.II.Litulus
⁊ iō ꝑmitti dn̄t circa ludos occupari: dūmō nonſint inhōeſti: alioꝗn̄ vagari incipiūt de illicitꝭ cogitatōibꝰ. Uitat̉ ēt ab eis īertiā corꝑal̓. dū ꝑ ꝯueniētes ludos eoꝝ mēbra habiliora reddūtur adgrauiora exercitia ſuſtinēda: eis ꝑuenientibꝰ adetatē ꝑfectā. hiꝰ aūt ludi n̄ ſunt ſolū intelligēdi ꝙꝑ corpꝰ exercent̉: vt troci ludus: ſic̄ dicit cato: ſꝫetiā qui auditu ⁊ viſu ꝑcipiunt̉. Un̄ eis interduſūt recitāde hōeſte fabule ⁊ ꝑabolice: ẜm. factōeꝫeſopi ⁊ aliq̄ pulchre hiſtorie: ꝗbus libent̓ ītendatCoercēdi et ſūt ab īpudicꝭ ⁊ ab inhōeſtis viſibilibꝰ: n̄ ſolū ī veritate: veꝝ ēt in imaginibꝰ ⁊ pictiris: vt vult phūs. vij. ethi. Cū iſmahel filiꝰ Abrahe ex ancilla natꝰ Iſaac fr̄em ſuū natū ex liberamr̄e .ſ. ſara vellet īduce̓ ad turpē ludū idolatrie:vel laſciuie: egre feres ſara: dixit ad abrahā viꝝſuū: Eijce ancillā ⁊ filium eiꝰ Gen̄. xxi. ¶ Tertioinducēdi .ſ. ad ſocietates hōeſtas ⁊ retrahendi aprauis. Int̓ cetera .n. q̄ maxīe nocēt eis ē īordīata ſocietas. Fiūt .n. ex hͦ vani fures: ⁊ vl̓r ad oīavicia: q̄ ſocios vidēt irretitos: facillime ꝯuertūt̉qd̓ eis ꝯtinge̓ videt̉ ꝑꝑ tres ꝓprietates: q̄ in eisreꝑiunt̉. Sūt .n. molles ⁊ ſacilit̓ ductiles. Cōplexionē .n. corꝑis tenerā ꝯſeꝗt̉ ꝯditio aīe: maximeqͣꝫtū ad ꝑtē ſenſitiuā: cuiꝰ oꝑationes pueri maxime inſequūt̉. Mollia aūt ⁊ dulcia facillīe imp̄ſſionē recipiūt ad modū cere. Iuuenes ergo admores ſocioꝝ cito inclinant̉. Sūt ēt nimis amatores aīcitiaꝝ: vt dr̄. ij. rheto. Et ſodales diliguntqꝛ gaudēt ꝯuiue̓ ſil̓ibꝰ. Ubi aūt ē multa iuuenūcōgregatō ibi multū eſt de ſenſualitate: ⁊ paꝝ derōne: ⁊ ſic neceſſe ē fieri vana ⁊ diſſoluta: ac mitū inordinata. Itē iuuenes ſūt multū creduli:dictū ē ſupra. Cū .n. paꝝ vigeat rōe facilit̓ credūt⁊ iō cito pn̄t ſeduci. Igit̉ ꝑꝑ p̄dicta dn̄t pr̄es: ſiuꝑ ſe: ſiue ꝑ pedagogos filios admōere: vt diligēt̓ꝯſiderēt ſocios magꝭ maturos ⁊ ꝯpoſitos: cū ꝗbus ꝯuerſent̉: alioſqꝫ deuitēt ⁊ fugiant. NarratBoe. in lib. de diſci. ſcho. de filio lucretij: ꝙ fuitabſqꝫ diſciplīa nutritꝰ: ꝯſumēs bona pr̄na cū aleatoribꝰ ⁊ leccatoribꝰ. hic cū a pr̄e de patibulo freq̄nter eēt redēptꝰ: demū iteꝝ captꝰ pr̄is penuriaredimi n̄ potuit: ꝗ cū lachrymis voce q̄rula oſculū a pr̄e petijt: ⁊ cū pr̄ acceſſiſſet ad eū: naſū pr̄isfiliꝰ morſu acutiſſimo ſecuit: dicēs. Quare bonoſocios ꝯtēpſi? quare mgr̄i docum̄tis nō obediuiQuare meis prauis moribus nō obſtitiſti. Nūc.5. VI.de te capio vindictam.Fynedit aut et cōuenivens ē aliquos eē ẜuos ⁊ hoc tribus de cāis .ſ.appetitꝰ corruptionē: ꝑꝑ intellectꝰ dep̄ſſionē: ⁊reꝝ tꝑaliū admīſtrationē: qꝛ .n. aliqͣ ſūt in appetitu deprauati ⁊ ad mala ꝓni: dignū ē eos ẜuosalioꝝ exiſte̓ ⁊ pēa ẜuitutis puniri. Et iſta fuit pͥmacā inducēs ẜuitutē: vt pꝫ de filio noe noīe chamverēda pr̄is deridēti: ꝑꝑ cuiꝰ irreuerētiā tota eiꝰpoſteritas ẜuituti ē dedita. Itē dignū ē aliquos
eſſe ſeruos alioꝝ ꝑꝑītellectus dep̄ſſionē. Et iſtaē cā quodāmō ex natura inducta: vt tangit ph̓si. poli. Qui .n. ſūt corꝑe fōtes ⁊ robuſti ad oneraſuſtinēda: ītellectu deficiūt vt plurimū: ⁊ hī aptiſūt ad ẜuiendū: vt a ſapiētibꝰ regant̉. Qui v̓o iūtcarne molles: ⁊ viribꝰ corꝑis deſtituti: intellectuſūt vigētes: vt plurimū. Et hi apti ſūt ad dn̄andū ⁊ alios regendū. Itē expedit aliqͦs eſſe ẜuosꝑ penuria reꝝ tꝑaliū: ex qͣ maioribꝰ ẜuire tanēoꝝ mīſtri cogunt̉: ꝗ vt corꝑalit̓ ſuſtentent̉ alioregimī ſe ſubdūt. His viſis vidēda ſūt q̄ ⁊ quotobẜuāda ſūt ad hoc ꝙ ꝯueniēterhēant ſe ẜui addn̄os: ⁊ ecōuerſo. Eſt aūt ſciēdū: ꝙ ẜui ad dn̄osſe dn̄t hr̄e tripl̓r: ad hoc ꝙ digne exerceāt officiūdebitū .ſ. ꝙ ſint ſideles in commiſſis a dn̄is ſuisIntelligētes in p̄ceptꝭ: ⁊ decētes in obſeꝗis. Dn̄tergo pͥmo eē fideles in his q̄ eis a dn̄is ꝯmittūt̉Nomē .n. ẜui aẜuiēdo dictū ē: vel a ſeruādo. Ille igit̉ vere ẜuus ē ꝗ in ẜuiēdo ē ꝯẜuatiuꝰ bonorū dn̄i ſui. Un̄ in comēdationē fidelitatꝭ ẜuorū:ꝓmittit eos dn̄s ſupra multa ꝯſtitue̓: ꝗ ēt in paucofuerūt fideles Math. xxv. Narrat Ualeriꝰ li.iij. de quodā milite ceſari fideliſſimo: ꝗ cū eēt captus: ⁊ ad Anthoniū adductꝰ: īuitatus ab eo: ꝙceſaris miles n̄ eſſet ampliꝰ: ſꝫ ẜuus. Rn̄dit. Iugulari me potius iube: qꝛ nec ſalutꝭ bn̄ficio: necmortis ſupplicio abduci poſſū: vt ceſarꝭ mileseſſe deſina: ⁊ tuus eē incipiā. Antoniꝰ aūt ſue fidelitatis merito vita ꝯceſſit. Nō ſolū aūt dn̄t eēfideles: ne dn̄os ſuos defraudēt: ſꝫ ēt ꝓuidi ⁊ intelligētes: ne ab alijs circa dn̄oꝝ bona d̓fraudotur: ⁊ vt ēt ea q̄ his mandant̉ recte app̄hendāt:debite exequant̉. vn̄ dn̄s in euage. cōmendat ſeruū ꝗ cū fidelitate hꝫ prudentia. Fidelis inꝗt ſeruus ⁊ prudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familia ſuaꝫMathei. xxiiij. Uera aūt prudentiā ſeruoꝝ ē qn̄cū intelligentia ſtatim ſequit̉ ꝓmpta obediētia.Un̄ Hiero. ſuꝑ Hiere. ait. Serui eſt dimiſſo capite aure patula: ꝓmpta voluntate ad obediēdūaudire vocē dn̄i. Iuxta illud Samuelis. i. Reg.iij. Loquere dn̄e quia audit ſeruus tuus. Debetergo ẜuus mandatū dn̄i attēte audire: recte apprehēdere: ⁊ ip̄m ſine dilatione executioni mandere. quidā monachus dū ſcriberet in cella ⁊ pͥmam ꝑtem lr̄e o inchoaſſet: a ſuo pr̄e abbate vocatur: qui mox lr̄am incōpletam dimittēs de cella egredit̉: vt abbatis imꝑio pareat: rediens vero ad lr̄am illā merito obedientie ex auro cōpletam inuenit diuinitus. Decet tertio ẜuos eſſe decentes ⁊ puros: nō ſolū mundicia corꝑali quaꝫdecet habere miniſtros: ſed multo magis mūdicia mētali: ne ſint morū corruptores in familia:Ex hoc enim poſſet p̄ſtari magnū nocumentumtam filijs qͣꝫ etiam filiabus: ⁊ alijs quibuſcunqꝫin domo permanentibus. Unde pſal. c. Ambulans in viā immaculata hic mihi mīſtrabat. Exēplū in ioſep: qui de adulterio īuitatus ab vxoredn̄i ſui operi nephario nullatenꝰ acꝗeuit: ſed di-