Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. II.

cultorem diuinoꝝ oꝑantem virtuoſa. Un̄ ph̓sdicit. principe decet eſſe deiculam. Dꝫ .n. princeps eccleſias fabricare: eas frequētare: hoſpitalia erigere: pauꝑes enutrire. Secūdo qꝛ facilius ppl̓m gubernabit ad bona trahet Uidensenim populus dn̄m ſuū de diuinis curantē admirabitur: putans ip̄m deo eſſe ꝯiunctū: ſibi ſamiliarē: eūqꝫ imitari ſtudebit. Rex ſalomōedificato templo ſtetit ante altare dn̄i in ꝯſpectueccl̓e iſrael expanſis manibus in celū: genibꝰin terra fixis longam or̄onem ante deū fuditſalute ppl̓i: ꝑꝑ quod ppl̓s bn̄dicēs regi: gaudēsreuerius ē in tabernacula ſua. iij. Regꝭ. viij.. ixEx hiſtoriā tripartita hr̄ de Conſtantino fuitdei cultor viſo in ſōnis ſigno crucis dei dicto in hoc vinceret: ſecit vexillū crucis an̄ exerci deferri. Et de palatio oratoriū fecit: tabernaculū inſtar eccl̓e fieri mandauit: qd̓ ſecū deſerebat qn̄ in bello ꝓcedebat vt ipſe qͣꝫ milites diuinā audirent multa pulchra ordinauit ad exaltationē fidei eccleſie. Sil̓r Ioſias rex factusſuꝑ Iudam multū fuit ſolicitus c̨elans ad reducendū ppl̓m ad verū cultum dei. iiij. Re. xxi.. xxiij.. ij. ꝑal̓. Secūdo dꝫ ſtudere vt populo ſatiſfaciat: qd̓ ſit: ſe non ſeueꝝ: ſꝫ reuerendū exhibet ſi familiā honeſtam curialē hēat: ſi ſapites ꝯſiliarios conſulat: ſi iudices iuſtos teneat:bn̄ſactores digne p̄miat delinquētibus penasdbitas infligat. Per hec ppl̓s ꝯſolabitur: diſſēſiones: emulationes murmurationes vitabit:ſicqꝫ in pace quieſcēs in dilectionē principis aſſurget. Rex dauid multū ſe gratū dilectū populo exhibuit. Unde volenti exire ad bellū ꝯͣ abſolon: dixit ppl̓s: exibis: qꝛ tu vnus decē milibus cōputaris. ij. Regꝭ. xviij. Sic clemēs papaab oībus multū amabat̉. Nicolaus etiaꝫ oībusſe amabilē exhibebat Dꝫ tertio ſtudere vt prouideat reipū. qd̓ quidē ſit ſi in illa ea hn̄t que pn̄teſſe ad directionē ꝯſolatione corꝑalem ſuſtētationē. Ad directionē aūt reipub. valent ſapīetes: ad qd̓ maxime dꝫ princeps intendere. Dꝫ .n.ꝓcurare in ciuitate ſit ſtudium lr̄aꝝ pueriserudiēdis: ſint iuriſꝑiti pro directione cāꝝ etꝯſilijs dādis: alij ſapiētes ẜm viderit ciuitati expedire. vn̄ ponit ph̓s. ad veꝝ regē ꝑtineſapientes etiā exͣneos ſi ꝓprios hꝫ honorareꝓmouere. Ad ꝯſolatione aūt reipub. valentⁱ virtuoſi. non .n. ſolū in ciuitate dꝫ eſſe directīo queē ꝑͦ ſapientes: ſed etiā recta oꝑatio ē amicodei. Et ad hoc maxime dꝫ princeps intēdere:delicet vt hēat in ciuitate religioſos verbuꝫ dep̄dicātes: clericos honeſtos diuina celebrātes:alios timētes deū: qui ppl̓o orent frequent̉inneniamꝰ ciuitates ſaluatas ꝑꝑ merita aliquoꝝamicoꝝ dei. Ad corꝑalē v̓o ſuſtentationē valentbona fortune. vn̄ princeps diligent̓ dꝫ attēderene in ciuitate accidat cariſtia: ſꝫ abūdatia victualiū ſit in ea: ad hoc ꝯſequendū dꝫ p̄uenire tꝑa:

annos vberes fertiles ſterilibus ꝯſiderare fructus reſeruare tꝑe oportuno: obſtāteꝑditio fiat in fructibus reẜuatis. Dꝫ autē p̄cipueconatū adhibere circa maxīe neceſſaria: vt ē frumentū ſal hiꝰ. Pharas rex egypti videns Ioſeph ſapientē: multo honore p̄uenit: toti regioni p̄ſecit: vt copia frumēti ſeruati future ſamiꝓuideret. Gen̄ xli. in epl̓a qua dr̄ ariſto. alexandro ſcripſiſſe: tale ſibi dat documentū. Decet re legiferos honorare: religioſos venerari: ſapientes ſublimare: eis ꝯterre. qͣꝫtum v̓o aduiſioneꝫ eoꝝ que poſſūt accidere ſubdit idē Ariſto. O portet regem futura cogitare futuris caſibus prudenter occurrere.Cum auteꝫ ſecundumph̓m. vi. ethi. due ſint prudētie politice. Una ēquaſi architectonica in principe exn̄s que nūcdicta ē regnatiua vel legis poſitiua. aliā quaſimanu oꝑans in ſubditis exn̄s: que cōi noīe retēto dr̄ politica. Reſtat poſt p̄dicta vt de hac aliꝗddicamus: vbi prius on̄dendū eſt oēm hoīem natura eſſe politicū ciuilē: ꝯn̄s idoneū ad obſeruantiā ciuiliū p̄ceptoꝝ. Nec obſtat: aliꝗ eligant vitā ſolitaria campeſtrē. hoc .n. pōt tribus de cāis: vt ponit phus .i. politi. qꝛ aūt talesſunt vt dij: aūt ſic̄ beſtie: aut bonis fortune pͥuatiAliꝗ .n. tacti amore dei vitā ſocialē deſerūt: ſolitaria eligunt: vt expeditius diuine ꝯtēplationivacare poſſint: ſicut fuerūt multi ſancti patres:vt anthonius: Bn̄dictus: multiqꝫ alij in deſertodegentes. hi tales pn̄t dici dij ꝑticipatiue: qꝛ deoaſſimilari ſtudent in ꝯtēplatione ſūme veritatꝭ.Alij v̓o hn̄t naturā ſilueſtrē ſerocē: ad ꝯuiuē alijs importabilē. aut tales ſub iugo legꝭſimul alijs ſtare valētes: beſtie dn̄r hoīesqꝛ hominū ē inſimul ſocialiter ꝯuiuere. De hocduplici gn̄e hominū dicit ph̓s p̄dicto li. potens alijs cōicare: ei nulla ē ꝑs ciuitatis ſꝫ eſtvel beſtia vel deus. Sūt inſuꝑ alij ciues eſſe pn̄t. ſunt .n. bonis fortune priuati: puta diuitijs potētia: hi pauꝑtate preſſi ciuitates dſerere cogunt̉ loca cāpeſtra ſolitaria ad agros excolēdos hītare. his cāis remotis cōiter ſūt ab hūana natura extranee: oīs naturaliter ē ciilis politicꝰ. Qd̓ dupliciter on̄di pōt. pͥmo ex eohn̄t cōes ꝯceptus: quos vocē vult alteri cōicare. Delectat̉ .n. alteri indicare qd̓ cōcipit: ſil̓ eo ꝯferre: qd̓ ſolū eſt ad delectationeꝫ adneceſſitatē. Nam qd̓ vnusˡ videt intellectūalteriꝰ intellectꝰ ſupplet: ſic colloquiū rōcinantis hoīs hoīe ſacit ad bonū ꝯſiliū: ꝯn̄s adbonū iudiciū. Cōueniēter diffinit̉ al̓nale. .n. diſcurſū inꝗſitionis importat: tan ad rōnem veri terminat̉. Cham poſtqͣꝫ genuitenoch: dr̄ pͥmus edificaſſe ciuitatē: qua vocauitenoch ex noīe filij. Gen̄. iiij. Ubi dat intelligi multiplicatus erat in filijs nepotibus: ad qͦꝝ