam tullius appellat ꝑſeuerantiā. Tria v̓o ſuꝑaddit macro. duo videlicet magnanimitas ſecuritas comp̄hendūtur ſub fiducia a tullio. Sꝫmacro. magis ſpālia diſtinguit. Fiducia .n. pertinet ad fidei certitudinē. Magnanimitas autē

ad magnitudinē v̓t rei ſperate. Sepsʸ aūt firma pōt niſi āmoueat̉ ꝯtrariū. Timor .n. quodā ꝯtrariatur ſpei: macrobiꝰ addit ſecuritatem que excludit timorē. Zertiū aūt qd̓ addit .ſ.ꝯſtātiā comp̄hēdi pōt ſub magnificētia. Oportꝫenim in his que ꝗs magnifice facit ꝯſtanteꝫ aīmhr̄e. Pōt etiam ꝯſtantia ad ꝑſeuerantiā ꝑtinere:vt ꝑſeuerans dicatur aliꝗs ex eo non deſiſtitꝓpter diuturnitatē. Conſtans aūt ex eo deſiſtit ꝓpter quecūqꝫ alia repugnātia. Sciendumetiā ph̓s. iij. ethi. ponit ꝗnqꝫ modos fortitudinis. Prima fortitudo ē politica que fortiter oꝑatur ꝑꝑ timorē exonerationis vel pene. Secūdamilitaris que fortiter oꝑatur ꝓpter artē experientiā reipublice. Tertia eſt que fortiter oꝑaturex paſſione p̄cipue ire. Quarta eſt que fortit̉ oꝑatur cōſuetudinē victorie. Quinta eſt fortiteroꝑatur ignorantiā ꝑiculoꝝ: qꝛ v̓o iſta quinqꝫⁱficiunt a vera rōne virtutis: qꝛ ſi cōueniant inactu fortitudinis: differūt tn̄ in motiuo: ponūtur ꝑtes fortitudinis: ſed dicūtur modi eiꝰ ẜmẜm. b. Tho. Differt autē ſpes a fiducia: qꝛ ſpes eſtvirtus theologica: qua quis ꝯſidit deo: fiduciā aūt que eſt virtus moralis ꝑs fortitudinishꝫ homo fiduciā in ſeip̄o tn̄ ſub deo. De magnanimitate. c..Einde conſiderād reſtat de ꝑtibus fortitudini annexis: quas tanto annexas dicimus.qꝛ ei adiūgūtur ſicut ſecūdarie pͥncipali. Et hocio eſt: qꝛ fortitudo obẜuat circa maxīa difficiliaſ. circa ꝑicula mortꝭ. Alique alie v̓tutes obẜuātcirca quaſdā alias materias minus difficiles: inquibus oꝫ eas aggredi ardua. Ponit aūt Tullius ī ſua rhetorica has virtutes pͥncipali annexas eſſe qͣtuor: videlicet fiducia: loco cuius ponimus magnanimitatē. Sic .n. eam vocat ariſt. magnificentiaꝫ: patīam ꝑſeuerantiā. De vnaquaqꝫiſtaꝝ aliꝗd dicendū: vt ꝯpletior ſit ꝯſideratio fortitudinis. Primo de magnanimitate tractemꝰ:de qua tria ꝯſiderāda occurrunt. Primo circaꝗd exiſtit. Secūdo ſi ē dicēda virtus. Tertio deſignis ꝓprietatibus eius.Quantū ad primuꝫ eſtſciendū: magnanimitas ex ſuo noīe importatquandā extenſionē animi ad aliqd̓ magnū. Un̄ẜm ph̓m. iiij. ethi. Magnanimus eſt magnitudine extremus: non quidē receſſū a medio rationis: ſꝫ quia ad magna tendit. Inter res aūt humanas: p̄cipua exteriores: que in vſū hoīs veniunt: vel ſibi aliquo impendūtur: maximumlocū tenet honor: qꝛ ꝓpinquiſſimus ē virtutivtpote teſtificatio eius exn̄s: tu qꝛ deo optimisexhibet̉: tum etiam qꝛ homines ꝓpter honorem