Titulus.II.
fluenta pleniſſima: q̄ ſūt dona ſpūs ſācti. Un̄ xp̄sdixit clamādo Io. vij. Qui credit ī me ſic̄ dic̄ ſcriptura flumīa de vetre eiꝰ fluent aq̄ viue: loquēsde ſpū ſctō. ¶ Quarta dirigit exēpla q̄ notant̉ ꝑgenꝰ: ibi: gene eiꝰ. Sic̄ gene ſūt ſub ocul̓ ⁊ nunqͣꝫcooꝑiunt ſicut alia pene oīa mēbra: ita exēpla .i.oꝑa māifeſta ſub ocul̓: in ꝯſideratōe ſūt hoīm: ⁊occultari n̄ pn̄t. Tenet̉ aūt ꝗlibet n̄ ſolū ꝯſcīe ſueꝓuidere: ſꝫ et ꝓximū bonis exēplis edificare: etꝓpterea n̄ ſolū a mal̓ ſꝫ ēt ab his q̄ hn̄t ſpēm mali cauere dꝫ iuxͣ ſnīam apl̓i. pͥma ⁊. ij. ad corī. viij.Dn̄t. āt exēpla eē pͥmo huilis patīe: ꝓpterea dicitareole. In area ſit ꝑcuſſio grani: ⁊ calcatio ſuſtinet plures ictꝰ: ⁊ tn̄ n̄ frāgit terra: ſꝫ integra ⁊ ſolida ꝑſeuerat. Nullū maī exēplū dat de ſe ſeruusdei: qͣꝫ de v̓tute patīe: vt iniurijs tribulatiōibꝰ nōfrāgat̉: n̄ turbet: n̄ q̄rulet̉: ſꝫ firmꝰ ⁊ integer ī v̓tute ꝑmaneat. Hoc xp̄s edocuit. Un̄ aug. i. q. i. xp̄sꝗd fecit nobis .i. qͣle exēplū dedit: ꝗ tāta patiētiaꝓditorē ſuū ſuſtinuit vſqꝫ in finē: vt ei pͥmā euchariſtiā ꝯfecta māibꝰ et ore ſuo ꝯmēdatā ſic̄ ceteris apl̓is ꝓprijs māibꝰ darꝫ ⁊cͣ. Areole dicit inplurali: qꝛ patīe exēplū dꝫ on̄di in tribulatōibuscorꝑalibꝰ: ⁊ ſpūalibꝰ: q̄ duriores ſūt qꝛ tā gūt aīaꝫAreole nomē diminutm̄ ē ex qͣdā huili cognitōne ꝓprioꝝ defectuū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s recognoſce̓ ſubditūoīm penaꝝ debꝫ ꝓcedere iſta patīa: nō mō ph̓ico.¶ Debēt ſcd̓o ⁊ alijs v̓tutū p̄bere exēpla: iō ſubdit aromatū. Aromata odorifera ⁊ ſuauia ſt̓ v̓tutes: cuccarū ē charitas. Cinamomū puritas. Carophilus hūilitas. Balſamꝰ obedīa. Mirra pnīa⁊c̄. Haꝝ exēpla debes dare mō de vna: mō d̓ aliaq̄ oēs qꝛ eis occurrūt tēptationes ⁊ tribulatōeslo dn̄t eē fūdate in hūili patīa: vt ſint areole aromatū. ¶ Dn̄t tertio oīa exēpla ēt opeꝝ v̓tuoſorūeſſe cū magna diſcretiōe. Un̄ ſubdit. Cōſite a pigmētarijs. Pigmētarij ſūt ꝗ ſciūt ꝯponere medicinas ⁊ ꝯfectiōes. Nō oīm ē hoc ꝗ hn̄t aromataſꝫ paucoꝝ ex magna practica. Nō oēs ꝗ hn̄t v̓tutes: ſciūt ſemꝑ vti diſcretionē: paucoꝝ ē hoc ⁊ exercitatoꝝ in via ſpūs: ⁊ tn̄ ſi deſit diſcretio: n̄ eritv̓tuoſū opꝰ. Niſi .n. oīa fiāt cū mōis ⁊ tꝑibꝰ: n̄ edificabūt: ſꝫ ſcādalizabūt qd̓ xp̄s ſūme ẜuauit: qn̄qꝫ rep̄hendēs: qn̄qꝫ ꝯſolas: qn̄qꝫ tacens: qn̄qꝫ loquēs: qn̄qꝫ miracula faciēs: qn̄qꝫ n̄ faciēs: qn̄qꝫieuinās: qn̄qꝫ comedēs ⁊cͣ. Oīa ad edificationeꝫ.¶ Quinta regula dirigit locutiōes q̄ deſignanỉꝑ labia. Un̄ labia eius ⁊cͣ. Poſuit deꝰ ⁊ labiā ⁊ dētes an̄ linguā: vt n̄ ſubito loqͣmur ꝗcꝗd mēti occurrit: ſꝫ tardi ſumꝰ ad loq̄ndū: vt admonet Iacobus in canonica ſua. c. i. Dꝫ ergo locutio primo eſſe ex dilectiōe ⁊ tꝑantia. Un̄ dicit diſtillatiaAd diſtillatōne plura ꝯcurrūt .ſ. fornellꝰ cū ignecapana: ⁊ materia q̄ dꝫ diſtillari: ⁊ alēbicꝰ vn̄ egredit̉ guttatim. Sic ad hoc vt aliꝗs bn̄ loqͣtur: dēteū mouere charitas: q̄ ē ignis in corde ⁊ fornax.Cāpana ē rō. Illud qd̓ diſtillat̉ ē materia q̄ dꝫ dici. Alēbicus ē os. Uas vbi recipit̉ ē auditor. Qn̄
ergo charitas inducit aliquē ad loq̄ndū: ip̄a virtus charitatis tāqͣꝫ calor ꝗdā intēſus: dat materiā locutiōis qͣſi euaporādo ꝑ diſcuſſionē tranſmittere ad altitudine rōnis: ⁊ dimiſſa oī ſuꝑfluitate illud ſubſtātiale qd̓ aſcēdit in rōnē .i. qd̓ dictat rō: paulatī ꝑ os ꝓferre vbi eſt auditꝰ. Nō .n.ad modū maris redūdātis dꝫ ſe iactare: vel ꝗcꝗd ē in corde dicere: nec ad modū torrētis oēsīmūdicias viaꝝ collige̓: narrādo .ſ. defectꝰ aliorūſꝫ paulatī ⁊ rōnabilit̓. Sic ſecit dn̄s ieſus. Un̄ ip̄edicebat Ioā. v. hec dico vt ſalui ſitis. Ecce charitas q̄ mouebat ad loq̄ndū. Et de eo dr̄ pͥma petriij. Nec dolꝰ ē inuētus in ore eiꝰ: nec ēt aliqd̓ malū. Un̄ ip̄e dicebat Io. xviij. Si male locutꝰ ſum:teſtimoniū ꝑhibe de malo. Ecce materia rōnabilis ⁊ tota euaporata: paꝝ locutus eſt. Un̄ Iſa. liij.Sicut agnꝰ corā tōdēte ſe obmuteſcet. Secūdomateria locutōis dꝫ eē vtilis: ꝓpterea dic̄ mirraMirra ē amara purgatīa ⁊ p̄ſeruatīa a corruptione. Sic locutio amara dꝫ eſſe ad rep̄hendendūvicia alioꝝ: n̄ ad adulandū: ad purgādū ſua peccata ꝑ ꝯfeſſionē: ad admonendū: ⁊ ſic p̄ſeruādoalios a vicijs. Tertio dꝫ eē de melioribꝰ: ꝓptereadicit prima. pͥma enim diſtillatura ē melior alia.Sic pōt homo loꝗ de diuerſis bonis ⁊ bn̄: ſꝫ dꝫhō eligere etiā melius: ita ꝙ ſit totaliter ẜmo ẜmdeū: ſicut fecit xp̄s ꝗ ait Io. viij. Sicut audiui apatre ſic loquor in mūdo. ¶ Sexta dirigit oꝑationes q̄ deſignātur ꝑ manus. Un̄ dicit: manꝰ eiꝰ⁊cͣ. Oꝑa que facimꝰ artificialia ⁊ multa alia manibus facimꝰ. Et ꝓpterea manꝰ in ſcripturā deſignāt opus nr̄m: hec āt oꝑa dn̄t eē bona pͥmo. Etꝓpterea dicit Cornatiles. Corno ē inſtr̄m qd̓ valde cito oꝑat̉: remouet a lignis ſuꝑfluitates ⁊ polit: ⁊ tm̄ reuertit̉ retro qͣꝫtum ꝓcedit ī antea. Hocſpūaliter dꝫ eſſe in oꝑibus nr̄is .ſ. vt ꝓmpte oꝑemur nō tarde vel lente in ſurgēdo a dormitionein eūdo ad eccl̓am: in accedēdo ad ꝯfeſſionē: ethiꝰ. Neſcit enim tarda molimina ſpūs ſācti gr̄adicit Ambro. in omelia ſuꝑ lucam. ¶ Debemusetiā tollere ſuꝑfluitates ab oꝑibus noſtris: vt inveſtimētis: cibis: in edificijs ⁊ hiꝰ. Cant̉. iij. Zempus pritationis aduenit. Oēmus facere oꝑa mūda ⁊ nitida ī ꝯſpectu dei. Dēmus in oꝑibus nr̄isn̄ ſolū reſpicere in antea ad alia q̄ reſtat fienda: ſꝫēt aliqn̄ reuidere p̄terita: ad dolendū de d̓fectibꝰſicut faciebat paulus: dicens pͥma ad chorin. xv.Nō ſum dignus vocari apl̓s: qꝛ ꝑſecutꝰ ſum eccleſiā dei. Et Aug. in lib. ꝯfeſſionū accuſans peccata p̄terita. Fuit dn̄s Ieſus ſolicitus ⁊ ꝓmptusin operibus ſuis Io. viij. Diluculo venit in templū: nil ſuꝑfluū erat in eo. Colligite ait q̄ ſuꝑauerant fragmēta ne pereant Io. vi. Om̄ia oꝑa ſuadeo accepta Io. viij. Ego ait q̄ placita ſūt ei .ſ. pr̄ifacio ſemꝑ. ¶ Secūdo oꝑa iſta debēt eē multiplicia: iō ſubdit auree. Aurū .n. valde extendit̉ ſuꝑomnia alia metalla. Nam de vno ducato fiuntcirca. c. petie ad deaurādū picturas. Sic oꝑa no