Capitulum. IIII.
ſtra dn̄t ſe extendere ad multa: aliqn̄ ad pauꝑespaſcēdos: aliqn̄ eūdum ad eccl̓am: ad officiū: adp̄dicationē: aliqn̄ ad oꝑa religioſa ⁊cͣ. multa bōaoꝑa oſtendi vobis ait xp̄s Io. x. Dꝫ tertio in ipſisoꝑibus eſſe conſideratio p̄mioꝝ: ꝓpterea ſubditplene iacinctis .i. lapidibus p̄cioſis: vel floribusaliſis: qui hn̄t colorē celeſtē. Labor te terret aitAug. cogita de p̄mio. Sic dn̄s ieſus ſemꝑ in oꝑibus ſuis ꝯtemplabat̉ deū ⁊ ſuꝑnam gl̓am. Diſceergo ip̄m ſeq: ꝗ illuminat oēm hominē veniētēin hūc mundū. ¶ Septīa dirigit fructificatiōesq̄ deſignant̉ ꝑ ventrē. Un̄ dixit. Uenter eius ⁊cͣ.In vetre ſtat fructus hūanꝰ .i. puer. Magna cura ⁊ ſtudio querebāt hoīes in veteri teſtam̄to: facere fructus hūanos .i. filios. Un̄ ⁊ ī lege ſterilisdicebat̉ maledicta. Sꝫ iā in nouo teſtam̄to n̄ curat deus tm̄ de iſta fructificatiōe: īmo dicit Lu.xxiij. Beate ſteriles qͥ n̄ genuerūt: ⁊ vbera q̄ nonlactauerūt: ſꝫ vult fructꝰ ſpūales ꝑmanētes: nondeficiētes vt filij. Un̄ dicit Io. xv. Poſui vos vteatis ⁊ fructū afferatis ⁊ fructꝰ veſter maneat. Etqualis eē debeat on̄ditur cū ſubdit̉. EburneusEbur ē os elephātis aīalis caſtiſſimi: ⁊ ſignificatcaſtitatē. Un̄ in antiphona. Ebur caſtitatis: hosigit̉ filios debemꝰ gnare: ⁊ tales ꝗ ſint caſti .i. caſtitatē debemus in nobis amare: ⁊ in alijs ſuaderedicunt̉ etiā fructꝰ nr̄i oꝑa ꝑmanētia: vt libri: edificia: hoſpitalia: que quidē faciūt ad gl̓am humanā vt pingēdo arma ⁊ hiꝰ. ſꝫ eburnea n̄ ſūt: ⁊ id̓oſiēda ad gl̓am dei. Ebur eſt duꝝ ⁊ ſignificat ꝯſtātiam ⁊ ꝑſeuerantiā quā dꝫ ꝗs ſuadere his quostrahit ad deū: n̄ ſolū actiua ⁊ mūdana: ſꝫ ſpūalia⁊ celeſtia. Sic dn̄s ieſus egit. Nullum docuit aliquaꝫ artē vel ſcīam cū oēs ſciret: ſꝫ bn̄ diuina ⁊ſpūalia. eſt aūt diſtinctus iſte vēter caphiris: ꝗafacit docere filios ſuos ſpūales quos verbis etexēplis trahit ad xp̄m. ¶ Octaua dirigit gubernationes deſignatas ꝑ crura. Un̄ crura eius ⁊cͣ.Sicut .n. ſuꝑ crura ⁊ tibias ſuſtentat̉ totū corpꝰ:ſic totū corpus eccl̓e ſuſtentat̉ ⁊ regit̉ duplici regimine eccl̓aſtico ⁊ tꝑali: di. xcvi. duo ſūt. Sꝫ adhoc vt n̄ ruat ip̄m corpus eccl̓e: oꝫ vt iſta regimina ſint iuſta. Et ꝓpterea ſubdit. Colūne marmoree. Aliꝗ faciūt rempublica .i. regimē colunasluteas .ſ. nō querēdo niſi colligere pecūias ⁊ dep̄dationes: extorſiones ⁊ hiꝰ. ¶ Alij faciūt colūnas ferreas: vtentes vi tyrānica gladio ⁊ ſpata:nutriētes ſectas: expellētes bonos ⁊cͣ. ¶ Alij denihilo faciūt: ſed deſtruūt factas: faciēdo contradeū ⁊ eccl̓am: vt poſſint bn̄ ꝓſperare in ſtatu ſuoRegimē tale durare n̄ poteſt: ſꝫ iā ruit. Faciēdoiſtas colūnas ſolū de argēto n̄ ſufficit .i. ſi ſolumvacaret ꝯtēplationi ⁊ lectioni vel doctrine aūt p̄latis. Reꝗrit̉ adhuc alid̓ videlꝫ colūne marmoree. Nullꝰ lapis durior marmoreo: nullꝰ cādidior: nullꝰ vtilior ad ẜuāda vnguēta. Et cum ſit itaduꝝ: miꝝ ē ꝙ meliꝰ domat̉ plūbo dulci: qͣꝫ ferro.
reꝗrit tantā fortitudinē: ſicut iuſticia iudicatiuaImpugnat̉ .n. a ſāguine: a minis: a muneribus ap̄cihꝰ. Nulla v̓tꝰ pulchriorē facit rēpublicā ⁊ puriorē. Eſt .n. reddēs vnicūtqꝫ qd̓ ſuū ē. Sicut ātcorꝑis pulchritudo reſultat ex mēbroꝝ debita ꝓportione: ita ip̄a iuſticia q̄ bꝫ ꝓportionare cūcta:facit corpꝰ eccl̓e pulchꝝ ſolū a plūbo hūili .i. a penitētibꝰ ⁊ hūiliatis aliquatulū flectit̉. Iuxͣ illudv̓gilij ꝑcere ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑbos. ¶Colune in plurali dicit: qꝛ duplex ē iuſticia .ſ. diſtributīa: ⁊ cūmutatīa: vt p̄miare bonos ⁊ pūire malos. Suꝑ baſes aureas .i. ſuꝑ fidē ⁊ charitatē: al̓nihil valet. Sꝫ qꝛ qd̓ expoſitū ē de duplici regimine: ſpectat ad prudētia politicā: n̄ exeūdo terminos prudētie ꝑticularis qͣ ꝗs regulat ſeip̄m:pōt dici ꝙ crura ſignificāt appetitꝰ ſiue affectusqꝛ ſic̄ cruribꝰ itur: ita affectibꝰ aīa ꝑgit verſus celū vel īfernū ẜm qͣlitates affectionū. Duo āt crura ſunt duo appetitꝰ .ſ. ſenſual̓ ⁊ rōnalis: q̄ cruradicūt̉ n̄ eſſe carnea: neqꝫ ferrea: ſꝫ marmorea hn̄tſpūalit̓ crura carnea q̄ in his q̄ expediūt carni n̄q̄rūt ncc̄itatē ſꝫ voluptatē: vt ſufficiāt oī mō ipſiſenſualitati. Cū tn̄ dicat apl̓s ad Ro. Debitoresſumꝰ carni: n̄. vt ẜm carnē viuamꝰ. Si .n. ẜm carnē vixeritis: moriemī. Appetitū aūt rōnalē hn̄tcarneū ꝗ in oꝑibus ſpūalibꝰ q̄ faciūt: carnalia q̄rūt: honores: diuitias ⁊ hiꝰ. Uel ēt: qꝛ pr̄es ſpūales aut fr̄es aut filios ſpūales carnalit̓ .i. ſenſualiter diligūt: ſꝑ q̄rētes eoꝝ pn̄tiam corꝑalem. Cōtra qͦs dic̄ aug. in regl̓a. Inter nos n̄ carnalis: ſꝫſpūalis dꝫ eē dilectio. Crura ēt ferrea hn̄t ꝗ necſibi nec alijs ꝑ affectū ꝯpaſſiōis mouent̉ ad ea q̄ncc̄ia ſūt: ſꝫ duri ⁊ rigidi nimis ſūt. Cōtra qͦs dic̄Diero. ꝙ dignitatē creature rōnal̓ amittit: ꝗ ieuiniū charitati: aut vigilias p̄fert ſēſuū ītegritatide ꝯſe. di. v. Hō mediocrit̓. Prudēs igit̉ hꝫ crura affectuū: n̄ carnea neqꝫ ferrea: ſꝫ marmorea .i.pura ⁊ fixa ſeu firma: q̄ crura affectuū fūdāt̉ ſuꝑbaſes aureas .i. ſuꝑ duo p̄cepta charitatis dei etꝓximi dilectiōis. ¶ Nona dirigit diſciplīatiōesi. modū docēdi ſeu inſtruēdi alios. Doctrina enīvoce porrigit̉: q̄ a gutture ꝓcedit. ⁊ iō ip̄a diſciplinatio notat: cū dr̄: guttur eiꝰ ſuauiſſimū. Dꝫ .n. ꝗdocꝫ ſiue pͥuate ſiue publice loꝗ n̄ ſolū aꝑte vt intelligat̉: ſꝫ ēt ſuauit̉: vt audientꝭ aīmus delectet̉:ꝓpt̓ea dr̄ guttur ſuauiſſimū: n̄ tn̄ dꝫ adulatīe loꝗ. Nā ꝯtra hiꝰ adulatores dicit dn̄s malach. ij.Maledicā bn̄dictōibꝰ vr̄is .i. ẜmōibꝰ adulatorijsl. q. i. maledicā. ⁊ in ea. q. c. multi. Sꝫ dꝫ loꝗ vtilit̓⁊ benigne: iuxͣ illud. ij. ad corin. vi. In ſuauitate īpū ſctō. ⁊ cū loꝗ hꝫ materias d̓ ſe turpes: vti dꝫvocabul̓ qͣꝫtū pōt hōeſtꝭ: n̄ aꝑte ſic̄ ribaldi: nā tales locutiōes n̄ ſūt ſuaues: ſꝫ odioſe ſapiētibꝰ. vn̄hiero. De nephādis crībꝰ q̄ in occl̓to ſiūt q̄ noīare ēt turpiſſimū ē: ne ⁊ dicētꝭ os aures audiētiūpollueret: gn̄alit̓ ſcripta ꝯp̄ſſa ē: dicēs. Uerecundos facite filios iſrl̓ ab oī īmunditia. xxiij. q. iiij.