Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. II.

prudēs: qui mēor erit p̄teritoꝝ factoꝝ: vt ex his ſimile videre poſſit ꝗd eueniet in futuꝝ fuerūtintelligēs in recte extimādo de fine nūc oꝑabilꝰ bn̄ erit rōcinatiuꝰ in debite applicādo vl̓ia adꝑticularia: bn̄ erit ſubito ꝓſpectiuus in ꝯſiderando qd̓ expedit. bn̄ erit docibilis in ſuſcipiēdo ab alijs qd̓ ſe videt: erit ꝓuidus in ordinādo ea que in pn̄ti occurrunt ad debitū finē:bn̄ circūſpectus in ꝯſiderādo circūſtātias facti:qui bn̄ erit cautus in vitando finē debitū pn̄tīpedire. Sed qꝛ pauci aūt nulli ꝑfecte ſufficiūtad p̄dicta: qͣꝫtūcunqꝫ his exercitiū impēdant: qꝛhūana pōt ꝯp̄hēdere ſingularia ꝯtingētia: pn̄t occurrere. Scd̓m illud Sap̄. ix. Logitationes mortaliū timide incerte ꝓuidētie nr̄e.indiget ſolū in his ad ſalutē ꝑtinēt: ſed ētin rebus hūanis dirigi a ſuꝑiori pͥncipio que ſit hūanā. Reꝗͥrit̉ ad directionē ꝑfectā: actuūhūanoꝝ: inſtinctus ſpūs ſācti: modū ſalubrioris certioris ꝯſilij. Et inter dona ſpūs ſāctiponit̉ donū ꝯſilij qd̓ rn̄det prudētie: dirigēs hominē in his maxīe: vbi ſufficit ꝓuidētia ꝓprierōnis. Sūmus ſacerdos iudeoꝝ audiſſet alexandrū oīa regna debellaſſe: ac gētes ſibi ſubiugaſſe: mirabili ꝓuidētia ē vſus in futuꝝ ſibi p̄dicaſſe. i. Machab. x. Abigail prudētiſſima ml̓ierſua ꝓuidētia obuiauit ꝑiculo qd̓ īmīebat nabaviro ſuo ex ſua p̄cipiti rn̄ſione. i. Legū. xxv. Nota etiā ẜm Tho. 2ᵉ. q. xlvij. arti. ix. in corꝑe. q.ſolicitudo eſt idē vigilātia ꝑtinet ad prudētiā. ẜm Iſido. Solicitus dr̄ qͣſi ſolers ſcitꝰ.In qͣꝫtum .ſ. aliꝗs ex ſolertia aīmi velox ē ad ꝓſquendū ea agēda ſūt: hoc aūt ꝑtinet ad prudētiā: cuiꝰ p̄cipuus actus ē circa agēda p̄ciꝑe decōſiliatis iudicatis. Un̄ phūs. vi. ethi. dic̄ oꝫtarde ꝯſiliari: oꝑari aut velocit̉ ꝯſiliata. Iteꝫ ẜmphum. in pͥmo ethi. certitudo eſt ſimpl̓r q̄rēdain oībꝰ: ſꝫ in vnaquaqꝫ materia ẜm ꝓpriū modūQuia v̓o materia prudētie ē circa ſingulariatingētia: circa ſūt oꝑationes hūane: pōt certitudo prudētie tanta ſolicitudo tollat̉: idemCho. vbi ſupra ī reſolutione. ij. argum̄ti. §. IIII.Ad primam parte prudentie ꝑtinet mēoria p̄teritorū Ecc̄i .i. Memēto an̄ te fuerūt Seneca. Qui de p̄terito nihil cogitat: vitā ꝑdidit. Ipſa ē qͣſi ꝯſeruatoriū: in quicꝗd īueſtigāde veritatis capit: fideliter reẜuat.Octo aūt ſūt quoꝝ debemꝰ inter cetera reminiſci ẜm Gui. in ſū. v̓tu. Primū ē laudabil̓ mēoria bn̄ficioꝝ: maxīe mēoria creationis: redēptionis: iuſtificatiōis Ecc̄s vlti. Memēto creatoris tui ⁊cͣ. Ecc̄i. xxix. Gr̄aꝫ ſideiuſſoris tui ne obtiuiſcaris. Secundū ē mēoria mādatorū deip̄s. cij. Meores ſunt mandatoꝝ ipſius ad facien ea: dices filijs iſrl̓ vt faciāt ſibi fimbrias ⁊cͣ. Tertiū ē memoria ſeueritatis iuſticie: quā exercuit in pctōres p̄s. lxx. Mēorabor iuſticie tue

ſolius. Ecc̄i. xxxviij. Memor eſto iudicij mei ſicerit tuū. Quartū ē mēoriā belli ſpūalis in qtot tanti ceciderūt Iob. xl. Memēto belliaddas vltra loqui Quintū ē memoria ꝯſolationis dei in afflictiōibus ne deſperet. .i. Macha. iiij. Memētote qūo ſalui facti ſunt pr̄es nr̄iin mari rubro. Sextū ē memoria vite ſctōrūad imitādū Io. xv. Memētote ẜmonis quē egodixi vobis: ne ẜuus maior dn̄o ſuo. Septimūē memoria ſtatus honorabilis: a quo ꝗs degenerauit a ꝑntibus carnalibꝰ vel ſpūalibus. Iſa. li.Attēdite ad abrahā patrem nr̄m Apocꝭ. ij. Memor eſto vn̄ exciderꝭ Octauū memoria pctōꝝad dolendū Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄esannos meos in amaritudine anime mee. Chryſ.Nullum peccatoꝝ tale remediū: ſicut eoꝝ cōti.§. V.nuata memoria.Ad tertiā partem prudentie eſt ꝓuidentia ꝑtinet p̄cauere ꝑicula obuiare eis. Un̄ apl̓s ad ephe. v. Uidete qūo cauteambuletis: qͣſi inſipiētes .i. īprudentes: ſed vtſapiētes .i. prudētes: ne .ſ. incidatis in ꝑiculuꝫ. Etponit apl̓s ipſe octo gn̄a ꝑiculoꝝ corꝑaliū. ij. corī.xi. paſſus eſt: ſignificantia ꝑicula ſpūalia: ꝗbusſubijcimur: grauiora ſūt: qꝛ ſunt inductiua inmortē gehēne nature ꝓpter qd̓ ait p̄s. Pericula inferni inuenerunt me. Patimur .n. in vitapn̄ti ꝑicula iſta in qͣdruplici pugna ſpūali .ſ. pͥmoAb hoſte decipiente A carne inficiente. A mūdo retinente.Ab homine ſeuienteEt in quolibet hoꝝ certaminū ꝑcutimur duplici telo multū ꝑiculoſo: ſic ſubijcimur octo ꝑiculis .ſ. ꝑiculis fluminū: ꝑiculis ex gn̄e: ꝑiculis latronū: ꝑiculis in ſolitudine: piculis in ciuitate: ꝑiculis in mari: ꝑiculis ex gētibus: ꝑiculis in falẜfr̄ibus. In pͥmo igit̉ certamine qd̓ ē nobis a carne inficiēte: ꝑcutimur duplici telo .ſ. naturali corruptione: parentali affectione. Ex ꝗbus ſubijcimur duplici ꝑicl̓o .ſ. ꝑiculis fluminū: ꝑicul̓ exgenere. Ex naturali .n. infectiōē: quaꝫ hemus inſtatu nr̄e ꝓſtitute nature: īminēt nobis ꝑicula fluminū .i. ꝑicula lapſus in pctōꝝ gule luxuriefundū: quēadmodū flumina īcautos hominesſubmergūt. Et hec ſūt figurata flumīa egyptiputrida fetida: que moyſe ꝑcutiēte v̓ga ꝯuertūtur ī ſanguinē. Exodi. vij. i. deo ꝑmittente ex ſuaiuſticia in ſanguinē peccatoꝝ ꝯuertunt̉: piſcesom̄es moriunt̉ .i. guloſi luxurioſi morte aīe exip̄a infectione. Ex calore ſanguinis iſta vicia or hn̄t. Sꝫ ſuꝑ hec flumīa vtiqꝫ babylōis ſūtid ē ꝯfuſiōis psͣ. clvij. ſuꝑ fluīa babi. illic ſe. fle.. re. tui ſyon ſtant ſedētes iſrahelite .i. viri fideles flētes r̄cordātes ſyon .i. ſuꝑne patrie. Sedētvtiqꝫ calcant v̓tute ꝯtinētie: flent timētes ꝑicula ſubuerſionis: vn̄ occaſiōes vitāt: hoc qꝛ recordant̉ afficiunt̉ ad pr̄iam ſuꝑne hieruſalem Secūdū ꝑiculū ē nobis ex parētali affectiōe