Membrum ſextumExto querit̉ de quibuſdaꝫ caſibꝰ in quibꝰdubitat̉ vtruꝫ ſit ſymonia. Pōt aūt querivtꝝ ſymoīacū ſit occultare pct̄m alteriꝰ cūeiꝰ ad officiū ꝑtineat reuelare. et hͦ fiat int̓-uentu pecunie? et videt̉ ꝙ no: ꝑ rōneꝫ ſymonie ꝗd em̄ eſtſpūale ꝙ hic vendat̉. ip̄a em̄ occultatio pct̄i eſt qͥ fit ꝑ pecuniā et nō eſt ſpūalis res ſꝫ ꝯtrariū ſpūali: nō gͦ vidr̄ habere voluntatē ſtudioſam vendēdi aliqd̓ ſpūale. ¶ Contͣexͣ. de ſymo. Nemo p̄ſbiteroꝝ. vbi dr̄. ꝙ nō tm̄ interuentu pecunie ſiue lucri tꝑalis: ſꝫ etiā ꝓ reſpectu ꝑſone ⁊ cōſanguinitatis ⁊ familiaritatis occultare publicū peccatum ipſiꝰ ſubditi ip̄i ep̄o vel p̄lato eſt ſymoniacū. ¶ Qd̓ꝯcedendū ē. vn̄ ſi p̄ſbiteri detractāt īnoteſce̓ ep̄o ſubditūpublice peccantē incorrigibilē. ex cauſis ſupͣdictis ſynnia cōmittit̉. Si v̓o querat̉. ꝗd eſt illud ſpūale qd̓ poniꝭ̉ſub p̄cio? dicendū eſt ꝙ reuelatio pct̄i ad quā tenebaturex officio. occultatio aūt qͣ ꝑpetrat̉ nō eſt illud qd̓ venditur ſed ipſa reuelatio q̄ ꝯmittit̉.Deinde queritur.§. j.ſi aliꝗs laico nulluꝫ ius hn̄di in electione: ſed malicioſeimpediendi det pecuniā vel aliꝗd aliud vt ceſſet a tali īpedimēto vtrū ſit ſymonia? et videt̉ ꝙ ſic. ꝑ hoc qd̓ dicit̉exͣ. de ſymo. de hoc aūt. vbi dr̄. ꝙ regeꝫ et pͥncipes debesinduce vt ſiqͣ receperūt a p̄lato ep̄o vt eiꝰ electōni p̄ſtarētaſſenſuꝫ eccl̓ie ocio menſi. ſine diminutōne reſtituāt. cuꝫſine graui ſalutis ſui ꝑiculo retine̓ nō poſſint. ¶ Sꝫ contrariū videt̉. dedit eī vt redimeret vexatōneꝫ ſuā. licituꝫaūt ē redime̓ vexatōneꝫ ſuā: gͦ licitū fuit dare pecuniamvt ceſſaret a tali impedimēto. ¶ Ad qd̓ rn̄det̉ ꝙ ꝑ quardam diſtinctōeꝫ. aut hͦ eſt poſtꝙͣ ius fuerit ei acꝗſituꝫ. ⁊in illo caſu videt̉ eſſe licitū redime̓ vexatōneꝫ ſua. ille tn̄peccat accipiēdo. Aut hͦ fuit anteꝙͣ eſſet ius acꝗſitum.tūc nō fuit ei licitū dare.Peinde queritur .§. ij.vtrū ep̄i vel alij p̄lati ꝗ fructus eccl̓iaꝝ vacantiū ꝑcipiūtet poſtea ꝯferūt retenta ſibi ꝑte ꝓuentuū. vtrū ꝯmittantſymoniā? Ad qd̓ intelligendū diſtinctio talis adhibet̉aut ille ꝗ dat bn̄ficiū eccl̓iaſticū ꝑcepit ꝓuentū ipſiꝰ antedonatōeꝫ: aut nō. ſi nō ꝑcepit ſꝫ ex donatōne ꝯſequit̉ vt ꝑcipiat: ſymoniacū reputat̉. Si v̓o an̄ donatōeꝫ ꝑcepit ꝓuentus. aut an̄ donatōeꝫ ꝯſtituit vt ꝓ iuſta cā ⁊ nccͣia atp̄s retineant̉. aut ꝯuenit cū accipiente bn̄ficiū vel cummediatore vt ꝑciꝑet ꝓuentꝰ facta donatōne. ſi pͥmo modpotuit eſſe licitū. ſi ſcd̓o mō reputat̉ ſymoniacū. ſicut hr̄exͣ. vt eccl̓iaſtica bn̄ficia. vt nr̄m. vbi d̓ hͦ plene det̓mīat̉.Peinde queriturᵐ. §. iij.de illo ꝗ offert bona ſua eccl̓ie ſimpl̓r. ea tn̄ intentōe pͥncipal̓r vt ꝑ bona tꝑalia q̄ offert ſpūalia valeat adipiſciet monaſteriū nō aliter admittē̓t illū niſi commoda tꝑalia reciꝑet vtrū ſit ſymonia? ¶ Ad qd̓ rn̄deri pōt. ꝙ ſi eccleſia vel monaſteriū habūdat. ſola intentio facit hoīemſymoniacū ſiue volūtas ſtudioſa reputat̉ eſſe ſymoniaca. ſi d̓o monaſteriū fuerit pauꝑtate dep̄ſſuꝫ et nō ſit pͥncipalis intentō ad ip̄a tꝑalia ſꝫ ſcd̓aria: nō credit̉ eſſe ſymonia. etſi pͥncipal̓r ferret̉ intentio ꝓ ſymonia reputat̉.¶ Nlēbrum ſeptimumEptimo querit̉ de ſatiſfactōe q̄ eſt in reſtitutōne. et querit̉ cui reſtituenda ē pecuniaſymoniace adepta. nō em̄ videt̉ reſtitui etqui dedit cum ꝑticeps fuerit delicti. ¶ Adidem facit qd̓ dicit̉ extra. de ſymo. de hoc autē. ¶ Contͣnō ſit reſtitutio ei ꝯueniēs niſi ei qui dedit. ¶ Preterea.dicit̉ extra. de ſymo. veniens. ꝙ abbas et monachi ꝯpellantur ad reſtituendam pecuniā acceptā indigne: ipſi p̄ſbitero ꝗ dedit. ¶ Ad hoc rn̄det̉ ꝑ diſtinctioneꝫ. ꝙ ſi ab

aliquo beneficiato in eccl̓ia recepta fuerit pecunia eccl̓ieilli reſtitui debet in cuiꝰ iniuriaꝫ data fuerit. ſi v̓o aliꝗsdederit pecuniā vt reciperet̉ in aliqͦ monaſterio. et tranſferat̉ illa ꝑſona d̓ illo monaſterio ad aliud: debet illa pecunia reſtitui illi monaſterio ad qd̓ tranſfert̉. vt ſic̄ hēatonus: ita habeat emolumentum.¶ Queſtio. clxxxviij. de ſacrilegio ꝓut eſt ſpecies furti.Icto de ſymoniaꝯſequēter dicendū eſt d̓ ſacrilegio quodſil̓r fit in iniuriaꝫ diuine bonitatis. Etprimo querit̉ quid ſit ſacrilegiū. Secūdo que differentie ſacrilegij. Tercio qn̄ꝯmittit̉ ſacrilegiū. Quarto de pena ſacrilegij.¶Membrum primumD primū ſic. diffinit̉ ſic ſacrilegiū. Sacrilegiū eſt ſacre rei violatio. vel eiuſdē vſurpatio: et dr̄ ſacrilegiū quaſi ſacrelediū: eoꝙ ledit ſacrū. ¶ Sed videt̉ ꝙ hec diffinitōnō ꝯueniat om̄i ſacrilegio. dicit em̄ hiero. qui bonis parentū et oꝑbꝰ ſuſtentari pn̄t. ſi qd̓ pauperū eſt accipiūt.ſacrilegiū ꝓfecto ꝯmittūt. et ꝑ abuſione taliū: iudiciū ſibi māducāt ⁊ bibūt: ſꝫ tale pctm̄ nō eſt ſacre rei violationec eiuſdē vſurpatio: gͦ illa ratio non ꝯuenit om̄i ſacrilegio. vſurpare aut nō videt̉ cū hoc ſit aucͣte p̄lati ꝗ ei contulit. ¶ Preterea. dr̄ eſſe ſacrilegiuꝫ cum iudeis publicaofficia ꝯmittunt̉ ſicut hr̄ ī cano. non tn̄ ibi ē violatio reiſacre vel vſurpatio. ¶ Preterea ſicut dic Innoc. ꝯmittūtſacrilegiū qui ꝯtra diuine legis ſct̄itatem aut neſciendoꝯmittūt aut negligendo violant ⁊ offendūt: gͦ illa rō noneſt coīs om̄i ſacrilegio. ¶ Preterea dīc paſchalis papailli ſacrilegi iudicādi ſunt. ꝗ violentia vel fauore nō permittunt eccleſias regulariter ordinari. pluribꝰ gͦ modiꝯmittit̉ ſacrilegiū: et ita ratio illa nō eſt coīs. ¶ Ad qd̓rn̄dendum. ꝙ ſacrilegiuꝫ accipit̉ aliqn̄ ꝓprie. ⁊ hoc modo ſupͣ diffinitū eſt. aliqn̄ coīter: et ſic accipiebat̉ in hisq̄ ſupͣ obijciunt̉. cū eniꝫ dr̄ ꝙ illi qui accipiūt qd̓ pauperum ē ſacrilegiū ꝯmittunt. vbi al̓s ſufficienter hn̄t. hͦ eſcū male diſpenſant et in malos vſus ꝯuertunt nec ẜuiūeccl̓ie a qua accipiūt. nemo em̄ cogit̉ ꝓprijs ſtipendijs militare. et hoc ſpāliter attendit̉ de illa ꝑte que ad ſubiectōnem pauperū eſt ordinata. tūc em̄ vſurpat ip̄e rem eccleſie dicataꝫ. ⁊ hoc mō dr̄ ꝯmittere ſacrilegiū. ¶ Ad aliuod̓o dicendū. ꝙ ille dr̄ ſacrilegiū ꝯmittere ꝗ iudeis publica officia ꝯmittit ꝓpter hͦ: ꝗa ꝯſil̓is pena ꝯfert̉ in illuꝫ ſic̄in ſacrilegū ſicut hr̄. xvij. q. iiij. ꝯſtituit. ¶ Ad illud v̓o qd̓obijcit̉. ꝙ illi ꝯmittūt ſacrilegiū ꝗ ꝯtra diuine legis ſctitatē aut neſciēdo aut negligēdo faciūt. rn̄dendū eſt ꝙ ibiaccipit̉ ſacrilegiū coīter n̄ ꝓprie. vno eī mō dr̄ ſacrilegiūcuiuſlibꝫ rei diuīe iniurioſus: et ſic pt̄ dici hͦ eē ſac̓ legiū.¶ Nembrum ſecundūCd̓o q̄rit̉ q̄ ſunt dr̄e ſacrilegij. ꝯmittit̉ aūtſacrilegiū qn̄ꝫ rōne ꝑſone. qn̄qꝫ rōne loci.qn̄ꝫ rōne rei. Rōne ꝑſone. cū ꝗs v̓berat clericū vl̓ ꝑſonā religioſaꝫ. ſic̄ hr̄ ī cano. Siꝗs ſuadēte dyabolo. Rōne loci. vt qn̄ vl̓ eccl̓ie vl̓ cimiterij īmūitas violat̉ ſic̄ hr̄ ab aug. ad bonifaciuꝫ. Noui qͣreligiōe ſꝑ ſis veneratꝰ eccl̓iaꝫ: qͦ inſtigāte faicnore hoīeꝫde eccl̓ia rapuiſti? Rōne rei cū res ꝯſecͣta vel ſacro vſuideputata vſurpat̉. ſic̄ dīc gr̄e. ſac̄ legiū ē ſiꝗs qd̓ venerabliꝰ locis relinꝗt̉: pͣue volūtatis ſtudijs tēptauerit ſuis cōpendijs retine. ⁊ ẜm hūc modū dīdit̉ ſacrilegiū qͦtiēs ꝗsſacꝝ violat. vl̓ auferēdo ſacꝝ de ſacro. vl̓ ſacꝝ d̓ n̄ ſacrovel n̄ ſacꝝ de ſacro. ¶ Sꝫ obijcit̉ ꝙͣtū ad iſtā dr̄aꝫ ſacrilegij. vr̄ em̄ ꝙ ꝯtineat̉ ſub rapina. qui enim pecuniam veres pecunie aufert: pecuniam aufert vel rem aliquam. ſicut gͦ qd̓ rapit̉ ſe hꝫ ad id qd̓ rapit̉ tanꝙͣ inferiꝰ ad ſuꝑi-