Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

.II.Litulus

ꝑmitti dn̄t circa ludos occupari: dūmō nonſint inhōeſti: alioꝗn̄ vagari incipiūt de illicitꝭ cogitatōibꝰ. Uitat̉ ēt ab eis īertiā corꝑal̓. ꝯueniētes ludos eoꝝ mēbra habiliora reddūtur adgrauiora exercitia ſuſtinēda: eis ꝑuenientibꝰ adetatē ꝑfectā. hiꝰ aūt ludi ſunt ſolū intelligēdi corpꝰ exercent̉: vt troci ludus: ſic̄ dicit cato: ſꝫetiā qui auditu viſu ꝑcipiunt̉. Un̄ eis interduſūt recitāde hōeſte fabule ꝑabolice: ẜm. factōeꝫeſopi aliq̄ pulchre hiſtorie: ꝗbus libent̓ ītendatCoercēdi et ſūt ab īpudicꝭ ab inhōeſtis viſibilibꝰ: ſolū ī veritate: veꝝ ēt in imaginibꝰ pictiris: vt vult phūs. vij. ethi. iſmahel filiꝰ Abrahe ex ancilla natꝰ Iſaac fr̄em ſuū natū ex liberamr̄e .ſ. ſara vellet īduce̓ ad turpē ludū idolatrie:vel laſciuie: egre feres ſara: dixit ad abrahā viꝝſuū: Eijce ancillā filium eiꝰ Gen̄. xxi. Tertioinducēdi .ſ. ad ſocietates hōeſtas retrahendi aprauis. Int̓ cetera .n. maxīe nocēt eis ē īordīata ſocietas. Fiūt .n. ex vani fures: vl̓r ad oīavicia: ſocios vidēt irretitos: facillime ꝯuertūt̉qd̓ eis ꝯtinge̓ videt̉ ꝑꝑ tres ꝓprietates: in eisreꝑiunt̉. Sūt .n. molles ſacilit̓ ductiles. Cōplexionē .n. corꝑis tenerā ꝯſeꝗt̉ ꝯditio aīe: maximeqͣꝫtū ad ꝑtē ſenſitiuā: cuiꝰ oꝑationes pueri maxime inſequūt̉. Mollia aūt dulcia facillīe imp̄ſſionē recipiūt ad modū cere. Iuuenes ergo admores ſocioꝝ cito inclinant̉. Sūt ēt nimis amatores aīcitiaꝝ: vt dr̄. ij. rheto. Et ſodales diliguntqꝛ gaudēt ꝯuiue̓ ſil̓ibꝰ. Ubi aūt ē multa iuuenūcōgregatō ibi multū eſt de ſenſualitate: paꝝ derōne: ſic neceſſe ē fieri vana diſſoluta: ac mi inordinata. Itē iuuenes ſūt multū creduli:dictū ē ſupra. .n. paꝝ vigeat rōe facilit̓ credūt cito pn̄t ſeduci. Igit̉ ꝑꝑ p̄dicta dn̄t pr̄es: ſiu ſe: ſiue pedagogos filios admōere: vt diligēt̓ꝯſiderēt ſocios magꝭ maturos ꝯpoſitos:bus ꝯuerſent̉: alioſqꝫ deuitēt fugiant. NarratBoe. in lib. de diſci. ſcho. de filio lucretij: fuitabſqꝫ diſciplīa nutritꝰ: ꝯſumēs bona pr̄na aleatoribꝰ leccatoribꝰ. hic a pr̄e de patibulo freq̄nter eēt redēptꝰ: demū iteꝝ captꝰ pr̄is penuriaredimi potuit: lachrymis voce q̄rula oſcu a pr̄e petijt: pr̄ acceſſiſſet ad: naſū pr̄isfiliꝰ morſu acutiſſimo ſecuit: dicēs. Quare bonoſocios ꝯtēpſi? quare mgr̄i docum̄tis obediuiQuare meis prauis moribus obſtitiſti. Nūc.5. VI.de te capio vindictam.Fynedit aut et cōuenivens ē aliquos ẜuos hoc tribus de cāis .ſ.appetitꝰ corruptionē: ꝑꝑ intellectꝰ dep̄ſſionē:reꝝ tꝑaliū admīſtrationē: qꝛ .n. aliqͣ ſūt in appetitu deprauati ad mala ꝓni: dignū ē eos ẜuosalioꝝ exiſte̓ pēa ẜuitutis puniri. Et iſta fuit pͥma inducēs ẜuitutē: vt pꝫ de filio noe noīe chamverēda pr̄is deridēti: ꝑꝑ cuiꝰ irreuerētiā tota eiꝰpoſteritas ẜuituti ē dedita. Itē dignū ē aliquos

eſſe ſeruos alioꝝ ꝑꝑītellectus dep̄ſſionē. Et iſtaē quodāmō ex natura inducta: vt tangit ph̓si. poli. Qui .n. ſūt corꝑe fōtes robuſti ad oneraſuſtinēda: ītellectu deficiūt vt plurimū: aptiſūt ad ẜuiendū: vt a ſapiētibꝰ regant̉. Qui v̓o iūtcarne molles: viribꝰ corꝑis deſtituti: intellectuſūt vigētes: vt plurimū. Et hi apti ſūt ad dn̄an alios regendū. Itē expedit aliqͦs eſſe ẜuos penuria reꝝ tꝑaliū: ex maioribꝰ ẜuire tanēoꝝ mīſtri cogunt̉: vt corꝑalit̓ ſuſtentent̉ alioregimī ſe ſubdūt. His viſis vidēda ſūt quotobẜuāda ſūt ad hoc ꝯueniēterhēant ſe ẜui addn̄os: ecōuerſo. Eſt aūt ſciēdū: ẜui ad dn̄osſe dn̄t hr̄e tripl̓r: ad hoc digne exerceāt officiūdebitū .ſ. ſint ſideles in commiſſis a dn̄is ſuisIntelligētes in p̄ceptꝭ: decētes in obſeꝗis. Dn̄tergo pͥmo fideles in his eis a dn̄is ꝯmittūt̉Nomē .n. ẜui aẜuiēdo dictū ē: vel a ſeruādo. Ille igit̉ vere ẜuus ē in ẜuiēdo ē ꝯẜuatiuꝰ bono dn̄i ſui. Un̄ in comēdationē fidelitatꝭ ẜuorū:ꝓmittit eos dn̄s ſupra multa ꝯſtitue̓: ēt in paucofuerūt fideles Math. xxv. Narrat Ualeriꝰ li.iij. de quodā milite ceſari fideliſſimo: eēt captus: ad Anthoniū adductꝰ: īuitatus ab eo:ceſaris miles eſſet ampliꝰ: ſꝫ ẜuus. Rn̄dit. Iugulari me potius iube: qꝛ nec ſalutꝭ bn̄ficio: necmortis ſupplicio abduci poſſū: vt ceſarꝭ mileseſſe deſina: tuus incipiā. Antoniꝰ aūt ſue fidelitatis merito vita ꝯceſſit. ſolū aūt dn̄tfideles: ne dn̄os ſuos defraudēt: ſꝫ ēt ꝓuidi intelligētes: ne ab alijs circa dn̄oꝝ bona d̓fraudotur: vt ēt ea his mandant̉ recte app̄hendāt:debite exequant̉. vn̄ dn̄s in euage. cōmendat ſer fidelitate hꝫ prudentia. Fidelis inꝗt ſeruus prudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familia ſuaꝫMathei. xxiiij. Uera aūt prudentiā ſeruoꝝ ē qn̄ intelligentia ſtatim ſequit̉ ꝓmpta obediētia.Un̄ Hiero. ſuꝑ Hiere. ait. Serui eſt dimiſſo capite aure patula: ꝓmpta voluntate ad obediēdūaudire vocē dn̄i. Iuxta illud Samuelis. i. Reg.iij. Loquere dn̄e quia audit ſeruus tuus. Debetergo ẜuus mandatū dn̄i attēte audire: recte apprehēdere: ip̄m ſine dilatione executioni mandere. quidā monachus ſcriberet in cellamam ꝑtem lr̄e o inchoaſſet: a ſuo pr̄e abbate vocatur: qui mox lr̄am incōpletam dimittēs de cella egredit̉: vt abbatis imꝑio pareat: rediens vero ad lr̄am illā merito obedientie ex auro cōpletam inuenit diuinitus. Decet tertio ẜuos eſſe decentes puros: ſolū mundicia corꝑali quaꝫdecet habere miniſtros: ſed multo magis mūdicia mētali: ne ſint morū corruptores in familia:Ex hoc enim poſſet p̄ſtari magnū nocumentumtam filijs qͣꝫ etiam filiabus: alijs quibuſcunqꝫin domo permanentibus. Unde pſal. c. Ambulans in viā immaculata hic mihi mīſtrabat. Exēplū in ioſep: qui de adulterio īuitatus ab vxoredn̄i ſui operi nephario nullatenꝰ acꝗeuit: ſed di-