Capitulum. III.

ſe tanqͣꝫ a dei miniſtris attriti puniātur. Sic̄ voluit deus ppl̓m iudeoꝝ flagellari ꝑ aſſyrios ⁊ babylonios: ꝗ erant idolatre ⁊ diuini cultus impugnatores. Et ſic ꝗ erant magni peccatores factiſūt in filijs errātibus diuine legꝭ exequutores:aut hiꝰ. ꝯtingere pōt: qꝛ tales qui ſuccūbunt interdū de ſuis viribus nimis p̄ſumunt: a deo victoriam n̄ querētes ⁊ ideo alioꝝ qui digne puniri merebātur: digni punitores fieri nō merēturExemplū in. xi. tribubus iſrl̓ collectꝭ ad pugnaꝫꝯtra tribū beniamin ob puniendū ſcelus eoꝝ: q̄bis fuerunt debellate ab ipſa tribu beniamī: qꝛ.§. V.de ſuis viribus ꝯfidebāt Iudi. xx.Quantū ad tertiū ſciendū ꝙ p̄latis eccleſie ⁊ clericis nō licet pugnare in bello. Et hoc duplici rōne ẜm Tho. 2ª 2ᵉ. q.x. ar. ij. Prima ē gn̄alis: videlicet qꝛ bellicū exercitiū hꝫ multas inquietudines: q̄ multū impediunt aīm a ꝯtemplatione dei: ⁊ or̄one: ꝗbus oportet eos vacare. Secūda eſt ſpālis. Nam oēs ordines clericoꝝ ordinant̉ ad altaris mīſteriuꝫ: inquo repn̄tatur paſſio xp̄i ſub ſacr̄o: ⁊ iō nō cōpetit eis occidere vel ſanguinē fundere: ſed magiseſſe ꝑatos ad effundēdū ſanguinē ꝓ xp̄o vt ip̄mimitetur. vn̄ effundētes ſuū ſanguine: etiaꝫ ſinepeccato .ſ. ꝑ mortem vel mutilationē: ſūt irregulares: ei aūt qui ē deputatus ad aliqd̓ officium:nullo mō licet exercere id ꝑ qd̓ ſuo officio incōgruus reddit̉. Pōt addi tertia ratio .ſ. ꝓhibitioeccleſie: vt. xxiij. q. viij. ꝑ totum. Et in ca. ꝯueniorvbi dicit Ambro. aduerſus milites ⁊ gothos: arma mea lachryme mee ſunt. Talia .n. ſut munim̄ta ſacerdotis: aliter nec debeo nec poſſū reſiſtere. Nec ob. qd̓ dr̄. xxiij. q. viij. ꝙ hortatu. Adriani pape Carolus ſuſcepit bellum ꝯtra longobardos. Et leo papa deſcēdit ad littus maris cū exercitu romanoꝝ ꝯtra ſarracenos. q. e. ſepe. Namp̄lati eccleſie ⁊ clerici pn̄t vtiqꝫ intereſſe bellis d̓licentia ſuꝑioꝝ: vt iuſte pugnatibus ſubuenianthortationibus: abſolutionibus ⁊ hiꝰ oꝑibus ſpiritualibus: vt p̄dicti fecerūt de quibus dictū ē.Sed nō vt pugnent ipſi ꝓpria manu ẜm. b. Tho.vbi ſupra in reſolutione ſecundi argumenti. Etquia de bello diffuſe habes ſupra in. iij. ꝑte titu.iiij. Ideo nō plus hic: ſed ibi.¶ De triplici martyrio. c. iij.E martyrio qͦ prinꝫad belluꝫꝑticulare innuens a ꝑſecutoribus fidei: ī quo ꝑmaxime exercetur actusfortitudinis. Cū .n. ꝑtineat ad rōnem martyrij vtaliꝗs firmiter ſtet in veritate ⁊ iuſticia ꝯͣ ꝑſequētiuꝫ impetū. Et ad fortitudinē ꝑtineat ꝯfirmarehomine ī bono virtutis ꝯtra ꝑicula p̄cipue morris: pꝫ martyriū eſſe actū fortitudinis: dū fidem

⁊ iuſticiam n̄ deſerit martyr ꝑꝑ īminentia ꝑiculamortis in quodā certamine ꝑticulari a ꝑſecutoribus imminēti. Un̄ Cyprianus in ſermone ait.Uidit admirās pn̄tiū multitudo celeſte certamēin p̄lio ſtetiſſe ſeruos xp̄i voce libera: mēte īcorrupta virtute diuina. Et de martyribus cait eccleſia. Fortes facti ſunt in bello. Eſt autē triplexmartyriū ẜm Bern̄. in ẜmone ſanctoꝝ martyꝝ .ſ.martyriū volūtatis tm̄: martyriuꝫ oꝑis tm̄: martyriū oꝑis ⁊ volūtatis ſimul. ¶ Primū ſuſtinuitIo. eua. cui dictū eſt ⁊ germano eiꝰ. Calicē meūbibetis Mat. xx. Un̄ Cyprianꝰ In ẜuis dei: apudquos cogitat̉ martyriū ⁊ mēte ꝯcipitur animusad bonū: deditus iudice deo coronat̉. ¶ Aliud ēenim martyribus aīmum deeſſe: aliud aīo fuiſſemartyꝝ de pe. di. i. nunꝗd. qd̓ tn̄ intelligendū eſtde corona aurea: n̄ aureola. ¶ Secundū martyriū fuit in innocentibus. Quāuis .n. quidā dixerūt ꝙ in eis miraculoſe acceleratꝰ fuit vſus liberi arbitrij: ita ꝙ etiā volūtarie martyrium paſſiſunt: tn̄ ẜm. b. Tho. quia ꝑ auctoritatem ſcripturehoc n̄ ꝓbatur: melius dr̄ ꝙ martyrij gl̓am quaꝫin alijs ꝓpria voluntas meret̉: illi ꝑuuli occiſi ꝑdei gr̄am ſūt aſſecuti. Un̄ aug. in ẜmone ait. Illede nr̄a coronā dubitauit in paſſione ꝓ xp̄o ꝗ etiāQuulis baptiſmū ꝓdeſſe nō extimat xp̄i. Nō habebatis etatē qua paſſuꝝ xp̄m crederetꝭ: ſꝫ habebatis carnē: in qua ꝓ xp̄o paſſuro paſſionē ſuſtineritis. Martyriū volūtatis ſuſtinuit Stephanus cum alijs adultis martyribus: qd̓ martyriūomne pene debitū ſoluit ⁊ ſubito aduolare facitad celū. Un̄ dr̄ extra d̓ cele. miſ. Cū marthe. ꝙ iniuriā facit martyri qui orat ꝓ martyre. Et ꝙ ſitmaximus actus fortitudinis on̄dit. Cyprianꝰ dicēs in epl̓a quadā. O beati martyres ꝗbus voslaudibus p̄dicē? O milites fortitudīs robur corporis nr̄i quo p̄conio vocis explicē?Ad rationē auteꝫ martyrij ſtricte ſūpti tria requiruntur: videlicet gr̄a:ſeu charitatis beniuolentia: mortis pena: ⁊ fideicā. ¶ Primū reꝗͥritur qꝛ ſine ea n̄ eſſet fructuoſū. Un̄ apl̓s. i. ad Corin. xiij. Si tradidero corpꝰmeū. ita vt ardeā .ſ. ꝑ martyriū: charitatē aūt nōhabeā nihil mihi ꝓdeſt .ſ. ad regnū celoꝝ obtinēdum. Et ẜm aug. qui ſic ait. Si quis nō habenscharitatem in aliquo ſciſmate ꝯſtitutus: ne xp̄mneget patitur turbationes: anguſtias: famē: nuditate: ꝑſecutiones: pericula: carceres: vincula: tormēta: gladium: flamas vel beſtias: vel ip̄am crucem timore gehēne: nullo mō ſunt iſta culpandaſed laudāda patīa. Et qd̓ ait apl̓s. Nihil ꝓdeſt: intelligatur ad regnū celoꝝ obtinendū: non ad extremi iudicij ſuppliciū tolerabilius ſubeunduꝫ:de pe. di. iij. ſi quis. Ip̄a aūt ſufferentia martyrijdemonſtrat maxime ꝑfectioneꝫ charitatis: quiapip̄am ꝯtēnitur qd̓ maximę amatur .ſ. vita tꝑaus. Un̄ xp̄s Ioan. xiij. Maiorē charitatē nemo