Titulus.III.
bellū requirūtur. Secūdo de natura aſſumptionis belli. Tertio de his quibus licitū eſt ad bel.§. III.la procedere.Quātum ad primuꝫ ſciendum ꝙ xp̄iana religio bella n̄ recuſat: nec danat ꝓ loco ⁊ tꝑe oportuno: vn̄ ſcriptura euangelica teſtimonio Io. bap. ꝯcedit ꝙ licitū eſt ſtipendijs vti: ⁊ ꝓ republica militare. Dicit .n. aug. ī ſer.de puero centurionis. Si xp̄iana diſciplina oīobella culparet: hoc potiꝰ ꝯſiliū ſalutꝭ vetētibꝰ ineuangelio diceret̉ vt abijceret arma: ſeqꝫ militieoīo ſubtraherēt. Dictū eſt aūt eis. Neminē ꝯcuciatis. Eſtote ꝯtenti ſtipēdijs vr̄is: ꝗbus ppriumſtipēdiū ſufficere p̄cepit: militare n̄ ꝓhibuit. ⁊ hr̄xxiij. q. i. paratus. in fi. Sꝫ ad hoc ꝙ bellū ſit iuſtū tria reꝗrūtur ẜm tho. 2ª 2ᵉ. q. xl. ar. i. Primūē aucͣtas p̓ncipis: cuiꝰ mādato bellū ē gerenduꝫ.Nō .n. ꝑtinꝫ ad ꝑſonā priuatā bellū mouere: qꝛpōtius ſuū in iudicio ſuꝑioris ꝓſeꝗ. Et qꝛ ꝯuocare multitudinē: qd̓ in bellis oꝫ fieri: nō ꝑtinetad priuatā ꝑſonā. Cū aūt cura reipub. ꝯmiſſa ſitpͥncipibus ad eos ꝑtinet rēpub. cītatis vel regnivel ꝓiincie ſibi ſubdite tueri. Et ſicut licite eamdefendūt materiali gladio cōtra interiores ꝑturbatores: dū puniūt malefactores: ẜm illud apoſad Ro. xiij. Nō ſine cā gladiū portat. mīſter enīdei ē vindex in irā ei ꝗ male agit: ita ⁊ gladio bellico ad eos ꝑtinet rēpu. tueri ab exterioribꝰ hoſtibꝰ. Un̄ au. ꝯtra manicheos. xxiij. q. i. ꝗd culpatuir. dicit. Ordo naturalis mortaliū paci accōmodatus hͦ poſcit: vt ſuſcipiēdi belli aucͣtas atqꝫ cōſiliū penes pͥncipē ſit: exēplū in filijs iſrael ꝗ noluerūt ad bella ꝓcedere: niſi pͥus ſuꝑ eos pͥncipeꝯſtituto: a quo eſſet aucͣtas belli aſſumēdi. vndepoſt mortē Ioſue ꝯſuluerūt dn̄m: dicētes. Quisaſcēdet an̄ nos ꝯtra chananeū: ⁊ erit dux belliDixitqꝫ dn̄s. Iudas aſcēdet Iudic̄. i. Secūdo reꝗritur cā iuſta: vt .ſ. illi ꝗ īpugnant̉: ꝑꝑ aliquaculpā īpugnari mereant̉. vn̄ dicit aug. in li. q̄ſtnū ve. ⁊ no. teſta. Iuſta bella ſolent diffiniri q̄ vl̓ciſcātur iniurias: ſi gēs vel ciuitas plectēda ē: q̄vel vīdicare neglexerit: qd̓ a ſuis improbe factuē: vel reddere qd̓ ꝑ iniuria ablatū eſt. xxiij. q. ij.dn̄s. qd̓ intelligendū ē qn̄ ciuitas ꝯtra quā bellū aſſumit̉ frequēter ⁊ in multo dānificauit ciuitatē q̄ bellū aſſumit. Et iteꝝ ſi reꝗſita de recōpenſatione dāni reddere neglexerit: al̓ nō videt̉ qͣntū ad foꝝ ꝯſcīe cā ſufficiēs: ꝙ bellū in qͦ infinitareꝝ ac corpoꝝ diſpēdia ⁊ aīoꝝ flagitia ditari nonpnt debeat aſſumi. abrahā aſſūpta cā iuſta. audito .n. ꝙ loth nepos ſuus iniuſte erat captꝰ: tamentricētis decē ⁊ octo v̓naculis qͣtuor reges in pugna ē aggreſſus ⁊cͣ. Gen̄. xiiij. Tertio ad iuſtū bellū reꝗͥritur intētio bellādi recta: ꝙ videlicet intēdat̉: vel vt bonū ꝓmoueatur: vel vt malū viteturdn̄ Aug. in li. de verbis dn̄i. Apud veros der cultores illa bella pacta ſūt: q̄ n̄ cupiditate vel cru-
delitate ſed pacis ſtudio querātur vt mali coerceantur. Dꝫ ergo geri bellū vt pax acꝗratur: nōq̄ritur pax vt bellu exerceat̉ ẜm aug. xxiij. q. i. noli. Exemplū ſaul reprobatus fuit a deo: qꝛ in victoriā quā hūit ꝯtra amalech: n̄ ſeruauit purā ītentione ad diuinū mandatū. Sꝫ peꝑcit gregibꝰex cupiditate .i. regum. .xv.§. IIII.zecundo princeps caueat ne ſit facilis ad bella aſſumēda. Nō .n. debꝫaſſumere bellū etiā p̄dictis ſuppoſitꝭ niſi vrgētenecenſitate ꝑcepta videlicet maniſeſta ⁊ notabilileſione. Et iteꝝ hoſtibus n̄ paratis ad ſatiſfactionē: ſicut dictū eſt ſupra. Sꝫ tunc cū matura deliberatione ⁊ hūili ac deuota diuini adiutorij iuocationē: dꝫ ꝯtra hoſtē reipub. bella mouere. Cāaūt quare n̄ dꝫ eſſe facilis ad bella mouēda: eſtvarius euētus belli: qꝛ nūc hunc: nūc illū ꝯſūitg adius: ſicut rn̄dit d̓d̓ ad Ioab. ij. Re. xi. impoſſibile eſt etiā ꝙ in bellis n̄ multa mala ꝯtingantFrequēter .n. accidunt ſtrages hoīm: effuſionesſanguinū: depopulatiōes terraꝝ: exſpoliationesreꝝ: captiuitates etiā ⁊ pauꝑtates multas ſuꝑ innocētes neceſſe ē euenire. Multe ēt corruptiones in moribus ſuccreſcūt. Nā libidine vincendi ⁊ ꝯſuetudine bellādi hoīes reddunt̉ fortōres.aīoſiores ⁊ ꝓniores ad vlciſcendū ⁊ opprimēdūplus qͣꝫ ordo diuini iuris reꝗͥrat. Propter hec ⁊ſil̓ia q̄ in bellis cōiter euenuit: dꝫ pͥnceps aſſumere bellū cū multo timore ⁊ dei reuerētia. p̄miſſisad deū ſctōꝝ viroꝝ pijs ſupplicatōibus. vn̄ moyſes cū mittēt ioſue ad pugnā ꝯtra amalech exo.xvij. primo ad deū refugiū habuit. vn̄ ſtās in vertice collis ⁊ hn̄s virgaꝫ dei in manu ſua: manusſuas ad celū extēdit ꝓ victoria hn̄da ꝯtra amalech: ꝓpter qd̓ dr̄ ibi. Cū leuaret moyſes manusvincebat iſrl̓. Ad hoc etiā ꝙ iudei ꝯſulte ⁊ deliberate ad bella ꝓcederent: eis multa obẜuādā demādauit. Primo ꝙ ad pugnaꝫ ꝓcedētes anteqͣꝫbellū iniret: pacē hoſtibus offerrēt. Secūdo ꝙappropinquāte iam p̄lio ſacerdos an̄ aciē exercitus ſtaret: ꝗ pugnaturos ꝯfortaret: ꝓmittēdo auxiliū dei. Tertio ꝙ remouerent̉ impedimēta victorie remiſſis domū qͣtuor gn̄ibus hoīum: vt ꝗedificauit domū nouā: ⁊ n̄ dedicauit eā: ꝗ plantauit vineā: ꝗ deſpōſauit vxorē: ⁊ formidoloſas.Deū. xx. Permaxime aūt ad victoriā valent orationis ſuffragia. Exemplū legitur in hiſto. romanoꝝ: ꝙ cū fulgētius ⁊ alborgaſtes ꝯtra Theodoſiū xp̄ianiſſimum imꝑatorem venirēt in p̄lium.Theodoſius cū ſciret ſe ſuis deſtitutū: fiducialit̓ſigno crucis facto: ſe ī bellū dedit: victoriā a dn̄oexpectās: qd̓ ⁊ pleniſſime obtinuit Frequenteraut occulto dei iudicio ſꝫ n̄ iniuſto: iuſtiores aūtminus mali ī bello ſuccūbunt a peioribus ſuꝑati: qd̓ ex duplici cā ꝯtingere pōt: aūt qꝛ tales a p̄ceptis diuinis alion̄ receſſerunt: ⁊ ideo dignū eſt⁊ eoꝝ emendatōni expediens: vt a nequioribus