Titulus. II.
cultorem diuinoꝝ ⁊ oꝑantem virtuoſa. Un̄ ph̓sdicit. Ꝙ principe decet eſſe deiculam. Dꝫ .n. princeps eccleſias fabricare: ⁊ eas frequētare: hoſpitalia erigere: ⁊ pauꝑes enutrire. Secūdo qꝛ facilius ppl̓m gubernabit ⁊ ad bona trahet Uidensenim populus dn̄m ſuū de diuinis curantē admirabitur eū: putans ip̄m deo eſſe ꝯiunctū: ⁊ ſibi ſamiliarē: eūqꝫ imitari ſtudebit. Rex ſalomōedificato templo ſtetit ante altare dn̄i in ꝯſpectueccl̓e iſrael ⁊ expanſis manibus in celū: ⁊ genibꝰin terra fixis longam or̄onem ante deū fudit ꝓſalute ppl̓i: ꝑꝑ quod ppl̓s bn̄dicēs regi: gaudēsreuerius ē in tabernacula ſua. iij. Regꝭ. viij. ⁊. ixEx hiſtoriā tripartita hr̄ de Conſtantino ꝙ fuitdei cultor viſo in ſōnis ſigno crucis ⁊ dei dictoꝙ in hoc vinceret: ſecit vexillū crucis an̄ exercitū deferri. Et de palatio oratoriū fecit: ⁊ tabernaculū inſtar eccl̓e fieri mandauit: qd̓ ſecū deſerebat qn̄ in bello ꝓcedebat vt tā ipſe qͣꝫ milites diuinā audirent ⁊ multa pulchra ordinauit ad exaltationē fidei ⁊ eccleſie. Sil̓r Ioſias rex factusſuꝑ Iudam multū fuit ſolicitus ⁊ c̨elans ad reducendū ppl̓m ad verū cultum dei. iiij. Re. xxi.⁊. xxiij. ⁊. ij. ꝑal̓. Secūdo dꝫ ſtudere vt populo ſatiſfaciat: qd̓ ſit: dū ſe non ſeueꝝ: ſꝫ reuerendū exhibet ſi familiā honeſtam ⁊ curialē hēat: ſi ſapites ꝯſiliarios conſulat: ſi iudices iuſtos teneat:bn̄ſactores digne p̄miat ⁊ delinquētibus penasdbitas infligat. Per hec ppl̓s ꝯſolabitur: diſſēſiones: emulationes ⁊ murmurationes vitabit:ſicqꝫ in pace quieſcēs in dilectionē principis aſſurget. Rex dauid multū ſe gratū ⁊ dilectū populo exhibuit. Unde volenti exire ad bellū ꝯͣ abſolon: dixit ppl̓s: n̄ exibis: qꝛ tu vnus ꝓ decē milibus cōputaris. ij. Regꝭ. xviij. Sic clemēs papaab oībus multū amabat̉. Nicolaus etiaꝫ oībusſe amabilē exhibebat Dꝫ tertio ſtudere vt prouideat reipū. qd̓ quidē ſit ſi in illa ea hn̄t que pn̄teſſe ad directionē ⁊ ꝯſolatione ⁊ corꝑalem ſuſtētationē. Ad directionē aūt reipub. valent ſapīetes: ad qd̓ maxime dꝫ princeps intendere. Dꝫ .n.ꝓcurare ꝙ in ciuitate ſit ſtudium lr̄aꝝ ꝓ pueriserudiēdis: ꝙ ſint iuriſꝑiti pro directione cāꝝ etꝯſilijs dādis: ⁊ alij ſapiētes ẜm ꝙ viderit ciuitati expedire. vn̄ ponit ph̓s. Ꝙ ad veꝝ regē ꝑtineſapientes etiā exͣneos ſi ꝓprios n̄ hꝫ honorareꝓmouere. Ad ꝯſolatione aūt reipub. valentⁱ virtuoſi. non .n. ſolū in ciuitate dꝫ eſſe directīo queē ꝑͦ ſapientes: ſed etiā recta oꝑatio q̄ ē ꝑ amicodei. Et ad hoc maxime dꝫ princeps intēdere:delicet vt hēat in ciuitate religioſos verbuꝫ dep̄dicātes: clericos honeſtos diuina celebrātes:alios timētes deū: qui ꝓ ppl̓o orent cū frequent̉inneniamꝰ ciuitates ſaluatas ꝑꝑ merita aliquoꝝamicoꝝ dei. Ad corꝑalē v̓o ſuſtentationē valentbona fortune. vn̄ princeps diligent̓ dꝫ attēderene in ciuitate accidat cariſtia: ſꝫ abūdatia victualiū ſit in ea: ⁊ ad hoc ꝯſequendū dꝫ p̄uenire tꝑa:
annos vberes ⁊ fertiles cū ſterilibus ꝯſiderare⁊ fructus reſeruare tꝑe oportuno: nō obſtāte ꝙꝑditio fiat in fructibus reẜuatis. Dꝫ autē p̄cipueconatū adhibere circa maxīe neceſſaria: vt ē frumentū ſal ⁊ hiꝰ. Pharas rex egypti videns Ioſeph ſapientē: eū multo honore p̄uenit: ⁊ toti regioni p̄ſecit: vt copia frumēti ſeruati future ſamiꝓuideret. Gen̄ xli. in epl̓a qua dr̄ ariſto. alexandro ſcripſiſſe: tale ſibi dat documentū. Decet regē legiferos honorare: religioſos venerari: ſapientes ſublimare: ⁊ cū eis ꝯterre. qͣꝫtum v̓o ad ꝓuiſioneꝫ eoꝝ que poſſūt accidere ſubdit idē Ariſto. O portet regem futura cogitare ⁊ futuris caſibus prudenter occurrere.Cum auteꝫ ſecundumph̓m. vi. ethi. due ſint prudētie politice. Una q̄ ēquaſi architectonica in principe exn̄s que nūcdicta ē regnatiua vel legis poſitiua. ⁊ aliā quaſimanu oꝑans in ſubditis exn̄s: que cōi noīe retēto dr̄ politica. Reſtat poſt p̄dicta vt de hac aliꝗddicamus: vbi prius on̄dendū eſt oēm hoīem natura eſſe politicū ⁊ ciuilē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s idoneū ad obſeruantiā ciuiliū p̄ceptoꝝ. Nec obſtat: ꝙ aliꝗ eligant vitā ſolitaria ⁊ campeſtrē. hoc .n. pōt eē tribus de cāis: vt ponit phus .i. politi. qꝛ aūt talesſunt vt dij: aūt ſic̄ beſtie: aut bonis fortune pͥuatiAliꝗ .n. tacti amore dei vitā ſocialē deſerūt: ⁊ ſolitaria eligunt: vt expeditius diuine ꝯtēplationivacare poſſint: ſicut fuerūt multi ſancti patres:vt anthonius: Bn̄dictus: multiqꝫ alij in deſertodegentes. hi tales pn̄t dici dij ꝑticipatiue: qꝛ deoaſſimilari ſtudent in ꝯtēplatione ſūme veritatꝭ.Alij v̓o hn̄t naturā ſilueſtrē ⁊ ſerocē: ⁊ ad ꝯuiuēdū cū alijs importabilē. aut tales ſub iugo legꝭſimul cū alijs ſtare n̄ valētes: beſtie dn̄r n̄ hoīesqꝛ hominū ē inſimul ſocialiter ꝯuiuere. De hocduplici gn̄e hominū dicit ph̓s p̄dicto li. ꝙ nō potens cū alijs cōicare: ei nulla ē ꝑs ciuitatis ſꝫ eſtvel beſtia vel deus. Sūt inſuꝑ alij ꝗ ciues eſſen̄ pn̄t. ſunt .n. bonis fortune priuati: puta diuitijs⁊ potētia: hi pauꝑtate preſſi ciuitates dſerere cogunt̉ ⁊ loca cāpeſtra ⁊ ſolitaria ad agros excolēdos hītare. his cāis remotis q̄ cōiter ſūt ab hūana natura extranee: oīs hō naturaliter ē ciilis⁊ politicꝰ. Qd̓ dupliciter on̄di pōt. pͥmo ex eo ꝙhn̄t cōes ꝯceptus: quos ꝑ vocē vult alteri cōicare. Delectat̉ .n. hō alteri indicare qd̓ cōcipit: ⁊ ſil̓cū eo ꝯferre: qd̓ n̄ ſolū eſt ad delectationeꝫ ⁊ adneceſſitatē. Nam qd̓ vnusˡ nō videt ꝑ intellectūalteriꝰ intellectꝰ ſupplet: ⁊ ſic colloquiū rōcinantis hoīs cū hoīe ſacit ad bonū ꝯſiliū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s adbonū iudiciū. Cōueniēter gͦ diffinit̉ hō al̓ eē rōnale. Rō .n. diſcurſū inꝗſitionis importat: q̄ tandē ad rōnem veri terminat̉. Cham poſtqͣꝫ genuitenoch: dr̄ pͥmus edificaſſe ciuitatē: qua vocauitenoch ex noīe filij. Gen̄. iiij. Ubi dat intelligi ꝙiā multiplicatus erat in filijs ⁊ nepotibus: ad qͦꝝ