Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.II.

fluenta pleniſſima: ſūt dona ſpūs ſācti. Un̄ xp̄sdixit clamādo Io. vij. Qui credit ī me ſic̄ dic̄ ſcriptura flumīa de vetre eiꝰ fluent aq̄ viue: loquēsde ſpū ſctō. Quarta dirigit exēpla notant̉genꝰ: ibi: gene eiꝰ. Sic̄ gene ſūt ſub ocul̓ nunqͣꝫcooꝑiunt ſicut alia pene oīa mēbra: ita exēpla .i.oꝑa māifeſta ſub ocul̓: in ꝯſideratōe ſūt hoīm:occultari pn̄t. Tenet̉ aūt ꝗlibet ſolū ꝯſcīe ſueꝓuidere: ſꝫ et ꝓximū bonis exēplis edificare: etꝓpterea ſolū a mal̓ ſꝫ ēt ab his hn̄t ſpēm mali cauere dꝫ iuxͣ ſnīam apl̓i. pͥma. ij. ad corī. viij.Dn̄t. āt exēpla pͥmo huilis patīe: ꝓpterea dicitareole. In area ſit ꝑcuſſio grani: calcatio ſuſtinet plures ictꝰ: tn̄ frāgit terra: ſꝫ integra ſolida ꝑſeuerat. Nullū maī exēplū dat de ſe ſeruusdei: qͣꝫ de v̓tute patīe: vt iniurijs tribulatiōibꝰfrāgat̉: turbet: q̄rulet̉: ſꝫ firmꝰ integer ī v̓tute ꝑmaneat. Hoc xp̄s edocuit. Un̄ aug. i. q. i. xp̄sꝗd fecit nobis .i. qͣle exēplū dedit: tāta patiētiaꝓditorē ſuū ſuſtinuit vſqꝫ in finē: vt ei pͥmā euchariſtiā ꝯfecta māibꝰ et ore ſuo ꝯmēdatā ſic̄ ceteris apl̓is ꝓprijs māibꝰ darꝫ ⁊cͣ. Areole dicit inplurali: qꝛ patīe exēplū dꝫ on̄di in tribulatōibuscorꝑalibꝰ: ſpūalibꝰ: duriores ſūt qꝛ gūt aīaꝫAreole nomē diminutm̄ ē ex qͣdā huili cognitōne ꝓprioꝝ defectuū: ꝯn̄s recognoſce̓ ſubditūoīm penaꝝ debꝫ ꝓcedere iſta patīa: ph̓ico. Debēt ſcd̓o alijs v̓tutū p̄bere exēpla: ſubdit aromatū. Aromata odorifera ſuauia ſt̓ v̓tutes: cuccarū ē charitas. Cinamomū puritas. Carophilus hūilitas. Balſamꝰ obedīa. Mirra pnīa⁊c̄. Haꝝ exēpla debes dare de vna: alia oēs qꝛ eis occurrūt tēptationes tribulatōeslo dn̄t fūdate in hūili patīa: vt ſint areole aromatū. Dn̄t tertio oīa exēpla ēt opeꝝ v̓tuoſorūeſſe magna diſcretiōe. Un̄ ſubdit. Cōſite a pigmētarijs. Pigmētarij ſūt ſciūt ꝯponere medicinas ꝯfectiōes. oīm ē hoc hn̄t aromataſꝫ paucoꝝ ex magna practica. oēs hn̄t v̓tutes: ſciūt ſemꝑ vti diſcretionē: paucoꝝ ē hoc exercitatoꝝ in via ſpūs: tn̄ ſi deſit diſcretio: eritv̓tuoſū opꝰ. Niſi .n. oīa fiāt mōis tꝑibꝰ: edificabūt: ſꝫ ſcādalizabūt qd̓ xp̄s ſūme ẜuauit: qn̄qꝫ rep̄hendēs: qn̄qꝫ ꝯſolas: qn̄qꝫ tacens: qn̄qꝫ loquēs: qn̄qꝫ miracula faciēs: qn̄qꝫ faciēs: qn̄qꝫieuinās: qn̄qꝫ comedēs ⁊cͣ. Oīa ad edificationeꝫ. Quinta regula dirigit locutiōes deſignanỉ labia. Un̄ labia eius ⁊cͣ. Poſuit deꝰ labiātes an̄ linguā: vt ſubito loqͣmur ꝗcꝗd mēti occurrit: ſꝫ tardi ſumꝰ ad loq̄ndū: vt admonet Iacobus in canonica ſua. c. i. Dꝫ ergo locutio primo eſſe ex dilectiōe tꝑantia. Un̄ dicit diſtillatiaAd diſtillatōne plura ꝯcurrūt .ſ. fornellꝰ ignecapana: materia dꝫ diſtillari: alēbicꝰ vn̄ egredit̉ guttatim. Sic ad hoc vt aliꝗs bn̄ loqͣtur: dēt mouere charitas: ē ignis in corde fornax.Cāpana ē. Illud qd̓ diſtillat̉ ē materia dꝫ dici. Alēbicus ē os. Uas vbi recipit̉ ē auditor. Qn̄

ergo charitas inducit aliquē ad loq̄ndū: ip̄a virtus charitatis tāqͣꝫ calor ꝗdā intēſus: dat materiā locutiōis qͣſi euaporādo diſcuſſionē tranſmittere ad altitudine rōnis: dimiſſa ſuꝑfluitate illud ſubſtātiale qd̓ aſcēdit in rōnē .i. qd̓ dictat: paulatī os ꝓferre vbi eſt auditꝰ. .n.ad modū maris redūdātis dꝫ ſe iactare: vel ꝗcꝗd ē in corde dicere: nec ad modū torrētis oēsīmūdicias viaꝝ collige̓: narrādo .ſ. defectꝰ aliorūſꝫ paulatī rōnabilit̓. Sic ſecit dn̄s ieſus. Un̄ ip̄edicebat Ioā. v. hec dico vt ſalui ſitis. Ecce charitas mouebat ad loq̄ndū. Et de eo dr̄ pͥma petriij. Nec dolꝰ ē inuētus in ore eiꝰ: nec ēt aliqd̓ ma. Un̄ ip̄e dicebat Io. xviij. Si male locutꝰ ſum:teſtimoniū ꝑhibe de malo. Ecce materia rōnabilis tota euaporata: paꝝ locutus eſt. Un̄ Iſa. liij.Sicut agnꝰ corā tōdēte ſe obmuteſcet. Secūdomateria locutōis dꝫ vtilis: ꝓpterea dic̄ mirraMirra ē amara purgatīa p̄ſeruatīa a corruptione. Sic locutio amara dꝫ eſſe ad rep̄hendendūvicia alioꝝ: ad adulandū: ad purgādū ſua peccata ꝯfeſſionē: ad admonendū: ſic p̄ſeruādoalios a vicijs. Tertio dꝫ de melioribꝰ: ꝓptereadicit prima. pͥma enim diſtillatura ē melior alia.Sic pōt homo loꝗ de diuerſis bonis bn̄: ſꝫ dꝫ eligere etiā melius: ita ſit totaliter ẜmo ẜmdeū: ſicut fecit xp̄s ait Io. viij. Sicut audiui apatre ſic loquor in mūdo. Sexta dirigit oꝑationes deſignātur manus. Un̄ dicit: manꝰ eiꝰ⁊cͣ. Oꝑa que facimꝰ artificialia multa alia manibus facimꝰ. Et ꝓpterea manꝰ in ſcripturā deſignāt opus nr̄m: hec āt oꝑa dn̄t bona pͥmo. Etꝓpterea dicit Cornatiles. Corno ē inſtr̄m qd̓ valde cito oꝑat̉: remouet a lignis ſuꝑfluitates polit: tm̄ reuertit̉ retro qͣꝫtum ꝓcedit ī antea. Hocſpūaliter dꝫ eſſe in oꝑibus nr̄is .ſ. vt ꝓmpte oꝑemur tarde vel lente in ſurgēdo a dormitionein eūdo ad eccl̓am: in accedēdo ad ꝯfeſſionē: ethiꝰ. Neſcit enim tarda molimina ſpūs ſācti gr̄adicit Ambro. in omelia ſuꝑ lucam. Debemusetiā tollere ſuꝑfluitates ab oꝑibus noſtris: vt inveſtimētis: cibis: in edificijs hiꝰ. Cant̉. iij. Zempus pritationis aduenit. Oēmus facere oꝑada nitida ī ꝯſpectu dei. Dēmus in oꝑibus nr̄is ſolū reſpicere in antea ad alia reſtat fienda: ſꝫēt aliqn̄ reuidere p̄terita: ad dolendū de d̓fectibꝰſicut faciebat paulus: dicens pͥma ad chorin. xv. ſum dignus vocari apl̓s: qꝛ ꝑſecutꝰ ſum eccleſiā dei. Et Aug. in lib. ꝯfeſſionū accuſans peccata p̄terita. Fuit dn̄s Ieſus ſolicitus ꝓmptusin operibus ſuis Io. viij. Diluculo venit in templū: nil ſuꝑfluū erat in eo. Colligite ait ſuꝑauerant fragmēta ne pereant Io. vi. Om̄ia oꝑa ſuadeo accepta Io. viij. Ego ait placita ſūt ei .ſ. pr̄ifacio ſemꝑ. Secūdo oꝑa iſta debēt multiplicia: ſubdit auree. Aurū .n. valde extendit̉ ſuꝑomnia alia metalla. Nam de vno ducato fiuntcirca. c. petie ad deaurādū picturas. Sic oꝑa no