Capitulum. III.
Et hoc dr̄ ꝑiculū ex gn̄e .i. ꝑntū gn̄atiōe. Et n̄ ſolū laicis ſꝫ et clericis īminent ꝑicula pctōꝝ ꝑiculū .ſ. inordinate dilectiōis: dū diligit filios pr̄: pl̓ꝰqͣꝫ debeat ⁊ auūculus clericū nepotē ſuū. Periculū illicite acꝗſitiōis: dū ꝑntes illicita lucra dimittāt filijs. Periculū iniuſte diſtributiōis: duꝫp̄lati ꝯferūt oīa ſuis amicis ⁊ ꝯſāguineis: poſtponētes digniores: ⁊ ꝯmittētes talibꝰ curā aīaꝝ: ꝗbꝰ vt dic̄ hoſt. n̄ cōmitterēt pomoꝝ cuſtodiā. Et hgenus figurat̉ ꝑ genꝰ muſcaꝝ ꝗbꝰ egyptꝰ ꝑcuſſa ē.Exodi. viij. Muſca ē aīal īportuniſſimū: volitatfreq̄nter an̄ faciē ꝑſtrepit ad aures: n̄ recedit ſedꝯmedit ⁊ bibit cū hoīe. Sic ꝯſāguinet̉ clericorūſūt īportuni ad petēdū ab eis: frequētāt domoseoꝝ: murmurāt ꝯtra eos ſi eis ad placitū n̄ ꝓuidēt. Et ꝓbant̉. Ut dicit Amb. di. lxxxvi. ꝯmedūt⁊ bibūt cū eis p̄cipue tꝑe eſtiuo cū fructꝰ colligūtSꝫ vt dr̄ Michee. vij. Inimici homīs domeſticieiꝰ .ſ. hoīs ⁊cͣ. Qui amat pr̄em aūt mr̄em aut ſorores aut fr̄es aūt ſilios plus qͣꝫ men̄ ē me dignusait xp̄s. Sꝫ ſi mei n̄ fuerīt dn̄ati. Fꝯſāguinei tuncīmaculatꝰ ero ⁊cͣ. ait p̄s. ¶ In ſcd̓o certamīe qꝛnobis ē ab hoſte d̓cipiēte: ꝑcutimur duplici teloſi ſumꝰ incauti. Et hec ſūt ꝑicula latronū: ⁊ ꝑicula in ſolitudīe .ſ. ſuggeſtio occaſiōis ad mali ꝯmiẜſionē: ⁊ ſuggeſtio occaſionis ad boni omiſſionē.Ex ſuggeſtiōe diaboli in itinere bonoꝝ opeꝝ: īcidit in ꝑicula vicioꝝ. Suꝑbie bonū faciēdo inuidie bonū alteriꝰ vidēdo: iracūdie dū opꝰ ſuū ⁊ ſibonū n̄ appretiat̉. Et hec vicia ſūt latroes ꝗ ſpoliāt aīam gr̄a .ſ. hūilitate: charitate: māſuetudineUn̄ figurat̉ hͦ in illo ꝗ deſcēdēs a hirl̓m inciditī latrōes ꝗ ſpoliauerūt eū. Lu. x. Et ēt figurant̉ꝑ latrūculos egreſſos d̓ ſyria ꝙ captiuā duxerūtpuellā ꝑuulā: q̄ erat in obſeqo naaman: vt hr̄. iiijReg. v. Syria interp̄tat̉ ſublimitas: ⁊ ſignificat:diabolū: ꝗ dixit aſcēdā in celū ⁊cͣ. De hac fuggeſtatiōe diaboli egrediunt̉ .ſ. ꝑ imitationē latrucūli .i. ſuꝑbia: īuidia: ⁊ iracundia: ⁊ puellā ꝑuulā deiſrl̓ .i. aīam puellā ꝑ mētis ītegritatē: ꝑuulā ꝑ hūilitatē: de iſrl̓ ꝑ ꝯgnitionis claritatē: capiūt incautā. Et ponit̉ in obſequiū vxoris naamā leproſi .i.in ẜuitutē ꝯcupīe carnal̓: q̄ dr̄ vxor naaman .i. diaboli. Caute ergo ābulādū .i. oꝑandū ne latrunculi nos ſpoliēt p̄s. clxij. In viahac qͣ ābulabamabſcōderūt ſuꝑbi i. demōes laqueū mihi. Et iōobuiādū: vt cū hūilitate: patīa ⁊ charitate eūctafiāt. ¶ Secūdo in illo certamīe ꝑeutimur telo accidie. Et hoc ē ꝑiculū in ſolitudīe. Solitarios infeſtat accidia. Solitudo ē ſteriʸ ⁊ īfructuoſa: ⁊ ſiccū aīa ē ſteril̓ nō pdticens fructū bonoꝝ opeꝝ: ſꝫotioſa manēs: ꝑiculū ei īminetaccidie: q̄ faſtidiūtur bōa ſpūalia: ⁊ omittūt̉ oꝑs v̓tuoſa debita: vtꝯfiteri: dicere officiū: ire ad eccl̓am ⁊ hiꝰ. Inqꝫ ꝓcedūt multa vicīa. Un̄ Iſa. lx. dr̄. Gēs. n. ⁊ regnqd̓ tibi .ſ. deo n̄ ẜuierit: ſolitudine vaſtabunt̉. .i. ſterilitate ⁊ pēuria vaſtabūt̉ v̓tutū. Obuiādū ergohuic ꝑiculo ꝑ occupationē bonā. Hiero. Semꝑ
aliꝗd boni facito vt diabolꝰ te īueniat occupatūd̓ ꝯſe. di. v. ¶ In tertio certamīe qd̓ nobis ē a mūdo retinēte: ꝑcutimur duplici telo .ſ. ꝓſperitatis⁊ aduerſitatis. Ex hoc nobis īminet duplex ꝑiculū .ſ. in ciuitate ⁊ ī mari. Nā ex ꝓſperitate hn̄turbona diuitiaꝝ: delitiaꝝ: ⁊ honoꝝ: q̄ cōiter reꝑiuiniin ciuitate: ex ꝗbus īminēt ꝑicula maxīa .ſ. ꝯtēnēdi ⁊ blaſphemādi deū: polluēdi ⁊ maculādi corpus: diſtrahēdi aīmuꝫ ⁊ opprimēdi ꝓximū: queꝑicula notat p̄s. dicēs. Uidi iniꝗtate ⁊ ꝯtradictōnē ī ciuitate ⁊cͣ. Ecce ꝯtēptus ⁊ blaſphemia ꝯtradeū qͣ ſibi ꝯtradicit̉. Seꝗtur ſuꝑabūdauit muros eiꝰ iniꝗtas .ſ. adulterioꝝ ⁊ ſornicationū: q̄ maculāt corpꝰ. Et labor ī medio eiꝰ .ſ. noxie ſolitudinis ⁊ iniuſticia qͦ ad danificationeꝫ ꝓxī. Un̄ dn̄sad vitādū iſta ꝑicula hortabat̉ dicēs. Exite d̓ medio babylōis ppl̓e meꝰ ⁊cͣ. In ip̄o certamīe a mūdo aliud teluꝫ ē aduerſitas q̄ deſignat̉ per mare:qꝛ ſic̄ mare amaꝝ dicit̉ ⁊ fluctuat: ſic aduerſitasamaritudinē hꝫ: ⁊ mēteꝫ fluctuare facit: et hincꝑicula inſurgūt diuerſoꝝ vicioꝝ īpatiētie: murmuratiōes: diſſidentie ⁊ hiꝰ. Ecci. xliij. Qui nauigāt mare enarrāt ꝑicula eiꝰ: adeo ꝙ ēt nauiculabāt qͣtuor vēti .i. qͣdruplicis afflictiōis .i. ablatioꝑ ⁊ pauꝑtatis: īfamationis: infirmitatꝭ corporee: ⁊ tribulatōis fāilie. Et in̄ ꝓcedūt qͣtuor beſtie vicioꝝ .ſ. murmuratiōis: ⁊ īpatiētie: diffidētie⁊ turbatiōis. ¶ In qͣrto certamīe qd̓ eſt ab hoīeſeuiēte: duplici telo ꝑcutimur .ſ. aꝑte ꝑſecutionis⁊ occulte circūuētionis. Ex ꝗbꝰ īminēt nobis ꝑicula ex gētibꝰ: ⁊ ꝑicula ex falſis fr̄ibꝰ. Per gētesītelligunt̉ infideles ⁊ alij mali māifeſte ꝑſeq̄ntesbonos: ſic̄ greci .ſ. antiochꝰ cū ſuis: machabeos: ⁊romai: apl̓os ⁊ martyres. De ꝗbꝰ pōt intelligi illud Ioel̓. i. Gēs aſcēdit ſuꝑ terrā fortis ⁊ īnumerabilis: detes eiꝰ vt leonis. Sꝫ diſſipa gētes .i. gētiliter viuētes: q̄ bella volūt ꝑſequēdo .ſ. fidelesait p̄s. Alid̓ certam̄ ab hoīe malo ē circūuētiōisex qͦ īminet ꝑiculū deceptiōis diſcordie ⁊ diſſenſionis. Eccl̓a iā paſſa ē ꝑſecutiones a iudeis: paganis ⁊ hereticis. Nūc autē patit̉ ꝑſecutione abhypocritis .i. ſimulatis hoībus ⁊ falſis fr̄ibꝰ .i. xp̄ianis. Un̄ Iob. xxx. in ꝑſona ip̄iꝰ eccl̓e ait. Fr̄ fui: ⁊ſocius draconū: quo ad pͥmū genꝰ ꝑiculi .ſ. manifeſte ꝑſecutiōis. Sociꝰ ſtrutōnis .i. hypocritaꝝ qͦad pn̄s tp̄s. De vtraqꝫ dicit cū augu. Uox ꝯtribulatoꝝ xp̄o ⁊cͣ. vij. q. i. aduerſitas huic. §. Idē. Sꝫxp̄s nos cautos reddit dicēs. Attēdite a falſis ꝓphetis .i. xp̄ianis vel religioẜ: ꝗ ve. ad vos ī ve. o.⁊cͣ. Mathe. vij.¶ De ꝑtibꝰ ſubiectiuis prudētie ⁊ de cognitione ſuiipſius. c. iij.partibus ſubiectiuis prudētie nūc agendū: q̄ ſūt ꝑticularꝭ ſeu monaſtica: economica: po-